Geschiedenis hoofdstuk 6
Paragraaf 6.1
Duitsland wordt een republiek
Na aftreden en de vlucht van keizer Wilhelm II naar Nederland probeerde de
nieuwe Duitse regering van sociaaldemocraten, liberalen en katholieken het land
weer op de rails te krijgen. Er kwam een wapenstilstand met de geallieerden en
in de plaats Weimar werd de grondwet vernieuwd: geen keizer en het parlement
werd machtiger -> Republiek van Weimar.
De soldaten misten de opwinding van de gewapende strijd, ook Adolf Hitler! Veel
werden lid van militaire gewapende groepen, vrijkorpsen, die jacht maakten op
iedereen die zij verdachten van de nederlaag.
De gewone Duitse soldaten wisten niet dat hun generaals bij de keizer op zijn
aftreden en op een wapenstilstand hadden aangedrongen.
Nee, Het lag aan de communistische en socialistische oproerkraaiers en aan de
Joden dat er oproeren, stakingen en muiterijen van matrozen en soldaten waren
uitgebroken. En het was de Republikeinse regering die om een wapenstilstand
had gevraagd. Die ‘dolkstoot in de rug’ had Duitsland de oorlog gekocht. Deze
Dolkstootlegende is jarenlang in Duitsland geloofd. Ook de ondertekening van
de Vrede van Versailles zagen zij als verraad.
Januari 1919 brak in Berlijn de communistische Spartacusopstand uit ( genoemd
naar Spartacus -> leider van de beroemdste slavenopstand uit de Romeinse
geschiedenis. De politie en het leger onderdrukten deze poging tot revolutie. De
leiders van deze opstand werden vermoord.
April 1919 riepen gewapende communisten in Beieren een radenrepubliek uit. Ze
vestigden een ‘dictatuur van het proletariaat’, executeerden politieke
tegenstanders en richtten een Rote Armee op. Ook hier werd het leger ingezet.
De generaals wilden het oude bestuur met de keizer herstellen. Ze accepteerden
de Weimarrepubliek niet, maar ze wilden nog minder dat de roden aan de macht
zouden komen. Antidemocratische Wolfgang Kap pleegde samen met de
vrijkorpsen in 1920 een staatsgreep. Dat de legertop geen staatsgreep durfden
te legen, kwam vooral doordat de generaals geen oplossing wisten voor de grote
problemen in Duitsland.
Paragraaf 6.1
Duitsland wordt een republiek
Na aftreden en de vlucht van keizer Wilhelm II naar Nederland probeerde de
nieuwe Duitse regering van sociaaldemocraten, liberalen en katholieken het land
weer op de rails te krijgen. Er kwam een wapenstilstand met de geallieerden en
in de plaats Weimar werd de grondwet vernieuwd: geen keizer en het parlement
werd machtiger -> Republiek van Weimar.
De soldaten misten de opwinding van de gewapende strijd, ook Adolf Hitler! Veel
werden lid van militaire gewapende groepen, vrijkorpsen, die jacht maakten op
iedereen die zij verdachten van de nederlaag.
De gewone Duitse soldaten wisten niet dat hun generaals bij de keizer op zijn
aftreden en op een wapenstilstand hadden aangedrongen.
Nee, Het lag aan de communistische en socialistische oproerkraaiers en aan de
Joden dat er oproeren, stakingen en muiterijen van matrozen en soldaten waren
uitgebroken. En het was de Republikeinse regering die om een wapenstilstand
had gevraagd. Die ‘dolkstoot in de rug’ had Duitsland de oorlog gekocht. Deze
Dolkstootlegende is jarenlang in Duitsland geloofd. Ook de ondertekening van
de Vrede van Versailles zagen zij als verraad.
Januari 1919 brak in Berlijn de communistische Spartacusopstand uit ( genoemd
naar Spartacus -> leider van de beroemdste slavenopstand uit de Romeinse
geschiedenis. De politie en het leger onderdrukten deze poging tot revolutie. De
leiders van deze opstand werden vermoord.
April 1919 riepen gewapende communisten in Beieren een radenrepubliek uit. Ze
vestigden een ‘dictatuur van het proletariaat’, executeerden politieke
tegenstanders en richtten een Rote Armee op. Ook hier werd het leger ingezet.
De generaals wilden het oude bestuur met de keizer herstellen. Ze accepteerden
de Weimarrepubliek niet, maar ze wilden nog minder dat de roden aan de macht
zouden komen. Antidemocratische Wolfgang Kap pleegde samen met de
vrijkorpsen in 1920 een staatsgreep. Dat de legertop geen staatsgreep durfden
te legen, kwam vooral doordat de generaals geen oplossing wisten voor de grote
problemen in Duitsland.
