Samenvatting Hechtingen verwijderen

Verzorgen en verwijderen
van hechtingen

, Welke hechtingen zijn er?
Hechting
Een hechting is een draad of ander materiaal dat gebruikt wordt om wondranden
opnieuw tegen elkaar te laten groeien. De meest gekende hechtingen zijn de draadjes
waarmee artsen een wond sluiten. Toch zijn er binnen deze hechtingen ook nog
verschillen. We hebben hechtingen die achteraf verwijderd moeten worden en
hechtingen die oplosbaar zijn.
Niet-oplosbare hechtingen
Bij een hechting die niet oplosbaar is, zal je na een periode terug op consult moeten bij
de arts. Meestal is dit twee tot drie weken na het hechten zelf. Ook dit wordt bepaald
door de arts. Op consult zal de wond bekeken worden of deze goed genoeg genezen is.
Er zijn verschillende technieken om te hechten. In totaal zijn er twaalf verschillende
methodes. Deze kunnen we allemaal terugbrengen in twee grote categorieën, namelijk
de afzonderlijke hechtingen en de onderhuidse hechtingen.
Afzonderlijke hechtingen
Bij afzonderlijke hechtingen of ook wel onderbroken hechtingen genoemd, zijn er
meerdere hechtingen in een wond. Dit zijn allemaal aparte boogjes die over de wond
lopen. Meestal zijn er ook kleine knoopjes zichtbaar aan een kant van de wond. De arts
neemt voor elke hechting een nieuwe draad. Deze hechtingen worden ook op een andere
manier verwijderd dan de onderhuidse hechtingen. Bij afzonderlijke hechtingen zal een
arts of verpleegkundige de eerste dag de helft van de hechtingen uitdoen. Daarbij laten
ze de buitenste hechting langs de bovenkant en onderkant van de wond zitten. Daarna
verwijderen ze één hechting en laten ze één hechting staan. Dit herhalen ze tot de helft
van de hechtingen eruit zijn. De volgende dag, als je wond er nog altijd goed uitziet,
worden de overgebleven hechtingen verwijderd. De reden voor deze speciale
verwijdering is dat bij grote wonden de kans bestaat dat na het verwijderen van alle
hechtingen de wond opnieuw opent. Om dit te voorkomen verwijdert men de helft en
wacht men af om te kijken of de wond reageert op de verwijdering. Als de wondrand
terug een beetje open komt staan, blijven de overgebleven hechtingen wat langer zitten
en kan de wond alsnog goed genezen. Wanneer alle hechtingen allemaal verwijderd
waren en de wond reageert, moet er opnieuw gehecht worden en dit is natuurlijk niet
leuk voor de patiënt. Bij kleinere wonden waar maximum vijf afzonderlijke hechtingen
aanwezig zijn kan gekozen worden om toch alle hechtingen in een keer te verwijderen.
Dit omdat de kans minimaal is dat de wond open zal gaan.
Onderhuidse hechtingen
Een onderhuidse hechting, ook wel een doorlopende hechting genoemd, zie je niet goed.
Dit komt omdat de arts gebruik maakt van één hechting. Toch kunnen er grote wonden
mee gehecht worden. Denk bijvoorbeeld aan een hechting na een heupprothese. De arts
zal een knoopje maken aan het einde van de draad. Dan zal hij een speciale techniek
gebruiken waarbij de hechting door de twee wondranden gaat onder de huid en op het
einde van de wond komt de draad terug boven de huid waar ook een knoopje wordt
gemaakt. Eigenlijk ziet het er uit als een gesloten wond met een knoopje aan het begin
en aan het einde. Deze hechting wordt in één keer verwijderd door een arts of