Titelbeschrijving
Harry Mulisch, De aanslag, De Bezige Bij, 1982 Amsterdam, 347 blz.
Leven veranderd door de buren
Het verhaal begint bij de familie Steenwijk, vader, moeder, Anton en Peter. Tijdens een potje Mens-
erger-je-niet horen zij harde schoten, ze lopen naar het raam en het lichaam van Fake Ploeg wordt
voor hun huis gelegd door de buren. Niet lang daarna komen de Duitsers, en halen de familie
Steenwijk uit hun huis. Peter is gevlucht, maar de rest wordt meegenomen. Anton wordt naar een
cel gebracht, en weet niet waar zijn ouders heen gaan. Later wordt hij eruit gehaald en naar zijn oom
en tante in Amsterdam gebracht. Onderweg is er een luchtaanval, maar Anton slaagt er toch in om
veilig in Amsterdam aan te komen. Na de bevrijding hoort Anton dat zijn ouders en Peter zijn
overleden. Op uitnodiging van een studiegenoot, gaat Anton terug naar Haarlem waar een feest
wordt gehouden. Op het feest worden grappen gemaakt over de oorlog en Anton verlaat het feest.
Hij komt in zijn oude straat en zijn oude buurvrouw vraagt hem binnen. Zij vertelt aan hem hoe zijn
ouders zijn vermoord. Tijdens zijn studie komt hij Fake Ploeg junior tegen, wie ervan overtuigd is dat
zijn vader niet slecht was. Anton vraagt zich nog steeds af waarom het lijk voor hun huis werd gelegd
en het wordt hem verteld door de dochter van zijn buurman. Zelf hadden ze een
hagendissenverzameling in huis, die ze niet mochten hebben van de Duitsers. Als hun het lijk hadden
laten liggen, werd deze meegenomen. Nadat de vader zag wat er met de familie gebeurde, voelde
hij zich schuldig en pleegde zelfmoord.
Inmiddels is het boek 37 jaar oud, hierdoor zou je denken dat het taalgebruik heel moeilijk zou zijn
we gebruiken namelijk tegenwoordig voor sommige woorden hele andere termen. Gaandeweg door
het boek is het eigenlijk niet zo heel moeilijk te lezen. De schrijver gebruikt hele makkelijke woorden
en zinnen, hierdoor is het heel fijn om dit boek te lezen.
In dit boek is er sprake van een alwetende verteller, hoewel er ook veel vanuit Anton zijn perspectief
wordt verteld. Hierdoor ga je heel erg met Anton meeleven en wordt het boek toch wat anders. Het
verhaal beleef je van dichtbij.
Het verhaal wordt in verschillende jaren verteld. Er zitten grote sprongen in de verhaallijn, maar de
schrijver heeft dit zo verteld dat je dit niet merkt in het verhaal. Bij de verschillende jaartallen en
hoofdstukken wordt steeds verteld wat Anton in de tussentijd heeft meegemaakt, hierdoor is het
heel vloeiend om te lezen. Het verhaal gaat eigenlijk in een stuk door, maar het gaat maar over
zeven jaartallen in de 36 jaar tijd die Anton beleefd.
In het verhaal is totaal geen spanning, maar tijdens het lezen blijft de vraag over waarom Fake Ploeg
toch precies voor het huis van de familie Steenwijk is neergelegd nadat hij was doodgeschoten.
Tijdens het verhaal kunnen er veel verschillende theorieën opkomen. Zonder veel feiten vorm je
toch een soort mening, of een eigen gedachte in je hoofd van wat het nou eigenlijk allemaal zou
kunnen zijn. Vooral de meest logische dingen kunnen opkomen. In het boek lijkt het alsof de
schrijver vooral meerdere kanten wil laten zien die zich in de oorlog afspeelden. Van de zogeheten
goeden en slechten. Niet alle goeden waren echt goed en alle slechten echt slecht. Iets wat zonder
voldoende feiten heel slecht kan lijken, kan toch ook met meerdere feiten toch wel goed of beter
blijken.
Ik raad dit boek zeker aan om te lezen, ondanks dat er weinig tot geen spanning in het verhaal zit is
het toch een heel interessant verhaal om te lezen.
