Current media challenges – ALLE literatuur
Lecture 2: Introduction to Online Privacy –
Martin Tanis
Book Privacy Online chapter 1: Introduction to Privacy Online
Centrale thematiek van het hoofdstuk
Dit hoofdstuk gaat over de spanning tussen online zelfonthulling en privacy. Vanaf het begin
van online communicatie (nog vóór social media) bestaat er een conflict tussen:
De wens van gebruikers om persoonlijke informatie te delen (om sociale voordelen
te krijgen), en
Het verlangen naar privacy en controle over wie die informatie ziet.
Deze spanning is met de opkomst van social media alleen maar groter geworden.
Kernidee: Hoe meer iemand online over zichzelf deelt, hoe groter de sociale voordelen, maar
ook hoe groter de privacy-risico’s.
Drie belangrijke problemen rond online privacy
Walther benoemt drie complicerende factoren die het moeilijk maken om privacy online
goed te begrijpen:
1. De foutieve aanname dat online communicatie privé is
* Veel gebruikers denken dat hun online berichten alleen worden gezien door de
mensen voor wie ze bedoeld zijn.
* Dit komt doordat online communicatie lijkt op offline situaties, zoals:
een privégesprek
een telefoontje
een feest op privéterrein
* Probleem: online communicatie is niet vluchtig en niet afgeschermd.
2. De technische aard van het internet is onverenigbaar met privacy
* Het internet is een “store-and-forward”-systeem:
informatie wordt opgeslagen
bewaard
gekopieerd
en opnieuw verspreid
* Wat eenmaal online staat:
kan blijven bestaan
kan door anderen worden teruggevonden
kan buiten de controle van de oorspronkelijke gebruiker worden gedeeld
* Dit verschilt fundamenteel van face-to-face communicatie.
, 3. Verwachting van privacy ≠ juridische bescherming
* Veel mensen denken dat een gesprek automatisch juridisch beschermd is als ze
verwachten dat het privé is.
* In de werkelijkheid (in de VS):
Alleen arts-patiënt en advocaat-cliëntgesprekken zijn wettelijk “privileged”
Publiek toegankelijke online berichten hebben geen juridische
privacybescherming.
Psychologische versus informatie privacy
Een belangrijk onderscheid in het hoofdstuk is:
Psychologische privacy: het gevoel dat je privé communiceert
Informatie privacy: daadwerkelijke controle over wie je gegevens kan zien en
verspreiden
Online kan iemand zich psychologisch veilig voelen, terwijl de informatie in werkelijkheid
publiek en blijvend toegankelijk is.
Gevolgen van verkeerde privacy-inschattingen
Door deze misverstanden ontstaan concrete problemen, zoals:
studenten of werknemers die worden gestraft voor oude social-mediaberichten,
onverwachte verspreiding van privéfoto’s of uitspraken,
schaamte, reputatieschade of juridische gevolgen.
Social media versterken dit door eigenschappen zoals:
persistentie (informatie blijft bestaan),
zoekbaarheid,
kopieerbaarheid,
onzichtbare publieken (je weet niet wie meekijkt).
Privacy, onderzoek en ethiek
Er bestaat discussie over de vraag of onderzoekers online berichten mogen analyseren
zonder toestemming.
Sommige onderzoekers vinden dit onethisch als gebruikers denken dat hun
communicatie privé is.
Walther stelt dat publiek toegankelijke online inhoud vergelijkbaar is met
krantenartikelen en dus onderzocht mag worden.
Journalisten en social-mediagebruikers (bijv. via retweets) handelen ook volgens dit principe.
Oplossing: privacy-educatie in plaats van strengere wetten
Volgens Walther ligt de oplossing niet primair in:
strengere wetgeving,
het beperken van onderzoek,
,maar in:
educatie van gebruikers,
het ontwikkelen van privacy literacy (kennis en bewustzijn over hoe technologie
werkt).
Gebruikers moeten leren:
welke risico’s zelfonthulling heeft,
hoe normen, instellingen en sociale netwerken hun gedrag beïnvloeden.
Zelfonthulling, identiteit en anonimiteit
Online communicatie biedt ook belangrijke voordelen, zoals:
identiteitsontwikkeling (vooral bij jongeren),
seksuele en persoonlijke exploratie,
sociale en emotionele steun.
Dit gebeurde vroeger via:
MUDs (tekstuele virtuele werelden),
Usenet,
anonieme of pseudonieme systemen.
Anoniem communiceren:
vergroot openheid,
verlaagt schaamte,
maar is kwetsbaar voor misbruik en juridische druk.
Veel van deze systemen verdwenen, maar hun functies leven voort in moderne sociale
media.
