Domein H
BBP REGISTREREN
Interdependentie wil zeggen onderlinge afhankelijkheid of samenhang tussen markten.
Veranderingen op de ene markt beïnvloedt andere markten.
BBP is de afkorting van bruto binnenlands product, dat is de waarde van alle in een land
geproduceerde goederen en diensten in een jaar.
3 manieren om BBP te berekenen
1. Objectieve methode
= De som van alle toegevoegde waarden (=verschil opbrengst product en kosten
ingekochte goederen en diensten).
Verhouding van 4:3:2:1, toevoegde waarde/10. x 4, x 3, x 2, x 1
Toegevoegde waarde van overheid is som ambtenarensalarissen
2. De subjectieve methode
= Som van alle primaire inkomens (= som van alle beloningen van productiefactoren)
3. Bestedingsmethode / finale bestedingen / effectieve vraag
Y=C+I+O+(E-M) of herschreven als Y + M = C + I + O + E
Y= nationaal inkomen
C= particuliere consumptie
I= investeringen van bedrijven
O= overheidsbestedingen
E= export
M= import
Macro economische balansvergelijking: ( S – I ) + ( B – O ) = ( E – M )
( S – I ) = saldo particulieren
( B – O ) = saldo overheid
( E – M ) = lopende rekening
BBP is de afkorting van bruto binnenlands product, dat is de waarde van alle in een land
geproduceerde goederen en diensten in een jaar (synoniem: bruto binnenlands inkomen).
NBP is het Netto binnenlands product of netto toegevoegde waarde. NBP = BBP –
afschrijvingen (waardevermindering) kapitaalgoederen. Bij BNP en NNP wordt er ook
gekeken naar de inkomens van en uitgaven aan het buitenland. BBP is een beperkte
welvaart maatstaaf door:
- Omvang van de informele sector is onduidelijk (zwart werk en illegaal werk)
- Human Development Index (BBP is maar een onderdeel ervan)
- BBP is eng welvaartsbegrip, alleen in euro’s en niet ruim als in welvaart en welzijn.
- BBP is nominaal en niet reëel
Ruim welvaarsbegrip: Het niveau of de mate van behoeftebevrediging. Dit is
persoonsgebonden (subjectief). Iemand met veel behoeften is niet zo snel welvarend. Er
wordt bij deze definitie rekening gehouden met materiële en immateriële behoeften (zoals
milieu, welzijn, relaties). Eng welvaartsbegrip: Hierbij kijkt men alleen naar het reële
nationale inkomen per hoofd van de bevolking (= koopkracht).
De Nationale Rekeningen van Nederland is de boekhouding van Nederland. Een belangrijk
onderdeel hiervan is de Staat van Middelen en Bestedingen. De Staat van Middelen en
Bestedingen zijn alle nationale rekeningen van de verschillende sectoren samengevoegd. Y
= C + I + O + ( E – M ) wordt dan Y – M = C + I + O + E. Middelen: laat zien hoe een
economie aan zijn producten komt, dit zijn productie en import dus Y + M. Bestedingen: wie
koop alle producten en diensten, dit is C + I + O + E.
, De staat van middelen en bestedingen:
MIDDELEN (Y + M) BESTEDINGEN (C + I + O + E)
Y 620 C 290
M 430 I 100
O 180
E 480
Totaal 1050 Totaal 1050
De groei van het BBP wordt onder andere bepaald door de kwaliteit en kwantiteit van de
productiefactoren. De productiefactoren zijn (KANO) :
Kapitaal = Rente
Arbeid = Loon
Natuur = Pacht of huur
Ondernemerschap = Winst
Primaire inkomens zijn de inkomens die verdiend worden door het beschikbaar stellen van
de productiefactoren. Dit zijn loon, pacht, rente en winst. Secundaire inkomens is het
primaire inkomen – de inkomstenbelasting en sociale premies + sociale uitkeringen.
GROEI EN STRUCTUUR VAN EEN ECONOMIE
Categoriale inkomensverdeling is de verdeling van het nationaal inkomen over de primaire
inkomens: loon, rente, pacht en winst. Het geeft aan hoeveel van he totale inkomen wordt
verdiend met de productiefactoren. Als de lonen stijgen dalen de beloningen (lees: winsten)
van ondernemingen.
