Samenvatting eindtentamen
socialisatie en ongelijkheid in de
samenleving 31/01/2025
Week 1, Superdiversiteit
Superdiversiteit en majority-minority stad
De-familiarisering van Bauman. Altijd kritisch blijven kijken, niet dingen
aannemen zoals ze zijn. “De-familiarize the familiar and familiarize the
unfamiliar”.
Als je mensen dus wil onderzoeken moet je jezelf eerst losmaken van de
waarde en normen die je zelf hebt meegekregen vanaf thuis zodat je op
die manier objectief kan kijken naar de andere mens.
Superdiversiteit is een bescchrijving van een sociologisch-demografische
transitie en dit gaat dus niet over een ideologisch of normatief concept.
Superdiversiteit is dan ook objectief te meten.
Superdiversiteit gaat over meerdere factoren en dus niet alleen maar over
religie of afkomst. Ook bijvoorbeeld over sociaal-economische status of
andere factoren zoals stemgedrag.
De eerste persoon die dit concept in leven bracht was Steven Vertovec
in 2007 in zijn wetenschappelijk artikel. Hij had het over een groeiende
diversiteit binnen diversiteit. Dat binnen bijvoorbeeld verschillende
afkomst of etnische groepen er ook verschillen ontstaan. Dat je
bijvoorbeeld hebt dat je hoog en laag opgeleide turken hebt en dat binnen
deze groep ook bijvoorbeeld het stemgedrag erg verschlild.
Een belangrijk concept dat hier ook bij hoort is het concept van een
Majority-minority city. Een stad is een majority-minority stad als er niet
meer 1 etnische groep is die meer dan 50% van de bevolking van de stad
heeft. Dus als bijvoorbeeld Nederlanders niet meer, meer dan 50% dan de
bevolking van een stad zijn. Amsterdam en Rotterdam zijn belangrijke
majority-minority steden in Nederland.
In Nederland is het aantal verschillende geregistreerde herkomstlanden in
40 jaar veranderd van 6 naar 206 geregistreerde herkomstlanden.
,Socialisatie, subjectificatie (persoonswording), code-
switchen en sociale pijn
Sociale codes zijn de geschreven en ongeschreven regels die gelden in
een bepaalde omgeving. Zoals bijvoorbeeld op de uni staat aangegeven
op welke plekken je wel en niet mag eten. Dit zijn geschreven regels.
Maar bijvoorbeeld dat iedereen gaat zitten in een collegezaal en niet gaat
staan is nergens expliciet opgeschreven. Dit is dan ook een ongeschreven
regel.
Sociale codes zijn hyperinclusief voor mensen in de omgeving die deze
codes kennen maar juist hyper exclusief voor mensen die de codes niet
kennen omdat doordat je de codes niet kent je eigenlijk als het ware
wordt uitgesloten van een bepaalde groep. Vaak is het hoe hechter een
sociale groep is, hoe hechter de sociale codes ook zijn.
Code-switchen is dus het wisselen van de sociale codes tussen
verschillende omgevingen zoals bijvoorbeeld je vrienden, familie maar ook
bijvoorbeeld school of werk. De 3 belangrijkste codes die te
onderscheiden zijn, zijn:
Peer-group codes (Codes die je mee krijgt vanuit je
leeftijdsgenoten, niet altijd je vrienden maar vaak gewoon de
mensen waarvan je de mening in acht neemt.)
Parental of ouderlijke codes (regels en gedragsmaten die je
ouders aan je meegeven.)
School codes (Regels die op school gelden over gedrag en
bijvoorbeeld het leren etc. Dat je bijvoorbeeld niet met je schoenen
op tafel gaat zitten terwijl je dit thuis bijvoorbeeld wel mag.)
Bij deze codes horen ook de bijbehorende ladders. Op deze ladder kun je
klimmen en dalen en dus meer respect en prestaties behalen of juist
minder. Door het klimmen op de ene ladder kan het zo zijn dat je daalt op
de andere ladder.
Door bijvoorbeeld stoer te doen in de klas zul je klimmen op de peer-
group ladder maar juist dalen op de schoolladder doordat je niet oplet en
meedoet in de les.
Verschillende ladders hebben meer of minder invloed in verschillende
fases van de ontwikkeling van het kind. In de pubertijd zul je je peergroup
ladder waarschijnlijk belangrijker vinden terwijl je dit vroeger misschien
helemaal niet zo belangrijk vondt.
