Opdracht A: Zoekplan
De Rol van Zelfeffectiviteit en Intrinsieke Motivatie bij Doelrealisatie in de Revalidatie na een CVA
Naam:
Studentnummer:
Emailadres:
Cursus: PB0712 Literatuurstudie
Examinator:
Inleverdatum: 23-09-2025
, De Rol van Zelfeffectiviteit en Intrinsieke Motivatie bij Doelrealisatie in de Revalidatie na een CVA
Cerebrovasculair accident (CVA), ook wel beroerte genoemd, is een van de meest voorkomende
oorzaken van blijvende beperkingen wereldwijd (World Stroke Organization, z.d.). Volgens UMC
Utrecht (z.d.) duurt de revalidatie na een CVA gemiddeld een half jaar, waarbij de meeste vooruitgang
in de eerste maanden wordt geboekt, maar herstel kan nog tot een jaar doorgaan. Een belangrijk
aspect van revalidatie is de mate waarin patiënten hun revalidatiedoelen daadwerkelijk realiseren;
doelgericht werken helpt patiënten gemotiveerd te blijven en vergroot hun betrokkenheid bij het
herstelproces (Verenso, 2015). Doelrealisatie blijkt echter niet vanzelfsprekend: patiënten kunnen
belemmeringen ervaren in zowel hun fysieke als cognitieve herstelproces. Daarom is het van belang
om inzicht te krijgen in factoren die bijdragen aan succesvolle doelrealisatie binnen het
revalidatietraject.
Uit eerder onderzoek blijkt dat zelf-effectiviteit, oftewel het geloof van een patiënt in het eigen
vermogen om gedrag en handelingen succesvol uit te voeren, een cruciale rol speelt in het
herstelproces. Patiënten met hogere zelf-effectiviteit zijn actiever betrokken bij hun revalidatie en
behalen meer vooruitgang in het behalen van hun persoonlijke doelen (Wnuk, Piskorz, & Fijałkowska,
2020). Daarnaast is intrinsieke motivatie van belang: wanneer patiënten revalidatieactiviteiten
uitvoeren vanuit interne drijfveren zoals persoonlijke groei of het vergroten van autonomie, leidt dit
tot meer doorzettingsvermogen en betere resultaten (Nilsen & Aadal, 2022).
Daarentegen blijkt uit andere studies dat een gebrek aan motivatie of lage zelf-effectiviteit juist
negatieve effecten kan hebben op doelrealisatie. Patiënten die onvoldoende vertrouwen hebben in
hun herstelmogelijkheden, of die vooral extrinsiek gemotiveerd zijn (bijvoorbeeld door druk van
zorgverleners of familie), ervaren vaker stagnatie in hun revalidatieproces (Wnuk et al., 2020; Nilsen
& Aadal, 2022; Abolhassani et al., 2024). Het identificeren van deze psychologische factoren is
daarom essentieel om interventies te ontwikkelen die patiënten beter ondersteunen bij het behalen
van hun revalidatiedoelen.
De Rol van Zelfeffectiviteit en Intrinsieke Motivatie bij Doelrealisatie in de Revalidatie na een CVA
Naam:
Studentnummer:
Emailadres:
Cursus: PB0712 Literatuurstudie
Examinator:
Inleverdatum: 23-09-2025
, De Rol van Zelfeffectiviteit en Intrinsieke Motivatie bij Doelrealisatie in de Revalidatie na een CVA
Cerebrovasculair accident (CVA), ook wel beroerte genoemd, is een van de meest voorkomende
oorzaken van blijvende beperkingen wereldwijd (World Stroke Organization, z.d.). Volgens UMC
Utrecht (z.d.) duurt de revalidatie na een CVA gemiddeld een half jaar, waarbij de meeste vooruitgang
in de eerste maanden wordt geboekt, maar herstel kan nog tot een jaar doorgaan. Een belangrijk
aspect van revalidatie is de mate waarin patiënten hun revalidatiedoelen daadwerkelijk realiseren;
doelgericht werken helpt patiënten gemotiveerd te blijven en vergroot hun betrokkenheid bij het
herstelproces (Verenso, 2015). Doelrealisatie blijkt echter niet vanzelfsprekend: patiënten kunnen
belemmeringen ervaren in zowel hun fysieke als cognitieve herstelproces. Daarom is het van belang
om inzicht te krijgen in factoren die bijdragen aan succesvolle doelrealisatie binnen het
revalidatietraject.
Uit eerder onderzoek blijkt dat zelf-effectiviteit, oftewel het geloof van een patiënt in het eigen
vermogen om gedrag en handelingen succesvol uit te voeren, een cruciale rol speelt in het
herstelproces. Patiënten met hogere zelf-effectiviteit zijn actiever betrokken bij hun revalidatie en
behalen meer vooruitgang in het behalen van hun persoonlijke doelen (Wnuk, Piskorz, & Fijałkowska,
2020). Daarnaast is intrinsieke motivatie van belang: wanneer patiënten revalidatieactiviteiten
uitvoeren vanuit interne drijfveren zoals persoonlijke groei of het vergroten van autonomie, leidt dit
tot meer doorzettingsvermogen en betere resultaten (Nilsen & Aadal, 2022).
Daarentegen blijkt uit andere studies dat een gebrek aan motivatie of lage zelf-effectiviteit juist
negatieve effecten kan hebben op doelrealisatie. Patiënten die onvoldoende vertrouwen hebben in
hun herstelmogelijkheden, of die vooral extrinsiek gemotiveerd zijn (bijvoorbeeld door druk van
zorgverleners of familie), ervaren vaker stagnatie in hun revalidatieproces (Wnuk et al., 2020; Nilsen
& Aadal, 2022; Abolhassani et al., 2024). Het identificeren van deze psychologische factoren is
daarom essentieel om interventies te ontwikkelen die patiënten beter ondersteunen bij het behalen
van hun revalidatiedoelen.
