Kern a/c periode 1 leerjaar 1
Les 1A
Wat houdt holistishezorg in en wat doet de verpleegkundige daarin
Het holisme is een wereldbeeld dat ervan uitgaat dat alles met alles samenhangt. de
verpleegkundige moet niet alleen kijken naar de verschijnselen van de ziekte waar wat het
ziekte met het patiënt doet. Een patiënt moet gezien worden als een holistische eenheid,
een mens en geen patiënt. Er moet patiëntgericht
worden verplegen en uitgaan van het individu, met
zijn eigen wensen en behoeften. holistisch
mensbeeld: de mens bestaat uit lichaam, geest, ziel
en omgeving; De verpleegkundige gaat uit van deze
beeld en heeft oog voor lichamelijke, mentale,
emotionele, sociale en spirituele aspecten.
Wat doet zelfredzaamheid en wat doet de
verpleegkundige daarin?
zelfredzaamheid is het vermogen om zelfstandig je
leven te leiden en om je eigen problemen op te
lossen. Het versterken van zelfredzaamheid van
cliënten is een van de speerpunten van een
verpleegkundige. verpleegkundigen moeten zorgen
voor het stimuleren van de eigen
verantwoordelijkheden en mogelijkheden van mensen
en hun sociale omgeving. zelfredzaamheid gaat om
kwaliteit van leven en eigen regie. Zelfredzaamheid
staat tegenover zorgafhankelijkheid. Zelfredzaamheid
voegt waarde toe voor cliënten en hun sociale
omgeving. zelfredzaamheid sluit aan bij de breed gedragen visie op verantwoorde zorg, die
immers uitgaat van: Regie over het eigen leven, Keuzevrijheid en Participatie.
verschil en overeenkomsten tussen zelfredzaamheid en zelfmanagement
De overeenkomst is dat beiden te maken hebben over het onafhankelijk kunnen leven en
verantwoordelijkheid kunnen nemen. zelfredzaamheid is het vermogen van mensen om
zichzelf te redden met zo min mogelijk professionele ondersteuning en zorg. mensen met
chronische gezondheidsproblemen hebben wel degelijk zorg en aandacht nodig. Het
hoogste goed is een goede kwaliteit van leven met professionele zorg waar nodig en
mogelijk. Bij zelfmanagement is het belangrijker om een stem te hebben over hoe de
ondersteuning eruit ziet dan om alles zelf te doen. Een belangrijk verschil tussen
zelfredzaamheid en zelfmanagement is dus de nadruk op eigen regie. Eigen regie is het
vermogen om je eigen leven en noodzakelijke ondersteuning te regelen en het praktische
vermogen om jezelf te redden in lichamelijk, sociaal en emotioneel opzicht. bij
zorgmanagement staat de relatie tussen de zorgvrager en de zorgverlener centraal.
Positieve gezondheid dimensies
positieve gezondheid is een bredere kijk op de gezondheid. de verpleegkundige moet zien
dat de mens centraal staat en dat de focus op de gezondheid is en niet op de ziekte. de doel
, is om de situatie te verbeteren. Met die bredere benadering draag je bij aan het vermogen
van mensen om met de fysieke, emotionele en sociale uitdagingen in het leven om te gaan.
Én om zo veel mogelijk eigen regie te voeren. daardoor wordt gezondheid niet meer gezien
als de af- of aanwezigheid van ziekte. het bestaat uit 6 dimensies:
● lichaamsfuncties:
medische feiten, medische waarnemingen, fysiek functioneren, klachten en pijn,
energie
● mentale functies en -beleving:
cognitief functioneren, emotionele toestand, eigenwaarde/zelfrespect, gevoel
controle te hebben, zelfmanagement en eigen regie, veerkracht
● spiritueel/existentiële dimensie:
zingeving/meaningfulness, doelen/idealen nastreven, toekomstperspectief,
acceptatie
● kwaliteit van leven:
kwaliteit van leven/welbevinden, geluk beleven, genieten, ervaren gezondheid, lekker
in je vel zitten, levenslust, balans
● sociaal maatschappelijke participatie:
sociale en communicatieve vaardigheden, betekenisvolle relaties, sociale contacten,
geaccepteerd worden, maatschappelijke betrokkenheid, betekenisvol werk
● dagelijks functioneren:
basis Algemeen Dagelijkse Levensverrichtingen (ADL), instrumentele ADL,
werkvermogen, health literacy.
