Samenvatting mw politiek en internationale
betrekkingen SE3
1. Politiek
Politiek gaat over:
- Polity: beleid. Structuren en organisaties, gespecialiseerde en gezaghebbende
(overheids)instellingen. Denk hierbij aan instituties en organisaties.
- Politics: de machtsstrijd om conflicten op te lossen, waardevolle (im)materiële zaken
toe te delen of beslissingen te nemen.
- Policy: beleid hoe de samenleving er uit zou moeten zijn en welke middelen hiervoor
nodig zijn.
2. drie modellen van politieke besluitvorming:
1. Systeemmodel
Nadruk op eisen en steun, kansen en bedreigingen uit de omgeving van het politieke
systeem.
4 fasen:
1. Invoer/input
De eisen/wensen die vanuit de samenleving naar voren worden gebracht en de
steun die maatschappelijke groepen geven aan (delen van) het politieke systeem,
Individuen, belangengroepen, politieke partijen, media zijn poortwachters.
Actieve steun → stemgedrag, actief lidmaatschap politieke partij, inbreng
burgers/groepen in publieke discussie.
Passieve steun → burgers accepteren besluiten en acties van de overheid
en hebben geen behoefte aan massaal protest/actie tegen de manier
waarop besluiten worden genomen.
2. Omzetting/conversie
Subfasen:
1. Politieke agendavorming
Politici en beleidsmakers zijn bereid om problemen uit de samenleving aan te
pakken. Er wordt over het probleem in kwestie gedebatteerd door politici.
2. Beleidsvoorbereiding
Verzamelen en analyseren van info en formuleren van adviezen over het te
voeren beleid.
→ input van adviesorganen die met oplossingen komen voor het
probleem in kwestie, resulteert uiteindelijk in wetsvoorstel.
3. Beleidsbepaling
Het nemen van beslissingen over de inhoud van het te voeren beleid.
→ volksvertegenwoordigers stemmen over het wetsvoorstel.
3. Uitvoer/output
Politieke besluiten en andere maatregelen of handelingen.
4. Terugkoppeling/feedback
Reacties van de samenleving op politieke besluiten.
, 2. Barrièremodel
Nadruk op macht in besluitvorming, realisatiemacht en hindermacht.
Fasen:
1. (H)erkennen/(h)erkend krijgen van problemen, wensen of behoeften als politieke
problemen.
2. Afweging van wensen of behoeften / toekennen van een hogere prioriteit aan een
politiek probleem.
3. Beslissen over beleidsmatige oplossing
4. Besluiten uitvoeren
3. Stromenmodel
Nadruk op window of opportunity. Gaat uit van het idee dat beleid wordt gevormd als
voldoende politieke beslissers ervan overtuigd zijn dat bepaalde problemen met behulp van
een bepaalde reeks oplossingen aangepakt moet worden.
3 stromen die voortdurend in beweging zijn:
1. Partijenstroom
2. Oplossingenstroom
3. Problemenstroom
3 stromen raken toevallig gekoppeld via een window of opportunity →
beleidswijzigingen.
3. Natievorming en staatsvorming
2 opvattingen over hoe en wanneer naties ontstaan:
Modernisten
Zijn ervan overtuigd dat naties en nationale identiteiten moderne verschijnselen zijn. School
sociaal-constructivisme. De natie wordt gezien als een uitvinding van het 19e eeuwse
nationalisme. Er is eerst een staat en daarna natievorming, dat is een strategie van de
politieke elites om de bevolking aan de staat te binden.
Klassieken
betrekkingen SE3
1. Politiek
Politiek gaat over:
- Polity: beleid. Structuren en organisaties, gespecialiseerde en gezaghebbende
(overheids)instellingen. Denk hierbij aan instituties en organisaties.
- Politics: de machtsstrijd om conflicten op te lossen, waardevolle (im)materiële zaken
toe te delen of beslissingen te nemen.
- Policy: beleid hoe de samenleving er uit zou moeten zijn en welke middelen hiervoor
nodig zijn.
2. drie modellen van politieke besluitvorming:
1. Systeemmodel
Nadruk op eisen en steun, kansen en bedreigingen uit de omgeving van het politieke
systeem.
4 fasen:
1. Invoer/input
De eisen/wensen die vanuit de samenleving naar voren worden gebracht en de
steun die maatschappelijke groepen geven aan (delen van) het politieke systeem,
Individuen, belangengroepen, politieke partijen, media zijn poortwachters.
Actieve steun → stemgedrag, actief lidmaatschap politieke partij, inbreng
burgers/groepen in publieke discussie.
Passieve steun → burgers accepteren besluiten en acties van de overheid
en hebben geen behoefte aan massaal protest/actie tegen de manier
waarop besluiten worden genomen.
2. Omzetting/conversie
Subfasen:
1. Politieke agendavorming
Politici en beleidsmakers zijn bereid om problemen uit de samenleving aan te
pakken. Er wordt over het probleem in kwestie gedebatteerd door politici.
2. Beleidsvoorbereiding
Verzamelen en analyseren van info en formuleren van adviezen over het te
voeren beleid.
→ input van adviesorganen die met oplossingen komen voor het
probleem in kwestie, resulteert uiteindelijk in wetsvoorstel.
3. Beleidsbepaling
Het nemen van beslissingen over de inhoud van het te voeren beleid.
→ volksvertegenwoordigers stemmen over het wetsvoorstel.
3. Uitvoer/output
Politieke besluiten en andere maatregelen of handelingen.
4. Terugkoppeling/feedback
Reacties van de samenleving op politieke besluiten.
, 2. Barrièremodel
Nadruk op macht in besluitvorming, realisatiemacht en hindermacht.
Fasen:
1. (H)erkennen/(h)erkend krijgen van problemen, wensen of behoeften als politieke
problemen.
2. Afweging van wensen of behoeften / toekennen van een hogere prioriteit aan een
politiek probleem.
3. Beslissen over beleidsmatige oplossing
4. Besluiten uitvoeren
3. Stromenmodel
Nadruk op window of opportunity. Gaat uit van het idee dat beleid wordt gevormd als
voldoende politieke beslissers ervan overtuigd zijn dat bepaalde problemen met behulp van
een bepaalde reeks oplossingen aangepakt moet worden.
3 stromen die voortdurend in beweging zijn:
1. Partijenstroom
2. Oplossingenstroom
3. Problemenstroom
3 stromen raken toevallig gekoppeld via een window of opportunity →
beleidswijzigingen.
3. Natievorming en staatsvorming
2 opvattingen over hoe en wanneer naties ontstaan:
Modernisten
Zijn ervan overtuigd dat naties en nationale identiteiten moderne verschijnselen zijn. School
sociaal-constructivisme. De natie wordt gezien als een uitvinding van het 19e eeuwse
nationalisme. Er is eerst een staat en daarna natievorming, dat is een strategie van de
politieke elites om de bevolking aan de staat te binden.
Klassieken
