LITERATURE WEEK 5
How the International Criminal Court and its trust fund for victims work
The crimes
- Het oprichtingsverdrag van het Hof, genoemd het Statuut van Rome, verleent het
ICC rechtsmacht over vier belangrijke misdrijven:
1. Genocide → dit wordt gekenmerkt door de specifieke bedoeling om een
nationale, etnische, raciale of religieuze groep geheel of gedeeltelijk te
vernietigen door haar leden te doden op een van de volgende manieren: door
leden van de groep ernstig lichamelijk of geestelijk letsel toe te brengen; het
opzettelijk toebrengen van levensomstandigheid en aan de groep fysieke
vernietiging toe te brengen; het opleggen van maatregelen om geboorten
binnen de groep te voorkomen; of het onder dwang overbrengen van
kinderen van de groep naar een andere groep.
2. Misdaden tegen de menselijkheid → dit zijn de ernstige schendingen die
worden gepleegd als onderdeel van een grootschalige aanval op elke
burgerbevolking, dit omvat: moord, verkrachting, opsluiting, slavernij,
marteling etc.
3. Oorlogsmisdaden → ernstige inbreuken op de Verdragen van Genève in de
context van gewapende conflicten, dit omvat: het inzetten van kindsoldaten,
het doden of martelen van burgers of krijgsgevangenen, opzettelijk aanvallen
gericht op ziekenhuizen etc.
4. Misdaad van agressie → het gebruik van gewapend geweld door een staat
tegen de soevereiniteit, integriteit of onafhankelijkheid van een andere staat.
Dit behoort sinds 2016 tot de internationale misdrijven.
Complementary
- Het ICC is bedoeld als aanvulling op, niet ter vervanging van, nationale criminele
systemen: het vervolgt zaken alleen als staten dat zelf niet kunnen of willen doen.
Cooperation
- Als gerechtelijke instelling heeft het ICC geen eigen politie of handhavingsorgaan;
het vertrouwt op de samenwerking met landen over de hele wereld. Het is geen
organisatie van de VN maar het heeft wel een samenwerkingsovereenkomst met de
VN.
- Wanneer een situatie niet onder de jurisdictie van het Hof valt, kan de
Veiligheidsraad van de VN de situatie voorleggen aan het ICC dat het rechtsmacht
verleent.
How we are organized
- Bij het Statuut van Rome zijn drie afzonderlijke organen opgericht: de Vergadering
van staten die partij zijn, het International Strafhof dat uit 4 afzonderlijke organen
bestaat, en het trustfonds voor slachtoffers.
Trust funds for victims
- Hoewel het Trustfonds voor slachtoffers los staat van het Hof, werd het in 2004
opgericht door de Vergadering van Staten die partij zijn. De missie van het Fonds is
, het ondersteunen en uitvoeren van programma’s die de schade als gevolg van
genocide, misdaden van de menselijkheid en oorlogsmisdaden aanpakken.
Bosmans, M. (2007). Challanges in aid to rape victims: the case of the democratic
republic of the Congo.
Abstract
- Er bestaat nog steeds een conflict in de Democratische Republiek Congo (DRC).
Door het wijdverbreide en systematische gebruik van verkrachting als oorlogswapen
staat de kwestie van seksueel geweld centraal in het publieke debat, met alle
gevolgen voor de slachtoffers die er bij komen kijken.
- Gebaseerd op breder empirisch onderzoek gericht op de seksuele en reproductieve
gezondheid (SRH), suggereert dit artikel de adoptie van een op rechten gebaseerde
benadering bij de hulp aan slachtoffers van verkrachting. Bij een dergelijke aanpak
moet ook aandacht besteed worden aan het voorkomen van de verdere verspreiding
van seksueel geweld.
- Directe hulp aan de slachtoffers vereist 5 componenten: medische hulp,
psychosociale steun, economische hulp, rechtsbijstand en bescherming.
