Leesverslag nr. 6
van: Rayna Busch
klas: H5A
maand/jaar: september 2020
titel van de roman: Perenbomen bloeien wit
schrijver: Gerbrand Bakker
jaar van eerste uitgave: 1999
Beantwoord elke vraag in het bijbehorende kader
Verwachting en eerste reactie
Je legt uit waarom je juist dit boek hebt gekozen. Schrijf op wat je van het boek verwachtte en
natuurlijk ook of die verwachtingen uitgekomen zijn. Heeft het lezen van het boek je teleurgesteld of
juist niet?
De volgende vragen kunnen je helpen bij het beschrijven van je verwachtingen en eerste reactie.
Heeft iemand je dit boek aangeraden en hechtte je veel waarde aan dat oordeel?
Was je nieuwsgierigheid geprikkeld doordat je een artikel over het boek gelezen had ?
Stond het boek hoog genoteerd in een top tien? Vind je het terecht dat het boek zo hoog genoteerd
staat?
Had je op tv of radio iets gezien of gehoord over dit boek?
Was je belangstelling gewekt door wat er op de achterflap van het boek stond?
Had je al eens eerder iets gelezen van deze schrijver en vond je dat mooi?
Had je de film eerst gezien? Vond je die beter of slechter?
Ik heb dit boek gekozen, omdat het mij aangeraden was door mij zus, die dit boek zelf ook heeft
gelezen toen zij in havo 5 zat. Hierdoor wist ik dat het een boek op niveau zou zijn en doordat wij
beiden van dezelfde soort boeken houden had ik er wel het vertrouwen in dat het verhaal mij aan
zou staan. Mij was verteld dat het boek meeslepend zou zijn door het ongeluk die in het verhaal
plaats vindt en de gevolgen daarvan. Hierdoor was meegenomen worden in verhaal wat ik van het
boek verwachtte. Buiten mijn zus hoorde ik veel andere mensen en docenten over dit boek,
waardoor ik verwachtte dat het wel een interessant en pakkend verhaal moest hebben, omdat
anders niet zoveel mensen het hadden willen lezen en willen lezen. Het lezen van het boek heeft
mij zeker niet teleurgesteld. Het was een boek waar ik in meegenomen werd en snel doorheen las,
wat voor mij iets is wat niet vaak voorkomt. Ik vind het zeker terecht dat het boek zo hoog
aangeschreven staat, want het verhaal is heel pakkend en duidelijk geschreven. Ik voelde tijdens
het lezen het verdriet van de jongen die niet meer kon zien en begon na het lezen er ook echt over
na te denken hoe het leven er dan uit zou zien. Wat zou ik doen als dat zou gebeuren? Het boek
heeft me onbewust echt aan het denken gezet en als een boek dat bij mij doet weet ik zeker dat het
goed geschreven is.
Beknopte samenvatting
Neem een goede samenvatting van de roman op. Hoe lang of kort die samenvatting moet zijn, is
moeilijk te zeggen. Je gebruikt een samenvatting om je goed te kunnen voorbereiden op het
mondeling examen literatuur. Ze moet dus lang en uitgebreid genoeg zijn om later nog als
geheugensteun te kunnen dienen.
Het boek gaat over het gezin van Klaas, Kees, Gerson, Gerard en hun hondje Daan. Kees en Klaas
zijn een tweeling en de oudste kinderen van Gerard, Gerson is het jongere broertje. Eerst woonde
ze samen met hun vader en moeder (Marianne), maar een aantal jaar geleden is hun moeder
spontaan naar Italië gegaan en nooit meer terug gekomen. Vijs maal per jaar ontvangen ze een
kaartje met verjaarden en oud en nieuw. Maar ondanks de inzet van het gezin kan niemand
, ontraadselen waar de verzonden kaarten vandaan komen. Vanaf jongs af aan wordt door de grote
broers het spel ‘’zwart’’ gespeeld, waarbij het de bedoeling is met ogen dicht afgesproken doelen te
zoeken en behalen. Toen Gerson vier werd mocht hij meedoen en het werd de standaard
bezigheid. De tweeling is natuurlijk altijd samen, maar gelukkig heeft Gerson ook een eigen maatje
en dat is Daan. Toen hun moeder plots verdween was Daan compleet van streek en de enige die
ook maar iets goed kon doen voor hem was Gerson. Iets waar Gerard de vader van de drie zonen
vaak mee bezig is, is het verzorgen van zijn snotkleurige autootje. Hij wordt regelmatig
schoongemaakt en gepoetst en betekend veel voor Gerard.
