Hoofdstuk 12 | Vormingsvraagstuk
§12.1: Samenlevingsvormen in de wereld
Culturen verschillen van elkaar.
Dit ligt aan de manier waarop je gesocialiseerd bent. Wat in de ene cultuur normaal
is, hoeft in een andere cultuur niet zo te zijn.
Culturen zijn relatief. Samenlevingsvormen verschillen per cultuur maar ook in de
tijd.
§12.2: Functies van socialisatie
Het gezin waarin je opgroeit speel een rol in je ontwikkeling, in je vormingsproces. Ook de
plaats en de tijdsperiode waarin je opgroeit speelt hier een rol in.
Vijf verschillende functies van socialisatie:
Het continueren van de cultuur van de samenleving
▫ Continuerende functie: door het overdragen van opvattingen, waarden en
normen wordt een cultuur in standgehouden. Op deze manier gaan de
kenmerken van een cultuur over van de ene generatie naar de andere.
Het veranderen van de cultuur van de samenleving
▫ Veranderende functie: acculturatie zorgt ervoor dat een oude en een nieuwe
cultuur worden samengevoegd.
Het binden van mensen met de groep en cultuur
▫ Bindende functie: het identificeren met een groep zorgt voor binding, omdat
ze dezelfde waarden en normen hebben.
Het ontwikkelen van de identiteit van een individu
▫ Identificerende functie: het opgroeien in een bepaalde cultuur zorgt voor
ontwikkelen van een identiteit.
Het gedrag van mensen voorspelbaar maken
▫ Gedragsregulerende functie: gedrag wordt aangeleerd zodat gedrag
voorspelbaar wordt.
§12.3: Ontwikkelingen samenlevingsvormen
Voor de zestiger jaren:
= Het gezin was belangrijk in Nederland. = Hoeksteen van de samenleving.
= kostwinnersgezin (traditioneel gezin): vader zorgt voor het inkomen, moeder zorgt voor de
kinderen en die helpen de moeder dan weer. → dit is een sociale institutie, want binnen
zo’n gezin wist iedereen wat van hem/haar verwacht werd.
= bevelshuishouding: er was een ongelijke verdeling van macht tussen ouders en kinderen.
Gezinnen speelde in het proces van socialisatie een grote rol. Daarnaast zijn kerk, gezin en
vereniging socialisatoren die veel invloed hebben op de vorming van de identiteit van
jongeren.
Zestiger jaren tot en met de tachtiger jaren:
§12.1: Samenlevingsvormen in de wereld
Culturen verschillen van elkaar.
Dit ligt aan de manier waarop je gesocialiseerd bent. Wat in de ene cultuur normaal
is, hoeft in een andere cultuur niet zo te zijn.
Culturen zijn relatief. Samenlevingsvormen verschillen per cultuur maar ook in de
tijd.
§12.2: Functies van socialisatie
Het gezin waarin je opgroeit speel een rol in je ontwikkeling, in je vormingsproces. Ook de
plaats en de tijdsperiode waarin je opgroeit speelt hier een rol in.
Vijf verschillende functies van socialisatie:
Het continueren van de cultuur van de samenleving
▫ Continuerende functie: door het overdragen van opvattingen, waarden en
normen wordt een cultuur in standgehouden. Op deze manier gaan de
kenmerken van een cultuur over van de ene generatie naar de andere.
Het veranderen van de cultuur van de samenleving
▫ Veranderende functie: acculturatie zorgt ervoor dat een oude en een nieuwe
cultuur worden samengevoegd.
Het binden van mensen met de groep en cultuur
▫ Bindende functie: het identificeren met een groep zorgt voor binding, omdat
ze dezelfde waarden en normen hebben.
Het ontwikkelen van de identiteit van een individu
▫ Identificerende functie: het opgroeien in een bepaalde cultuur zorgt voor
ontwikkelen van een identiteit.
Het gedrag van mensen voorspelbaar maken
▫ Gedragsregulerende functie: gedrag wordt aangeleerd zodat gedrag
voorspelbaar wordt.
§12.3: Ontwikkelingen samenlevingsvormen
Voor de zestiger jaren:
= Het gezin was belangrijk in Nederland. = Hoeksteen van de samenleving.
= kostwinnersgezin (traditioneel gezin): vader zorgt voor het inkomen, moeder zorgt voor de
kinderen en die helpen de moeder dan weer. → dit is een sociale institutie, want binnen
zo’n gezin wist iedereen wat van hem/haar verwacht werd.
= bevelshuishouding: er was een ongelijke verdeling van macht tussen ouders en kinderen.
Gezinnen speelde in het proces van socialisatie een grote rol. Daarnaast zijn kerk, gezin en
vereniging socialisatoren die veel invloed hebben op de vorming van de identiteit van
jongeren.
Zestiger jaren tot en met de tachtiger jaren:
