Probleem 8
1. Wat houdt het strafrechtelijk legaliteitsbeginsel in?
Materiële legaliteitsbeginsel (nulla poena sine lege) = Geen feit is strafbaar dan kracht van een
daaraan voorafgegane wettelijke strafbepaling (art. 16 Gw en art. 1 lid 1 Sr)
Doel: rechtszekerheid garanderen voor de verdachte
Volgens Cesare Bonesane moest een straf evenredig zijn met de schade die was aangericht
aan de samenleving en kon er pas straf gegeven worden als er voorafgaand een wettelijke
bepaling over was.
Casare Bonesane had dezelfde opvatting als Montesqieu: bouche de la loi
Formeel legaliteitsbeginsel (nullum crimen sine lege) = Strafvordering heeft alleen plaats op de wijze
bij de wet voorzien. (art. 1 Sv)
Ook de trias politica wordt weerspiegeld in het legaliteitsbeginsel, omdat er een wetgever nodig is
die wetten maakt, voordat de rechter straffen kan opleggen. De wetten worden gemaakt door de
formele wetgever. Lagere overheden kunnen ook wetten maken voor overtredingen, maar kunnen
hier geen straffen bij verzinnen.
Er bestaat ook het legaliteitsvereiste dat aangeeft dat iemand niet mag worden gestraft voor een feit
dat een jaar later pas strafbaar gesteld is. Als het in het voordeel is van de verdachte dan mag het
wel in zijn voordeel werken, dit is het art. 1 lid 2 Sr.
‘’Lex seta’’ = voor de burgers moet duidelijk zijn welk gedrag strafbaar is
2. Hoe moet het diefstalartikel worden geïnterpreteerd?
Bij het interpreteren van art. 310 Sr moeten we kijken wat er precies in de wet staat. ‘Hij die enige
goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort wegneemt, met het oogmerk om het zich
wederrechtelijk toe te eigenen, wordt, als schuldig aan diefstal, gestraft met gevangenisstraf van ten
hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie’.
1. Is het gestolen object een goed?
2. Behoort het goed geheel of ten dele aan een ander?
3. Is het goed wederrechtelijk toegeëigend?
4. Is de dader schuldig?
Bij de interpretatie van dit wetsartikel kan gekeken worden naar het RuneScape-arrest en het
Electriciteits-arrest.
3. Wat betekent het legaliteitsbeginsel voor de interpretatie van strafrechtelijke
bepalingen?
Het legaliteitsbeginsel zorgt ervoor dat de interpretatieve vrijheid van de rechter wordt ingeperkt. De
vastlegging van de bepalingen van het strafrecht is geheel toegedeeld aan de formele wetgever. Er
mag niet worden geredeneerd naar analogie. Een analogische interpretatie is een interpretatie naar
een leemte, dit mag niet omdat het tegen het rechtszekerheidsbeginsel in het strafrecht ingaat. Ook
gaat redenering naar analogie in tegen het legaliteitsbeginsel, omdat er bij deze redenering een
1. Wat houdt het strafrechtelijk legaliteitsbeginsel in?
Materiële legaliteitsbeginsel (nulla poena sine lege) = Geen feit is strafbaar dan kracht van een
daaraan voorafgegane wettelijke strafbepaling (art. 16 Gw en art. 1 lid 1 Sr)
Doel: rechtszekerheid garanderen voor de verdachte
Volgens Cesare Bonesane moest een straf evenredig zijn met de schade die was aangericht
aan de samenleving en kon er pas straf gegeven worden als er voorafgaand een wettelijke
bepaling over was.
Casare Bonesane had dezelfde opvatting als Montesqieu: bouche de la loi
Formeel legaliteitsbeginsel (nullum crimen sine lege) = Strafvordering heeft alleen plaats op de wijze
bij de wet voorzien. (art. 1 Sv)
Ook de trias politica wordt weerspiegeld in het legaliteitsbeginsel, omdat er een wetgever nodig is
die wetten maakt, voordat de rechter straffen kan opleggen. De wetten worden gemaakt door de
formele wetgever. Lagere overheden kunnen ook wetten maken voor overtredingen, maar kunnen
hier geen straffen bij verzinnen.
Er bestaat ook het legaliteitsvereiste dat aangeeft dat iemand niet mag worden gestraft voor een feit
dat een jaar later pas strafbaar gesteld is. Als het in het voordeel is van de verdachte dan mag het
wel in zijn voordeel werken, dit is het art. 1 lid 2 Sr.
‘’Lex seta’’ = voor de burgers moet duidelijk zijn welk gedrag strafbaar is
2. Hoe moet het diefstalartikel worden geïnterpreteerd?
Bij het interpreteren van art. 310 Sr moeten we kijken wat er precies in de wet staat. ‘Hij die enige
goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort wegneemt, met het oogmerk om het zich
wederrechtelijk toe te eigenen, wordt, als schuldig aan diefstal, gestraft met gevangenisstraf van ten
hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie’.
1. Is het gestolen object een goed?
2. Behoort het goed geheel of ten dele aan een ander?
3. Is het goed wederrechtelijk toegeëigend?
4. Is de dader schuldig?
Bij de interpretatie van dit wetsartikel kan gekeken worden naar het RuneScape-arrest en het
Electriciteits-arrest.
3. Wat betekent het legaliteitsbeginsel voor de interpretatie van strafrechtelijke
bepalingen?
Het legaliteitsbeginsel zorgt ervoor dat de interpretatieve vrijheid van de rechter wordt ingeperkt. De
vastlegging van de bepalingen van het strafrecht is geheel toegedeeld aan de formele wetgever. Er
mag niet worden geredeneerd naar analogie. Een analogische interpretatie is een interpretatie naar
een leemte, dit mag niet omdat het tegen het rechtszekerheidsbeginsel in het strafrecht ingaat. Ook
gaat redenering naar analogie in tegen het legaliteitsbeginsel, omdat er bij deze redenering een
