Fysiologische basis van motorisch leren.
Dames en heer, welkom terug bij een nieuwe samenvatting die mij mijn mentale gezondheid gekost
heeft. Maar hey, we betalen er 2.000 euro per jaar voor dus waarom niet!
LETS GO
Beantwoorden van de vraag wat is de relatie tussen neurale plasticiteit en motorische leren?
1. Definiëren van het begrip plasticiteit
a. Plasticiteit Is de term die gebruikt wordt om te beschrijven hoe het brein zich kan aanpassen
om nieuwe vaardigheden/informatie op te slaan.
2. Beschrijven van neurale mechanisme die onderliggend zijn aan impliciete vormen van leren en
expliciete vormen van leren
a. Lees in de tekst
3. Beschrijven van de verschillende vormen van synaptogenesis
a. Is de formatie van synapsen (verbindingen) tussen neuronen.
Definiëren van begrippen:
• Leren
• Motorisch leren.
Leren is het verwerven van nieuwe informatie of het aanpassen van bestaande kennis, gedrag,
vaardigheden of waarden. Dit betekent eigenlijk dat we de dingen die we nu ''kennen'' aanpassen als we
nieuwe informatie krijgen.
Wanneer jij een handgreep bij FH verkeerd doet en de docent corrigeert je hierop, is dit leren. Je
verwerkt de nieuwe informatie in de kennis die je al bezit.
Motorisch leren is ''het geheel van processen als gevolg van oefenen en/of ervaring, die leiden tot een
relatief permanente verandering in de gedragsmogelijkheden van een persoon''.
Ik hoor je denken, waarom is dit belangrijk. Nou hierom.
In de fysiotherapie zijn wij ook soms verantwoordelijk om mensen nieuwe dingen aan te leren. Als jij
iemand een nieuw gangpatroon wil leren is het handig om ook te begrijpen hoe het hoofd van de
patiënt werkt.
Om over te gaan in het brein, begin ik met het volgende: Neuro plasticiteit.
Neuro= het zenuwstelsel
Plasticity= (afkomstig van het Griekse woord Plastos, wat vormbaar betekent)
,Wat is plasticiteit
Plasticiteit Is de term die gebruikt wordt om te beschrijven hoe het brein zich kan aanpassen om nieuwe
vaardigheden/informatie op te slaan.
Zie je brein als een groot netwerk van miljoenen bannen die geactiveerd worden wanneer je iets denkt,
voelt of doet.
Sommige bannen zijn veel gebruikt, dit zijn onze gewoontes, de manier waarop we dingen, denken of
voelen. Iedere keer dat je op een bepaalde manier denkt, een activiteit op een specifieke manier
uitvoert of een bepaalde emotie voelt worden deze banen sterker. Hierdoor wordt het voor ons brein
makkelijker om deze baan te nemen. Wanneer je op een andere manier ergens over nadenkt, een
nieuwe vaardigheid leert of een emotie voelt. Wordt er een nieuwe baan gevormd. Als we deze baan
blijven volgen wordt deze sterker, totdat deze nieuwe manier van denken, voelen of doen de nieuwe
gewoonte wordt. De oude gewoonte wordt minder gebuikt en wordt zwakker. Dit proces van nieuwe
banen maken creëren en oude laten afzwakken wordt Plasticiteit genoemd.
Mensen zijn altijd in staat om nieuwe connecties te leggen. Door middel van genoeg directe en
consequente aandacht aan het doel (Wat je wil leren/veranderen) kan iedereen zijn brein ''vervormen''.
Om even verder in te gaan op het college, het volgende.
In de afbeelding hiernaast zie je twee pijlen, de bovenste pijl heet ''neuro modifiablity'
Dit betekent letterlijk: ''neurale aanpasbaarheid'', ofwel het veranderen van de manier
Waarop je met een prikkel omgaat door middel van consequente verandering (steeds dezelfde manier)
Een nieuwe baan te creëren (de synaptische connecties).
In de tweede pijl staat: parallel continuüm van leren;
Wat inhoudt dat, net als neuro modifiability, je korte termijn verandering kan omzetten in lange termijn.
Door je brein zo te laten wennen aan een bepaalde manier van doen, wordt het gewoonte. Hierdoor
Hoef je er niet meer bij na te denken terwijl je het uitvoert, zie het als fietsen. Je hebt ooit leren fietsen.
, Als je nu de komende 10 jaar geen fiets aanraakt, en je probeert dan weer te rijden zou je het nog
steeds kunnen. Dit komt omdat je nooit op een andere manier hebt leren fietsen, dus je brein heeft
diezelfde connectie nog.
Wat zijn de gevolgen van leren: geheugen
Geheugen is het resultaat van leren inclusief de retentie (vasthouden) en opslag (opslaan) van de kennis
en mogelijkheden.
Leren zorgt dus voor het verwerven van kennis. Geheugen is het product van dat proces.