levensfasen met de kenmerken en patronen
zuigeling: tussen 0 en 1,5 → de basis voor het vertrouwen en zelfvertrouwen in hun
verdere leven door middel van een warme en veilige verzorging. Ze ontdekken heleboel
nieuwe dingen en laten steeds meer non verbale emotionele reacties zien. Kinderen leren
door ervaren, herhalen en imiteren. kenmerken: huilen, niet eten, weinig contact met zijn
omgeving, angstig, eenkennig, moederskind, driftig.
peuter: meer zelf bepalen en zelf kiezen. leren beter praten geven aan wat zij willen en hoe
zij zich voelen, peuterpuberteit. leren emoties kennen zoals schuldgevoelens,, twijfel,
jaloezie etc. ook ontwikkelen zij gevoelens van empathie. ze zijn egocentrisch. Een
belangrijke ontwikkeling in deze fase is het zindelijk worden. Kenmerken: eigen wil,
ongehoorzaam, druk, wil aandacht en zoekt weinig contact.
kleuter: tussen 4 en 6 → leren vele nieuwe vaardigheden. veel fantasie en
verwerken hun angsten en emoties in fantasiespel. leert zelfstandig activiteiten
te ondernemen en het verschil tussen goed en fout. Kenmerken: bang, verlegen,
komt niet voor zichzelf op, jaloers, snel boos, ongehoorzaam, druk en aandacht nodig.
basisschool: 6-12 → Het kind ontwikkelt zich volop en is leergierig. Het
fantasiespel maakt steeds meer plaats voor realiteit. Echte vriendschappen
worden gesloten. Sommige kunnen rond hun elfde, twaalfde jaar al in de
puberteit komen. Kenmerken: somber, slaapt slecht, weinig zelfvertrouwen, slecht
concentratie, brutaal, toont weinig initiatief, niet tegen verlies.
puberteit: 12-16 → De seksuele rijping wordt ingezet, de kindertijd loopt ten einde.
lichaam groeit snel. De adolescent houdt zich bezig met allerlei vragen als wie
ben ik en wie wil ik zijn. Onzekerheid. verzetten tegen hun ouders en
vriendschappen worden steeds belangrijker. ontwikkelt een eigen identiteit.
Les 1A
Wat houdt holistishezorg in en wat doet de verpleegkundige daarin
Het holisme is een wereldbeeld dat ervan uitgaat dat alles met alles samenhangt. de
verpleegkundige moet niet alleen kijken naar de verschijnselen van de ziekte waar wat het
ziekte met het patiënt doet. Een patiënt moet gezien worden als een holistische eenheid,
een mens en geen patiënt. Er moet patiëntgericht
worden verplegen en uitgaan van het individu, met
zijn eigen wensen en behoeften. holistisch
mensbeeld: de mens bestaat uit lichaam, geest, ziel
en omgeving; De verpleegkundige gaat uit van deze
beeld en heeft oog voor lichamelijke, mentale,
emotionele, sociale en spirituele aspecten.
Wat doet zelfredzaamheid en wat doet de
verpleegkundige daarin?
zelfredzaamheid is het vermogen om zelfstandig je
leven te leiden en om je eigen problemen op te
lossen. Het versterken van zelfredzaamheid van
cliënten is een van de speerpunten van een
verpleegkundige. verpleegkundigen moeten zorgen
voor het stimuleren van de eigen
verantwoordelijkheden en mogelijkheden van mensen
en hun sociale omgeving. zelfredzaamheid gaat om
kwaliteit van leven en eigen regie. Zelfredzaamheid
staat tegenover zorgafhankelijkheid. Zelfredzaamheid
voegt waarde toe voor cliënten en hun sociale
omgeving. zelfredzaamheid sluit aan bij de breed gedragen visie op verantwoorde zorg, die
immers uitgaat van: Regie over het eigen leven, Keuzevrijheid en Participatie.
verschil en overeenkomsten tussen zelfredzaamheid en zelfmanagement
De overeenkomst is dat beiden te maken hebben over het onafhankelijk kunnen leven en
verantwoordelijkheid kunnen nemen. zelfredzaamheid is het vermogen van mensen om
zichzelf te redden met zo min mogelijk professionele ondersteuning en zorg. mensen met
chronische gezondheidsproblemen hebben wel degelijk zorg en aandacht nodig. Het
hoogste goed is een goede kwaliteit van leven met professionele zorg waar nodig en
mogelijk. Bij zelfmanagement is het belangrijker om een stem te hebben over hoe de
ondersteuning eruit ziet dan om alles zelf te doen. Een belangrijk verschil tussen
zelfredzaamheid en zelfmanagement is dus de nadruk op eigen regie. Eigen regie is het
vermogen om je eigen leven en noodzakelijke ondersteuning te regelen en het praktische
vermogen om jezelf te redden in lichamelijk, sociaal en emotioneel opzicht. bij
zorgmanagement staat de relatie tussen de zorgvrager en de zorgverlener centraal.