Dit is bijvoorbeeld ook hoe jeugdtaal ontwikkelt. Doordat iedereen bij de
peergroup code wil horen ontstaat er een soort mengsel van taal dat
iedereen meeneemt naar huis en deze taal wordt op een gegeven
,moment door veel leeftijdsgenoten gesproken waardoor ze elkaar steeds
meer kunnen begrijpen.
Code-switchen kan soms echter gepaard gaan met sociale pijn. Sociale
pijn kan je bijvoorbeeld ervaren doordat je een negatieve ervaring hebt
met een bepaalde groep en hierdoor buitengesloten wordt. Sociale pijn
heeft ook een negatief effect op de leerprestaties van kinderen.
De mens heeft echter ook de need-to-belong. Deze behoefte zorgt
ervoor dat een mens altijd in een groep wil zitten waar ze geaccepteerd
en respecteert worden.
Sociale pijn is dus het zakken op de ladder door een negatieve
ervaring (bijvoorbeeld buitengesloten door leeftijdsgenoten of
het krijgen van straf van de docent). Of het niet uit voeren van
iets wat je wel wilde doen omdat je bang bent dat je zakt op de
ladder, hierdoor ervaaar je ook sociale pijn.
Migratie en migratiebronnen
Het perspectief van migratie is veranderd over de afgelopen jaren. Er
komen nu heel veel mensen uit heel veel verschillende landen naar
Nederland in plaats van dat er heel veel mensen uit maar een paar landen
naar Nederland komen.
Er zou dus een nieuwe methode moeten komen om de nieuwe diversiteit
veel beter in beeld te brengen op een empirische manier. De manier
waarop we eerst migratie categoriseerde in de vorm van ‘niet-westers’ en
‘westers’ geeft niet meer het volledige beeld en we zouden dus een
nieuwe manier moeten hebben.
Diversiteit zal in de toekomst alleen nog maar verder toenemen en het
cbs verwacht niet dat de migratie cijfers zullen dalen in tot aan 2060.
Doordat er zoveel diversiteit is in majority-minority steden integreren
kinderen niet meer in de dominante cultuur die er eerst was. Dit komt
doordat er geen meerderheidsgroep meer is in deze steden.
Er zijn ook verschillende migratie bronnen:
Arbeidsmigranten
Studenten
Gezinsmigranten
Azielzoekers en vluchtelingen
Ongedocumenteerde/ ‘illegale’ migranten
Nieuwe inwoners
Ook transnationalisme is toegenomen. Dit komt door de vele
technologische ontwikkelingen in de laatste jaren. Migranten kunnen
, hierdoor contact blijven houden met het land waar ze origineel vandaan
kwamen.
Week 2, Sociale en Etnische identieit
Identiteit
Er is vrijwel geen eenduidige definitie te geven aan het begrip identiteit.
Identiteit neemt verschillende vormen aan afhankelijk van de situatie en
context. Er zijn wel verschillende belangrijke soorten identiteit te
onderscheiden.
Er is ook een onderscheid te maken in een categorie en een groep. Een
categorie is vaak niet heel intiem en is gewoon iets wat je deelt met heel
veel mensen zoals bijvoorbeeld je leeftijdscategorie in een
hardloopwedstrijd.
Een groep is echter wel intiem en is vaak een eigenschap die je deelt met
bijvoorbeeld je vrienden. Dit brengt dan ook vaak het groepsleven met
zich mee.
De verschillende soorten identiteit staan hieronder:
Wie ben ik?
Deze soort identeit is je objectieve persoonsidentieit. Je naam, je leeftijd,
je bsn nummer etc. Deze kenmerken krijg je vanaf je geboorte al mee en
kun je ook niet meer aanpassen.
Hoe ben ik?
Pyschologische kenmerken, wie je diep van binnen echt bent als er
niemand is. Dit gaat bijvoorbeeld over kenemerken zoals of je geduldig
bent, wat je lekker vindt qua eten, en of je bijvoorbeeld onzeker bent of
niet.
Wat ben ik?
Sociale identiteit, vrouw of man? Student of docent? Afkomst of etniciteit?
Dit gaat over de identiteit die je deelt met een groep andere mensen. Dit
is je identeit in relatie tot de groep. Mensen plaatsen zich bij deze
identiteit in hokjes, ze zijn bijvoorbeeld ‘rotterdammer’ of ‘europeaan’. 1
persoon hoort ook altijd bij meerdere sociale identiteiten.
