, Communicatieve vaardigheden
Verpleegkundige als communicator
Samenvatting:
Hoofdstuk 1:
1.1 Wat is communicatie?
Communicatie= uitwisseling van symbolische informatie die plaatsvindt tussen mensen die zich van
elkaars aanwezigheid bewust zijn. Deze informatie wordt deels bewust en deels onbewust gegeven,
ontvangen en geïnterpreteerd
Bij symbolische informatie wordt verbale en non-verbale communicatie bedoeld.
Verbale communicatie= Met woorden communiceren
Non-verbale communicatie= systeem van symbolen, tekens en gebaren dat ontwikkeld is en gebruikt
wordt om boodschappen uit te drukken
Met lichaamshouding kunnen basisemoties worden uitgedrukt, zoals angst, spanning enz.
Symmetrische houding bij een betrokken gesprek. Asymmetrische houding bij een weinig betrokken
gesprek
Bewegingen kunnen de verbale communicatie ondersteunen.
Als we met elkaar praten, wordt onze manier van communiceren aangepast aan hoe we de mimiek
van een ander interpreteren.
Wegkijken wordt vaak geïnterpreteerd als verveling.
In een gesprek tussen 2 personen moeten beide zowel zender als ontvanger zijn.
In een gesprek ontvangen we allerlei signalen: omgevingsgeluiden, gesprekspartner enz.
Op sommige signalen reageren we niet, hangt af van wat belangrijk voor ons is.
1.2 Professionele en vriendschappelijke communicatie
Relatie tussen verpleegkundige en patiënt is beroepsmatig.
Verpleegkundige is alert op verbale en non-verbale signalen bij de patiënt.
Professionele communicatie= gericht op bevorderen van gezondheid, herstel, groei, ontwikkeling en
voorkomen van ziekte, aandoening of beperking bij patiënt/cliënt. Het is ook gericht op
ondersteuning om lijden en pijn te minimaliseren en mensen in staat te stellen met hun aandoening
en de gevolgen daarvan te begrijpen.
Vriendschappelijke communicatie= geen sprake van een doel. Gevoelens staan centraal. Er hoeven
geen specifieke onderwerpen besproken te worden.
1.3 Het referentiekader van de verpleegkundige
Verpleegkundige als communicator
Samenvatting:
Hoofdstuk 1:
1.1 Wat is communicatie?
Communicatie= uitwisseling van symbolische informatie die plaatsvindt tussen mensen die zich van
elkaars aanwezigheid bewust zijn. Deze informatie wordt deels bewust en deels onbewust gegeven,
ontvangen en geïnterpreteerd
Bij symbolische informatie wordt verbale en non-verbale communicatie bedoeld.
Verbale communicatie= Met woorden communiceren
Non-verbale communicatie= systeem van symbolen, tekens en gebaren dat ontwikkeld is en gebruikt
wordt om boodschappen uit te drukken
Met lichaamshouding kunnen basisemoties worden uitgedrukt, zoals angst, spanning enz.
Symmetrische houding bij een betrokken gesprek. Asymmetrische houding bij een weinig betrokken
gesprek
Bewegingen kunnen de verbale communicatie ondersteunen.
Als we met elkaar praten, wordt onze manier van communiceren aangepast aan hoe we de mimiek
van een ander interpreteren.
Wegkijken wordt vaak geïnterpreteerd als verveling.
In een gesprek tussen 2 personen moeten beide zowel zender als ontvanger zijn.
In een gesprek ontvangen we allerlei signalen: omgevingsgeluiden, gesprekspartner enz.
Op sommige signalen reageren we niet, hangt af van wat belangrijk voor ons is.
1.2 Professionele en vriendschappelijke communicatie
Relatie tussen verpleegkundige en patiënt is beroepsmatig.
Verpleegkundige is alert op verbale en non-verbale signalen bij de patiënt.
Professionele communicatie= gericht op bevorderen van gezondheid, herstel, groei, ontwikkeling en
voorkomen van ziekte, aandoening of beperking bij patiënt/cliënt. Het is ook gericht op
ondersteuning om lijden en pijn te minimaliseren en mensen in staat te stellen met hun aandoening
en de gevolgen daarvan te begrijpen.
Vriendschappelijke communicatie= geen sprake van een doel. Gevoelens staan centraal. Er hoeven
geen specifieke onderwerpen besproken te worden.
1.3 Het referentiekader van de verpleegkundige