Sexual violence on the international agenda
- Eeuwenlang werden verkrachting en andere vormen van seksueel geweld door de
vingers gezien als onvermijdelijke, maar betreurenswaardige en gruwelijke
bijwerkingen van oorlog. Pas begin jaren ‘90 werd de kwestie van seksueel geweld
echt centraal gesteld op de internationale humanitaire agenda. In 1993 nam de
Veiligheidsraad van de VN verkrachting en andere vormen van seksueel geweld op
in het mandaat van het Internationaal Straftribunaal. Deze besluiten markeerden het
begin van een nieuw tijdperk in de opstelling van het internationaal humanitair recht
en de mensenrechtenagenda.
- Seksueel geweld werd een terugkerend punt van zorg in verschillende speciale
VN-procedures, met name waar het de bescherming van de rechten van vrouwen en
kinderen betrof.
- In lijn met de groeiende erkenning van de VN-organen over seksueel geweld tegen
vrouwen en kinderen als een schending van de mensenrechten en het humanitair
recht, erkende het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof het
wijdverbreide en systematische gebruik van seksueel geweld als een
oorlogsmisdaad en als een misdaad tegen de menselijkheid. Bovendien stelde het
ICC-statuut dat de definitie van oorlogsmisdaden niet alleen van toepassing is op
oorlog, maar was ook van toepassing in het geval van een intern gewapend conflict.
Het Statuut van het ICC markeerde niet alleen een belangrijke vooruitgang in de
ontwikkeling van de mensenrechtencomponent van het strafrecht en het humanitair
recht, maar weerspiegelde ook een mainstreaming van vrouwenrechten.
- Staten worden expliciet verantwoordelijk gehouden voor het nemen van maatregelen
om vrouwen en kinderen tegen seksueel geweld te voorkomen en te beschermen.
Regeringen moeten ook maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat slachtoffers
toegang hebben tot rechtvaardige en effectieve rechtsmiddelen en medische hulp.
Ook moedigt de Commissie de staten aan om ervoor te zorgen dat vrouwen toegang
hebben tot ontwikkelen van programma’s die voorzien zijn in de behoeften van
patiënten die slachtoffer zijn geworden van geweld.
How the International Criminal Court and its trust fund for victims work
The crimes
- Het oprichtingsverdrag van het Hof, genoemd het Statuut van Rome, verleent het
ICC rechtsmacht over vier belangrijke misdrijven:
1. Genocide → dit wordt gekenmerkt door de specifieke bedoeling om een
nationale, etnische, raciale of religieuze groep geheel of gedeeltelijk te
vernietigen door haar leden te doden op een van de volgende manieren: door
leden van de groep ernstig lichamelijk of geestelijk letsel toe te brengen; het
opzettelijk toebrengen van levensomstandigheid en aan de groep fysieke
vernietiging toe te brengen; het opleggen van maatregelen om geboorten
binnen de groep te voorkomen; of het onder dwang overbrengen van
kinderen van de groep naar een andere groep.
2. Misdaden tegen de menselijkheid → dit zijn de ernstige schendingen die
worden gepleegd als onderdeel van een grootschalige aanval op elke
burgerbevolking, dit omvat: moord, verkrachting, opsluiting, slavernij,
marteling etc.
3. Oorlogsmisdaden → ernstige inbreuken op de Verdragen van Genève in de
context van gewapende conflicten, dit omvat: het inzetten van kindsoldaten,
het doden of martelen van burgers of krijgsgevangenen, opzettelijk aanvallen
gericht op ziekenhuizen etc.
4. Misdaad van agressie → het gebruik van gewapend geweld door een staat
tegen de soevereiniteit, integriteit of onafhankelijkheid van een andere staat.
Dit behoort sinds 2016 tot de internationale misdrijven.
Complementary
- Het ICC is bedoeld als aanvulling op, niet ter vervanging van, nationale criminele
systemen: het vervolgt zaken alleen als staten dat zelf niet kunnen of willen doen.
Cooperation
- Als gerechtelijke instelling heeft het ICC geen eigen politie of handhavingsorgaan;
het vertrouwt op de samenwerking met landen over de hele wereld. Het is geen
organisatie van de VN maar het heeft wel een samenwerkingsovereenkomst met de
VN.
