Mw. mr. …
Studentnummer
Docent: …
Staats- en bestuursrecht
Rechtbank ‘s Gravenhage
Sector Bestuursrecht
Zaaknummer: …
Zittingsdatum: …
PLEITNOTA
In het geschil tussen
Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
Verweerder
Gemachtigde mr. …
en
naam eiser
Eiser
Gemachtigde: n.n.b.
,Mevrouw de voorzitter, geachte leden van de rechtbank,
Vandaag treed ik op namens de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Mijn pleidooi
bestaat uit drie delen. Ten eerste zal ik de formele vereisten behandelen. Ten tweede zal ik
ingaan op de materiële vereisten en tot slot zal ik mijn conclusie geven. Omdat de wederpartij
het feitenrelaas heeft geschetst, zal ik hier niet verder op ingaan.
Primair: Geen novum
1. Eiser doet een asielaanvraag op grond van zijn bekering tot het christendom. Hij voert
aan dat dit een nieuw gebleken feit is op grond van artikel 83 Vreemdelingenwet
2000 (hierna Vreemdelingenwet). In zijn eerste procedure heeft hij een asielaanvraag
ingediend op grond van het feit dat hij had deelgenomen aan een
studentendemonstratie tegen het regime in Iran. Tijdens deze procedure heeft hij niets
vermeld over zijn bekering, terwijl hij gesteld heeft dat hij al tijdens zijn eerste
procedure tot het christendom was bekeerd. Hier kan geen sprake zijn van nieuw
gebleken feiten of veranderde omstandigheden op grond van artikel 83
Vreemdelingenwet, omdat de belangstelling van eiser voor het christelijk geloof ten
tijde van zijn eerste procedure al bestond. Eiser had zijn bekering tijdens zijn eerste
procedure moeten aangeven. Dit heeft hij echter niet gedaan. Dit betekent dat er geen
sprake is van nieuw gebleken feiten op van artikel 83 Vreemdelingenwet.
Op grond van dit formeel vereiste, vraagt de Staatssecretaris, U, voorzitter, en leden
van de rechtbank, de asielaanvraag van eiser ongegrond te verklaren omdat niet
voldaan is aan het vereiste van artikel 83 lid 1 sub a Vreemdelingenwet.
Subsidiair: materiële eisen bekering ongeloofwaardig
2. Eiser is door verweerder gehoord met betrekking tot zijn bekering tot het
christendom. Aan hem is de vraag gesteld wanneer Pasen gevierd wordt. Eiser heeft
hier geen antwoord op kunnen geven. Pasen is de belangrijkste feestdag van het
christendom. De wederpartij heeft aangevoerd dat zelfs evangelisten, die al hun hele
leven het christelijke geloof uitoefenen, niet precies weten wanneer Pasen gevierd
wordt. Eiser heeft een actieve rol binnen de Pinkstergemeente en omdat hij nieuw in
aanraking komt met het geloof, betekent dit dat hij zich verdiept in de belangrijkste
punten van het geloof. Een dergelijk punt is de belangrijkste feestdag. Door zijn
actieve rol en verdieping in het geloof, kan van hem verwacht worden dat hij een
antwoord weet te geven op de vraag wanneer Pasen gevierd wordt.
3. Daarnaast is het enkel oprichten van een Facebook pagina niet voldoende om aan te
nemen dat iemand bekeerd is. Deze internetpagina geeft enkel informatie over de
Pinkstergemeente. Met de oprichting van deze internetpagina kan ook niet worden
geconcludeerd dat hij anderen aanspoort om te bekeren tot het christendom. Dit
betekent dat deze internetpagina geen ondersteuning biedt aan eisers bekering.
4. Vervolgens heeft eiser tijdens zijn eerste procedure niet aangevoerd dat hij bekeerd is
tot het christendom. Eiser heeft aangegeven dat hij toen al bekeerd was tot het
christendom. Waarom heeft eiser tijdens zijn eerste procedure zijn bekering niet
aangevoerd? Hij heeft toen enkel aangegeven dat hij asiel ging aanvragen omdat hij
heeft deelgenomen aan de demonstraties in Iran. Eiser heeft toen niets aangevoerd
, over zijn bekering. Ook is het opmerkelijk dat eiser zich pas heeft laten dopen nadat
hij uitgeprocedeerd was. Naar eigen zeggen is eiser sinds 2010 bekeerd, maar laat
zich pas drie jaar later dopen. Waarom heeft eiser dit niet eerder gedaan?
5. Daarnaast heeft eiser ook geen originele doopakte. Deze is hij naar eigen zeggen
verloren. Ook moet er een verklaring van een geestelijke zijn die erop wijst dat eiser
zich heeft laten dopen. Volgens eerdere jurisprudentie uit 2011 is er naast een
originele doopakte een verklaring van een geestelijke en het goed kunnen
beantwoorden van vragen over het christendom noodzakelijk om te kunnen spreken
van ene geloofwaardige bekering.1 Omdat eiser aan deze gestelde voorwaarden niet
voldoet, is zijn bekering ongeloofwaardig.
