Ideeenbus
Op de GRZ-afdeling draait alles om herstel. We helpen mensen om weer
zo zelfstandig mogelijk te worden, zodat ze weer naar huis kunnen of naar
een plek waar ze zich goed voelen. Goede zorg is natuurlijk belangrijk,
maar wat voor mij minstens zo belangrijk is: luisteren naar de mensen om
wie het gaat. Cliënten zelf, hun naasten én collega’s.
Toch merk ik dat er in de dagelijkse drukte weinig tijd is om écht stil te
staan bij ideeën of tips. Een cliënt zegt iets waardevols, maar het
verdwijnt tussen alle andere dingen die moeten gebeuren. Familieleden
geven iets mee, maar er gebeurt niets mee. En collega’s hebben vaak
goede ideeën, maar weten niet goed waar ze daarmee terechtkunnen.
Dat vond ik zonde. Daarom stelde ik voor om een ideeënbus neer te
zetten, gewoon iets simpels waar iedereen makkelijk iets in kwijt kan.
Tips, ideeën, suggesties… alles is welkom.
Ik merkte al snel dat het idee leefde. Collega’s dachten mee en kwamen
zelf ook met ideeën over hoe we het konden aanpakken. Ik hield het
levend door er af en toe aandacht aan te geven, te vragen of mensen er al
iets in hadden gegooid, en ik checkte hoe het ging. Elke maand haalde ik
de bus leeg en besprak ik de ideeën met het team. Het was mooi om te
zien dat mensen hun eigen ideeën terugzagen en zich daardoor meer
betrokken voelden.
Wat me verraste: er kwamen echt veel bruikbare ideeën binnen. Kleine
dingen, zoals he gebruik van douchelaarzen inzetten voor het personeel,
maar ook grotere dingen die de samenwerking en
teambuildingbevorderde.
Mijn doel was om binnen drie maanden een goed werkende ideeënbus te
hebben, en elke maand minstens vijf bruikbare ideeën eruit te halen. Door
dat concreet te maken, wist ik waar ik naartoe werkte. Ik zorgde zelf voor
de communicatie en het regelen van alles eromheen. Ik lette erop dat we
netjes omgingen met de privacyregels (AVG), en ik keek of de ideeën
pasten bij onze manier van werken en het kwaliteitskader waar we mee
werken. Het hele proces was leerzaam. Ik heb initiatief genomen, met
collega’s samengewerkt, naar cliënten geluisterd en iets neergezet dat
echt verschil maakte. Het voelde goed om te merken dat je met iets kleins
Module Professionaliteit Naam: Yvonne Burden Hoofdstuk 2. 1
en Kwaliteit
, tóch iets in beweging kunt zetten. En dat het niet alleen iets opleverde
voor de afdeling, maar ook voor mij persoonlijk.
Criterium
1. Onderbouwt hoe en waarom zij proactief vakinhoudelijke
ontwikkelingen en veranderende wet- en regelgeving in de
sector heeft bijgehouden.
Tijdens het project met de ideeënbus wilde ik het goed aanpakken.
Daarom ben ik me gaan verdiepen in de AVG, zodat ik zeker wist
dat we op een veilige manier met ideeën van cliënten en collega’s
omgingen. Ook heb ik gekeken naar het kwaliteitskader, om te
zorgen dat de verbeterpunten echt bij onze zorgdoelen pasten. Het
gaf me rust dat ik wist waar ik op moest letten. Ik vroeg ook hulp als
ik twijfelde, bijvoorbeeld aan de kwaliteitsverpleegkundige.
2. Onderbouwt hoe zij feedback doelbewust heeft gebruikt
om zich verder te ontwikkelen.
Ik heb heel bewust feedback gevraagd aan collega’s: wat vinden
jullie van de ideeënbus? Wat kan anders? Als er iets niet duidelijk
was of beter kon, dan paste ik dat aan. Dat zorgde ervoor dat het
project bleef groeien én dat ikzelf groeide in mijn manier van
samenwerken en communiceren. Ik merkte dat ik steeds beter kon
omgaan met kritiek en dat ik juist leerde van opmerkingen van
anderen.
3. Onderbouwt hoe zij voor haar werkzaamheden meetbare
en uitdagende verbeterdoelen heeft geformuleerd en hoe zij
haar verantwoordelijkheid heeft getoond om deze te
behalen.
Ik had vooraf een duidelijk doel: binnen drie maanden wilde ik een
goed werkende ideeënbus en elke maand minstens vijf bruikbare
ideeën verzamelen. Die doelen hielpen me om scherp te blijven. Ik
regelde alles zelf: van het ophangen van de bus tot het verwerken
van de ideeën. Ook hield ik het team steeds op de hoogte. Zo nam
ik echt verantwoordelijkheid en zorgde ik dat het ging lopen.
Module Professionaliteit Naam: Yvonne Burden Hoofdstuk 2. 2
en Kwaliteit