- Wanneer een situatie niet onder de jurisdictie van het Hof valt, kan de
Veiligheidsraad van de VN de situatie voorleggen aan het ICC dat het rechtsmacht
verleent.
How we are organized
- Bij het Statuut van Rome zijn drie afzonderlijke organen opgericht: de Vergadering
van staten die partij zijn, het International Strafhof dat uit 4 afzonderlijke organen
bestaat, en het trustfonds voor slachtoffers.
Trust funds for victims
- Hoewel het Trustfonds voor slachtoffers los staat van het Hof, werd het in 2004
opgericht door de Vergadering van Staten die partij zijn. De missie van het Fonds is
, het ondersteunen en uitvoeren van programma’s die de schade als gevolg van
genocide, misdaden van de menselijkheid en oorlogsmisdaden aanpakken.
Bosmans, M. (2007). Challanges in aid to rape victims: the case of the democratic
republic of the Congo.
Abstract
- Er bestaat nog steeds een conflict in de Democratische Republiek Congo (DRC).
Door het wijdverbreide en systematische gebruik van verkrachting als oorlogswapen
staat de kwestie van seksueel geweld centraal in het publieke debat, met alle
gevolgen voor de slachtoffers die er bij komen kijken.
- Gebaseerd op breder empirisch onderzoek gericht op de seksuele en reproductieve
gezondheid (SRH), suggereert dit artikel de adoptie van een op rechten gebaseerde
benadering bij de hulp aan slachtoffers van verkrachting. Bij een dergelijke aanpak
moet ook aandacht besteed worden aan het voorkomen van de verdere verspreiding
van seksueel geweld.
- Directe hulp aan de slachtoffers vereist 5 componenten: medische hulp,
psychosociale steun, economische hulp, rechtsbijstand en bescherming.
Sexual violence on the international agenda
- Eeuwenlang werden verkrachting en andere vormen van seksueel geweld door de
vingers gezien als onvermijdelijke, maar betreurenswaardige en gruwelijke
bijwerkingen van oorlog. Pas begin jaren ‘90 werd de kwestie van seksueel geweld
echt centraal gesteld op de internationale humanitaire agenda. In 1993 nam de
Veiligheidsraad van de VN verkrachting en andere vormen van seksueel geweld op
in het mandaat van het Internationaal Straftribunaal. Deze besluiten markeerden het
begin van een nieuw tijdperk in de opstelling van het internationaal humanitair recht
en de mensenrechtenagenda.
- Seksueel geweld werd een terugkerend punt van zorg in verschillende speciale
VN-procedures, met name waar het de bescherming van de rechten van vrouwen en
kinderen betrof.
- In lijn met de groeiende erkenning van de VN-organen over seksueel geweld tegen
vrouwen en kinderen als een schending van de mensenrechten en het humanitair
recht, erkende het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof het
wijdverbreide en systematische gebruik van seksueel geweld als een
oorlogsmisdaad en als een misdaad tegen de menselijkheid. Bovendien stelde het
ICC-statuut dat de definitie van oorlogsmisdaden niet alleen van toepassing is op
oorlog, maar was ook van toepassing in het geval van een intern gewapend conflict.
Het Statuut van het ICC markeerde niet alleen een belangrijke vooruitgang in de
ontwikkeling van de mensenrechtencomponent van het strafrecht en het humanitair
recht, maar weerspiegelde ook een mainstreaming van vrouwenrechten.
- Staten worden expliciet verantwoordelijk gehouden voor het nemen van maatregelen
om vrouwen en kinderen tegen seksueel geweld te voorkomen en te beschermen.
Regeringen moeten ook maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat slachtoffers
toegang hebben tot rechtvaardige en effectieve rechtsmiddelen en medische hulp.
Ook moedigt de Commissie de staten aan om ervoor te zorgen dat vrouwen toegang
hebben tot ontwikkelen van programma’s die voorzien zijn in de behoeften van
patiënten die slachtoffer zijn geworden van geweld.
