Samenvatting History By Number 2nd Edition by Pat Hudson and Mina Ishizu
H 1 The Prospects and Pitfalls of History by Numbers
In de handen van degenen die ze verzamelen en gebruiken, hebben numerieke gegevens de
kracht om te hypnotiseren en te controleren, om orde te scheppen waar die er niet is en om
een orde of patroon te vernietigen door andere divisies en categorieën over elkaar heen te
leggen. Nummers zijn niet neutraal: ze worden omkaderd en gedefinieerd door hun makers,
vervormd en opnieuw gedefinieerd door degenen die verantwoordelijk zijn voor hun
verzameling en opnieuw samengesteld en opnieuw gerangschikt door degenen die ze
selecteren, weergeven, gebruiken en analyseren voor hun eigen doeleinden. In de
geschiedenis spelen cijfers een sleutelrol bij het opzetten van debatten en argumenten en bij
het maken van periodisaties en chronologieën. In dit hoofdstuk kijken we naar de
veranderende status en populariteit van de kwantitatieve geschiedenis in de afgelopen
eeuw. We kijken naar de ontwikkeling en verfijning ervan in sommige gebieden van de
geschiedenis van de afgelopen decennia en de ontgoocheling over cijfers die zich
tegelijkertijd in andere takken van onze discipline heeft voorgedaan. We bespreken de
verschillende manieren waarop kwantitatieve benaderingen en technieken van waarde
kunnen zijn in historisch werk, maar ook de vele nadelen en moeilijkheden die gepaard gaan
met het verzamelen en analyseren van historische gegevens. Het hoofdstuk besluit met het
argument dat kwantitatieve methoden en getallen zowel kansen als potentiële valkuilen
creëren voor historici, maar dat geldt ook voor historische benaderingen op basis van
teksten en woorden. Veel van de problemen zijn vergelijkbaar of identiek.
The growth of quantitative history
Kwantificering is lange tijd een kenmerk geweest van veel economische en sociale
geschiedenis en vormt de basis van historische demografie en historische sociologie. Sinds
de jaren zestig en zeventig heeft het zich ook verspreid naar andere soorten sociale,
culturele en politieke geschiedenis. Een belangrijke factor die deze ontwikkeling
aanmoedigde, is een verschuiving in de aard van de geschiedenis, vooral sinds de Tweede
Wereldoorlog. Verandering van geschiedenis bijna uitsluitend gebaseerd op de levens van
grote mannen, elites, oorlogen en diplomatie naar geschiedenissen van de massa van de
bevolking, de levens van gewone gezinnen, vrouwen en kinderen, evenals mannen, de
massale ervaring van economische groei en sociale verandering , maakte numerieke analyse
bijna onbeschikbaar. Met de hulp van Francois Furet en de Annales-school werd een
statistische benadering om het verleden te begrijpen aangemoedigd. Hun doel was om
ecologisch gebaseerde geschiedenissen te schrijven in de ronde (histoire totale) van lokale
en regionale samenlevingen en gemeenschappen gedurende verschillende eeuwen,
waarvoor het verzamelen en gebruiken van lange-termijn-statistisch bewijs van prijzen,
outputcijfers, bevolkingsniveaus, lonen en andere soortgelijke indicatoren. Hier wordt vaak
naar gerefereerd als histoire serielle, omdat het gebaseerd is op de beweging van reeksen
vitale variabelen die betrekking hebben op verschillende sectoren van de economie en
verschillende aspecten van de kwaliteit van leven. Sociale en politieke veranderingen in
Groot-Brittannië en elders in de twintigste eeuw, de wereldoorlogen en de ontwikkeling van
verzorgingsstaten beïnvloedden de manier waarop historici naar hun onderwerp keken en
, stimuleerden soortgelijke kwantitatieve initiatieven. In Groot-Brittannië was het
industrialisatieproces een belangrijke stimulans om de beweging van economische
variabelen, met name landbouw- en industriële productie, prijzen, lonen en handelscijfers, in
kaart te brengen. De groeiende populariteit van de sociale wetenschappen, vooral in Groot-
Brittannië en de Verenigde Staten sinds de jaren zestig, stimuleerde het bredere gebruik van
kwantitatieve analyse in de geschiedenis verder. Veel economische historici waren bekeerd
tot het idee dat econometrische technieken het onderwerp openbaren en nieuwe
zekerheden in historische debatten injecteerden. Degenen die getrouwd waren met de
zogenaamde 'nieuwe economische geschiedenis' voerden aan dat definitieve antwoorden op
veel vragen nu mogelijk zouden zijn en, in het uiterste geval, werd verwacht dat deze nieuwe
kwantitatieve analyse-instrumenten algemene wetten van menselijk gedrag zouden
onthullen die niet mogelijk waren geweest. om eerder te onderzoeken. Eind jaren vijftig en
zestig trof een soortgelijke koorts de sociologie. Lawrence Stone klaagde destijds dat
historici 'statistische junkies' werden en dat er steeds minder contact en sympathie was
tussen degenen die dat wel waren en degenen die niet ondergedompeld waren in de
kwantitatieve revolutie. In de jaren zeventig en tachtig bereikten de statistische
benaderingen en hun critici hun hoogtepunt.