Proces van sociale identificatie
1. Sociale categorisatie. Mensen delen elkaar in, in groepen. Vaak
gebeurt dit onbewust.
socialisatie en ongelijkheid in de
samenleving 31/01/2025
Week 1, Superdiversiteit
Superdiversiteit en majority-minority stad
De-familiarisering van Bauman. Altijd kritisch blijven kijken, niet dingen
aannemen zoals ze zijn. “De-familiarize the familiar and familiarize the
unfamiliar”.
Als je mensen dus wil onderzoeken moet je jezelf eerst losmaken van de
waarde en normen die je zelf hebt meegekregen vanaf thuis zodat je op
die manier objectief kan kijken naar de andere mens.
Superdiversiteit is een bescchrijving van een sociologisch-demografische
transitie en dit gaat dus niet over een ideologisch of normatief concept.
Superdiversiteit is dan ook objectief te meten.
Superdiversiteit gaat over meerdere factoren en dus niet alleen maar over
religie of afkomst. Ook bijvoorbeeld over sociaal-economische status of
andere factoren zoals stemgedrag.
De eerste persoon die dit concept in leven bracht was Steven Vertovec
in 2007 in zijn wetenschappelijk artikel. Hij had het over een groeiende
diversiteit binnen diversiteit. Dat binnen bijvoorbeeld verschillende
afkomst of etnische groepen er ook verschillen ontstaan. Dat je
bijvoorbeeld hebt dat je hoog en laag opgeleide turken hebt en dat binnen
deze groep ook bijvoorbeeld het stemgedrag erg verschlild.
Een belangrijk concept dat hier ook bij hoort is het concept van een
Majority-minority city. Een stad is een majority-minority stad als er niet
meer 1 etnische groep is die meer dan 50% van de bevolking van de stad
heeft. Dus als bijvoorbeeld Nederlanders niet meer, meer dan 50% dan de
bevolking van een stad zijn. Amsterdam en Rotterdam zijn belangrijke
majority-minority steden in Nederland.
In Nederland is het aantal verschillende geregistreerde herkomstlanden in
40 jaar veranderd van 6 naar 206 geregistreerde herkomstlanden.
,Socialisatie, subjectificatie (persoonswording), code-
switchen en sociale pijn
Sociale codes zijn de geschreven en ongeschreven regels die gelden in
een bepaalde omgeving. Zoals bijvoorbeeld op de uni staat aangegeven
op welke plekken je wel en niet mag eten. Dit zijn geschreven regels.
Maar bijvoorbeeld dat iedereen gaat zitten in een collegezaal en niet gaat
staan is nergens expliciet opgeschreven. Dit is dan ook een ongeschreven
regel.
Sociale codes zijn hyperinclusief voor mensen in de omgeving die deze
codes kennen maar juist hyper exclusief voor mensen die de codes niet
kennen omdat doordat je de codes niet kent je eigenlijk als het ware
wordt uitgesloten van een bepaalde groep. Vaak is het hoe hechter een
sociale groep is, hoe hechter de sociale codes ook zijn.
Code-switchen is dus het wisselen van de sociale codes tussen
verschillende omgevingen zoals bijvoorbeeld je vrienden, familie maar ook
bijvoorbeeld school of werk. De 3 belangrijkste codes die te
onderscheiden zijn, zijn:
Peer-group codes (Codes die je mee krijgt vanuit je
leeftijdsgenoten, niet altijd je vrienden maar vaak gewoon de
mensen waarvan je de mening in acht neemt.)
Parental of ouderlijke codes (regels en gedragsmaten die je
ouders aan je meegeven.)
School codes (Regels die op school gelden over gedrag en
bijvoorbeeld het leren etc. Dat je bijvoorbeeld niet met je schoenen
op tafel gaat zitten terwijl je dit thuis bijvoorbeeld wel mag.)
Bij deze codes horen ook de bijbehorende ladders. Op deze ladder kun je
klimmen en dalen en dus meer respect en prestaties behalen of juist
minder. Door het klimmen op de ene ladder kan het zo zijn dat je daalt op
de andere ladder.
Door bijvoorbeeld stoer te doen in de klas zul je klimmen op de peer-
group ladder maar juist dalen op de schoolladder doordat je niet oplet en
meedoet in de les.
Verschillende ladders hebben meer of minder invloed in verschillende
fases van de ontwikkeling van het kind. In de pubertijd zul je je peergroup
ladder waarschijnlijk belangrijker vinden terwijl je dit vroeger misschien
helemaal niet zo belangrijk vondt.