De arbeidsinkomensquote (aiq) is het deel van het nationaal inkomend dat naar de
productie factor arbeid gaat. Aiq = loonsom / BBP x 100%. Als de aiq hoog is of toeneemt
betekent dat dat er weinig over is voor andere inkomens, bijvoorbeeld winst. Dit is niet goed
voor het investeringsklimaat. Het is belangrijk voor loononderhandelingen omdat als de aiq
omhooggaat er hogere loonkomsten komen en dan blijft er minder geld over voor winsten.
Dus er is een negatief verband tussen de aiq en winstgevendheid van bedrijven. Als het aiq
omhooggaat is er geen ruimte om te investeren voor bedrijven. Is ook een negatief verband
tussen de aiq en het investeringsbeleid van bedrijven.
De structuur van de economie en de groei van het BBP wordt onder andere bepaald door
zowel de kwantiteit als de kwaliteit van de productiefactoren (KANO).
1. Indicatoren die de kwaliteit van arbeid / arbeidsproductiviteit bepalen: scholing,
ervaring, gezondheid en specialisatie.
2. Indicatoren die de kwantiteit van arbeid bepalen: arbeidstijd en deeltijdwerk
personen en arbeidsjaren (1 jaar fulltime werken) / arbeidsuren, arbeidsparticipatie,
vergrijzing, wig (verschil totale loonkosten en nettoloon van iemand), (potentiële)
beroepsbevolking, leerplicht en pensioengerechtigde leeftijd en loonkosten per
eenheid product.
3. Indicatoren die de kwaliteit van het kapitaal / productiviteit bepalen: onderzoek en
ontwikkeling, internationalisering, creatieve destructie en (duurzame) innovatie.
4. Indicatoren die de kwantiteit van het kapitaal bepalen: investeringen (uitbreiding-/
vervangingsinvesteringen), investeringsklimaat en stimuleringsmaatregelen.
BBP REGISTREREN
Interdependentie wil zeggen onderlinge afhankelijkheid of samenhang tussen markten.
Veranderingen op de ene markt beïnvloedt andere markten.
BBP is de afkorting van bruto binnenlands product, dat is de waarde van alle in een land
geproduceerde goederen en diensten in een jaar.
3 manieren om BBP te berekenen
1. Objectieve methode
= De som van alle toegevoegde waarden (=verschil opbrengst product en kosten
ingekochte goederen en diensten).
Verhouding van 4:3:2:1, toevoegde waarde/10. x 4, x 3, x 2, x 1
Toegevoegde waarde van overheid is som ambtenarensalarissen
2. De subjectieve methode
= Som van alle primaire inkomens (= som van alle beloningen van productiefactoren)
3. Bestedingsmethode / finale bestedingen / effectieve vraag
Y=C+I+O+(E-M) of herschreven als Y + M = C + I + O + E
Y= nationaal inkomen
C= particuliere consumptie
I= investeringen van bedrijven
O= overheidsbestedingen
E= export
M= import
Macro economische balansvergelijking: ( S – I ) + ( B – O ) = ( E – M )
( S – I ) = saldo particulieren
( B – O ) = saldo overheid
( E – M ) = lopende rekening
BBP is de afkorting van bruto binnenlands product, dat is de waarde van alle in een land
geproduceerde goederen en diensten in een jaar (synoniem: bruto binnenlands inkomen).
NBP is het Netto binnenlands product of netto toegevoegde waarde. NBP = BBP –
afschrijvingen (waardevermindering) kapitaalgoederen. Bij BNP en NNP wordt er ook
gekeken naar de inkomens van en uitgaven aan het buitenland. BBP is een beperkte
welvaart maatstaaf door:
- Omvang van de informele sector is onduidelijk (zwart werk en illegaal werk)
- Human Development Index (BBP is maar een onderdeel ervan)
- BBP is eng welvaartsbegrip, alleen in euro’s en niet ruim als in welvaart en welzijn.