Binnen geheugen wordt onderscheid gemaakt tussen korte en lange termijn geheugen.
Korte termijn geheugen wordt ook wel werk geheugen genoemd. Het bestaat uit een beperkte
hoeveelheid informatie en duurt maar heel even.
Lange termijn geheugen zorgt voor functionele verandering in de efficiëntie van synapsen.
Volgende stap is structurele veranderingen in synaptische verbindingen. Dit geheugen is minder
afhankelijk van verstoringen.
Lokalisatie van leren en geheugen
Vraag: Waar wordt in het centraal zenuwstelsel kennis opgeslagen en dus noemen we het geheugen?
Antwoord: Mechanismen onderliggend aan leren en geheugen zijn hetzelfde voor ingewikkelde vormen
dan voor meer complexe taken. Geheugen is een patroon van veranderingen in synaptische verbindingen
tussen netwerken van neuronen gedistribueerd door verschillende delen van de hersenen.
Plasticiteit en leren.
Zoals net uitgelegd is, is plasticiteit het veranderen van het brein om nieuwe systemen te leren.
Het creëren, volhouden en versterken van deze banen wordt gedaan door de patiënt of jezelf aanleren.
Je bent bekend met impliciet en expliciet leren.
Impliciet: Weinig uitleg, veel ruimte voor eigen indeling
Expliciet: uitgebreide uitleg, specifieke instructies met weinig ruimte voor eigen indeling.
Hoe werkt plasticiteit binnen deze vormen van leren??
Bij impliciet leren, ook wel non-declaratief leren genoemd, worden drie vormen beschreven:
Non-associatieve vorm van leren: gewenning en sensibilisatie;
• Habituation (gewenning): door herhaaldelijk blootgesteld te worden aan een prikkel, zal je minder
reageren op deze prikkel. Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld onweer, als je schrikt van de
bliksem klap zou je iedere keer als er een klap is een gat in de lucht springen toch? Dat is niet het
enige wat er kan gebeuren. Een andere mogelijkheid is namelijk dat je went aan het geluid, de
eerste paar klappen schrik je nog maar uiteindelijk zal je reactie verminderen tot je helemaal niet
meer reageert op de klap. Dit is gewenning.
• Sensibilisatie (sensitization): is de andere optie van wat er kan gebeuren, door het schikken van de
bliksem stapelt het als het waren op waardoor jij steeds meer geïrriteerd raakt. Eigenlijk het
tegenovergestelde van gewenning.
Dames en heer, welkom terug bij een nieuwe samenvatting die mij mijn mentale gezondheid gekost
heeft. Maar hey, we betalen er 2.000 euro per jaar voor dus waarom niet!
LETS GO
Beantwoorden van de vraag wat is de relatie tussen neurale plasticiteit en motorische leren?
1. Definiëren van het begrip plasticiteit
a. Plasticiteit Is de term die gebruikt wordt om te beschrijven hoe het brein zich kan aanpassen
om nieuwe vaardigheden/informatie op te slaan.
2. Beschrijven van neurale mechanisme die onderliggend zijn aan impliciete vormen van leren en
expliciete vormen van leren
a. Lees in de tekst
3. Beschrijven van de verschillende vormen van synaptogenesis
a. Is de formatie van synapsen (verbindingen) tussen neuronen.
Definiëren van begrippen:
• Leren
• Motorisch leren.
Leren is het verwerven van nieuwe informatie of het aanpassen van bestaande kennis, gedrag,
vaardigheden of waarden. Dit betekent eigenlijk dat we de dingen die we nu ''kennen'' aanpassen als we
nieuwe informatie krijgen.
Wanneer jij een handgreep bij FH verkeerd doet en de docent corrigeert je hierop, is dit leren. Je
verwerkt de nieuwe informatie in de kennis die je al bezit.
Motorisch leren is ''het geheel van processen als gevolg van oefenen en/of ervaring, die leiden tot een
relatief permanente verandering in de gedragsmogelijkheden van een persoon''.
Ik hoor je denken, waarom is dit belangrijk. Nou hierom.
In de fysiotherapie zijn wij ook soms verantwoordelijk om mensen nieuwe dingen aan te leren. Als jij
iemand een nieuw gangpatroon wil leren is het handig om ook te begrijpen hoe het hoofd van de
patiënt werkt.
Om over te gaan in het brein, begin ik met het volgende: Neuro plasticiteit.
Neuro= het zenuwstelsel
Plasticity= (afkomstig van het Griekse woord Plastos, wat vormbaar betekent)
,Wat is plasticiteit
Plasticiteit Is de term die gebruikt wordt om te beschrijven hoe het brein zich kan aanpassen om nieuwe
vaardigheden/informatie op te slaan.
Zie je brein als een groot netwerk van miljoenen bannen die geactiveerd worden wanneer je iets denkt,
voelt of doet.