Sociale netwerken en de privacy-paradox
Sociale netwerksites kenmerken zich door een paradox:
Ze draaien op zelfonthulling en transparantie
Tegelijk blijven gebruikers actief bezig met impressiemanagement
Gebruikers:
overdrijven of vervormen hun online zelfpresentatie,
herkennen die vervorming bij zichzelf en goede vrienden,
maar oordelen strenger over minder bekende contacten.
Dit roept de vraag op: voor wie wordt die online identiteit eigenlijk geconstrueerd?
Conclusie van het hoofdstuk
Dit hoofdstuk laat zien dat:
, privacy problemen online niet nieuw zijn,
technologie sneller verandert dan gebruikersbegrip,
privacy altijd een balans blijft tussen sociale voordelen en risico’s.
Artikel Self-Disclosure in Social Media
Onderwerp en doel van het artikel
Dit artikel onderzoekt zelfonthulling (self-disclosure) op sociale netwerksites zoals
Facebook. Zelfonthulling is een kernproces in sociale relaties, maar sociale media veranderen
hoe, waarom en in welke vorm mensen persoonlijke informatie delen.
Het doel van de auteurs is om:
1. de functionele benadering van zelfonthulling (oorspronkelijk ontwikkeld voor face-
to-face communicatie) toe te passen op sociale media;
2. deze benadering uit te breiden door rekening te houden met de specifieke
kenmerken van sociale netwerksites (zoals publiek, permanentie en zichtbaarheid);
3. te onderzoeken welke motieven mensen hebben om zichzelf online te onthullen en
hoe die motieven samenhangen met de aard van de onthulling.
Wat is self-disclosure?
Self-disclosure betekent: “het bewust delen van persoonlijke informatie over jezelf met
anderen.”
Dit kan gaan om:
feiten (leeftijd, woonplaats),
gevoelens,
meningen,
ervaringen,
problemen of kwetsbaarheden.
In klassieke communicatietheorieën wordt zelfonthulling gezien als:
essentieel voor relatievorming,
gebaseerd op wederkerigheid,
contextafhankelijk (je deelt andere dingen met vrienden dan met vreemden).
De functionele benadering van zelfonthulling
De functionele benadering stelt dat mensen zich onthullen omdat dit bepaalde
psychologische en sociale functies vervult. Zelfonthulling is dus doelgericht gedrag.
De auteurs onderscheiden vier hoofdfuncties (motieven):
1. Relatievorming en -onderhoud
* Mensen delen persoonlijke informatie om:
relaties te starten,
relaties te verdiepen,
verbondenheid en intimiteit te creëren.
Lecture 2: Introduction to Online Privacy –
Martin Tanis
Book Privacy Online chapter 1: Introduction to Privacy Online
Centrale thematiek van het hoofdstuk
Dit hoofdstuk gaat over de spanning tussen online zelfonthulling en privacy. Vanaf het begin
van online communicatie (nog vóór social media) bestaat er een conflict tussen:
De wens van gebruikers om persoonlijke informatie te delen (om sociale voordelen
te krijgen), en
Het verlangen naar privacy en controle over wie die informatie ziet.
Deze spanning is met de opkomst van social media alleen maar groter geworden.
Kernidee: Hoe meer iemand online over zichzelf deelt, hoe groter de sociale voordelen, maar
ook hoe groter de privacy-risico’s.
Drie belangrijke problemen rond online privacy
Walther benoemt drie complicerende factoren die het moeilijk maken om privacy online
goed te begrijpen:
1. De foutieve aanname dat online communicatie privé is
* Veel gebruikers denken dat hun online berichten alleen worden gezien door de
mensen voor wie ze bedoeld zijn.
* Dit komt doordat online communicatie lijkt op offline situaties, zoals:
een privégesprek
een telefoontje
een feest op privéterrein
* Probleem: online communicatie is niet vluchtig en niet afgeschermd.
2. De technische aard van het internet is onverenigbaar met privacy
* Het internet is een “store-and-forward”-systeem:
informatie wordt opgeslagen
bewaard
gekopieerd
en opnieuw verspreid
* Wat eenmaal online staat:
kan blijven bestaan
kan door anderen worden teruggevonden
kan buiten de controle van de oorspronkelijke gebruiker worden gedeeld
* Dit verschilt fundamenteel van face-to-face communicatie.
, 3. Verwachting van privacy ≠ juridische bescherming
* Veel mensen denken dat een gesprek automatisch juridisch beschermd is als ze
verwachten dat het privé is.
* In de werkelijkheid (in de VS):
Alleen arts-patiënt en advocaat-cliëntgesprekken zijn wettelijk “privileged”
Publiek toegankelijke online berichten hebben geen juridische
privacybescherming.
Psychologische versus informatie privacy
Een belangrijk onderscheid in het hoofdstuk is:
Psychologische privacy: het gevoel dat je privé communiceert
Informatie privacy: daadwerkelijke controle over wie je gegevens kan zien en
verspreiden
Online kan iemand zich psychologisch veilig voelen, terwijl de informatie in werkelijkheid
publiek en blijvend toegankelijk is.
