Samenvatting van: Bernard Manin, The principles of representative government
Inleiding
Tegenwoordig wordt een representatieve regering als democratisch gezien.
O.a. Rousseau, Madison en Siéyés zagen een representatieve bestuursvorm en een democratie als
essentieel verschillend.
Madison en Siéyés vonden het representatieve systeem superieur.
NB de definitie van representatief en direct zijn erg moeilijk als gevolg van slechte
terminologie en de tijd die ligt tussen de 18e eeuw (toen de huidige representatieve systemen
ontstonden) en nu.
Waarom nu democratie en representatieve regering wel hetzelfde?
Niet omdat de opvatting over democratie zijn veranderd. Voor het antwoord moet je kijken hoe de
grondbeginselen van een representatieve regering in relatie staan met de elementen van het
democratische idee.
Grondbeginselen van representativiteit
1. Verkiezingen met een regelmatige interval (degenen die regeren worden benoemd door
verkiezing op regelmatige tijdstippen)
2. Vertegenwoordigers hebben een mate van onafhankelijkheid t.o.v. de kiezers.
3. De publieke opinie is zonder controle van de regering.
4. Debat
Het centrale instituut van een representatieve regering is het houden van verkiezingen.
Het boek wil de onverwachte effecten van de instituties van een representatieve regering laten zien.
Hoofdstuk 1
Direct democracy and representation: selection of officals in Athens
Manin begint met een vooronderstelling die bij veel mensen leeft:
Het verschil tussen een klassieke stadsstaat (met directe democratie) en een representatieve
regeringsvorm is dat er bij die laatste geen institutionele rol voor de volksvergadering is.
Dit klopt niet geheel, ook in Athene waren er vormen van representatie naast de directe democratie.
In de Atheense democratie waren belangrijke ambten niet in de handen van de volksvergadering.
Sommige functies werden alleen vervult door de magistraten. Deze functies werden door middel van
loting vergeven.
Hiervoor werd representatie alleen verkregen door verkiezingen of in combinatie met erfelijkheid.
Het huidige systeem van representatie wordt nooit met loting geassocieerd. Vaak wordt de verklaring
gegeven dat het komt door pragmatisme dat niet iedereen uit de hele stad Amsterdam bijvoorbeeld
direct mee mogen beslissen en er daarom voor representativiteit wordt gekozen. Om het huidige
representatieve stelsel te verklaren wordt vaak de staatsgrootte aangevoerd. Het is onmogelijk om
zoveel mensen direct invloed te laten uitoefenen. Men keurt loting niet af vanwege de grote van een
stad of land, want het is technisch wel haalbaar om een klein aantal individuen te loten uit een groter
geheel van mensen. Loting werd wel in de Atheense democratie gebruikt als selectiemethode, zoals
hierboven beschreven.
Kortom, het kiezen voor verkiezingen boven loting is niet gedaan uit praktische redenen.
Waarom kiezen wij geen representatieve individuen door middel van loting, en noemen wij onszelf
wel democratisch?
Waarom geen loting?
> Simpel antwoord: loting kan iedereen selecteren, ook mensen zonder bijzonder aanleg voor bestuur.
De Atheners gebruikten loting voor meer dan 200 jaar en moesten ook op dit nadeel gestoten hebben.
Vandaar een analyse hoe de Atheners dit hebben gebruikt.
, Loting
Voordeel: Is vorm van selectie met meeste gelijkheid.
Nadeel: Ook ongekwalificeerde personen kunnen dan op ambt komen.
Case: Athene
Om het grote verschil tussen representatieve regering en directe democratie te vinden moeten we de
effecten van verkiezingen en loting vergelijken.
Athene geeft dit verschil goed aan, omdat Athene directe democratie/loting gebruikte naar rekrutering
door middel van verkiezingen. Ze gebruikten het zij aan zij.
In Athene werden mensen voor de meeste functies die niet door de volksvergadering werden
uitgevoerd door loting geselecteerd. Deze functies werden vervult door magistraten en duurde 1 jaar.
Daarna kon je nog maar voor 1 jaar een andere functie als magistraat vervullen, maar het maximum
lag bij 2 jaar van alle functies van magistraat.
Ekklesia = volksvergadering
Archai = magistraten
Kleros = loting
Atimia = ontzetting uit het burgerrecht.