Dit is bijvoorbeeld ook hoe jeugdtaal ontwikkelt. Doordat iedereen bij de
peergroup code wil horen ontstaat er een soort mengsel van taal dat
iedereen meeneemt naar huis en deze taal wordt op een gegeven
,moment door veel leeftijdsgenoten gesproken waardoor ze elkaar steeds
meer kunnen begrijpen.
Code-switchen kan soms echter gepaard gaan met sociale pijn. Sociale
pijn kan je bijvoorbeeld ervaren doordat je een negatieve ervaring hebt
met een bepaalde groep en hierdoor buitengesloten wordt. Sociale pijn
heeft ook een negatief effect op de leerprestaties van kinderen.
De mens heeft echter ook de need-to-belong. Deze behoefte zorgt
ervoor dat een mens altijd in een groep wil zitten waar ze geaccepteerd
en respecteert worden.
Sociale pijn is dus het zakken op de ladder door een negatieve
ervaring (bijvoorbeeld buitengesloten door leeftijdsgenoten of
het krijgen van straf van de docent). Of het niet uit voeren van
iets wat je wel wilde doen omdat je bang bent dat je zakt op de
ladder, hierdoor ervaaar je ook sociale pijn.
Migratie en migratiebronnen
Het perspectief van migratie is veranderd over de afgelopen jaren. Er
komen nu heel veel mensen uit heel veel verschillende landen naar
Nederland in plaats van dat er heel veel mensen uit maar een paar landen
naar Nederland komen.
Er zou dus een nieuwe methode moeten komen om de nieuwe diversiteit
veel beter in beeld te brengen op een empirische manier. De manier
waarop we eerst migratie categoriseerde in de vorm van ‘niet-westers’ en
‘westers’ geeft niet meer het volledige beeld en we zouden dus een
nieuwe manier moeten hebben.
Diversiteit zal in de toekomst alleen nog maar verder toenemen en het
cbs verwacht niet dat de migratie cijfers zullen dalen in tot aan 2060.
Doordat er zoveel diversiteit is in majority-minority steden integreren
kinderen niet meer in de dominante cultuur die er eerst was. Dit komt
doordat er geen meerderheidsgroep meer is in deze steden.
Er zijn ook verschillende migratie bronnen:
Arbeidsmigranten
Studenten
Gezinsmigranten
Azielzoekers en vluchtelingen
Ongedocumenteerde/ ‘illegale’ migranten
Nieuwe inwoners
Ook transnationalisme is toegenomen. Dit komt door de vele
technologische ontwikkelingen in de laatste jaren. Migranten kunnen
, hierdoor contact blijven houden met het land waar ze origineel vandaan
kwamen.
Week 2, Sociale en Etnische identieit
Identiteit
Er is vrijwel geen eenduidige definitie te geven aan het begrip identiteit.
Identiteit neemt verschillende vormen aan afhankelijk van de situatie en
context. Er zijn wel verschillende belangrijke soorten identiteit te
onderscheiden.
Er is ook een onderscheid te maken in een categorie en een groep. Een
categorie is vaak niet heel intiem en is gewoon iets wat je deelt met heel
veel mensen zoals bijvoorbeeld je leeftijdscategorie in een
hardloopwedstrijd.
Een groep is echter wel intiem en is vaak een eigenschap die je deelt met
bijvoorbeeld je vrienden. Dit brengt dan ook vaak het groepsleven met
zich mee.
De verschillende soorten identiteit staan hieronder:
Wie ben ik?
Deze soort identeit is je objectieve persoonsidentieit. Je naam, je leeftijd,
je bsn nummer etc. Deze kenmerken krijg je vanaf je geboorte al mee en
kun je ook niet meer aanpassen.
Hoe ben ik?
Pyschologische kenmerken, wie je diep van binnen echt bent als er
niemand is. Dit gaat bijvoorbeeld over kenemerken zoals of je geduldig
bent, wat je lekker vindt qua eten, en of je bijvoorbeeld onzeker bent of
niet.
Wat ben ik?
Sociale identiteit, vrouw of man? Student of docent? Afkomst of etniciteit?
Dit gaat over de identiteit die je deelt met een groep andere mensen. Dit
is je identeit in relatie tot de groep. Mensen plaatsen zich bij deze
identiteit in hokjes, ze zijn bijvoorbeeld ‘rotterdammer’ of ‘europeaan’. 1
persoon hoort ook altijd bij meerdere sociale identiteiten.
Proces van sociale identificatie
1. Sociale categorisatie. Mensen delen elkaar in, in groepen. Vaak
gebeurt dit onbewust.
