Gemaakt door:
A.F.Th. van der Heijden
, Samenvatting van het boek.
Tonio van der Heijden wordt geboren op 15 Juni 1988. Hij is de eerste en enige zoon van
Mirjam Rotenstreich en Adri van der Heijden. Toen Tonio in het leven kwam van Mirjam en
Adri, waren ze gelukkiger dan ooit. Ze waren ervan overtuigd dat ze een dochter zouden
krijgen, maar niks was minder waar. Ze kregen een prachtige zoon, Tonio. Tonio was een lief
vrolijk jongetje. Op de een of andere manier noemde hij zijn vader niet ‘papa’ maar bij zijn
voornaam ‘Adri’. Op eerste pinksterdag (23 mei 2010) komt Tonio om het leven door een
auto-ongeluk. Tonio fietste ‘s nachts na een avondje stappen naar huis en werd op een
kruispunt geschept door een rode Suzuki Swift. De bestuurder van de auto is meteen gestopt
en heeft 112 gebeld. Die ochtend komt de politie bij Mirjam en Adri aan de deur. Hij vertelt
hen wat er gebeurd is en dat ze met het politiebusje mee kunnen rijden naar het ziekenhuis,
waar Tonio momenteel geopereerd wordt. Ze delen Mirjam en Adri mee dan Tonio in kritieke
toestand in het ziekenhuis ligt. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis zijn ze nog steeds
bezig Tonio te opereren. Mirjam en Adri staan doodsangsten uit. Hun enige, prachtige zoon,
in kritieke toestand in het ziekenhuis. Adri haalt tijdens het wachten de ene naar de andere
herinnering van Tonio op, maar hij blijft hoop houden. Hoe veel mensen overleven het nog
nadat ze in kritieke toestand hebben gelegen. Kritieke toestand, dit betekent dat hij nog niet
dood is, toch? De arts komt hen mededelen dat de operatie goed is gegaan maar dat Tonio’s
verwondingen ernstiger zijn dan verwacht. Hij had zwellingen in zijn hersenen en ze moesten
zijn milt verwijderen. Tonio ligt aan de beademing, maar zijn overlevingskans is nihil.
Diezelfde middag wordt Tonio van de beademing gehaald en overlijdt hij op 23 mei 2010 in
het AMS in het bijzijn van zijn ouders. Dit is het ergste wat een ouder kan overkomen. Het
overleven van een kind. Mirjam en Adri gaan door een hel. Mirjam huilt aan een stuk door.
Adri is kapot, maar kan niet huilen. Het is alsof het nog niet helemaal tot hem doorgedrongen
is. Hij is non-stop herinneringen op aan het halen. Van hun mooie vakanties in Frankrijk, tot
bijdehante opmerkingen van kleine Tonio. Adri schaamt zich. Zijn belangrijkste taak in het
vaderschap is om zijn zoon te beschermen en hij heeft gefaald. Zo voelt hij het in ieder geval.
Hij weet dat er niks is wat hij aan deze situatie had kunnen veranderen en toch, toch schaamt
hij zich ontzettend. Wat als hij Tonio gebeld had. Gevraagd had om even langs te komen. Wat
als hij niet met zijn vrienden was uit gegaan, maar met het meisje van de fotoshoot naar
Paradiso was geweest (wat op het laatste moment afgezegd is). Een paar dagen voor Tonio’s
dood, hadden zijn ouders en hij een prachtige avond met z’n drieën. Ze zijn lekker ui gaan
eten en het was even zoals vanouds. Wat ze echter niet wisten is dat dit hun laatste avond met
Tonio was. Een week van tevoren, had Tonio zijn ouders gevraagd of hij in hun huis een
fotoshoot mocht houden met een meisje. Ze wilde wat geld bijverdienen doormiddel van
acteer en modellenwerk. Mirjam en Adri wilden heel graag weten wie dit mysterieuze meisje
was maar niemand kende haar echt. Na een hoop speurwerk kwamen ze erachter dat ze Jenny
heet. Ze nodigden haar uit om langs te komen en de foto’s op te halen die Tonio van haar
heeft gemaakt. Ondertussen wist Adri dat hij weer moest gaan werken. Hij was druk bezig aan