3.1.3 Kernproblemen bij organiseren voor verschillende organisatievormen
Lees het artikel ‘What makes self-managing organizations novel? Comparing how
Weberian bureaucracy, Mintzberg’s adhocracy, and self-organizing solve six
fundamental problems of organizing’ van Martela (2019) om onderstaande vragen te
beantwoorden.
Vragen
A. Beschrijf wat volgens de auteur de aanleiding was voor de opkomst van deze
organisatievorm en wat er nieuw aan is ten opzichte van de bureaucratie en de
adhocratie.
Volgens Martela (2019) is de opkomst van self-managing organizations te verklaren door
drie ontwikkelingen. Ten eerste worden markten en organisaties dynamischer, waardoor
organisaties sneller moeten kunnen reageren. Ten tweede is de beroepsbevolking hoger
opgeleid en professioneler geworden, waardoor medewerkers meer autonomie
verwachten en ook beter in staat zijn om zelfstandig beslissingen te nemen. Ten derde
maken moderne IT-systemen het mogelijk om werk, informatie en coördinatie te
organiseren zonder dat daar altijd managers voor nodig zijn.
Het nieuwe aan een self-managing organization is dat beslissingsbevoegdheid veel
verder wordt gedecentraliseerd dan in een bureaucratie of adhocratie. In een
bureaucratie ligt de besluitvorming vooral bij managers en wordt gewerkt met formele
regels, functies en hiërarchische sturing. In een adhocratie krijgen teams wel meer
ruimte, maar blijven managementlagen en leidinggevende relaties grotendeels bestaan.
Bij een SMO worden leidinggevende-ondergeschikte relaties bijna volledig afgeschaft en
krijgen medewerkers of teams formeel de bevoegdheid om belangrijke beslissingen over
hun werk zelf te nemen
Lees het artikel ‘What makes self-managing organizations novel? Comparing how
Weberian bureaucracy, Mintzberg’s adhocracy, and self-organizing solve six
fundamental problems of organizing’ van Martela (2019) om onderstaande vragen te
beantwoorden.
Vragen
A. Beschrijf wat volgens de auteur de aanleiding was voor de opkomst van deze
organisatievorm en wat er nieuw aan is ten opzichte van de bureaucratie en de
adhocratie.
Volgens Martela (2019) is de opkomst van self-managing organizations te verklaren door
drie ontwikkelingen. Ten eerste worden markten en organisaties dynamischer, waardoor
organisaties sneller moeten kunnen reageren. Ten tweede is de beroepsbevolking hoger
opgeleid en professioneler geworden, waardoor medewerkers meer autonomie
verwachten en ook beter in staat zijn om zelfstandig beslissingen te nemen. Ten derde
maken moderne IT-systemen het mogelijk om werk, informatie en coördinatie te
organiseren zonder dat daar altijd managers voor nodig zijn.
Het nieuwe aan een self-managing organization is dat beslissingsbevoegdheid veel
verder wordt gedecentraliseerd dan in een bureaucratie of adhocratie. In een
bureaucratie ligt de besluitvorming vooral bij managers en wordt gewerkt met formele
regels, functies en hiërarchische sturing. In een adhocratie krijgen teams wel meer
ruimte, maar blijven managementlagen en leidinggevende relaties grotendeels bestaan.
Bij een SMO worden leidinggevende-ondergeschikte relaties bijna volledig afgeschaft en
krijgen medewerkers of teams formeel de bevoegdheid om belangrijke beslissingen over
hun werk zelf te nemen
