Samenvatting sociologie periode
2
Hoorcollege 1: leiding professioneel en methodisch
werken
Professionele hulpverlening:
- Een professionele hulpverlener:
1. Werkt methodisch.
2. Kan verschillende methoden hanteren.
3. Weet op het juiste moment de juiste methode voor de juiste cliënt te kiezen.
- Hulpverlening voorheen:
1. Gericht op persoonlijke kwaliteiten.
2. Is op waarden gebaseerd.
- Verandering in de hulpverlening:
1. Cliënt wordt in plaats van als object meer als subject
behandeld.
2. Er wordt meer gekeken naar wat de cliënt wil, in
plaats dat de hulpverlener bepaalt wat goed is voor
de cliënt.
3. Cliënt staat centraal en is de belangrijkste waarde.
4. De methodes die de hulpverlener hanteert moeten
bewezen effectief zijn. De hulpverlener moet dus
Evidence based werken.
- Methode: een vaste, weldoordachte manier van handelen om een bepaald doel te
bereiken. Verschillende methodes kunnen naast elkaar gebruikt worden. De cliënt heeft
hierbij een actieve rol binnen de methode. Een methode kan een situatie onder controle
brengen, oplossen, stabiliseren, herstellen of laten groeien. Een methode:
1. Is gericht op een doelgroep.
2. Kent specifieke doelen.
3. Is overdraagbaar en heeft een vaste structuur.
4. Is niet voor eenmalig gebruik en niet persoonsgebonden.
5. Is bewezen effectief.
- Methodiek: samenhangende set methoden, of een overkoepelende methode die diverse
submethoden omvat. Een methodiek bevat 4 basiselementen:
1. Methodiek maakt verantwoord kiezen mogelijk. Het heeft een overkoepelend kader
en stelt de hulpverlener in staat om te kiezen.
2. Methodiek bestaat uit op praktijktheoretische inzichten. Het verbindt theorie met
praktijk.
3. Methodiek kent etnische en normatieve stellingnames. Er zijn waarden en normen
die het methodisch handelen bepalen.
4. Methodiek ontwikkelt zich in wisselwerking tussen theorie en praktijk. Het is een
combinatie van theoretische inzichten en de ervaring van de hulpverleners.
, - Methodisch handelen: Methodisch handelen is het handelen volgens een vaste,
weldoordachte manier om daarbij op een zo effectief en efficiënt mogelijke wijze het
doel te bereiken dat men voor ogen heeft of dat nagestreefd moet worden. Het
methodisch handelen is een proces dat zowel het handelen als het denken omvat.
Methodisch handelen is doelgericht, systematisch, planmatig, bewust en een wederkerig
proces. Als social worker moet je daarom kunnen reflecteren, werkwijzen kennen, en
persoonlijk betrokken zijn.
Hoorcollege 2: Referentiekaders bij professioneel en
methodisch werken.
Visie:
- Een visie is Het idee dat de instelling heeft over de ontwikkelingen in het werkveld en
welke kant directie en medewerkers willen dat het opgaat. Het geeft richting aan hoe er
moet worden omgegaan met cliënten. Deze visie wordt gevormd aan de hand van
verschillende referentiekaders.
Referentiekaders:
- Psychodynamisch referentiekader: het psychodynamische referentiekader focust zich op
de manier waarop een persoon omgaat met innerlijke conflicten. Er zijn onbewuste
processen die het gedrag van een individu kunnen beïnvloeden. Dit referentiekader
maakt veel gebruik van de ijsbergtheorie van Freud:
1. ID: alle basisbehoeftes. Het ID wil al deze eisen vervullen. Dit is bij kleine kinderen
vaak erg aanwezig.
2. EGO: het ego werkt volgens het realiteitsprincipe. Het EGO weet dat je niet altijd je
zin krijgt en dat je rekening moet houden met je omgeving. Het ego moet een
compromis vinden tussen de eisen van het ID en de maatschappij.
3. SUPEREGO: is wat je vanuit je opvoeding hebt geleerd. Onder andere je normen en
waarden.
De conflicten die een persoon met een psychodynamisch referentiekader ervaart zijn
vaak onbewust of worden verdrongen. Hierdoor kan de persoon weerstand bieden tegen
verandering. Als social worker moet je inzicht krijgen op deze onbewusten conflicten
ontdekken.
- Experiëntieel referentiekader: een experimenteel persoon is continu opzoek naar
nieuwe ervaringen. Het denken, voelen en handelen moet voor deze persoon gelijk zijn,
anders krijgt de persoon snel angst voor verandering. Een therapeutische relatie tussen
social worker en cliënt is hierdoor erg belangrijk. De therapie moet de cliënt laten
ontwikkelen en leren problemen om te lossen. Als social worker moet je je verdiepen in
de gevoelens en emoties van de cliënt. dit verloopt in 3 fasen:
1. Non-directieve fase: een veilig klimaat scheppen.
2. Reflectieve fase: het spiegelen en verplaatsen in de belevingswereld van de cliënt.
3. Experientele fase: het vergroten van het inzicht van de cliënt.
- Leertheoretisch referentiekader: binnen dit referentiekader wordt het psychosociaal
functioneren van een persoon gezien als een geheel van aangeleerde responsen. Het
analyseren van het gedrag wordt zo concreet mogelijk gedaan zodat er specifieke
2
Hoorcollege 1: leiding professioneel en methodisch
werken
Professionele hulpverlening:
- Een professionele hulpverlener:
1. Werkt methodisch.
2. Kan verschillende methoden hanteren.
3. Weet op het juiste moment de juiste methode voor de juiste cliënt te kiezen.
- Hulpverlening voorheen:
1. Gericht op persoonlijke kwaliteiten.
2. Is op waarden gebaseerd.
- Verandering in de hulpverlening:
1. Cliënt wordt in plaats van als object meer als subject
behandeld.