The computer revolution
In de jaren zestig en zeventig was de computerrevolutie serieus begonnen, die een
belangrijke impuls gaf aan de verbreiding van kwantificering in de sociale wetenschappen en
in de geschiedenis. Het vroege computergebruik was zowel tijdrovend als duur. Hun grote
initiële impact in de geschiedenis en in sommige takken van de sociale geschiedenis, die op
dezelfde manier putten uit de ervaring en vaardigheden die in sociologische studies waren
opgedaan. Deze citaten (zie pagina 4) illustreren een groot probleem dat gepaard ging met
de eerste golf van enthousiasme en succes bij het gebruik van computers om sociale en
historische analyse te ondersteunen en het is sindsdien een schrikbeeld. Vanaf het midden
van de jaren zeventig werden computers snel goedkoper en toegankelijker met de
microchiprevolutie en innovatie van persoonlijke en draagbare machines. Het was niet meer
nodig om te leren programmeren. Personal computers werden betaalbaarder met veel
grotere geheugens, waardoor ze gemakkelijk konden worden opgeslagen, opgehaald en
opnieuw geordend, en ook door statistische manipulatie. De software- en hardware-
ontwikkelingen van de laatste vijf decennia hebben voor het eerst veel grootschalige
kwantitatieve studies mogelijk gemaakt, zowel financieel als praktisch. Sinds de jaren
zeventig zijn er veel digitaliserings- en databaseprojecten voltooid die een enorm scala aan
online, gemakkelijk toegankelijke, historische gegevens bieden. Deze ontwikkelingen bieden
historici enorme kansen. Het is voor een grote verscheidenheid aan historici mogelijk om
door anderen geproduceerde gegevens te ondervragen voor verschillende nieuwe
doeleinden. Historici hebben dus nu meer dan ooit behoefte aan brede vaardigheden, ook
indata. Op grote schaal beschikbare online historische gegevens vormen dus zowel
bedreigingen als kansen voor het beoefenen van geschiedenis. Een groot gevaar is het
gebruik van online data door historici met te weinig opleiding in statistische technieken, die
daardoor niet weten hoe ze bewijs optimaal kunnen gebruiken en gemakkelijk basale
analysefouten kunnen maken. Maar een veel groter gevaar vormt het gebruik van
H 1 The Prospects and Pitfalls of History by Numbers
In de handen van degenen die ze verzamelen en gebruiken, hebben numerieke gegevens de
kracht om te hypnotiseren en te controleren, om orde te scheppen waar die er niet is en om
een orde of patroon te vernietigen door andere divisies en categorieën over elkaar heen te
leggen. Nummers zijn niet neutraal: ze worden omkaderd en gedefinieerd door hun makers,
vervormd en opnieuw gedefinieerd door degenen die verantwoordelijk zijn voor hun
verzameling en opnieuw samengesteld en opnieuw gerangschikt door degenen die ze
selecteren, weergeven, gebruiken en analyseren voor hun eigen doeleinden. In de
geschiedenis spelen cijfers een sleutelrol bij het opzetten van debatten en argumenten en bij
het maken van periodisaties en chronologieën. In dit hoofdstuk kijken we naar de
veranderende status en populariteit van de kwantitatieve geschiedenis in de afgelopen
eeuw. We kijken naar de ontwikkeling en verfijning ervan in sommige gebieden van de
geschiedenis van de afgelopen decennia en de ontgoocheling over cijfers die zich
tegelijkertijd in andere takken van onze discipline heeft voorgedaan. We bespreken de
verschillende manieren waarop kwantitatieve benaderingen en technieken van waarde
kunnen zijn in historisch werk, maar ook de vele nadelen en moeilijkheden die gepaard gaan
met het verzamelen en analyseren van historische gegevens. Het hoofdstuk besluit met het
argument dat kwantitatieve methoden en getallen zowel kansen als potentiële valkuilen
creëren voor historici, maar dat geldt ook voor historische benaderingen op basis van
teksten en woorden. Veel van de problemen zijn vergelijkbaar of identiek.
