Rénald
, Inleiding
Mama: “Wat heb je morgen te doen op school?”
Rénald: “Turnen, filosofie, atletiek en fysologie.”
Mama: “Filosofie? Dat is toch veel zweverig, waarom zit dat nou weer bij je opleiding?”
Rénald: “Goede vraag mam, daar kom ik op terug.”
Toen ik de eerste filosofieles instapte, had ik dezelfde gedachte als mijn moeder:
waarom filosofie? Met een beetje achterdocht, maar toch nieuwsgierig ging ik de eerste les
in. Filosofie, de kunst van het vragen stellen wordt het ook wel genoemd. Door de mooie en
eerlijke gesprekken in de klas raakte ik al snel geboeid. Klasgenoten die hun denkpatroon
uitleggen en daarmee kwetsbaar durven zijn, dilemma’s die geen duidelijk antwoord hebben.
Ik nam de lessen mee naar huis. Gesprekken met mijn moeder en familie volgden, waarin ik
vooral de meningen van klasgenoten herhaalde omdat ik het zelf spannend vond om mijn
gedachten te uiten. Maar ik merkte dat het stellen van de juiste vragen of het opgooien van
bepaalde dilemma’s ervoor zorgt dat ik anderen beter leerde kennen. Ik dacht aan mijn
toekomstige werk als PMT-er en begon te begrijpen waarom dit vak opgenomen is in het
curriculum.
Maar wat is het precies dat filosofie zo relevant maakt voor PMT-ers? In dit betoog
zal ik uiteenzetten dat filosofie relevant is voor psychomotorische therapie omdat het mij ten
eerste leert dat het lichaam en de geest onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Ten tweede
stimuleert het mij om een open houding aan te nemen, en ten derde leert het mij om goede
vragen te stellen.
De relevantie van filosofie voor psychomotische therapie
Ten eerste ligt het filosofische gedachtegoed over de relatie tussen lichaam en geest
ten grondslag aan de psychomotorische therapie. Daarbij gaan we uit van het relationele
mensbeeld. In tegenstelling tot de dualistische en monistische stromingen, gaan we er bij het
relationele mensbeeld vanuit dat de geest en het lichaam onlosmakelijk verbonden zijn met
elkaar en de wereld om ons heen. Dat betekent dat het lichaam en de geest elkaar kunnen
beïnvloeden. Deze redenering geeft bestaansrecht aan de psychomotorsiche therapie, omdat
PMT-ers proberen de verstoorde relatie tussen lichaam en geest planmatig te beïnvloeden.
, Inleiding
Mama: “Wat heb je morgen te doen op school?”
Rénald: “Turnen, filosofie, atletiek en fysologie.”
Mama: “Filosofie? Dat is toch veel zweverig, waarom zit dat nou weer bij je opleiding?”
Rénald: “Goede vraag mam, daar kom ik op terug.”
Toen ik de eerste filosofieles instapte, had ik dezelfde gedachte als mijn moeder:
waarom filosofie? Met een beetje achterdocht, maar toch nieuwsgierig ging ik de eerste les
in. Filosofie, de kunst van het vragen stellen wordt het ook wel genoemd. Door de mooie en
eerlijke gesprekken in de klas raakte ik al snel geboeid. Klasgenoten die hun denkpatroon
uitleggen en daarmee kwetsbaar durven zijn, dilemma’s die geen duidelijk antwoord hebben.
Ik nam de lessen mee naar huis. Gesprekken met mijn moeder en familie volgden, waarin ik
vooral de meningen van klasgenoten herhaalde omdat ik het zelf spannend vond om mijn
gedachten te uiten. Maar ik merkte dat het stellen van de juiste vragen of het opgooien van
bepaalde dilemma’s ervoor zorgt dat ik anderen beter leerde kennen. Ik dacht aan mijn
toekomstige werk als PMT-er en begon te begrijpen waarom dit vak opgenomen is in het
curriculum.
Maar wat is het precies dat filosofie zo relevant maakt voor PMT-ers? In dit betoog
zal ik uiteenzetten dat filosofie relevant is voor psychomotorische therapie omdat het mij ten
eerste leert dat het lichaam en de geest onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Ten tweede
stimuleert het mij om een open houding aan te nemen, en ten derde leert het mij om goede
vragen te stellen.
De relevantie van filosofie voor psychomotische therapie
Ten eerste ligt het filosofische gedachtegoed over de relatie tussen lichaam en geest
ten grondslag aan de psychomotorische therapie. Daarbij gaan we uit van het relationele
mensbeeld. In tegenstelling tot de dualistische en monistische stromingen, gaan we er bij het
relationele mensbeeld vanuit dat de geest en het lichaam onlosmakelijk verbonden zijn met
elkaar en de wereld om ons heen. Dat betekent dat het lichaam en de geest elkaar kunnen
beïnvloeden. Deze redenering geeft bestaansrecht aan de psychomotorsiche therapie, omdat
PMT-ers proberen de verstoorde relatie tussen lichaam en geest planmatig te beïnvloeden.