6. Daarnaast is het enkel bekeren tot het christendom van Iraanse asielzoekers niet
voldoende om een asielvergunning toe te kennen. Dit blijkt uit Kamerstukken uit
2012.2 Hier zijn drie factoren van belang.
Ten eerste wordt gekeken naar de persoonlijke situatie van de asielaanvrager.
Momenteel is eiser asielzoeker. Hij is in 2010 naar Nederland gekomen uit vrees
voor vervolging in Iran. De overheid in Iran was niet op de hoogte van zijn
deelname aan de demonstraties. Ook heeft eiser geen enkel bewijs dat erop wijst
dat de overheid in Iran hiervan op de hoogte is.
Ten tweede moet gekeken worden of eiser een verleden heeft met het
christendom. In het land van herkomst heeft eiser geen verleden gehad met het
christendom. Hij is sjiitisch opgevoed en heeft in Iran op geen enkel manier geuit
om van religie te veranderen. Dit duidt erop dat eiser enkel bekeerd is om een
asielvergunning in te willigen. De overheid in Iran is niet op de hoogte van zijn
bekering. Het is dan ook onduidelijk of deze bekering problemen voor eiser zal
opleveren bij terugkomst in Iran.
Ten slotte wordt gekeken naar de wijze waarop de eiser uiting heeft gegeven aan
zijn religie sinds hij zijn land van herkomst heeft verlaten. Zijn bekering lijkt niet
oprecht, omdat de uiting van het christendom pas begonnen is op het moment dat
hij asiel had aangevraagd. Dit lijkt erop dat de eiser zich tot het christendom is
gaan wenden op het moment dat hij asiel wilde aanvragen. Dit zou een reden
kunnen zijn om langer in Nederland te kunnen verblijven en daarom is de
bekering niet geloofwaardig.
Gelet op de materiële vereisten kan geconcludeerd worden dat de bekering van eiser
ongeloofwaardig is. Daarnaast biedt zijn bekering onvoldoende aanleiding om een
asielvergunning aan eiser toe te kennen.
1
ABRvS 7 juni 2011, 201002216/1/V3.
2
Kamerstukken II 2012/13, 19637, 1590.
Studentnummer
Docent: …
Staats- en bestuursrecht
Rechtbank ‘s Gravenhage
Sector Bestuursrecht
Zaaknummer: …
Zittingsdatum: …
PLEITNOTA
In het geschil tussen
Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
Verweerder
Gemachtigde mr. …
en
naam eiser
Eiser
Gemachtigde: n.n.b.
,Mevrouw de voorzitter, geachte leden van de rechtbank,
Vandaag treed ik op namens de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Mijn pleidooi
bestaat uit drie delen. Ten eerste zal ik de formele vereisten behandelen. Ten tweede zal ik
ingaan op de materiële vereisten en tot slot zal ik mijn conclusie geven. Omdat de wederpartij
het feitenrelaas heeft geschetst, zal ik hier niet verder op ingaan.
Primair: Geen novum
1. Eiser doet een asielaanvraag op grond van zijn bekering tot het christendom. Hij voert
aan dat dit een nieuw gebleken feit is op grond van artikel 83 Vreemdelingenwet
2000 (hierna Vreemdelingenwet). In zijn eerste procedure heeft hij een asielaanvraag
ingediend op grond van het feit dat hij had deelgenomen aan een
studentendemonstratie tegen het regime in Iran. Tijdens deze procedure heeft hij niets
vermeld over zijn bekering, terwijl hij gesteld heeft dat hij al tijdens zijn eerste
procedure tot het christendom was bekeerd. Hier kan geen sprake zijn van nieuw
gebleken feiten of veranderde omstandigheden op grond van artikel 83
Vreemdelingenwet, omdat de belangstelling van eiser voor het christelijk geloof ten
tijde van zijn eerste procedure al bestond. Eiser had zijn bekering tijdens zijn eerste
procedure moeten aangeven. Dit heeft hij echter niet gedaan. Dit betekent dat er geen
sprake is van nieuw gebleken feiten op van artikel 83 Vreemdelingenwet.
Op grond van dit formeel vereiste, vraagt de Staatssecretaris, U, voorzitter, en leden
van de rechtbank, de asielaanvraag van eiser ongegrond te verklaren omdat niet
voldaan is aan het vereiste van artikel 83 lid 1 sub a Vreemdelingenwet.