- BBP is nominaal en niet reëel
Ruim welvaarsbegrip: Het niveau of de mate van behoeftebevrediging. Dit is
persoonsgebonden (subjectief). Iemand met veel behoeften is niet zo snel welvarend. Er
wordt bij deze definitie rekening gehouden met materiële en immateriële behoeften (zoals
milieu, welzijn, relaties). Eng welvaartsbegrip: Hierbij kijkt men alleen naar het reële
nationale inkomen per hoofd van de bevolking (= koopkracht).
De Nationale Rekeningen van Nederland is de boekhouding van Nederland. Een belangrijk
onderdeel hiervan is de Staat van Middelen en Bestedingen. De Staat van Middelen en
Bestedingen zijn alle nationale rekeningen van de verschillende sectoren samengevoegd. Y
= C + I + O + ( E – M ) wordt dan Y – M = C + I + O + E. Middelen: laat zien hoe een
economie aan zijn producten komt, dit zijn productie en import dus Y + M. Bestedingen: wie
koop alle producten en diensten, dit is C + I + O + E.
, De staat van middelen en bestedingen:
MIDDELEN (Y + M) BESTEDINGEN (C + I + O + E)
Y 620 C 290
M 430 I 100
O 180
E 480
Totaal 1050 Totaal 1050
De groei van het BBP wordt onder andere bepaald door de kwaliteit en kwantiteit van de
productiefactoren. De productiefactoren zijn (KANO) :
Kapitaal = Rente
Arbeid = Loon
Natuur = Pacht of huur
Ondernemerschap = Winst
Primaire inkomens zijn de inkomens die verdiend worden door het beschikbaar stellen van
de productiefactoren. Dit zijn loon, pacht, rente en winst. Secundaire inkomens is het
primaire inkomen – de inkomstenbelasting en sociale premies + sociale uitkeringen.
GROEI EN STRUCTUUR VAN EEN ECONOMIE
Categoriale inkomensverdeling is de verdeling van het nationaal inkomen over de primaire
inkomens: loon, rente, pacht en winst. Het geeft aan hoeveel van he totale inkomen wordt
verdiend met de productiefactoren. Als de lonen stijgen dalen de beloningen (lees: winsten)
van ondernemingen.
De arbeidsinkomensquote (aiq) is het deel van het nationaal inkomend dat naar de
productie factor arbeid gaat. Aiq = loonsom / BBP x 100%. Als de aiq hoog is of toeneemt
betekent dat dat er weinig over is voor andere inkomens, bijvoorbeeld winst. Dit is niet goed
voor het investeringsklimaat. Het is belangrijk voor loononderhandelingen omdat als de aiq
omhooggaat er hogere loonkomsten komen en dan blijft er minder geld over voor winsten.
Dus er is een negatief verband tussen de aiq en winstgevendheid van bedrijven. Als het aiq
omhooggaat is er geen ruimte om te investeren voor bedrijven. Is ook een negatief verband
tussen de aiq en het investeringsbeleid van bedrijven.
De structuur van de economie en de groei van het BBP wordt onder andere bepaald door
zowel de kwantiteit als de kwaliteit van de productiefactoren (KANO).
1. Indicatoren die de kwaliteit van arbeid / arbeidsproductiviteit bepalen: scholing,
ervaring, gezondheid en specialisatie.
2. Indicatoren die de kwantiteit van arbeid bepalen: arbeidstijd en deeltijdwerk
personen en arbeidsjaren (1 jaar fulltime werken) / arbeidsuren, arbeidsparticipatie,
vergrijzing, wig (verschil totale loonkosten en nettoloon van iemand), (potentiële)
beroepsbevolking, leerplicht en pensioengerechtigde leeftijd en loonkosten per
eenheid product.
3. Indicatoren die de kwaliteit van het kapitaal / productiviteit bepalen: onderzoek en
ontwikkeling, internationalisering, creatieve destructie en (duurzame) innovatie.
4. Indicatoren die de kwantiteit van het kapitaal bepalen: investeringen (uitbreiding-/
vervangingsinvesteringen), investeringsklimaat en stimuleringsmaatregelen.
