Louis Couperus, Noodlot, Contact, 1890, 158 blz.
Het noodlot slaat toe
Frank Westhove ontmoet in Londen zijn oude vriend Bertie. Hij is erg arm en vraagt Frank om geld
en onderdak. Hij vindt het goed en Bertie went snel aan het rijke leven van Frank. Na een paar
maanden gaan ze een paar dagen naar Noorwegen. In Noorwegen ontmoet hij Eve, en ze worden
verliefd op elkaar. Bertie wordt jaloers en is bang dat hij zijn luxe leventje gaat kwijtraken. Hij
probeert twijfel bij Eve over Frank op te wekken. Even later ziet Eve Frank met een meisje lopen, en
confronteert hem hiermee, maar hij ontkent het. Franks slaat haar en hierdoor gaan ze uit elkaar. Na
een maand stuurt Frank Eve een brief, maar deze wordt onderschept door de bediende van haar
vader. Dit komt omdat Bertie hem dit heeft geïnstrueerd. Volgens Bertie is dit het noodlot. Frank
krijgt maar geen antwoord, en gaat met Bertie twee jaar lang de wereld over reizen. In Scheveningen
komen ze Eve weer tegen, de liefde tussen Frank en Eve bloeit weer op. Al snel wordt duidelijk dat
de brieven nooit zijn aangekomen. Ze weten dat Bertie overal achter zit, en hij geeft toe. Uit woede
slaat Frank Bertie dood. Hij geeft zich aan bij de politie en komt twee jaar vast te zitten. Na zijn straf
uit te hebben gezeten, wilt Eve nog steeds met Frank trouwen, maar haar vader is daar niet blij mee.
Eve heeft veel last van hallucinaties, en Frank heeft een flesje vergif om zelfmoord te plegen. Dit
gaan ze samen doen. Eve ziet het als het grootste geluk om samen te sterven en gelukkig te zijn. Ze
sterven samen en haar vader zal hen vinden.
Het taalgebruik is ouderwets Nederlands. Dit heeft er niet voor gezorgd dat het verhaal minder
interessant is. Couperus schrijft niet altijd gemakkelijk. Dit komt natuurlijk omdat het oud
Nederlands is. Oud Nederlands werd eigenlijk gebruikt in geschreven en gesproken taal van 500 tot
1200, de vroege middeleeuwen. Maar Couperus heeft Oud Nederlands in 1890 nog gebruikt in zijn
boek. Een voorbeeldzin: "zijne wenkbrauwen fronsend; waarlijk, ik meen het, je bent zoo intiem met
hem". De woorden lijken natuurlijk op het Nederlands zoals het nu wordt gesproken, alleen vooral
andere spelling.
Het Naturalisme is sterk aanwezig in de gebeurtenissen. Naturalisme is een stroming in de
romankunst aan het eind van de 19e eeuw. Naturalisten wilden laten zien hoe het leven van de
mens zo geworden was. Naturalistische romans zijn vooral met een uitzichtloos leven. Ieder vecht
voor zichzelf. De achtergrond hiervan is het fatalisme, dat het leven van de mens bepaald wordt
door het noodlot, een vrije wil bestaat niet. Voor hen was het noodlot niet iets geheimzinnigs buiten
de mens, maar iets wat in de menselijke soort verankerd is.
Bertie gelooft sterk in het noodlot. Alles wat hij eigenlijk veroorzaakt, is volgens hem het noodlot.
Maar eigenlijk kiest hij er zelf voor dat hij het doet, ondanks dat hij weet wat waarschijnlijk de
gevolgen zijn. Dit komt niet helemaal overeen met het naturalisme, het naturalisme komt van het
fatalisme. Hierin bestaat een vrije wil niet, maar Bertie kiest er toch echt zelf voor om zich zo te
gedragen.
Het noodlot slaat toe
Frank Westhove ontmoet in Londen zijn oude vriend Bertie. Hij is erg arm en vraagt Frank om geld
en onderdak. Hij vindt het goed en Bertie went snel aan het rijke leven van Frank. Na een paar
maanden gaan ze een paar dagen naar Noorwegen. In Noorwegen ontmoet hij Eve, en ze worden
verliefd op elkaar. Bertie wordt jaloers en is bang dat hij zijn luxe leventje gaat kwijtraken. Hij
probeert twijfel bij Eve over Frank op te wekken. Even later ziet Eve Frank met een meisje lopen, en
confronteert hem hiermee, maar hij ontkent het. Franks slaat haar en hierdoor gaan ze uit elkaar. Na
een maand stuurt Frank Eve een brief, maar deze wordt onderschept door de bediende van haar
vader. Dit komt omdat Bertie hem dit heeft geïnstrueerd. Volgens Bertie is dit het noodlot. Frank
krijgt maar geen antwoord, en gaat met Bertie twee jaar lang de wereld over reizen. In Scheveningen
komen ze Eve weer tegen, de liefde tussen Frank en Eve bloeit weer op. Al snel wordt duidelijk dat
de brieven nooit zijn aangekomen. Ze weten dat Bertie overal achter zit, en hij geeft toe. Uit woede
slaat Frank Bertie dood. Hij geeft zich aan bij de politie en komt twee jaar vast te zitten. Na zijn straf
uit te hebben gezeten, wilt Eve nog steeds met Frank trouwen, maar haar vader is daar niet blij mee.
Eve heeft veel last van hallucinaties, en Frank heeft een flesje vergif om zelfmoord te plegen. Dit
gaan ze samen doen. Eve ziet het als het grootste geluk om samen te sterven en gelukkig te zijn. Ze
sterven samen en haar vader zal hen vinden.
Het taalgebruik is ouderwets Nederlands. Dit heeft er niet voor gezorgd dat het verhaal minder
interessant is. Couperus schrijft niet altijd gemakkelijk. Dit komt natuurlijk omdat het oud
Nederlands is. Oud Nederlands werd eigenlijk gebruikt in geschreven en gesproken taal van 500 tot
1200, de vroege middeleeuwen. Maar Couperus heeft Oud Nederlands in 1890 nog gebruikt in zijn
boek. Een voorbeeldzin: "zijne wenkbrauwen fronsend; waarlijk, ik meen het, je bent zoo intiem met
hem". De woorden lijken natuurlijk op het Nederlands zoals het nu wordt gesproken, alleen vooral
andere spelling.
Het Naturalisme is sterk aanwezig in de gebeurtenissen. Naturalisme is een stroming in de
romankunst aan het eind van de 19e eeuw. Naturalisten wilden laten zien hoe het leven van de
mens zo geworden was. Naturalistische romans zijn vooral met een uitzichtloos leven. Ieder vecht
voor zichzelf. De achtergrond hiervan is het fatalisme, dat het leven van de mens bepaald wordt
door het noodlot, een vrije wil bestaat niet. Voor hen was het noodlot niet iets geheimzinnigs buiten
de mens, maar iets wat in de menselijke soort verankerd is.
Bertie gelooft sterk in het noodlot. Alles wat hij eigenlijk veroorzaakt, is volgens hem het noodlot.
Maar eigenlijk kiest hij er zelf voor dat hij het doet, ondanks dat hij weet wat waarschijnlijk de
gevolgen zijn. Dit komt niet helemaal overeen met het naturalisme, het naturalisme komt van het
fatalisme. Hierin bestaat een vrije wil niet, maar Bertie kiest er toch echt zelf voor om zich zo te
gedragen.