2. Er wordt meer gekeken naar wat de cliënt wil, in
plaats dat de hulpverlener bepaalt wat goed is voor
de cliënt.
3. Cliënt staat centraal en is de belangrijkste waarde.
4. De methodes die de hulpverlener hanteert moeten
bewezen effectief zijn. De hulpverlener moet dus
Evidence based werken.
- Methode: een vaste, weldoordachte manier van handelen om een bepaald doel te
bereiken. Verschillende methodes kunnen naast elkaar gebruikt worden. De cliënt heeft
hierbij een actieve rol binnen de methode. Een methode kan een situatie onder controle
brengen, oplossen, stabiliseren, herstellen of laten groeien. Een methode:
1. Is gericht op een doelgroep.
2. Kent specifieke doelen.
3. Is overdraagbaar en heeft een vaste structuur.
4. Is niet voor eenmalig gebruik en niet persoonsgebonden.
5. Is bewezen effectief.
- Methodiek: samenhangende set methoden, of een overkoepelende methode die diverse
submethoden omvat. Een methodiek bevat 4 basiselementen:
1. Methodiek maakt verantwoord kiezen mogelijk. Het heeft een overkoepelend kader
en stelt de hulpverlener in staat om te kiezen.
2. Methodiek bestaat uit op praktijktheoretische inzichten. Het verbindt theorie met
praktijk.
3. Methodiek kent etnische en normatieve stellingnames. Er zijn waarden en normen
die het methodisch handelen bepalen.
4. Methodiek ontwikkelt zich in wisselwerking tussen theorie en praktijk. Het is een
combinatie van theoretische inzichten en de ervaring van de hulpverleners.
, - Methodisch handelen: Methodisch handelen is het handelen volgens een vaste,
weldoordachte manier om daarbij op een zo effectief en efficiënt mogelijke wijze het
doel te bereiken dat men voor ogen heeft of dat nagestreefd moet worden. Het
methodisch handelen is een proces dat zowel het handelen als het denken omvat.
Methodisch handelen is doelgericht, systematisch, planmatig, bewust en een wederkerig
proces. Als social worker moet je daarom kunnen reflecteren, werkwijzen kennen, en
persoonlijk betrokken zijn.
Hoorcollege 2: Referentiekaders bij professioneel en
methodisch werken.
Visie:
- Een visie is Het idee dat de instelling heeft over de ontwikkelingen in het werkveld en
welke kant directie en medewerkers willen dat het opgaat. Het geeft richting aan hoe er
moet worden omgegaan met cliënten. Deze visie wordt gevormd aan de hand van
verschillende referentiekaders.
Referentiekaders:
- Psychodynamisch referentiekader: het psychodynamische referentiekader focust zich op
de manier waarop een persoon omgaat met innerlijke conflicten. Er zijn onbewuste
processen die het gedrag van een individu kunnen beïnvloeden. Dit referentiekader
maakt veel gebruik van de ijsbergtheorie van Freud:
1. ID: alle basisbehoeftes. Het ID wil al deze eisen vervullen. Dit is bij kleine kinderen
vaak erg aanwezig.
2. EGO: het ego werkt volgens het realiteitsprincipe. Het EGO weet dat je niet altijd je
zin krijgt en dat je rekening moet houden met je omgeving. Het ego moet een
compromis vinden tussen de eisen van het ID en de maatschappij.
3. SUPEREGO: is wat je vanuit je opvoeding hebt geleerd. Onder andere je normen en
waarden.
De conflicten die een persoon met een psychodynamisch referentiekader ervaart zijn
vaak onbewust of worden verdrongen. Hierdoor kan de persoon weerstand bieden tegen
verandering. Als social worker moet je inzicht krijgen op deze onbewusten conflicten
ontdekken.
- Experiëntieel referentiekader: een experimenteel persoon is continu opzoek naar
nieuwe ervaringen. Het denken, voelen en handelen moet voor deze persoon gelijk zijn,
anders krijgt de persoon snel angst voor verandering. Een therapeutische relatie tussen
social worker en cliënt is hierdoor erg belangrijk. De therapie moet de cliënt laten
ontwikkelen en leren problemen om te lossen. Als social worker moet je je verdiepen in
de gevoelens en emoties van de cliënt. dit verloopt in 3 fasen:
1. Non-directieve fase: een veilig klimaat scheppen.
2. Reflectieve fase: het spiegelen en verplaatsen in de belevingswereld van de cliënt.
3. Experientele fase: het vergroten van het inzicht van de cliënt.
- Leertheoretisch referentiekader: binnen dit referentiekader wordt het psychosociaal
functioneren van een persoon gezien als een geheel van aangeleerde responsen. Het
analyseren van het gedrag wordt zo concreet mogelijk gedaan zodat er specifieke