Gevolgen van verkeerde privacy-inschattingen
Door deze misverstanden ontstaan concrete problemen, zoals:
studenten of werknemers die worden gestraft voor oude social-mediaberichten,
onverwachte verspreiding van privéfoto’s of uitspraken,
schaamte, reputatieschade of juridische gevolgen.
Social media versterken dit door eigenschappen zoals:
persistentie (informatie blijft bestaan),
zoekbaarheid,
kopieerbaarheid,
onzichtbare publieken (je weet niet wie meekijkt).
Privacy, onderzoek en ethiek
Er bestaat discussie over de vraag of onderzoekers online berichten mogen analyseren
zonder toestemming.
Sommige onderzoekers vinden dit onethisch als gebruikers denken dat hun
communicatie privé is.
Walther stelt dat publiek toegankelijke online inhoud vergelijkbaar is met
krantenartikelen en dus onderzocht mag worden.
Journalisten en social-mediagebruikers (bijv. via retweets) handelen ook volgens dit principe.
Oplossing: privacy-educatie in plaats van strengere wetten
Volgens Walther ligt de oplossing niet primair in:
strengere wetgeving,
het beperken van onderzoek,
,maar in:
educatie van gebruikers,
het ontwikkelen van privacy literacy (kennis en bewustzijn over hoe technologie
werkt).
Gebruikers moeten leren:
welke risico’s zelfonthulling heeft,
hoe normen, instellingen en sociale netwerken hun gedrag beïnvloeden.
Zelfonthulling, identiteit en anonimiteit
Online communicatie biedt ook belangrijke voordelen, zoals:
identiteitsontwikkeling (vooral bij jongeren),
seksuele en persoonlijke exploratie,
sociale en emotionele steun.
Dit gebeurde vroeger via:
MUDs (tekstuele virtuele werelden),
Usenet,
anonieme of pseudonieme systemen.
Anoniem communiceren:
vergroot openheid,
verlaagt schaamte,
maar is kwetsbaar voor misbruik en juridische druk.
Veel van deze systemen verdwenen, maar hun functies leven voort in moderne sociale
media.
Sociale netwerken en de privacy-paradox
Sociale netwerksites kenmerken zich door een paradox:
Ze draaien op zelfonthulling en transparantie
Tegelijk blijven gebruikers actief bezig met impressiemanagement
Gebruikers:
overdrijven of vervormen hun online zelfpresentatie,
herkennen die vervorming bij zichzelf en goede vrienden,
maar oordelen strenger over minder bekende contacten.
Dit roept de vraag op: voor wie wordt die online identiteit eigenlijk geconstrueerd?
Conclusie van het hoofdstuk
Dit hoofdstuk laat zien dat:
, privacy problemen online niet nieuw zijn,
technologie sneller verandert dan gebruikersbegrip,
privacy altijd een balans blijft tussen sociale voordelen en risico’s.
Artikel Self-Disclosure in Social Media
Onderwerp en doel van het artikel
Dit artikel onderzoekt zelfonthulling (self-disclosure) op sociale netwerksites zoals
Facebook. Zelfonthulling is een kernproces in sociale relaties, maar sociale media veranderen
hoe, waarom en in welke vorm mensen persoonlijke informatie delen.
Het doel van de auteurs is om:
1. de functionele benadering van zelfonthulling (oorspronkelijk ontwikkeld voor face-
to-face communicatie) toe te passen op sociale media;
2. deze benadering uit te breiden door rekening te houden met de specifieke
kenmerken van sociale netwerksites (zoals publiek, permanentie en zichtbaarheid);
3. te onderzoeken welke motieven mensen hebben om zichzelf online te onthullen en
hoe die motieven samenhangen met de aard van de onthulling.
Wat is self-disclosure?
Self-disclosure betekent: “het bewust delen van persoonlijke informatie over jezelf met
anderen.”
Dit kan gaan om:
feiten (leeftijd, woonplaats),
gevoelens,
meningen,
ervaringen,
problemen of kwetsbaarheden.
In klassieke communicatietheorieën wordt zelfonthulling gezien als:
essentieel voor relatievorming,
gebaseerd op wederkerigheid,
contextafhankelijk (je deelt andere dingen met vrienden dan met vreemden).
De functionele benadering van zelfonthulling
De functionele benadering stelt dat mensen zich onthullen omdat dit bepaalde
psychologische en sociale functies vervult. Zelfonthulling is dus doelgericht gedrag.
De auteurs onderscheiden vier hoofdfuncties (motieven):
1. Relatievorming en -onderhoud
* Mensen delen persoonlijke informatie om:
relaties te starten,
relaties te verdiepen,
verbondenheid en intimiteit te creëren.