The growth of quantitative history
Kwantificering is lange tijd een kenmerk geweest van veel economische en sociale
geschiedenis en vormt de basis van historische demografie en historische sociologie. Sinds
de jaren zestig en zeventig heeft het zich ook verspreid naar andere soorten sociale,
culturele en politieke geschiedenis. Een belangrijke factor die deze ontwikkeling
aanmoedigde, is een verschuiving in de aard van de geschiedenis, vooral sinds de Tweede
Wereldoorlog. Verandering van geschiedenis bijna uitsluitend gebaseerd op de levens van
grote mannen, elites, oorlogen en diplomatie naar geschiedenissen van de massa van de
bevolking, de levens van gewone gezinnen, vrouwen en kinderen, evenals mannen, de
massale ervaring van economische groei en sociale verandering , maakte numerieke analyse
bijna onbeschikbaar. Met de hulp van Francois Furet en de Annales-school werd een
statistische benadering om het verleden te begrijpen aangemoedigd. Hun doel was om
ecologisch gebaseerde geschiedenissen te schrijven in de ronde (histoire totale) van lokale
en regionale samenlevingen en gemeenschappen gedurende verschillende eeuwen,
waarvoor het verzamelen en gebruiken van lange-termijn-statistisch bewijs van prijzen,
outputcijfers, bevolkingsniveaus, lonen en andere soortgelijke indicatoren. Hier wordt vaak
naar gerefereerd als histoire serielle, omdat het gebaseerd is op de beweging van reeksen
vitale variabelen die betrekking hebben op verschillende sectoren van de economie en
verschillende aspecten van de kwaliteit van leven. Sociale en politieke veranderingen in
Groot-Brittannië en elders in de twintigste eeuw, de wereldoorlogen en de ontwikkeling van
verzorgingsstaten beïnvloedden de manier waarop historici naar hun onderwerp keken en
, stimuleerden soortgelijke kwantitatieve initiatieven. In Groot-Brittannië was het
industrialisatieproces een belangrijke stimulans om de beweging van economische
variabelen, met name landbouw- en industriële productie, prijzen, lonen en handelscijfers, in
kaart te brengen. De groeiende populariteit van de sociale wetenschappen, vooral in Groot-
Brittannië en de Verenigde Staten sinds de jaren zestig, stimuleerde het bredere gebruik van
kwantitatieve analyse in de geschiedenis verder. Veel economische historici waren bekeerd
tot het idee dat econometrische technieken het onderwerp openbaren en nieuwe
zekerheden in historische debatten injecteerden. Degenen die getrouwd waren met de
zogenaamde 'nieuwe economische geschiedenis' voerden aan dat definitieve antwoorden op
veel vragen nu mogelijk zouden zijn en, in het uiterste geval, werd verwacht dat deze nieuwe
kwantitatieve analyse-instrumenten algemene wetten van menselijk gedrag zouden
onthullen die niet mogelijk waren geweest. om eerder te onderzoeken. Eind jaren vijftig en
zestig trof een soortgelijke koorts de sociologie. Lawrence Stone klaagde destijds dat
historici 'statistische junkies' werden en dat er steeds minder contact en sympathie was
tussen degenen die dat wel waren en degenen die niet ondergedompeld waren in de
kwantitatieve revolutie. In de jaren zeventig en tachtig bereikten de statistische
benaderingen en hun critici hun hoogtepunt.
The computer revolution
In de jaren zestig en zeventig was de computerrevolutie serieus begonnen, die een
belangrijke impuls gaf aan de verbreiding van kwantificering in de sociale wetenschappen en
in de geschiedenis. Het vroege computergebruik was zowel tijdrovend als duur. Hun grote
initiële impact in de geschiedenis en in sommige takken van de sociale geschiedenis, die op
dezelfde manier putten uit de ervaring en vaardigheden die in sociologische studies waren
opgedaan. Deze citaten (zie pagina 4) illustreren een groot probleem dat gepaard ging met
de eerste golf van enthousiasme en succes bij het gebruik van computers om sociale en
historische analyse te ondersteunen en het is sindsdien een schrikbeeld. Vanaf het midden
van de jaren zeventig werden computers snel goedkoper en toegankelijker met de
microchiprevolutie en innovatie van persoonlijke en draagbare machines. Het was niet meer
nodig om te leren programmeren. Personal computers werden betaalbaarder met veel
grotere geheugens, waardoor ze gemakkelijk konden worden opgeslagen, opgehaald en
opnieuw geordend, en ook door statistische manipulatie. De software- en hardware-
ontwikkelingen van de laatste vijf decennia hebben voor het eerst veel grootschalige
kwantitatieve studies mogelijk gemaakt, zowel financieel als praktisch. Sinds de jaren
zeventig zijn er veel digitaliserings- en databaseprojecten voltooid die een enorm scala aan
online, gemakkelijk toegankelijke, historische gegevens bieden. Deze ontwikkelingen bieden
historici enorme kansen. Het is voor een grote verscheidenheid aan historici mogelijk om
door anderen geproduceerde gegevens te ondervragen voor verschillende nieuwe
doeleinden. Historici hebben dus nu meer dan ooit behoefte aan brede vaardigheden, ook
indata. Op grote schaal beschikbare online historische gegevens vormen dus zowel
bedreigingen als kansen voor het beoefenen van geschiedenis. Een groot gevaar is het
gebruik van online data door historici met te weinig opleiding in statistische technieken, die
daardoor niet weten hoe ze bewijs optimaal kunnen gebruiken en gemakkelijk basale
analysefouten kunnen maken. Maar een veel groter gevaar vormt het gebruik van
