Geschiedenis hoofdstuk 11 Van wigwam tot wolkenkrabber: de geschiedenis van de VS
§1 De komst van Indianen, Europeanen en Afrikanen
De Indianen als eerste bewoners:
Ongeveer 25.000jaar geleden, toen Noord-Amerika nog door ijs aan Azië was verbonden, trokken
mensen vanuit Azië Amerika binnen. Zij verspreidden zich gedurende vele eeuwen over geheel
Amerika. In navolging van Columbus is men deze mensen Indianen blijven noemen.
Er waren verschillende indiaanse volken. Ieder volk ging zijn eigen weg. Zo kwamen zij vaak in
verschillende natuurlijke omstandigheden terecht. De volken hadden ook verschillende leefwijzen en
hierdoor hadden ze vaak weinig contact met elkaar. Daardoor zijn er ook weer veel verschillende
culturen ontstaan.
De meeste volken werden bestuurd door een raad van de oudere en dapperste mannen. Andere
volken werden door een enkele leider aangevoerd. En er waren ook volken die meer democratisch
werden bestuurd.
Naast verschillen waren er ook overeenkomsten tussen de volken:
- Ze geloofden dat alles in de natuur door goden en geesten werd geregeld.
- Ze kenden geen particulier bezit van het land. De aarde zagen zij als een goddelijke moeder
die voor planten en vruchten als voedsel zorgde.
- Alle volken wisten goed gebruik te maken van da natuur.
De komst van de Europeanen:
Omstreeks 1000 na Chr. probeerden de Noormannen zich vergeefs in Amerika te vestigen. De
indianen wisten hen te verdrijven en werden daarna 5 eeuwen met rust gelaten. Maar na de komst
van Columbus in 1492 bleken zij niet meer tegen de Europeanen opgewassen:
- De indianen hadden geen paarden, honden en metalen wapens, de Europeanen wel.
- De Europeanen maakten handig gebruik van de verdeeldheid onder de indianen.
In Noord-Amerika vestigen zich vooral Spanjaarden, Engelsen en Fransen. Maar ook uit andere West-
Europeaanse landen kwamen kolonisten.
De komst van de Afrikanen:
Toen de eerste Afrikanen in de Engelse kolonie Virginia landden (1619), leek het erop dat zij evenals
de blanke contractarbeiders na een bepaalde periode de vrijheid en een stuk land zouden krijgen.
Maar al spoedig veranderde de koloniale bestuurders de regels voor blanke en zwarte
contractarbeiders. Contractarbeid werd vervangen door slavernij. Aan het einde van de 18 e eeuw
werd door George Washington en Thomas Jefferson gepleit voor de afschaffing van de slavernij.
Maar door de uitvinding van de cotton-gin (machine voor het ontzaden van katoenpluis) maakte hun
voorstel geen schijn van kans. Door de cotton-gin steeg de vraag naar katoen in de 19 e eeuw snel.
Daardoor nam het aantal plantages en dus de vraag naar nieuwe slaven toe. Jefferson wist in 1808
als president van de VS nog wel de afschaffing van de slavenhandel te bewerkstelligen. Maar
sindsdien ontstond een illegale handel vanuit Afrika en het Caraïbisch gebied. Toch leefde een klein
aantal Afrikanen als vrije mensen. Zij hadden hun vrijheid op verschillende manieren verworven:
- Ze waren afstammelingen van Afrikanen die als contractarbeiders hadden gewerkt.
- Soms liet een meester een slaaf vrij als beloning voor trouwe dienst of om te voorkomen dat
hij de slaaf op zijn oude dag moest onderhouden.
- Soms kochten slaven zich vrij met geld, dat de eigenaars hen hadden laten verdienen.
, - Kinderen van een blanke moeder en een zwarte vader werden als vrije mensen beschouwd.
§2 Ontstaan van de Verenigde Staten
Oorlog tussen Engeland en Frankrijk:
In 1756 kwam het in Amerika tot een oorlog tussen Engeland en Frankrijk die tot 1763 zou duren.
Tijdens die oorlog vochten het Engelse leger en de Engelse kolonisten zij aan zij tegen de Fransen die
steun kregen van de indianen. Door de Fransen te steunen hoopten de indianen de Engelsen te
kunne wreken voor het steeds verder verdrijven van de indianen stammen. De Engelsen en hun
kolonies wonnen echter. Bij de vrede kreeg Engeland:
- Het grondgebied dat het huidige Canada beslaat (was eerst van Fransen).
- Het Franse grondgebied ten oosten van de Mississippi.
- Florida (van Frankrijks bondgenoot Spanje, zou in 1801 weer terug worden veroverd door
Napoleon).
De Onafhankelijkheidsoorlog (1775-1783):
De regering in Londen was vastbesloten de kolonies te laten meebetalen aan het delgen van de
oorlogsschuld. Zij stelden nieuwe belastingen in, zoals invoerrechten op suiker, glas, papier en thee
en belasting op elk gedrukt papier. De kolonisten waren woedend. Afgevaardigden uit alle kolonies
kwamen voor het eerst in hun geschiedenis bijeen om gezamenlijk tegen de Engelse maatregelen te
protesteren. Zij wilden vertegenwoordigers in het Engelse parlement kunnen kiezen, omdat dat het
recht had het heffen van belastingen goed of af te keuren. Kooplieden besloten tot een boycot van
Engelse goederen. Propaganda-acties werden gevoerd en sommige kolonisten gingen zelfs over tot
geweld. En toen de Engelsen in 1773 bepaalden dat alleen de Engelse Oost-Indische Compagnie thee
mocht verkopen in de kolonies, volgde de Boston Teaparty en daarna een aaneenschakeling van
gebeurtenissen die in 1775 leidden tot de Onafhankelijkheidsoorlog. De Engelse regering gaf niet toe.
De kolonies benoemden George Washington tot opperbevelhebber en kort na het begin van de
oorlog stelden zij de Onafhankelijkheidsverklaring op. Na afwisselend succes en verlies overwonnen
de kolonisten uiteindelijk.
Bij de vrede (1783) verwierven de kolonies de onafhankelijkheid en al het land ten oosten van de
Mississippi.
§3 De verovering van het westen
De trek naar het westen:
Toen de VS onafhankelijk waren geworden trokken veel Amerikanen naar het westen. Daarbij
werden vooral de indianen hun tegenstanders. Het gebied ten westen van de oorspronkelijke 13
staten werd verdeeld in territoria, die onder het bestuur van de Unie bleven. Nam de bevolking van
een territoria toe tot 60.000 vrije inwoners, dan mocht zij een grondwet opstellen en na goedkeuring
door het congres werd het territorium als nieuw staat toegelaten.
De mensen die naar het westen trokken werden pioniers genoemd en het gebied waar zij naartoe
trokken noemde men het frontier. Met de frontier bedoelde men het grensgebied tussen het oude
en het nieuwe land. In de loop van de geschiedenis zou de frontier steeds verder opschuiven.
§1 De komst van Indianen, Europeanen en Afrikanen
De Indianen als eerste bewoners:
Ongeveer 25.000jaar geleden, toen Noord-Amerika nog door ijs aan Azië was verbonden, trokken
mensen vanuit Azië Amerika binnen. Zij verspreidden zich gedurende vele eeuwen over geheel
Amerika. In navolging van Columbus is men deze mensen Indianen blijven noemen.
Er waren verschillende indiaanse volken. Ieder volk ging zijn eigen weg. Zo kwamen zij vaak in
verschillende natuurlijke omstandigheden terecht. De volken hadden ook verschillende leefwijzen en
hierdoor hadden ze vaak weinig contact met elkaar. Daardoor zijn er ook weer veel verschillende
culturen ontstaan.
De meeste volken werden bestuurd door een raad van de oudere en dapperste mannen. Andere
volken werden door een enkele leider aangevoerd. En er waren ook volken die meer democratisch
werden bestuurd.
Naast verschillen waren er ook overeenkomsten tussen de volken:
- Ze geloofden dat alles in de natuur door goden en geesten werd geregeld.
- Ze kenden geen particulier bezit van het land. De aarde zagen zij als een goddelijke moeder
die voor planten en vruchten als voedsel zorgde.
- Alle volken wisten goed gebruik te maken van da natuur.
De komst van de Europeanen:
Omstreeks 1000 na Chr. probeerden de Noormannen zich vergeefs in Amerika te vestigen. De
indianen wisten hen te verdrijven en werden daarna 5 eeuwen met rust gelaten. Maar na de komst
van Columbus in 1492 bleken zij niet meer tegen de Europeanen opgewassen:
- De indianen hadden geen paarden, honden en metalen wapens, de Europeanen wel.
- De Europeanen maakten handig gebruik van de verdeeldheid onder de indianen.
In Noord-Amerika vestigen zich vooral Spanjaarden, Engelsen en Fransen. Maar ook uit andere West-
Europeaanse landen kwamen kolonisten.
De komst van de Afrikanen:
Toen de eerste Afrikanen in de Engelse kolonie Virginia landden (1619), leek het erop dat zij evenals
de blanke contractarbeiders na een bepaalde periode de vrijheid en een stuk land zouden krijgen.
