Literatuur Global Connections (college 7 tot en met 12)
2020-2021
Universiteit Leiden - Bachelor geschiedenis - jaar 2 - semester 2
Tentamen 2
Inhoud
Patrick Manning, ‘Cross-cultural Migrations: A Distinctive Human Pattern’, Social Evolution and
History 5:2 (2006): 24-54.
Peer Vries, ‘Cotton, Capitalism, and Coercion: some comments on Sven Beckert's Empire of Cotton.’
Journal of world history 28: 1 (2017): 131-140.
Gareth Austin, ‘Factor Markets in Nieboer Conditions: Pre-colonial West Africa, c.1500– c.1900’,
Continuity and Change 24:1 (2009): 23-53.
Lynn Hollen, ‘Being British in Malaya, 1890-1940’, Journal of British Studies 48:1 (2009): 76-101.
Michele Louro et al., ‘The League against Imperialism: Lives and Afterlives’, in Michele Louro et al.
(eds), The League against Imperialism: Lives and Afterlives (Leiden: Leiden University Press, 2020):
17-51.
Matthew J. Lauzon, ‘Modernity’, in Jerry H. Bentley (ed.), The Oxford Handbook of World History
(Oxford 2011), 72-88.
1
,Patrick Manning
Cross-Community Migration: a Distinctive Human Pattern
Menselijke migratie vertoont overeenkomsten met de migratiepatronen van andere dieren. Mensen
beschikken echter in tegenstelling tot dieren over taal en leven in talengemeenschappen, wat ervoor
zorgt dat menselijke migratiepatronen uniek zijn. Cross-community migration is migratie buiten de
grenzen van de eigen taal en cultuur.
Perspectieven op migratie
Mensen worden al lang gezien als een migrerende diersoort, maar er is nog niet genoeg onderzoek
gedaan naar het algemene karakter van menselijke migratie. Studies naar migratie hebben vaak een
van de volgende perspectieven:
Contemporain: dit perspectief wordt vooral in sociologisch onderzoek gebruikt, maakt
gebruik van grote datasets en heeft een link met beleid.
Historisch: hierbij ligt vaak een focus op kolonisatie, gedwongen migratie en vluchtelingen.
Antropologisch: dit is het breedste perspectief, men ontwikkelt theorieën over algemeen
menselijk gedrag maar past deze vaak niet toe op de contemporaine tijd.
Onderzoek naar migratie heeft de neiging het unieke van allerlei verschillende migratiepatronen en –
stromen te benadrukken en focust er te weinig op dat er ook veel overeenkomsten zitten in
migratiepatronen uit allerlei tijden.
Menselijke migratie: analytisch kader en hypothese
Dit artikel wil een vierde en omvattend perspectief leveren. Dit perspectief vergelijkt menselijke
migratie met migratie van andere diersoorten. Het is breed genoeg om de hele menselijke
geschiedenis te omvatten, maar ook specifiek genoeg om menselijke migratie te onderscheiden van
migratie van andere diersoorten en om vier categorieën van menselijke mobiliteit te onderscheiden.
De auteur definieert een menselijke gemeenschap als een talengemeenschap. De auteur stelt dat
mensen geen gemeenschappen vormen op basis van bijvoorbeeld enkel nabijheid of verwantschap,
maar ook op basis van taal. Taal stelt dan weer alle leden van de gemeenschap in staat met elkaar te
communiceren.
Vier soorten migratie (mensen en dieren):
1) Home-community mobility: mobiliteit binnen de gemeenschap, in het bijzonder met als doel
het vinden van een partner. Het doel is het vergroten van de genenpool.
2) Colonization: mensen verlaten hun thuisland en stichten in den vreemde gemeenschappen
gemodelleerd naar hun gemeenschappen thuis. Het doel is de gemeenschap uitbreiden.
3) Whole-community migration: een gemeenschap verplaatst zich als geheel naar nieuw gebied
en volgt hierbij vaak de soorten waarmee zij zich voedt. Vaak is er sprake van
seizoensgebonden migratie. Het doel is afwisselingen tussen ecologische omgevingen en
toegang houden tot genoeg hulpbronnen. In menselijke gemeenschappen doen eigenlijk
alleen nomaden dit.
2
, 4) Cross-community migration: individuen en groeien verplaatsen zich en worden lid van een
bestaande gemeenschap met andere taal en cultuur. Deze migraties vinden bij niet-
menselijke soorten vaak af en toe plaats en ze zijn niet systematisch.
De analyse van migratie in elk van deze categorieën omvat 'waarom-vragen' betreffende motivatie
om te migreren en de sociale functies van migratie. Ook omdat het ‘hoe-vragen’ betreffende het
proces van migratie.
De hypothese op basis van deze typologie is dat, hoewel bepaalde aspecten van migratie bij zowel
mensen als dieren voorkomen, cross-community migration een typisch menselijke vorm van migratie
is. Juist doordat cross-community migration een systematisch terugkerend patroon is in vrijwel elke
gemeenschap, kan het een menselijk instinct genoemd worden.
