Alle leerdoelen modernisme
Leerdoelen:
Les 1:
Studenten kunnen uitleggen waarom de Salon (Parijs) lange tijd bepaalde wat Kunst
was en hoe daar in de tweede helft van de 19e eeuw verandering in kwam.
De Salon was dé officiële kunsttentoonstelling in Parijs, georganiseerd door de Franse
Academie. Van 1667 tot ongeveer 1880 was het dé plek waar kunstenaars hun werk konden
tonen aan het publiek en waar succes of mislukking werd bepaald. Alleen kunst in
academische stijl – historische, religieuze en mythologische onderwerpen – werd serieus
genomen. Kunst die hiervan afweek, werd vaak geweigerd.
Verandering kwam in de tweede helft van de 19e eeuw:
Refusés (afgewezen kunstenaars) kregen steun van het publiek en andere
kunstenaars.
In 1863 richtte keizer Napoleon III een alternatieve tentoonstelling in: de Salon des
Refusés. Hier hingen o.a. werken van Édouard Manet, die ophef veroorzaakte met
zijn moderne stijl.
Steeds meer kunstenaars wilden vrijheid van onderwerp en een nieuwe manier
van schilderen, zoals de impressionisten.
Studenten kunnen uitleggen welke rol keizer Napoleon III en de impressionisten hierin
speelden
Napoleon III was verantwoordelijk voor een belangrijke omwenteling. Toen er in 1863
een storm van kritiek kwam op het aantal geweigerde werken bij de Salon, liet hij de
Salon des Refusés organiseren. Dit gaf afgewezen kunstenaars zoals Manet een
podium – een belangrijk moment voor de moderne kunst.
De impressionisten (zoals Monet, Renoir, Degas, Pissarro) gingen nog verder:
o Ze weigerden zich aan te passen aan de academische regels.
o Ze organiseerden hun eigen tentoonstellingen (eerste in 1874).
o Hun stijl was radicaal anders: lichte kleuren, zichtbare penseelstreken,
gewone mensen en moderne onderwerpen.
Samen speelden zij een sleutelrol in de breuk met traditionele kunstnormen en het ontstaan
van de moderne kunst.
Studenten kunnen beargumenteren of / in hoeverre Manet en de impressionisten tot
de modernisten kunnen worden gerekend.
Argument vóór:
Ze keerden zich af van de academische regels en zochten vernieuwing.
Ze behandelden moderne onderwerpen (stedelijk leven, licht, alledaagse scènes).
Ze legden de basis voor de avant-garde en inspireerden latere modernistische
stromingen.
Argument tegen (zoals kunsthistoricus Gombrich zegt):
, Ze waren niet revolutionair in ideologie. Ze wilden de wereld natuurgetrouw
weergeven, net als realisten, maar met een andere techniek.
Impressionisme was meer een eindpunt van een traditie dan een radicale breuk
zoals het modernisme later zou zijn.
Conclusie: Manet en de impressionisten zijn de overgangsfiguren tussen de oude kunst
en het modernisme. Ze worden vaak als ‘voorlopers’ of ‘eerste fase’ van het modernisme
gezien.
Studenten kunnen namen noemen van impressionisten en postimpressionisten en
kunnen hun werk herkennen
Impressionisten:
Claude Monet – Impression, soleil levant, Vrouw met parasol
Pierre-Auguste Renoir – De Loge, Klaprozenveld
Edgar Degas – Absinthdrinkster, Balletdanseressen
, Camille Pissarro
Berthe Morisot
Postimpressionisten:
Vincent van Gogh – Sterrennacht, Zonnebloemen
Leerdoelen:
Les 1:
Studenten kunnen uitleggen waarom de Salon (Parijs) lange tijd bepaalde wat Kunst
was en hoe daar in de tweede helft van de 19e eeuw verandering in kwam.
De Salon was dé officiële kunsttentoonstelling in Parijs, georganiseerd door de Franse
Academie. Van 1667 tot ongeveer 1880 was het dé plek waar kunstenaars hun werk konden
tonen aan het publiek en waar succes of mislukking werd bepaald. Alleen kunst in
academische stijl – historische, religieuze en mythologische onderwerpen – werd serieus
genomen. Kunst die hiervan afweek, werd vaak geweigerd.
Verandering kwam in de tweede helft van de 19e eeuw:
Refusés (afgewezen kunstenaars) kregen steun van het publiek en andere
kunstenaars.
In 1863 richtte keizer Napoleon III een alternatieve tentoonstelling in: de Salon des
Refusés. Hier hingen o.a. werken van Édouard Manet, die ophef veroorzaakte met
zijn moderne stijl.
Steeds meer kunstenaars wilden vrijheid van onderwerp en een nieuwe manier
van schilderen, zoals de impressionisten.
Studenten kunnen uitleggen welke rol keizer Napoleon III en de impressionisten hierin
speelden
Napoleon III was verantwoordelijk voor een belangrijke omwenteling. Toen er in 1863
een storm van kritiek kwam op het aantal geweigerde werken bij de Salon, liet hij de
Salon des Refusés organiseren. Dit gaf afgewezen kunstenaars zoals Manet een
podium – een belangrijk moment voor de moderne kunst.
De impressionisten (zoals Monet, Renoir, Degas, Pissarro) gingen nog verder:
o Ze weigerden zich aan te passen aan de academische regels.
o Ze organiseerden hun eigen tentoonstellingen (eerste in 1874).
o Hun stijl was radicaal anders: lichte kleuren, zichtbare penseelstreken,
gewone mensen en moderne onderwerpen.
Samen speelden zij een sleutelrol in de breuk met traditionele kunstnormen en het ontstaan
van de moderne kunst.
Studenten kunnen beargumenteren of / in hoeverre Manet en de impressionisten tot
de modernisten kunnen worden gerekend.
Argument vóór:
Ze keerden zich af van de academische regels en zochten vernieuwing.
Ze behandelden moderne onderwerpen (stedelijk leven, licht, alledaagse scènes).
Ze legden de basis voor de avant-garde en inspireerden latere modernistische
stromingen.
Argument tegen (zoals kunsthistoricus Gombrich zegt):
, Ze waren niet revolutionair in ideologie. Ze wilden de wereld natuurgetrouw
weergeven, net als realisten, maar met een andere techniek.
Impressionisme was meer een eindpunt van een traditie dan een radicale breuk
zoals het modernisme later zou zijn.
Conclusie: Manet en de impressionisten zijn de overgangsfiguren tussen de oude kunst
en het modernisme. Ze worden vaak als ‘voorlopers’ of ‘eerste fase’ van het modernisme
gezien.
Studenten kunnen namen noemen van impressionisten en postimpressionisten en
kunnen hun werk herkennen
Impressionisten:
Claude Monet – Impression, soleil levant, Vrouw met parasol
Pierre-Auguste Renoir – De Loge, Klaprozenveld
Edgar Degas – Absinthdrinkster, Balletdanseressen
, Camille Pissarro
Berthe Morisot
Postimpressionisten:
Vincent van Gogh – Sterrennacht, Zonnebloemen
