Hoofdstuk 8 Verbintenissenrecht
8.1 Inleiding
Bij de verbintenis die ontstaat uit wanprestatie en de verbintenis die ontstaat uit
onrechtmatige daad gaat het in beide gevallen om een verbintenis tot schadevergoeding. Bij
wanprestatie moet de benadeelde zo veel mogelijk in de situatie worden gebracht waarin hij
zou hebben verkeerd als de overeenkomst goed was nagekomen. De belangrijkste regels
rond schadevergoeding vinden we in art. 6:95 e.v. BW.
Schadevergoeding wordt volgens art. 6:103 BW als hoofdregel voldaan in geld.
Door rectificatie wordt de schade, althans gedeeltelijk hersteld.
Als de schade wordt vastgesteld door te kijken naar werkelijk betaalde of geleden schade
spreken we van concrete schadeberekening. Als de schade niet wordt vastgesteld aan de
hand van werkelijk betaald kosten, spreken we van abstracte schadeberekening.
Als hoofdregel geldt in het privaatrecht, wie stelt bewijst. Bij schade is, omdat er veel
gewerkt moet worden met aannames en schattingen, bewijzen vaak niet goed mogelijk. Art.
6:97 BW bepaalt in het algemeen, dat de schade wordt begroot op de wijze die het meeste
met de aard van de schade in overeenstemming is. Als de schade niet nauwkeurig kan
worden vastgesteld, kan zij door de rechter worden geschat. De rechter begroot de schade
zelfstandig en is niet gebonden aan de normale regels rond stelplicht en bewijslast. Partijen
zullen hun vordering in de praktijk wel moeten onderbouwen.
Wanneer de schade moeilijk vast te stellen is of wanneer er nog onzekerheid bestaat
omtrent de precieze hoogte van de schade, kan een partij aan de rechter vragen om slechts
vast te stellen dat de tegenpartij aansprakelijk is. Als de rechter vervolgens oordeelt dat er
inderdaad aansprakelijkheid bestaat, kan later in een aparte procedure, een
schadestaatprocedure, de hoogte van de schade worden vastgesteld.
8.3 Ander nadeel
Schade die bestaat uit ander nadeel komt slechts voor vergoeding in aanmerking voor zover
de wet hier aanspraak op geeft (art. 6:95 BW). Ander nadeel is altijd niet-vermogensschade.
Affectieschade: schade die bestaat uit het geestelijke leed dat wordt veroorzaakt doordat
een naaste ernstig en blijvend letsel oploopt of zelfs overlijdt. Op grond van art. 6:107 lid 1
sub b BW of art. 6:108 lid 3 BW is de laedens nu ook aansprakelijk voor de affectieschade die
de naasten lijden.
Art. 6:106 lid 1 sub a t/m c BW geeft een opsomming van de belangrijkste gevallen waarin
ander nadeel kan worden vergoed. Sub a zegt dat ander nadeel in ieder geval kan worden
vergoed wanneer deze schade opzettelijk is veroorzaakt en de laedens het oogmerk had dit
ander nadeel toe te brengen.
Bij zaakschade is er in principe geen ander nadeel, maar slechts vermogensschade: geleden
verlies.
Sub b zegt dat ander nadeel ook zonder dat er opzet is, kan worden vergoed wanneer de
benadeelde lichamelijk letsel heeft opgelopen, in zijn eer of goede naam is aangetast of op
andere wijze in zijn persoon is aangetast (geestelijk letsel).
8.1 Inleiding
Bij de verbintenis die ontstaat uit wanprestatie en de verbintenis die ontstaat uit
onrechtmatige daad gaat het in beide gevallen om een verbintenis tot schadevergoeding. Bij
wanprestatie moet de benadeelde zo veel mogelijk in de situatie worden gebracht waarin hij
zou hebben verkeerd als de overeenkomst goed was nagekomen. De belangrijkste regels
rond schadevergoeding vinden we in art. 6:95 e.v. BW.
Schadevergoeding wordt volgens art. 6:103 BW als hoofdregel voldaan in geld.
Door rectificatie wordt de schade, althans gedeeltelijk hersteld.
Als de schade wordt vastgesteld door te kijken naar werkelijk betaalde of geleden schade
spreken we van concrete schadeberekening. Als de schade niet wordt vastgesteld aan de
hand van werkelijk betaald kosten, spreken we van abstracte schadeberekening.
Als hoofdregel geldt in het privaatrecht, wie stelt bewijst. Bij schade is, omdat er veel
gewerkt moet worden met aannames en schattingen, bewijzen vaak niet goed mogelijk. Art.
6:97 BW bepaalt in het algemeen, dat de schade wordt begroot op de wijze die het meeste
met de aard van de schade in overeenstemming is. Als de schade niet nauwkeurig kan
worden vastgesteld, kan zij door de rechter worden geschat. De rechter begroot de schade
zelfstandig en is niet gebonden aan de normale regels rond stelplicht en bewijslast. Partijen
zullen hun vordering in de praktijk wel moeten onderbouwen.
Wanneer de schade moeilijk vast te stellen is of wanneer er nog onzekerheid bestaat
omtrent de precieze hoogte van de schade, kan een partij aan de rechter vragen om slechts
vast te stellen dat de tegenpartij aansprakelijk is. Als de rechter vervolgens oordeelt dat er
inderdaad aansprakelijkheid bestaat, kan later in een aparte procedure, een
schadestaatprocedure, de hoogte van de schade worden vastgesteld.
8.3 Ander nadeel
Schade die bestaat uit ander nadeel komt slechts voor vergoeding in aanmerking voor zover
de wet hier aanspraak op geeft (art. 6:95 BW). Ander nadeel is altijd niet-vermogensschade.
Affectieschade: schade die bestaat uit het geestelijke leed dat wordt veroorzaakt doordat
een naaste ernstig en blijvend letsel oploopt of zelfs overlijdt. Op grond van art. 6:107 lid 1
sub b BW of art. 6:108 lid 3 BW is de laedens nu ook aansprakelijk voor de affectieschade die
de naasten lijden.
Art. 6:106 lid 1 sub a t/m c BW geeft een opsomming van de belangrijkste gevallen waarin
ander nadeel kan worden vergoed. Sub a zegt dat ander nadeel in ieder geval kan worden
vergoed wanneer deze schade opzettelijk is veroorzaakt en de laedens het oogmerk had dit
ander nadeel toe te brengen.
Bij zaakschade is er in principe geen ander nadeel, maar slechts vermogensschade: geleden
verlies.
Sub b zegt dat ander nadeel ook zonder dat er opzet is, kan worden vergoed wanneer de
benadeelde lichamelijk letsel heeft opgelopen, in zijn eer of goede naam is aangetast of op
andere wijze in zijn persoon is aangetast (geestelijk letsel).