Dit vierde perspectief is bedoeld om de bestaande drie perspectieven op migratie aan te vullen.
Bestaande analyses van migratie zijn vaak vrij specifiek en niet direct toepasbaar om iets te kunnen
zeggen over migratie in het algemeen. Daarnaast definiëren bestaande analyses gemeenschappen
vaak zonder hierbij in het bijzonder op taal te letten en focussen ze vooral op de oorsprong en
bestemming van migranten en minder op hun gedrag.
Migratie analyseren op het level van mens en dier
Wanneer we iets willen zeggen over menselijke migratie in het algemeen, is een vergelijking met
migratie van andere diersoorten nuttig. Hierdoor kunnen we onderscheiden welke aspecten van
menselijke migratie typisch menselijk zijn.
Dingle heeft onderzoek gedaan naar migratie bij diersoorten en hierbij gefocust op gedrag in plaats
van op ecologie (focus op oorsprong en bestemming). Auteur wil dit onderscheid tussen gedrags- en
ecologische benadering van migratie bij dieren doortrekken naar migratie bij mensen.
Uniek aan mensen is dat zij zich zeer goed aan kunnen passen aan verschillende omgevingen.
Daarnaast kunnen de psychologische veranderingen bij menselijke migranten anders zijn dan bij
dierlijke. Ten derde staan in menselijke migratie sociale mechanismes eerder centraal dan
biologische. Als laatste hebben mensen wel taal en dieren niet.
Menselijke migratie: details en toepassing van het kader
Menselijke talengemeenschappen hebben altijd een minimumaantal leden nodig om de taal te
onderhouden. Daarnaast hebben ze ook een maximaal aantal leden, en dit maximum wordt bepaald
door hoe goed communicatie mogelijk is. De laatste decennia zien we dat talengemeenschappen
groeien doordat communicatietechnologie verbeterd is. Talengemeenschappen komen vaak ook
overeen met culturele gemeenschappen. Talengemeenschappen staan het mensen namelijk toe
bepaalde gebruiken te delen.
Talengemeenschappen zijn vaak ook gelinkt aan een bepaalde habitat. Er is correlatie tussen
talengroepen en ecologische omgevingen. Een habitat bij mensen is dus een ecologische zone
waarbinnen een gemeenschap kan functioneren met een set aan gebruiken. De definitie van habitat
bij mensen focust meer dan bij dieren om gemeenschappelijk gedrag dan op individueel/soortelijk
gedrag.
3
2020-2021
Universiteit Leiden - Bachelor geschiedenis - jaar 2 - semester 2
Tentamen 2
Inhoud
Patrick Manning, ‘Cross-cultural Migrations: A Distinctive Human Pattern’, Social Evolution and
History 5:2 (2006): 24-54.
Peer Vries, ‘Cotton, Capitalism, and Coercion: some comments on Sven Beckert's Empire of Cotton.’
Journal of world history 28: 1 (2017): 131-140.
Gareth Austin, ‘Factor Markets in Nieboer Conditions: Pre-colonial West Africa, c.1500– c.1900’,
Continuity and Change 24:1 (2009): 23-53.
Lynn Hollen, ‘Being British in Malaya, 1890-1940’, Journal of British Studies 48:1 (2009): 76-101.
Michele Louro et al., ‘The League against Imperialism: Lives and Afterlives’, in Michele Louro et al.
(eds), The League against Imperialism: Lives and Afterlives (Leiden: Leiden University Press, 2020):
17-51.
Matthew J. Lauzon, ‘Modernity’, in Jerry H. Bentley (ed.), The Oxford Handbook of World History
(Oxford 2011), 72-88.
1
,Patrick Manning
Cross-Community Migration: a Distinctive Human Pattern
Menselijke migratie vertoont overeenkomsten met de migratiepatronen van andere dieren. Mensen
beschikken echter in tegenstelling tot dieren over taal en leven in talengemeenschappen, wat ervoor
zorgt dat menselijke migratiepatronen uniek zijn. Cross-community migration is migratie buiten de
grenzen van de eigen taal en cultuur.
Perspectieven op migratie
Mensen worden al lang gezien als een migrerende diersoort, maar er is nog niet genoeg onderzoek
gedaan naar het algemene karakter van menselijke migratie. Studies naar migratie hebben vaak een
van de volgende perspectieven:
Contemporain: dit perspectief wordt vooral in sociologisch onderzoek gebruikt, maakt
gebruik van grote datasets en heeft een link met beleid.
Historisch: hierbij ligt vaak een focus op kolonisatie, gedwongen migratie en vluchtelingen.
Antropologisch: dit is het breedste perspectief, men ontwikkelt theorieën over algemeen
menselijk gedrag maar past deze vaak niet toe op de contemporaine tijd.
Onderzoek naar migratie heeft de neiging het unieke van allerlei verschillende migratiepatronen en –
stromen te benadrukken en focust er te weinig op dat er ook veel overeenkomsten zitten in
migratiepatronen uit allerlei tijden.