Dokimasia = controle als je uit de loting naar voren kwam, meer een formaliteit.
Alle burgers van 30 jaar of ouder konden mee doen en die niet een de straf van atimia hadden
gekregen en dus geen 'strafblad' hadden. De gene die werden getrokken met hun lot werden
gecontroleerd.
Magistraten
Kenmerken
a. collegiaal d.w.z. meerdere mensen met zelfde ambt
b. termijn was 1 jaar
c. niemand mocht een bepaald magistraatschap meer dan eens in zijn leven bekleden.
d. Iemand kon niet twee jaar achter elkaar een magistraatschap bekleden.
e. Om in aanmerking te komen moest je 30 jaar of ouder zijn
f. Voordat ze het ambt konden gaan bekleden ondergingen ze een onderzoek (dokimasia). Bijv.
of ze belasting hadden betaald. Dit was geen onderzoek naar kwaliteiten!
Atheners waren zich wel van nadeel van loting bewust.
Om incompetentie te voorkomen hadden ze verschillende beveiligingen in het systeem gebouwd.
Magistraten stonden onder controle van de volksvergadering en de rechtbanken.
a. na hun ambtsperiode moesten ze verantwoording (euthynai) afleggen.
b. Iedere burger kon een magistraat aanklagen en zijn ontslag eisen.
Deze maatregelen waren bij iedereen bekend, maar het magistraatschap was dan ook op vrijwillige
basis. Je kon aangeven of je mee wilde loten of niet.
De combinatie van vrijwillige beschikbaarstelling en het bekend zijn van de maatregelen zorgde
voor zelfselectie.
Kleroteria = 'loting machine'
Euthynai = verantwoording afleggen na ambtsperiode.
a posteriori = beoordeling van de magistraat tijdens zijn ambtsperiode
Er waren ook bepaalde magistraturen die door verkiezing werden ingevuld. Deze functies werden ook
gecontroleerd door de volksvergadering. Er bestond geen termijn-limiet, mensen konden verschillende
keren verkozen worden.
Voorbeeld: Perikles vervulde het ambt van generaal/strateeg (Strategos) voor meer dan 20 jaar.
Phocion voor 45 jaar.
Inleiding
Tegenwoordig wordt een representatieve regering als democratisch gezien.
O.a. Rousseau, Madison en Siéyés zagen een representatieve bestuursvorm en een democratie als
essentieel verschillend.
Madison en Siéyés vonden het representatieve systeem superieur.
NB de definitie van representatief en direct zijn erg moeilijk als gevolg van slechte
terminologie en de tijd die ligt tussen de 18e eeuw (toen de huidige representatieve systemen
ontstonden) en nu.
Waarom nu democratie en representatieve regering wel hetzelfde?
Niet omdat de opvatting over democratie zijn veranderd. Voor het antwoord moet je kijken hoe de
grondbeginselen van een representatieve regering in relatie staan met de elementen van het
democratische idee.
Grondbeginselen van representativiteit
1. Verkiezingen met een regelmatige interval (degenen die regeren worden benoemd door
verkiezing op regelmatige tijdstippen)
2. Vertegenwoordigers hebben een mate van onafhankelijkheid t.o.v. de kiezers.
3. De publieke opinie is zonder controle van de regering.
4. Debat
Het centrale instituut van een representatieve regering is het houden van verkiezingen.
Het boek wil de onverwachte effecten van de instituties van een representatieve regering laten zien.
Hoofdstuk 1
Direct democracy and representation: selection of officals in Athens
Manin begint met een vooronderstelling die bij veel mensen leeft:
Het verschil tussen een klassieke stadsstaat (met directe democratie) en een representatieve
regeringsvorm is dat er bij die laatste geen institutionele rol voor de volksvergadering is.
Dit klopt niet geheel, ook in Athene waren er vormen van representatie naast de directe democratie.
In de Atheense democratie waren belangrijke ambten niet in de handen van de volksvergadering.
Sommige functies werden alleen vervult door de magistraten. Deze functies werden door middel van
loting vergeven.
Hiervoor werd representatie alleen verkregen door verkiezingen of in combinatie met erfelijkheid.
