Week 1: De aard van het recht
Vraag 1: Hoe luidt het oordeel van Truepenny? Is zijn oordeel volgens
u zuiver juridisch?
Truepenny beoogt de grotonderzoekers wel veroordelen, maar hij beoogt hen geen straf
opleggen. Hij is echter niet in staat om van de wet af te wijken. De enige die de straf zou
kunnen verminderen, is de Chief Executive. De Chief Executive is de uitvoerende macht
(de President). Hij is in staat om gratie te verlenen. Dit is daarom niet zuiver juridisch,
omdat hij iets voorstelt alsof hijzelf burger is, maar hij is rechter en moet daarom zelf het
heft in handen nemen.
P. 16. Truepenny stelt voor om te grotverkenners eerst te veroordelen en vervolgens
gratieverzoek te steunen.
Dit is niet zuiver juridisch want aanvankelijk wordt het recht gevolgd maar daarna gaat
Truepenny een oplossing zoeken die buiten het recht om gaat (gratieverzoek steunen).
Zijn oplossing sluit daarom aan bij de letter van de wet en ook het doel. Hij beoogt niet
het signaal aangeven dat het juist is om je niet aan de wet te houden.
Vraag 2: Waarom meent Foster dat het recht van Newgarth eigenlijk
niet van toepassing is en welke conclusie verbindt hij daaraan?
Foster zegt dat het recht van Newgarth niet van toepassing is en dat de grotverkenners
daarom niet veroordeeld moeten worden. Het natuurrecht geldt volgens Foster, omdat
de veronderstelling van het positieve recht een vreedzame samenleving is, maar in de
grot was hier geen sprake van. Het recht veronderstelt een sociaal contract. Wij leven in
een rechtsorde; je wordt geacht de wet te kennen. We gehoorzamen het recht door het
sociale contract; mensen hebben als het ware vrijbeoogtlig ingestemd met de regels.
Foster neemt een natuurrechtelijke positie in. Komt terug in de eerste alinea (p. 16). Als
we Truepenny volgen wordt de gehele rechtsorde zelf veroordeeld. Het betreft in deze
casus volgens hem niet alleen om te grotverkenners maar om de rechtsorde van
newgarth in het geheel. Het verwijst met tribunaal van gezond verstand naar tribunaal
van hoger recht. Hij gaat 2 aparte rederneringen opzetten die leiden tot de eindconclusie
dat de grotverkenners vrij dienen te worden gesproken. Probleem is de strikte
strafbepaling die geen uitzonderingen voorziet. Dit is daarom volgens Foster niet van
toepassing. Hij geeft antwoord op p. 16 en 17.
Redenering 1: het recht van Newgarth is niet van toepassing, in plaats daarvan geldt het
natuurrecht. Er is sprake van vreedzaam samenleven. Alleen dan is het positieve recht
geldig.
,De situatie binnen de grot was niet vreedzaam samenleven, maar overleven positieve
recht geldt niet. Wat geldt er dan wel? Het was een natuurtoestand, daarom het
natuurrecht geldt.
Hij introduceert hier een sociaal contract. Dit is het moment dat de rechtsorde in het
leven wordt geroepen. Op dit moment geldt er geen natuurrecht meer maar het positieve
recht wat ze zelf in het leven hebben geroepen.
Vraag 3: Foster betoogt dat trouw aan de wet betekent dat je als
rechter het doel van de wet probeert te realiseren. Welke argumenten
voert hij daarvoor aan? Vindt u zijn reconstructie van het doel van de
wet in kwestie overtuigend?
Als rechter moet je redelijk interpreteren. Je kunt de letter van de wet breken zonder de
wet zelf te breken. Hij richt zich op het achterliggende idee van de wet (natuurrecht).
Volgens hem is het redelijk interpreteren van de wet dat je moet kijken naar het doel
(teleologische interpretatie). Het doel van de wet is preventie volgens de Foster. Ingeval
van zelfverdediging heeft de wet geen afschrikkende werking, en noemt dat er sprake is
van zelfverdediging. In de jurisprudentie is naar voren gekomen dat de wet niet bedoeld
is voor zelfverdediging, aldaarom Foster. Het recht van Newgarth is wel van toepassing,
maar wanneer de wet teleologisch (redelijk) wordt geïnterpreteerd, wordt duidelijk dat de
grotonderzoekers niet wederrechtelijk hebben gehandeld. Er wordt daarom het
constructivisme aangehangen; de waarde van rechtvaardigheid. De conclusie is dat de
grotverkenners vrijuit gaan.
Redenering 2: onderaan p.18. Het positieve recht is wel van toepassing, maar wanneer
de wet teleologisch wordt geïnterpreteerd, wordt duidelijk dat de grondonderzoekers niet
wederrechtelijk hebben gehandeld. Foster zegt dat als we de woorden grammaticaal
interpreteren, dit een geval van moord is. We leren als juristen echter om redelijk te
interpreteren. We moeten zoeken naar het achterliggende doel van de strafwet.
p. 19: de wet zou moeten afschrikken. In situaties waarin je jezelf moet verdedigen, kan
het niet afschrikken. Omdat er een beroep op noodweer kan worden gedaan, kan de wet
niet afschrikkend werken. Je gaat jezelf altijd verdedigen, wat de strafwet ook zegt. Je
kan dan een beroep doen op zelfverdediging. Hij doet een beroep op de waarde
rechtvaardigheid door te kijken naar het achterliggende doel van de wet =
constructivisme. Grotverkenners gaan daarom vrijuit.