Positieve gezondheid dimensies
positieve gezondheid is een bredere kijk op de gezondheid. de verpleegkundige moet zien
dat de mens centraal staat en dat de focus op de gezondheid is en niet op de ziekte. de doel
, is om de situatie te verbeteren. Met die bredere benadering draag je bij aan het vermogen
van mensen om met de fysieke, emotionele en sociale uitdagingen in het leven om te gaan.
Én om zo veel mogelijk eigen regie te voeren. daardoor wordt gezondheid niet meer gezien
als de af- of aanwezigheid van ziekte. het bestaat uit 6 dimensies:
● lichaamsfuncties:
medische feiten, medische waarnemingen, fysiek functioneren, klachten en pijn,
energie
● mentale functies en -beleving:
cognitief functioneren, emotionele toestand, eigenwaarde/zelfrespect, gevoel
controle te hebben, zelfmanagement en eigen regie, veerkracht
● spiritueel/existentiële dimensie:
zingeving/meaningfulness, doelen/idealen nastreven, toekomstperspectief,
acceptatie
● kwaliteit van leven:
kwaliteit van leven/welbevinden, geluk beleven, genieten, ervaren gezondheid, lekker
in je vel zitten, levenslust, balans
● sociaal maatschappelijke participatie:
sociale en communicatieve vaardigheden, betekenisvolle relaties, sociale contacten,
geaccepteerd worden, maatschappelijke betrokkenheid, betekenisvol werk
● dagelijks functioneren:
basis Algemeen Dagelijkse Levensverrichtingen (ADL), instrumentele ADL,
werkvermogen, health literacy.
levensfasen met de kenmerken en patronen
zuigeling: tussen 0 en 1,5 → de basis voor het vertrouwen en zelfvertrouwen in hun
verdere leven door middel van een warme en veilige verzorging. Ze ontdekken heleboel
nieuwe dingen en laten steeds meer non verbale emotionele reacties zien. Kinderen leren
door ervaren, herhalen en imiteren. kenmerken: huilen, niet eten, weinig contact met zijn
omgeving, angstig, eenkennig, moederskind, driftig.
peuter: meer zelf bepalen en zelf kiezen. leren beter praten geven aan wat zij willen en hoe
zij zich voelen, peuterpuberteit. leren emoties kennen zoals schuldgevoelens,, twijfel,
jaloezie etc. ook ontwikkelen zij gevoelens van empathie. ze zijn egocentrisch. Een
belangrijke ontwikkeling in deze fase is het zindelijk worden. Kenmerken: eigen wil,
ongehoorzaam, druk, wil aandacht en zoekt weinig contact.
kleuter: tussen 4 en 6 → leren vele nieuwe vaardigheden. veel fantasie en
verwerken hun angsten en emoties in fantasiespel. leert zelfstandig activiteiten
te ondernemen en het verschil tussen goed en fout. Kenmerken: bang, verlegen,
komt niet voor zichzelf op, jaloers, snel boos, ongehoorzaam, druk en aandacht nodig.
basisschool: 6-12 → Het kind ontwikkelt zich volop en is leergierig. Het
fantasiespel maakt steeds meer plaats voor realiteit. Echte vriendschappen
worden gesloten. Sommige kunnen rond hun elfde, twaalfde jaar al in de
puberteit komen. Kenmerken: somber, slaapt slecht, weinig zelfvertrouwen, slecht
concentratie, brutaal, toont weinig initiatief, niet tegen verlies.
puberteit: 12-16 → De seksuele rijping wordt ingezet, de kindertijd loopt ten einde.
lichaam groeit snel. De adolescent houdt zich bezig met allerlei vragen als wie
ben ik en wie wil ik zijn. Onzekerheid. verzetten tegen hun ouders en
vriendschappen worden steeds belangrijker. ontwikkelt een eigen identiteit.