Subsidiair: materiële eisen bekering ongeloofwaardig
2. Eiser is door verweerder gehoord met betrekking tot zijn bekering tot het
christendom. Aan hem is de vraag gesteld wanneer Pasen gevierd wordt. Eiser heeft
hier geen antwoord op kunnen geven. Pasen is de belangrijkste feestdag van het
christendom. De wederpartij heeft aangevoerd dat zelfs evangelisten, die al hun hele
leven het christelijke geloof uitoefenen, niet precies weten wanneer Pasen gevierd
wordt. Eiser heeft een actieve rol binnen de Pinkstergemeente en omdat hij nieuw in
aanraking komt met het geloof, betekent dit dat hij zich verdiept in de belangrijkste
punten van het geloof. Een dergelijk punt is de belangrijkste feestdag. Door zijn
actieve rol en verdieping in het geloof, kan van hem verwacht worden dat hij een
antwoord weet te geven op de vraag wanneer Pasen gevierd wordt.
3. Daarnaast is het enkel oprichten van een Facebook pagina niet voldoende om aan te
nemen dat iemand bekeerd is. Deze internetpagina geeft enkel informatie over de
Pinkstergemeente. Met de oprichting van deze internetpagina kan ook niet worden
geconcludeerd dat hij anderen aanspoort om te bekeren tot het christendom. Dit
betekent dat deze internetpagina geen ondersteuning biedt aan eisers bekering.
4. Vervolgens heeft eiser tijdens zijn eerste procedure niet aangevoerd dat hij bekeerd is
tot het christendom. Eiser heeft aangegeven dat hij toen al bekeerd was tot het
christendom. Waarom heeft eiser tijdens zijn eerste procedure zijn bekering niet
aangevoerd? Hij heeft toen enkel aangegeven dat hij asiel ging aanvragen omdat hij
heeft deelgenomen aan de demonstraties in Iran. Eiser heeft toen niets aangevoerd
, over zijn bekering. Ook is het opmerkelijk dat eiser zich pas heeft laten dopen nadat
hij uitgeprocedeerd was. Naar eigen zeggen is eiser sinds 2010 bekeerd, maar laat
zich pas drie jaar later dopen. Waarom heeft eiser dit niet eerder gedaan?
5. Daarnaast heeft eiser ook geen originele doopakte. Deze is hij naar eigen zeggen
verloren. Ook moet er een verklaring van een geestelijke zijn die erop wijst dat eiser
zich heeft laten dopen. Volgens eerdere jurisprudentie uit 2011 is er naast een
originele doopakte een verklaring van een geestelijke en het goed kunnen
beantwoorden van vragen over het christendom noodzakelijk om te kunnen spreken
van ene geloofwaardige bekering.1 Omdat eiser aan deze gestelde voorwaarden niet
voldoet, is zijn bekering ongeloofwaardig.
6. Daarnaast is het enkel bekeren tot het christendom van Iraanse asielzoekers niet
voldoende om een asielvergunning toe te kennen. Dit blijkt uit Kamerstukken uit
2012.2 Hier zijn drie factoren van belang.
Ten eerste wordt gekeken naar de persoonlijke situatie van de asielaanvrager.
Momenteel is eiser asielzoeker. Hij is in 2010 naar Nederland gekomen uit vrees
voor vervolging in Iran. De overheid in Iran was niet op de hoogte van zijn
deelname aan de demonstraties. Ook heeft eiser geen enkel bewijs dat erop wijst
dat de overheid in Iran hiervan op de hoogte is.
Ten tweede moet gekeken worden of eiser een verleden heeft met het
christendom. In het land van herkomst heeft eiser geen verleden gehad met het
christendom. Hij is sjiitisch opgevoed en heeft in Iran op geen enkel manier geuit
om van religie te veranderen. Dit duidt erop dat eiser enkel bekeerd is om een
asielvergunning in te willigen. De overheid in Iran is niet op de hoogte van zijn
bekering. Het is dan ook onduidelijk of deze bekering problemen voor eiser zal
opleveren bij terugkomst in Iran.
Ten slotte wordt gekeken naar de wijze waarop de eiser uiting heeft gegeven aan
zijn religie sinds hij zijn land van herkomst heeft verlaten. Zijn bekering lijkt niet
oprecht, omdat de uiting van het christendom pas begonnen is op het moment dat
hij asiel had aangevraagd. Dit lijkt erop dat de eiser zich tot het christendom is
gaan wenden op het moment dat hij asiel wilde aanvragen. Dit zou een reden
kunnen zijn om langer in Nederland te kunnen verblijven en daarom is de
bekering niet geloofwaardig.
Gelet op de materiële vereisten kan geconcludeerd worden dat de bekering van eiser
ongeloofwaardig is. Daarnaast biedt zijn bekering onvoldoende aanleiding om een
asielvergunning aan eiser toe te kennen.
1
ABRvS 7 juni 2011, 201002216/1/V3.
2
Kamerstukken II 2012/13, 19637, 1590.