Maar al spoedig veranderde de koloniale bestuurders de regels voor blanke en zwarte
contractarbeiders. Contractarbeid werd vervangen door slavernij. Aan het einde van de 18 e eeuw
werd door George Washington en Thomas Jefferson gepleit voor de afschaffing van de slavernij.
Maar door de uitvinding van de cotton-gin (machine voor het ontzaden van katoenpluis) maakte hun
voorstel geen schijn van kans. Door de cotton-gin steeg de vraag naar katoen in de 19 e eeuw snel.
Daardoor nam het aantal plantages en dus de vraag naar nieuwe slaven toe. Jefferson wist in 1808
als president van de VS nog wel de afschaffing van de slavenhandel te bewerkstelligen. Maar
sindsdien ontstond een illegale handel vanuit Afrika en het Caraïbisch gebied. Toch leefde een klein
aantal Afrikanen als vrije mensen. Zij hadden hun vrijheid op verschillende manieren verworven:
- Ze waren afstammelingen van Afrikanen die als contractarbeiders hadden gewerkt.
- Soms liet een meester een slaaf vrij als beloning voor trouwe dienst of om te voorkomen dat
hij de slaaf op zijn oude dag moest onderhouden.
- Soms kochten slaven zich vrij met geld, dat de eigenaars hen hadden laten verdienen.
, - Kinderen van een blanke moeder en een zwarte vader werden als vrije mensen beschouwd.
§2 Ontstaan van de Verenigde Staten
Oorlog tussen Engeland en Frankrijk:
In 1756 kwam het in Amerika tot een oorlog tussen Engeland en Frankrijk die tot 1763 zou duren.
Tijdens die oorlog vochten het Engelse leger en de Engelse kolonisten zij aan zij tegen de Fransen die
steun kregen van de indianen. Door de Fransen te steunen hoopten de indianen de Engelsen te
kunne wreken voor het steeds verder verdrijven van de indianen stammen. De Engelsen en hun
kolonies wonnen echter. Bij de vrede kreeg Engeland:
- Het grondgebied dat het huidige Canada beslaat (was eerst van Fransen).
- Het Franse grondgebied ten oosten van de Mississippi.
- Florida (van Frankrijks bondgenoot Spanje, zou in 1801 weer terug worden veroverd door
Napoleon).
De Onafhankelijkheidsoorlog (1775-1783):
De regering in Londen was vastbesloten de kolonies te laten meebetalen aan het delgen van de
oorlogsschuld. Zij stelden nieuwe belastingen in, zoals invoerrechten op suiker, glas, papier en thee
en belasting op elk gedrukt papier. De kolonisten waren woedend. Afgevaardigden uit alle kolonies
kwamen voor het eerst in hun geschiedenis bijeen om gezamenlijk tegen de Engelse maatregelen te
protesteren. Zij wilden vertegenwoordigers in het Engelse parlement kunnen kiezen, omdat dat het
recht had het heffen van belastingen goed of af te keuren. Kooplieden besloten tot een boycot van
Engelse goederen. Propaganda-acties werden gevoerd en sommige kolonisten gingen zelfs over tot
geweld. En toen de Engelsen in 1773 bepaalden dat alleen de Engelse Oost-Indische Compagnie thee
mocht verkopen in de kolonies, volgde de Boston Teaparty en daarna een aaneenschakeling van
gebeurtenissen die in 1775 leidden tot de Onafhankelijkheidsoorlog. De Engelse regering gaf niet toe.
De kolonies benoemden George Washington tot opperbevelhebber en kort na het begin van de
oorlog stelden zij de Onafhankelijkheidsverklaring op. Na afwisselend succes en verlies overwonnen
de kolonisten uiteindelijk.
Bij de vrede (1783) verwierven de kolonies de onafhankelijkheid en al het land ten oosten van de
Mississippi.
§3 De verovering van het westen
De trek naar het westen:
Toen de VS onafhankelijk waren geworden trokken veel Amerikanen naar het westen. Daarbij
werden vooral de indianen hun tegenstanders. Het gebied ten westen van de oorspronkelijke 13
staten werd verdeeld in territoria, die onder het bestuur van de Unie bleven. Nam de bevolking van
een territoria toe tot 60.000 vrije inwoners, dan mocht zij een grondwet opstellen en na goedkeuring
door het congres werd het territorium als nieuw staat toegelaten.
De mensen die naar het westen trokken werden pioniers genoemd en het gebied waar zij naartoe
trokken noemde men het frontier. Met de frontier bedoelde men het grensgebied tussen het oude
en het nieuwe land. In de loop van de geschiedenis zou de frontier steeds verder opschuiven.
