Hoofdstuk 3 partnerschap in opvangen en opvoeden; het
werkveld kinderopvang
3.1 inleiding in het werkveld
In de Wet kinderopvang worden de voorzieningen kinderdagverblijven, buitenschoolse opvang en
gastouderopvang genoemd. In die wet staan regels voor de financiering en de pedagogische kwaliteit
van opvang. Alle opvang wat aangeboden wordt door een commercieel bedrijf en dus geld kost
wordt formele opvang genoemd. Andere opvangvormen zoals de au pair, een gasgezin of de babysit
wordt informele opvang genoemd.
De kinderopvang bestaat al een sinds de eerste helft van de negentiende eeuw. Dat was eerst voor
peuters en kleuters uit ‘de arbeidende klasse’ en ‘behoeftige gezinnen’. Pas rond 1965 ontstond er
een beweging van goed geschoolde moeders die pleitten voor het oprichten van peuterspeelzalen,
bedoeld voor de ontplooiing van kinderen en van de moeders zelf. Het is dus nog niet zo lang
geleden dat kinderopvang vooral bedoeld was voor ‘zielige kindjes’ met ouders die hun kinderen zelf
niet (goed) op konden voeden. kinderopvang is pas sinds 1990 een gewone voorziening geworden,
voor ‘gewone’ kinderen van ‘gewone’ ouders.
Als werkende/studerende ouders hun kind naar een kinderopvang willen brengen, komen ze in
aanmerking voor een kinderopvangtoeslag van de overheid. Ouders die niet werken of studeren,
krijgen geen toeslag; als zij gebruik willen maken van kinderopvang moeten zij dit zelf bekostigen. Of
ouders toeslag krijgen voor peuterspeelzalen hangt af van de gemeente.
De voorzieningen op het gebied van kinderopvang worden geïnspecteerd door externe
keuringsdiensten. De inspectie werkt met landelijke maatstaven die overal op dezelfde manier
worden toegepast. De lokale GGD is verantwoordelijk voor het toezicht; de gemeente is
verantwoordelijk voor handhaving. De inspecteurs kunnen kinderopvangvoorzieningen een
HKZ(Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling in de Zorgsector)-keurmerk geven. Dit keurmerk is niet
verplicht.
3.2 profiel van de gebruikers
Kinderen die de kinderopvang bezoeken zijn ‘gewone kinderen’ met een gezond en gangbaar
ontwikkelingsverloop. Hun ouders zijn werkende of studerende ouders, ouders in
opleiding-/werktrajecten en inburgeraars. Ook kinderen met potentiële taal- en
onderwijsachterstanden kunnen gebruik maken van opvang. Ook als de ouders niet werken. Zij vallen
onder regelingen voor voor- en vroegschoolse educatie (vve).
- Het kinderdagverblijf is er voor kinderen van tien weken tot vier jaar
- De peuterspeelzaal is er voor kinderen van circa tweeënhalf tot vier jaar
- De buitenschoolse opvang is er voor kinderen van vier tot twaalf jaar.
- De gastouderopvang is er voor kinderen van nul tot twaalf jaar
werkveld kinderopvang
3.1 inleiding in het werkveld
In de Wet kinderopvang worden de voorzieningen kinderdagverblijven, buitenschoolse opvang en
gastouderopvang genoemd. In die wet staan regels voor de financiering en de pedagogische kwaliteit
van opvang. Alle opvang wat aangeboden wordt door een commercieel bedrijf en dus geld kost
wordt formele opvang genoemd. Andere opvangvormen zoals de au pair, een gasgezin of de babysit
wordt informele opvang genoemd.
De kinderopvang bestaat al een sinds de eerste helft van de negentiende eeuw. Dat was eerst voor
peuters en kleuters uit ‘de arbeidende klasse’ en ‘behoeftige gezinnen’. Pas rond 1965 ontstond er
een beweging van goed geschoolde moeders die pleitten voor het oprichten van peuterspeelzalen,
bedoeld voor de ontplooiing van kinderen en van de moeders zelf. Het is dus nog niet zo lang
geleden dat kinderopvang vooral bedoeld was voor ‘zielige kindjes’ met ouders die hun kinderen zelf
niet (goed) op konden voeden. kinderopvang is pas sinds 1990 een gewone voorziening geworden,
voor ‘gewone’ kinderen van ‘gewone’ ouders.
Als werkende/studerende ouders hun kind naar een kinderopvang willen brengen, komen ze in
aanmerking voor een kinderopvangtoeslag van de overheid. Ouders die niet werken of studeren,
krijgen geen toeslag; als zij gebruik willen maken van kinderopvang moeten zij dit zelf bekostigen. Of
ouders toeslag krijgen voor peuterspeelzalen hangt af van de gemeente.
De voorzieningen op het gebied van kinderopvang worden geïnspecteerd door externe
keuringsdiensten. De inspectie werkt met landelijke maatstaven die overal op dezelfde manier
worden toegepast. De lokale GGD is verantwoordelijk voor het toezicht; de gemeente is
verantwoordelijk voor handhaving. De inspecteurs kunnen kinderopvangvoorzieningen een
HKZ(Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling in de Zorgsector)-keurmerk geven. Dit keurmerk is niet
verplicht.
3.2 profiel van de gebruikers
Kinderen die de kinderopvang bezoeken zijn ‘gewone kinderen’ met een gezond en gangbaar
ontwikkelingsverloop. Hun ouders zijn werkende of studerende ouders, ouders in
opleiding-/werktrajecten en inburgeraars. Ook kinderen met potentiële taal- en
onderwijsachterstanden kunnen gebruik maken van opvang. Ook als de ouders niet werken. Zij vallen
onder regelingen voor voor- en vroegschoolse educatie (vve).
- Het kinderdagverblijf is er voor kinderen van tien weken tot vier jaar
- De peuterspeelzaal is er voor kinderen van circa tweeënhalf tot vier jaar
- De buitenschoolse opvang is er voor kinderen van vier tot twaalf jaar.
- De gastouderopvang is er voor kinderen van nul tot twaalf jaar