Op een zondagochtend in mei, gaan ze met het snotkleurig autootje naar Jan en Anna, dat zijn de
opa en oma van hun vaders kant. Onderweg besluit Gerard op verzoek van Gerson een omweg te
nemen, want voornamelijk hij vindt de perenbomen zo prachtig als ze in bloei staan. Zodra ze langs
de perenbomen rijden ontstaat er een discussie. De tweeling beweert dat de perenbomen roze
groeien, maar Gerson daarentegen beweert dat de perenbomen wit bloeien. Tijdens het rijden
blijven ze over de kleur van de perenbomen discussiëren, want wie zegt dat deze bloeiende witte
bomen dan per se perenbomen zijn? De discussie stopt en iedereen blijft bij zijn standpunt.
Na een paar minuten nadert het snotkleurige autootje een kruispunt. Hier rijdt een rode auto, die
Gerard eigenlijk voorrang had moeten geven in op hun eigen oude autootje. Gerard had de auto
domweg niet gezien. Gerson zit voorin en raakt helemaal bekneld. Het enige wat hij nog kan
‘’roepen’’ is ‘au’. De hond, Daan, is met het ongeluk door de voorruit gevlogen en staat van slag
naast de auto. Ondertussen had de bestuurder van de rode auto in paniek de ambulance al gebeld
en die was al onderweg. Gerard en Kees worden per ambulance naar het ziekenhuis vervoert,
onderzocht en geholpen. Gerard heeft alleen glassplinters en wonden in zijn gezicht en Kees heeft
een gebroken arm. Klaas was ondertussen bij Gerson gebleven die door een brandweer uit de auto
moest worden gehaald. Wanneer hij uit de auto is gehaald wordt hij onmiddellijk afgevoerd naar het
ziekenhuis en Klaas en Daan gaan met hem mee.
Bij het ziekenhuis komen de mensen van de Ambulance er achter dat Daan mee is gegaan en hij
wordt voor het ziekenhuis vastgezet, omdat honden daar verboden zijn.
In het ziekenhuis blijkt dat Gerson onmiddellijk geopereerd moet worden. Zijn milt wordt eruit
gehaald en zijn gebroken arm wordt vastgezet met pinnen. Gerson raakt in coma en blijkt blind te
zijn geworden. Het gezin van Gerson is van slag en in shock. Ze willen zoveel mogelijk bij Gerson
blijven en mogen één nacht in het ziekenhuis blijven slapen. De dagen die volgden ging het gezin
elke dag langs met de hoop dat Gerson uit zijn coma kwam.
Gerson werd goed verzorgt door de verpleger Harald en hij deed er samen met de tweeling alles
aan om Gerson uit zijn coma te krijgen. Hij gaf de tweeling het advies dat ze ondanks zijn coma
veel tegen hem moesten praten en hem dingen moesten laten voelen, omdat hij daardoor
misschien sneller bij zou komen. Elke dag gingen Klaas en Kees langs en vertelden verhalen,
kriebelde hem op zijn arm en kuste hem. Ook Daan mocht een poging wagen Gerson weer dingen
te laten voelen door hem te likken en knuffelen.
Gerson kreeg veel mee, maar kon niet uiten wat hij dacht, wilde zeggen en voelde. Het enige wat
hij constant in zijn hoofd hoorde was: ‘’ perenbomen bloeien wit’’. Gerson toonde veel inspanning
en hij kwam uit zijn coma. De zin die hij telkens dacht, was het eerste wat na zijn coma uit hem
kwam. Het gezin was blij verrast en weet niet zo goed hoe het moet reageren.
Na een tijdje mag Gerson het ziekenhuis verlaten en moet hij thuis om leren gaan met zijn
handicap. Hij is blind en kan dus niets meer zien, nooit meer. De tweeling probeert hem zoveel
mogelijk te helpen, maar regelmatig ziet Gerson het niet meer zitten. Op verzoek van Gerson
spelen ze nog één keer het spel ‘’zwart’’, maar omdat Gerson echt niets ziet en niet kan spieken
indien nodig gaat het mis. Gerson valt te water en besluiten om ermee te stoppen.
Na een paar maanden mogen de kinderen bij hun opa en oma gaan logeren. Als ze daar eindelijk
zijn spreekt Gerson naar zijn broers uit dat hij voor altijd op die plek wil blijven. Hij voelt zich daar
goed en wil eigenlijk niet meer terug naar huis. ’s Avonds besluit hij om een rondje langs het meer
te gaan lopen. Zijn oma, Anna, vindt het niet zo een goed idee, maar de tweeling en opa vinden dat
Gerson ook moet leren om zelfstandig te zijn. Daarom gaat Gerson samen met het hondje Daan
van: Rayna Busch
klas: H5A
maand/jaar: september 2020
titel van de roman: Perenbomen bloeien wit
schrijver: Gerbrand Bakker
jaar van eerste uitgave: 1999
Beantwoord elke vraag in het bijbehorende kader
Verwachting en eerste reactie
Je legt uit waarom je juist dit boek hebt gekozen. Schrijf op wat je van het boek verwachtte en
natuurlijk ook of die verwachtingen uitgekomen zijn. Heeft het lezen van het boek je teleurgesteld of
juist niet?
