De Wereldgezondheidsorganisatie is een organisatie die zich richt op het verbeteren van de
wereldbevolking, maar zich ook bezighoudt met classificaties. Ze hebben een indeling in ziekten
gemaakt, maar betrok hier in eerste instantie niet de ziekten bij die volledig genazen, maar met een
resttoestand bleven. Om die reden werd de noodzaak gevoeld om in 1980 een aanvullende
classificatie te ontwikkelen. Deze classificatie bevat een belangrijk ordeningsprincipe voor de
gevolgtoestanden van ziekte.
Een stoornis wordt omschreven als de afwezigheid of een afwijking van een psychologische,
fysiologische of anatomische structuur of functie. Het is dus een defect of het ontbreken van een
orgaan of orgaanfunctie, rekening houdend met de leeftijd van de betrokkene. Een stoornis is altijd
objectief, want het kan vastgesteld worden. Het hebben ervan zal de persoon tekorten opleveren in
het uitvoeren van vaardigheden, waardoor het functioneren verstoord wordt. Het kan zich voordoen
op het gebied van =
- Cognitie.
- Zintuigen.
- Taal.
- Organen.
- Ledematen.
Een beperking kan het gevolg zijn van een stoornis. Beperkingen zijn moeilijkheden die iemand heeft
ten aanzien van gedrag of het uitvoeren van activiteiten. Beperkingen kunnen gecompenseerd
worden met hulpmiddelen. Het kan zich voordoen op het gebied van =
- Communicatie.
- Verzorging.
- Lichaamsbeweging.
- Vaardigheden.
- Gedrag.
Een handicap kan omschreven worden als de nadelige positie die iemand met een beperking heeft in
de maatschappij. Het is dus een participatieprobleem. Als gevolg van een stoornis of een beperking is
de zorgvrager niet in staat om optimaal aan de samenleving deel te nemen. Participatieproblemen
kunnen zich voordoen op het gebied van =
- Scholing.
- Arbeid.
- Het sociale leven.
- Vrijetijdsbesteding.
Een persoon met een beperking is iemand die een aangeboren, dan wel door ziekte of ongeval
opgelopen stoornis heeft en daardoor gehinderd wordt in zijn handelingen en / of bewegingen. In
een aantal gevallen kan iemand ondanks zijn beperking prima deelnemen aan het maatschappelijke
leven met of zonder hulpmiddelen. Er wordt dan geen handicap ervaren. In andere gevallen kan men
niet goed meer geheel of gedeeltelijk deelnemen aan de samenleving en er wordt dan wel gesproken
van een handicap.
Om te kunnen spreken van een verstandelijke beperking dient er sprake te zijn van een aantoonbaar
lager IQ dan 70 in combinatie met beperkingen op het gebied van =
- Conceptuele vaardigheden = Vaardigheden op het gebied van taal, lezen en schrijven.
wereldbevolking, maar zich ook bezighoudt met classificaties. Ze hebben een indeling in ziekten
gemaakt, maar betrok hier in eerste instantie niet de ziekten bij die volledig genazen, maar met een
resttoestand bleven. Om die reden werd de noodzaak gevoeld om in 1980 een aanvullende
classificatie te ontwikkelen. Deze classificatie bevat een belangrijk ordeningsprincipe voor de
gevolgtoestanden van ziekte.
Een stoornis wordt omschreven als de afwezigheid of een afwijking van een psychologische,
fysiologische of anatomische structuur of functie. Het is dus een defect of het ontbreken van een
orgaan of orgaanfunctie, rekening houdend met de leeftijd van de betrokkene. Een stoornis is altijd
objectief, want het kan vastgesteld worden. Het hebben ervan zal de persoon tekorten opleveren in
het uitvoeren van vaardigheden, waardoor het functioneren verstoord wordt. Het kan zich voordoen
op het gebied van =
- Cognitie.
- Zintuigen.
- Taal.
- Organen.
- Ledematen.
Een beperking kan het gevolg zijn van een stoornis. Beperkingen zijn moeilijkheden die iemand heeft
ten aanzien van gedrag of het uitvoeren van activiteiten. Beperkingen kunnen gecompenseerd
worden met hulpmiddelen. Het kan zich voordoen op het gebied van =
- Communicatie.
- Verzorging.
- Lichaamsbeweging.
- Vaardigheden.
- Gedrag.
Een handicap kan omschreven worden als de nadelige positie die iemand met een beperking heeft in
de maatschappij. Het is dus een participatieprobleem. Als gevolg van een stoornis of een beperking is
de zorgvrager niet in staat om optimaal aan de samenleving deel te nemen. Participatieproblemen
kunnen zich voordoen op het gebied van =
- Scholing.
- Arbeid.
- Het sociale leven.
- Vrijetijdsbesteding.
Een persoon met een beperking is iemand die een aangeboren, dan wel door ziekte of ongeval
opgelopen stoornis heeft en daardoor gehinderd wordt in zijn handelingen en / of bewegingen. In
een aantal gevallen kan iemand ondanks zijn beperking prima deelnemen aan het maatschappelijke
leven met of zonder hulpmiddelen. Er wordt dan geen handicap ervaren. In andere gevallen kan men
niet goed meer geheel of gedeeltelijk deelnemen aan de samenleving en er wordt dan wel gesproken
van een handicap.
Om te kunnen spreken van een verstandelijke beperking dient er sprake te zijn van een aantoonbaar
lager IQ dan 70 in combinatie met beperkingen op het gebied van =
- Conceptuele vaardigheden = Vaardigheden op het gebied van taal, lezen en schrijven.