Menselijke migratie: analytisch kader en hypothese
Dit artikel wil een vierde en omvattend perspectief leveren. Dit perspectief vergelijkt menselijke
migratie met migratie van andere diersoorten. Het is breed genoeg om de hele menselijke
geschiedenis te omvatten, maar ook specifiek genoeg om menselijke migratie te onderscheiden van
migratie van andere diersoorten en om vier categorieën van menselijke mobiliteit te onderscheiden.
De auteur definieert een menselijke gemeenschap als een talengemeenschap. De auteur stelt dat
mensen geen gemeenschappen vormen op basis van bijvoorbeeld enkel nabijheid of verwantschap,
maar ook op basis van taal. Taal stelt dan weer alle leden van de gemeenschap in staat met elkaar te
communiceren.
Vier soorten migratie (mensen en dieren):
1) Home-community mobility: mobiliteit binnen de gemeenschap, in het bijzonder met als doel
het vinden van een partner. Het doel is het vergroten van de genenpool.
2) Colonization: mensen verlaten hun thuisland en stichten in den vreemde gemeenschappen
gemodelleerd naar hun gemeenschappen thuis. Het doel is de gemeenschap uitbreiden.
3) Whole-community migration: een gemeenschap verplaatst zich als geheel naar nieuw gebied
en volgt hierbij vaak de soorten waarmee zij zich voedt. Vaak is er sprake van
seizoensgebonden migratie. Het doel is afwisselingen tussen ecologische omgevingen en
toegang houden tot genoeg hulpbronnen. In menselijke gemeenschappen doen eigenlijk
alleen nomaden dit.
2
, 4) Cross-community migration: individuen en groeien verplaatsen zich en worden lid van een
bestaande gemeenschap met andere taal en cultuur. Deze migraties vinden bij niet-
menselijke soorten vaak af en toe plaats en ze zijn niet systematisch.
De analyse van migratie in elk van deze categorieën omvat 'waarom-vragen' betreffende motivatie
om te migreren en de sociale functies van migratie. Ook omdat het ‘hoe-vragen’ betreffende het
proces van migratie.
De hypothese op basis van deze typologie is dat, hoewel bepaalde aspecten van migratie bij zowel
mensen als dieren voorkomen, cross-community migration een typisch menselijke vorm van migratie
is. Juist doordat cross-community migration een systematisch terugkerend patroon is in vrijwel elke
gemeenschap, kan het een menselijk instinct genoemd worden.
Dit vierde perspectief is bedoeld om de bestaande drie perspectieven op migratie aan te vullen.
Bestaande analyses van migratie zijn vaak vrij specifiek en niet direct toepasbaar om iets te kunnen
zeggen over migratie in het algemeen. Daarnaast definiëren bestaande analyses gemeenschappen
vaak zonder hierbij in het bijzonder op taal te letten en focussen ze vooral op de oorsprong en
bestemming van migranten en minder op hun gedrag.
Migratie analyseren op het level van mens en dier
Wanneer we iets willen zeggen over menselijke migratie in het algemeen, is een vergelijking met
migratie van andere diersoorten nuttig. Hierdoor kunnen we onderscheiden welke aspecten van
menselijke migratie typisch menselijk zijn.
Dingle heeft onderzoek gedaan naar migratie bij diersoorten en hierbij gefocust op gedrag in plaats
van op ecologie (focus op oorsprong en bestemming). Auteur wil dit onderscheid tussen gedrags- en
ecologische benadering van migratie bij dieren doortrekken naar migratie bij mensen.
Uniek aan mensen is dat zij zich zeer goed aan kunnen passen aan verschillende omgevingen.
Daarnaast kunnen de psychologische veranderingen bij menselijke migranten anders zijn dan bij
dierlijke. Ten derde staan in menselijke migratie sociale mechanismes eerder centraal dan
biologische. Als laatste hebben mensen wel taal en dieren niet.
Menselijke migratie: details en toepassing van het kader
Menselijke talengemeenschappen hebben altijd een minimumaantal leden nodig om de taal te
onderhouden. Daarnaast hebben ze ook een maximaal aantal leden, en dit maximum wordt bepaald
door hoe goed communicatie mogelijk is. De laatste decennia zien we dat talengemeenschappen
groeien doordat communicatietechnologie verbeterd is. Talengemeenschappen komen vaak ook
overeen met culturele gemeenschappen. Talengemeenschappen staan het mensen namelijk toe
bepaalde gebruiken te delen.
Talengemeenschappen zijn vaak ook gelinkt aan een bepaalde habitat. Er is correlatie tussen
talengroepen en ecologische omgevingen. Een habitat bij mensen is dus een ecologische zone
waarbinnen een gemeenschap kan functioneren met een set aan gebruiken. De definitie van habitat
bij mensen focust meer dan bij dieren om gemeenschappelijk gedrag dan op individueel/soortelijk
gedrag.
3