De volgende vragen kunnen je helpen bij het beschrijven van je verwachtingen en eerste reactie.
Heeft iemand je dit boek aangeraden en hechtte je veel waarde aan dat oordeel?
Was je nieuwsgierigheid geprikkeld doordat je een artikel over het boek gelezen had ?
Stond het boek hoog genoteerd in een top tien? Vind je het terecht dat het boek zo hoog genoteerd
staat?
Had je op tv of radio iets gezien of gehoord over dit boek?
Was je belangstelling gewekt door wat er op de achterflap van het boek stond?
Had je al eens eerder iets gelezen van deze schrijver en vond je dat mooi?
Had je de film eerst gezien? Vond je die beter of slechter?
Ik heb dit boek gekozen, omdat het mij aangeraden was door mij zus, die dit boek zelf ook heeft
gelezen toen zij in havo 5 zat. Hierdoor wist ik dat het een boek op niveau zou zijn en doordat wij
beiden van dezelfde soort boeken houden had ik er wel het vertrouwen in dat het verhaal mij aan
zou staan. Mij was verteld dat het boek meeslepend zou zijn door het ongeluk die in het verhaal
plaats vindt en de gevolgen daarvan. Hierdoor was meegenomen worden in verhaal wat ik van het
boek verwachtte. Buiten mijn zus hoorde ik veel andere mensen en docenten over dit boek,
waardoor ik verwachtte dat het wel een interessant en pakkend verhaal moest hebben, omdat
anders niet zoveel mensen het hadden willen lezen en willen lezen. Het lezen van het boek heeft
mij zeker niet teleurgesteld. Het was een boek waar ik in meegenomen werd en snel doorheen las,
wat voor mij iets is wat niet vaak voorkomt. Ik vind het zeker terecht dat het boek zo hoog
aangeschreven staat, want het verhaal is heel pakkend en duidelijk geschreven. Ik voelde tijdens
het lezen het verdriet van de jongen die niet meer kon zien en begon na het lezen er ook echt over
na te denken hoe het leven er dan uit zou zien. Wat zou ik doen als dat zou gebeuren? Het boek
heeft me onbewust echt aan het denken gezet en als een boek dat bij mij doet weet ik zeker dat het
goed geschreven is.
Beknopte samenvatting
Neem een goede samenvatting van de roman op. Hoe lang of kort die samenvatting moet zijn, is
moeilijk te zeggen. Je gebruikt een samenvatting om je goed te kunnen voorbereiden op het
mondeling examen literatuur. Ze moet dus lang en uitgebreid genoeg zijn om later nog als
geheugensteun te kunnen dienen.
Het boek gaat over het gezin van Klaas, Kees, Gerson, Gerard en hun hondje Daan. Kees en Klaas
zijn een tweeling en de oudste kinderen van Gerard, Gerson is het jongere broertje. Eerst woonde
ze samen met hun vader en moeder (Marianne), maar een aantal jaar geleden is hun moeder
spontaan naar Italië gegaan en nooit meer terug gekomen. Vijs maal per jaar ontvangen ze een
kaartje met verjaarden en oud en nieuw. Maar ondanks de inzet van het gezin kan niemand
, ontraadselen waar de verzonden kaarten vandaan komen. Vanaf jongs af aan wordt door de grote
broers het spel ‘’zwart’’ gespeeld, waarbij het de bedoeling is met ogen dicht afgesproken doelen te
zoeken en behalen. Toen Gerson vier werd mocht hij meedoen en het werd de standaard
bezigheid. De tweeling is natuurlijk altijd samen, maar gelukkig heeft Gerson ook een eigen maatje
en dat is Daan. Toen hun moeder plots verdween was Daan compleet van streek en de enige die
ook maar iets goed kon doen voor hem was Gerson. Iets waar Gerard de vader van de drie zonen
vaak mee bezig is, is het verzorgen van zijn snotkleurige autootje. Hij wordt regelmatig
schoongemaakt en gepoetst en betekend veel voor Gerard.
