Scheikunde PO Polymeren
Eline Derks H5C
19-1-2020
, Inhoudsopgave
Inhoudsopgave 1
Inleiding 1
Blokschema 4
Samenvatting H11 4
Paragraaf 1 4
Paragraaf 2 5
Paragraaf 3 5
Paragraaf 4 6
Paragraaf 5 6
Bronvermelding 8
Inleiding
Polymeren is eigenlijk iets heel natuurlijks, iets dat al miljoenen jaren gebeurt in de natuur.
Maar op de dag van vandaag heeft de mensheid dit afgekeken van moeder natuur voor
eigen doeleinden.
Je kan polymeren onderverdelen in natuurlijk en synthetisch. Natuurlijk polymeer wordt ook
wel biopolymeer genoemd. Dit zijn voornamelijk eiwitten en koolhydraten, maar ook wol,
zijde en katoen.
Synthetische polymeren zijn zowat alle plastics die we kennen, kunststoffen.
Elk polymeer is een lange molecuulketen die ook wel macromoleculen worden genoemd.
Het maken van een polymeer wordt gedaan door heel veel kleine(losse) moleculen bij elkaar
te voegen, deze kleine molecuul noem je een monomeer. Een polymeer kan je maken van
vele eenvoudige grondstoffen, zodra hiervan een lange keten(polymeer) is gemaakt zet je
voor de grondstof het woord poly-. Een polymeer van propeen wordt dan een polypropeen
genoemd.
Een polymeer kan op twee verschillende manieren gemaakt worden, door
additiepolymerisatie en condensatiepolymerisatie.
Bij het proces van additiepolymerisatie wordt eerst de dubbele binding verbroken van het
monomeer, dit gebeurt door bestraling van uv-licht of door een initiator. In het begin komen
er deeltjes samen met een(ongepaard) elektron, hiermee start de polymerisatie. Het
ontstaande deeltje hieruit zal dan bv reageren met het molecuul propeen. Als dit proces
steeds doorgaat vormt het elke keer een steeds langere polymeerketen.
Verder kunnen polymeren nog onderverdeeld worden in thermoplasten en thermoharders.
Thermoplast is gemakkelijk te vergelijken met een bord spaghetti, zodra de spaghetti
1
Eline Derks H5C
19-1-2020
, Inhoudsopgave
Inhoudsopgave 1
Inleiding 1
Blokschema 4
Samenvatting H11 4
Paragraaf 1 4
Paragraaf 2 5
Paragraaf 3 5
Paragraaf 4 6
Paragraaf 5 6
Bronvermelding 8
Inleiding
Polymeren is eigenlijk iets heel natuurlijks, iets dat al miljoenen jaren gebeurt in de natuur.
Maar op de dag van vandaag heeft de mensheid dit afgekeken van moeder natuur voor
eigen doeleinden.
Je kan polymeren onderverdelen in natuurlijk en synthetisch. Natuurlijk polymeer wordt ook
wel biopolymeer genoemd. Dit zijn voornamelijk eiwitten en koolhydraten, maar ook wol,
zijde en katoen.
Synthetische polymeren zijn zowat alle plastics die we kennen, kunststoffen.
Elk polymeer is een lange molecuulketen die ook wel macromoleculen worden genoemd.
Het maken van een polymeer wordt gedaan door heel veel kleine(losse) moleculen bij elkaar
te voegen, deze kleine molecuul noem je een monomeer. Een polymeer kan je maken van
vele eenvoudige grondstoffen, zodra hiervan een lange keten(polymeer) is gemaakt zet je
voor de grondstof het woord poly-. Een polymeer van propeen wordt dan een polypropeen
genoemd.
Een polymeer kan op twee verschillende manieren gemaakt worden, door
additiepolymerisatie en condensatiepolymerisatie.
Bij het proces van additiepolymerisatie wordt eerst de dubbele binding verbroken van het
monomeer, dit gebeurt door bestraling van uv-licht of door een initiator. In het begin komen
er deeltjes samen met een(ongepaard) elektron, hiermee start de polymerisatie. Het
ontstaande deeltje hieruit zal dan bv reageren met het molecuul propeen. Als dit proces
steeds doorgaat vormt het elke keer een steeds langere polymeerketen.
Verder kunnen polymeren nog onderverdeeld worden in thermoplasten en thermoharders.
Thermoplast is gemakkelijk te vergelijken met een bord spaghetti, zodra de spaghetti
1