Harry Mulisch, De aanslag, De Bezige Bij, 1982 Amsterdam, 347 blz.
Leven veranderd door de buren
Het verhaal begint bij de familie Steenwijk, vader, moeder, Anton en Peter. Tijdens een potje Mens-
erger-je-niet horen zij harde schoten, ze lopen naar het raam en het lichaam van Fake Ploeg wordt
voor hun huis gelegd door de buren. Niet lang daarna komen de Duitsers, en halen de familie
Steenwijk uit hun huis. Peter is gevlucht, maar de rest wordt meegenomen. Anton wordt naar een
cel gebracht, en weet niet waar zijn ouders heen gaan. Later wordt hij eruit gehaald en naar zijn oom
en tante in Amsterdam gebracht. Onderweg is er een luchtaanval, maar Anton slaagt er toch in om
veilig in Amsterdam aan te komen. Na de bevrijding hoort Anton dat zijn ouders en Peter zijn
overleden. Op uitnodiging van een studiegenoot, gaat Anton terug naar Haarlem waar een feest
wordt gehouden. Op het feest worden grappen gemaakt over de oorlog en Anton verlaat het feest.
Hij komt in zijn oude straat en zijn oude buurvrouw vraagt hem binnen. Zij vertelt aan hem hoe zijn
ouders zijn vermoord. Tijdens zijn studie komt hij Fake Ploeg junior tegen, wie ervan overtuigd is dat
zijn vader niet slecht was. Anton vraagt zich nog steeds af waarom het lijk voor hun huis werd gelegd
en het wordt hem verteld door de dochter van zijn buurman. Zelf hadden ze een
hagendissenverzameling in huis, die ze niet mochten hebben van de Duitsers. Als hun het lijk hadden
laten liggen, werd deze meegenomen. Nadat de vader zag wat er met de familie gebeurde, voelde
hij zich schuldig en pleegde zelfmoord.
Inmiddels is het boek 37 jaar oud, hierdoor zou je denken dat het taalgebruik heel moeilijk zou zijn
we gebruiken namelijk tegenwoordig voor sommige woorden hele andere termen. Gaandeweg door
het boek is het eigenlijk niet zo heel moeilijk te lezen. De schrijver gebruikt hele makkelijke woorden
en zinnen, hierdoor is het heel fijn om dit boek te lezen.
In dit boek is er sprake van een alwetende verteller, hoewel er ook veel vanuit Anton zijn perspectief
wordt verteld. Hierdoor ga je heel erg met Anton meeleven en wordt het boek toch wat anders. Het
verhaal beleef je van dichtbij.
Het verhaal wordt in verschillende jaren verteld. Er zitten grote sprongen in de verhaallijn, maar de
schrijver heeft dit zo verteld dat je dit niet merkt in het verhaal. Bij de verschillende jaartallen en
hoofdstukken wordt steeds verteld wat Anton in de tussentijd heeft meegemaakt, hierdoor is het
heel vloeiend om te lezen. Het verhaal gaat eigenlijk in een stuk door, maar het gaat maar over
zeven jaartallen in de 36 jaar tijd die Anton beleefd.
In het verhaal is totaal geen spanning, maar tijdens het lezen blijft de vraag over waarom Fake Ploeg
toch precies voor het huis van de familie Steenwijk is neergelegd nadat hij was doodgeschoten.
Tijdens het verhaal kunnen er veel verschillende theorieën opkomen. Zonder veel feiten vorm je
toch een soort mening, of een eigen gedachte in je hoofd van wat het nou eigenlijk allemaal zou
kunnen zijn. Vooral de meest logische dingen kunnen opkomen. In het boek lijkt het alsof de
schrijver vooral meerdere kanten wil laten zien die zich in de oorlog afspeelden. Van de zogeheten
goeden en slechten. Niet alle goeden waren echt goed en alle slechten echt slecht. Iets wat zonder
voldoende feiten heel slecht kan lijken, kan toch ook met meerdere feiten toch wel goed of beter
blijken.
Ik raad dit boek zeker aan om te lezen, ondanks dat er weinig tot geen spanning in het verhaal zit is
het toch een heel interessant verhaal om te lezen.