Op een zondagochtend in mei, gaan ze met het snotkleurig autootje naar Jan en Anna, dat zijn de
opa en oma van hun vaders kant. Onderweg besluit Gerard op verzoek van Gerson een omweg te
nemen, want voornamelijk hij vindt de perenbomen zo prachtig als ze in bloei staan. Zodra ze langs
de perenbomen rijden ontstaat er een discussie. De tweeling beweert dat de perenbomen roze
groeien, maar Gerson daarentegen beweert dat de perenbomen wit bloeien. Tijdens het rijden
blijven ze over de kleur van de perenbomen discussiëren, want wie zegt dat deze bloeiende witte
bomen dan per se perenbomen zijn? De discussie stopt en iedereen blijft bij zijn standpunt.
Na een paar minuten nadert het snotkleurige autootje een kruispunt. Hier rijdt een rode auto, die
Gerard eigenlijk voorrang had moeten geven in op hun eigen oude autootje. Gerard had de auto
domweg niet gezien. Gerson zit voorin en raakt helemaal bekneld. Het enige wat hij nog kan
‘’roepen’’ is ‘au’. De hond, Daan, is met het ongeluk door de voorruit gevlogen en staat van slag
naast de auto. Ondertussen had de bestuurder van de rode auto in paniek de ambulance al gebeld
en die was al onderweg. Gerard en Kees worden per ambulance naar het ziekenhuis vervoert,
onderzocht en geholpen. Gerard heeft alleen glassplinters en wonden in zijn gezicht en Kees heeft
een gebroken arm. Klaas was ondertussen bij Gerson gebleven die door een brandweer uit de auto
moest worden gehaald. Wanneer hij uit de auto is gehaald wordt hij onmiddellijk afgevoerd naar het
ziekenhuis en Klaas en Daan gaan met hem mee.
Bij het ziekenhuis komen de mensen van de Ambulance er achter dat Daan mee is gegaan en hij
wordt voor het ziekenhuis vastgezet, omdat honden daar verboden zijn.
In het ziekenhuis blijkt dat Gerson onmiddellijk geopereerd moet worden. Zijn milt wordt eruit
gehaald en zijn gebroken arm wordt vastgezet met pinnen. Gerson raakt in coma en blijkt blind te
zijn geworden. Het gezin van Gerson is van slag en in shock. Ze willen zoveel mogelijk bij Gerson
blijven en mogen één nacht in het ziekenhuis blijven slapen. De dagen die volgden ging het gezin
elke dag langs met de hoop dat Gerson uit zijn coma kwam.
Gerson werd goed verzorgt door de verpleger Harald en hij deed er samen met de tweeling alles
aan om Gerson uit zijn coma te krijgen. Hij gaf de tweeling het advies dat ze ondanks zijn coma
veel tegen hem moesten praten en hem dingen moesten laten voelen, omdat hij daardoor
misschien sneller bij zou komen. Elke dag gingen Klaas en Kees langs en vertelden verhalen,
kriebelde hem op zijn arm en kuste hem. Ook Daan mocht een poging wagen Gerson weer dingen
te laten voelen door hem te likken en knuffelen.
Gerson kreeg veel mee, maar kon niet uiten wat hij dacht, wilde zeggen en voelde. Het enige wat
hij constant in zijn hoofd hoorde was: ‘’ perenbomen bloeien wit’’. Gerson toonde veel inspanning
en hij kwam uit zijn coma. De zin die hij telkens dacht, was het eerste wat na zijn coma uit hem
kwam. Het gezin was blij verrast en weet niet zo goed hoe het moet reageren.
Na een tijdje mag Gerson het ziekenhuis verlaten en moet hij thuis om leren gaan met zijn
handicap. Hij is blind en kan dus niets meer zien, nooit meer. De tweeling probeert hem zoveel
mogelijk te helpen, maar regelmatig ziet Gerson het niet meer zitten. Op verzoek van Gerson
spelen ze nog één keer het spel ‘’zwart’’, maar omdat Gerson echt niets ziet en niet kan spieken
indien nodig gaat het mis. Gerson valt te water en besluiten om ermee te stoppen.
Na een paar maanden mogen de kinderen bij hun opa en oma gaan logeren. Als ze daar eindelijk
zijn spreekt Gerson naar zijn broers uit dat hij voor altijd op die plek wil blijven. Hij voelt zich daar
goed en wil eigenlijk niet meer terug naar huis. ’s Avonds besluit hij om een rondje langs het meer
te gaan lopen. Zijn oma, Anna, vindt het niet zo een goed idee, maar de tweeling en opa vinden dat
Gerson ook moet leren om zelfstandig te zijn. Daarom gaat Gerson samen met het hondje Daan