Het huidige systeem van representatie wordt nooit met loting geassocieerd. Vaak wordt de verklaring
gegeven dat het komt door pragmatisme dat niet iedereen uit de hele stad Amsterdam bijvoorbeeld
direct mee mogen beslissen en er daarom voor representativiteit wordt gekozen. Om het huidige
representatieve stelsel te verklaren wordt vaak de staatsgrootte aangevoerd. Het is onmogelijk om
zoveel mensen direct invloed te laten uitoefenen. Men keurt loting niet af vanwege de grote van een
stad of land, want het is technisch wel haalbaar om een klein aantal individuen te loten uit een groter
geheel van mensen. Loting werd wel in de Atheense democratie gebruikt als selectiemethode, zoals
hierboven beschreven.
Kortom, het kiezen voor verkiezingen boven loting is niet gedaan uit praktische redenen.
Waarom kiezen wij geen representatieve individuen door middel van loting, en noemen wij onszelf
wel democratisch?
Waarom geen loting?
> Simpel antwoord: loting kan iedereen selecteren, ook mensen zonder bijzonder aanleg voor bestuur.
De Atheners gebruikten loting voor meer dan 200 jaar en moesten ook op dit nadeel gestoten hebben.
Vandaar een analyse hoe de Atheners dit hebben gebruikt.
, Loting
Voordeel: Is vorm van selectie met meeste gelijkheid.
Nadeel: Ook ongekwalificeerde personen kunnen dan op ambt komen.
Case: Athene
Om het grote verschil tussen representatieve regering en directe democratie te vinden moeten we de
effecten van verkiezingen en loting vergelijken.
Athene geeft dit verschil goed aan, omdat Athene directe democratie/loting gebruikte naar rekrutering
door middel van verkiezingen. Ze gebruikten het zij aan zij.
In Athene werden mensen voor de meeste functies die niet door de volksvergadering werden
uitgevoerd door loting geselecteerd. Deze functies werden vervult door magistraten en duurde 1 jaar.
Daarna kon je nog maar voor 1 jaar een andere functie als magistraat vervullen, maar het maximum
lag bij 2 jaar van alle functies van magistraat.
Ekklesia = volksvergadering
Archai = magistraten
Kleros = loting
Atimia = ontzetting uit het burgerrecht.
Dokimasia = controle als je uit de loting naar voren kwam, meer een formaliteit.
Alle burgers van 30 jaar of ouder konden mee doen en die niet een de straf van atimia hadden
gekregen en dus geen 'strafblad' hadden. De gene die werden getrokken met hun lot werden
gecontroleerd.
Magistraten
Kenmerken
a. collegiaal d.w.z. meerdere mensen met zelfde ambt
b. termijn was 1 jaar
c. niemand mocht een bepaald magistraatschap meer dan eens in zijn leven bekleden.
d. Iemand kon niet twee jaar achter elkaar een magistraatschap bekleden.
e. Om in aanmerking te komen moest je 30 jaar of ouder zijn
f. Voordat ze het ambt konden gaan bekleden ondergingen ze een onderzoek (dokimasia). Bijv.
of ze belasting hadden betaald. Dit was geen onderzoek naar kwaliteiten!
Atheners waren zich wel van nadeel van loting bewust.
Om incompetentie te voorkomen hadden ze verschillende beveiligingen in het systeem gebouwd.
Magistraten stonden onder controle van de volksvergadering en de rechtbanken.
a. na hun ambtsperiode moesten ze verantwoording (euthynai) afleggen.
b. Iedere burger kon een magistraat aanklagen en zijn ontslag eisen.
Deze maatregelen waren bij iedereen bekend, maar het magistraatschap was dan ook op vrijwillige
basis. Je kon aangeven of je mee wilde loten of niet.
De combinatie van vrijwillige beschikbaarstelling en het bekend zijn van de maatregelen zorgde
voor zelfselectie.
Kleroteria = 'loting machine'
Euthynai = verantwoording afleggen na ambtsperiode.
a posteriori = beoordeling van de magistraat tijdens zijn ambtsperiode
Er waren ook bepaalde magistraturen die door verkiezing werden ingevuld. Deze functies werden ook
gecontroleerd door de volksvergadering. Er bestond geen termijn-limiet, mensen konden verschillende
keren verkozen worden.
Voorbeeld: Perikles vervulde het ambt van generaal/strateeg (Strategos) voor meer dan 20 jaar.
Phocion voor 45 jaar.