Sommige bannen zijn veel gebruikt, dit zijn onze gewoontes, de manier waarop we dingen, denken of
voelen. Iedere keer dat je op een bepaalde manier denkt, een activiteit op een specifieke manier
uitvoert of een bepaalde emotie voelt worden deze banen sterker. Hierdoor wordt het voor ons brein
makkelijker om deze baan te nemen. Wanneer je op een andere manier ergens over nadenkt, een
nieuwe vaardigheid leert of een emotie voelt. Wordt er een nieuwe baan gevormd. Als we deze baan
blijven volgen wordt deze sterker, totdat deze nieuwe manier van denken, voelen of doen de nieuwe
gewoonte wordt. De oude gewoonte wordt minder gebuikt en wordt zwakker. Dit proces van nieuwe
banen maken creëren en oude laten afzwakken wordt Plasticiteit genoemd.
Mensen zijn altijd in staat om nieuwe connecties te leggen. Door middel van genoeg directe en
consequente aandacht aan het doel (Wat je wil leren/veranderen) kan iedereen zijn brein ''vervormen''.
Om even verder in te gaan op het college, het volgende.
In de afbeelding hiernaast zie je twee pijlen, de bovenste pijl heet ''neuro modifiablity'
Dit betekent letterlijk: ''neurale aanpasbaarheid'', ofwel het veranderen van de manier
Waarop je met een prikkel omgaat door middel van consequente verandering (steeds dezelfde manier)
Een nieuwe baan te creëren (de synaptische connecties).
In de tweede pijl staat: parallel continuüm van leren;
Wat inhoudt dat, net als neuro modifiability, je korte termijn verandering kan omzetten in lange termijn.
Door je brein zo te laten wennen aan een bepaalde manier van doen, wordt het gewoonte. Hierdoor
Hoef je er niet meer bij na te denken terwijl je het uitvoert, zie het als fietsen. Je hebt ooit leren fietsen.
, Als je nu de komende 10 jaar geen fiets aanraakt, en je probeert dan weer te rijden zou je het nog
steeds kunnen. Dit komt omdat je nooit op een andere manier hebt leren fietsen, dus je brein heeft
diezelfde connectie nog.
Wat zijn de gevolgen van leren: geheugen
Geheugen is het resultaat van leren inclusief de retentie (vasthouden) en opslag (opslaan) van de kennis
en mogelijkheden.
Leren zorgt dus voor het verwerven van kennis. Geheugen is het product van dat proces.
Binnen geheugen wordt onderscheid gemaakt tussen korte en lange termijn geheugen.
Korte termijn geheugen wordt ook wel werk geheugen genoemd. Het bestaat uit een beperkte
hoeveelheid informatie en duurt maar heel even.
Lange termijn geheugen zorgt voor functionele verandering in de efficiëntie van synapsen.
Volgende stap is structurele veranderingen in synaptische verbindingen. Dit geheugen is minder
afhankelijk van verstoringen.
Lokalisatie van leren en geheugen
Vraag: Waar wordt in het centraal zenuwstelsel kennis opgeslagen en dus noemen we het geheugen?
Antwoord: Mechanismen onderliggend aan leren en geheugen zijn hetzelfde voor ingewikkelde vormen
dan voor meer complexe taken. Geheugen is een patroon van veranderingen in synaptische verbindingen
tussen netwerken van neuronen gedistribueerd door verschillende delen van de hersenen.
Plasticiteit en leren.
Zoals net uitgelegd is, is plasticiteit het veranderen van het brein om nieuwe systemen te leren.
Het creëren, volhouden en versterken van deze banen wordt gedaan door de patiënt of jezelf aanleren.
Je bent bekend met impliciet en expliciet leren.
Impliciet: Weinig uitleg, veel ruimte voor eigen indeling
Expliciet: uitgebreide uitleg, specifieke instructies met weinig ruimte voor eigen indeling.
Hoe werkt plasticiteit binnen deze vormen van leren??
Bij impliciet leren, ook wel non-declaratief leren genoemd, worden drie vormen beschreven:
Non-associatieve vorm van leren: gewenning en sensibilisatie;
• Habituation (gewenning): door herhaaldelijk blootgesteld te worden aan een prikkel, zal je minder
reageren op deze prikkel. Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld onweer, als je schrikt van de
bliksem klap zou je iedere keer als er een klap is een gat in de lucht springen toch? Dat is niet het
enige wat er kan gebeuren. Een andere mogelijkheid is namelijk dat je went aan het geluid, de
eerste paar klappen schrik je nog maar uiteindelijk zal je reactie verminderen tot je helemaal niet
meer reageert op de klap. Dit is gewenning.
• Sensibilisatie (sensitization): is de andere optie van wat er kan gebeuren, door het schikken van de
bliksem stapelt het als het waren op waardoor jij steeds meer geïrriteerd raakt. Eigenlijk het
tegenovergestelde van gewenning.