Vraag 4: Welke argumenten brengt Tatting tegen Fosters methode
van rechtsvinding in?
Tatting stelt veel kritische vragen ten aanzien van Fosters argumenten. Hij vraagt zich af
wie de invulling van het natuurrecht bepaalt, hoe lang de natuurtoestand duurt en/of
,rechters wel bevoegd zijn om te oordelen over de natuurtoestand/het natuurrecht,
aangezien zij zich daar helemaal niet in bevinden.
Daarnaast zegt Tatting dat er meerdere doelen zijn van het strafrecht: rehabilitatie,
preventie en vergelding. Het strafrecht kent daarom meerdere doelen. Het probleem
hiervan is, welke men nu moet kiezen. Ten slotte gaat volgens Tatting zelfverdediging
niet op. Wanneer sprake is van voorbedachte rade, kun je niet spreken van
zelfverdediging.
Hij geeft geen eindoordeel. Juridisch gezien is dit in NL strafbaar. Hij neemt geen
beslissing omdat hij verscheurd is in emoties. Hierdoor kan hij geen rationele beslissing
meer nemen rechtsrealisme.
Kritiek Tatting op Foster
Hij zegt; er zijn meerdere doelen strafrecht; preventie, vergelding en rehabilitatie. Wat
als er meerdere doelen zijn en deze elkaar tegenspreken?
Er is ook een andere manier om zelfverdediging uitleggen; hoe interpreteren we
noodweer? Als iets een natuurlijke reactie is kun je volgens Tattin een beroep doen op
noodweer.
Tatting vraagt; wie bepaalt de invulling van het natuurrecht? Waarom is er geen andere
invulling van? Hoe lang duurt die? Wanneer is die ingegaan?
Vraag 5: Welke argumenten brengt rechter Keen tegen Fosters
methode van rechtsvinding in?
Keen heeft kritiek op Foster. Hij zegt dat je door middel van teleologische methode elke
gewenste uitkomst kan krijgen en dat Foster het recht naar zijn eigen goeddunken
omvormt. Rechters behoren hun eigen doel niet te weerspiegelen op het recht. Hiermee
wordt tevens de verantwoordelijkheid van de wetgever ontnomen. Moeilijke beslissingen
hebben een bepaalde morele waarde. Als je een moeilijke beslissing neemt met de
rigide strafwet, geeft het een signaal af aan de mensen dat de wet moet worden
aangepast. De volksvertegenwoordigers van Newgarth zijn de enigen die de wet mogen
aanpassen. Het is beter om de wet toe te passen, dan wordt het als het juist is
aangepast.
Kritiek Keen op Fosters
p. 25 + 26; Foster zegt dat hij van wetten houdt maar hij eigenlijk opzoek gaat naar
gaten in wetten. Zo kan je in principe tot elke gewenste uitkomst komen. Deze specifieke
strafbepaling over moord drukt eigenlijk uit dat het verkeerd is om mensen te doden, het
is belangrijk dat de positieve wet gevolgd blijft worden.
P. 27: de waarde van moeilijke beslissingen is een morele waarde.
, Vraag 6: Volgens Keen is dit juridisch gesproken een eenvoudig
geval. Waarom?
Keen stelt dat de enige vraag die in dit geval gesteld moet worden, de juridische is. Als
we de wettekst grammaticaal interpreteren dan is het helemaal geen moeilijk geval en
moeten ze worden veroordeeld. Rechters gaan alleen over de juridische vraag.
Scheiding tussen recht en moraal, en scheiding tussen rechter en bestuur.
p. 24: hij sluit eerst 2 vragen uit die rechters niet moeten beantwoorden. Vervolgens blijft
1 vraag over. De rechter gaat niet over gratie en ook niet over right, wrong, wicked or
good. Dat is een morele vraag. Het betreft er niet om dat je als rechter je persoonlijke
moraal toepast op de zaak. Je moet wel het positieve recht toepassen. Dan wordt het
simpel, het positieve recht is strikt. Keen staat voor grammaticale methode. Volgens
Keen zijn ze daarom schuldig en moeten ze worden veroordeeld.
Hij scheidt recht en moraal en hij scheidt recht en bestuur.
Vraag 7: Hoe onderbouwt Keen het beginsel van de suprematie van
de wetgevende macht? Wordt dat beginsel ook onderschreven door
Foster? En door Handy?
De wetgever is belangrijk en als rechter moet je luisteren naar de wetgever. De
wetgever
staat boven de rechter, omdat de wetgever de wetten bepaalt en de rechter past het
slechts toe. Volgens Keen moeten we de letter van de wet volgen. Foster is trouw aan
de wet, maar doet het op een intelligente manier. Hij richt zich op wat het doel is van de
wet; een duidelijk onderscheid tussen de letter van de wet en de geest van de wet. Dit is
de intelligente
interpretatie. Volgens Handy zijn er minimumregels, maar het gezonde verstand speelt
ook een belangrijke rol (pragmatisme). Hij aanvaardt de suprematie in beginsel niet. De
uitkomst moet efficiënt en flexibel zijn voor de samenleving (doelmatigheid). Er wordt
daarom een rechtspositivisme aangehangen; de waarde van rechtszekerheid. De
conclusie is dat de grotverkenners gestraft moeten worden.
Suprematie = het hoogste gezag hebben/boven anderen staan.
Foster
p. 20: Foster zegt dat hij de wet volgt maar als rechters je wel intelligent moet
interpreteren. Je kijkt daarom naar het achterliggende doel. Hij voegt toe dat dat niet is
om iets te doen wat tegen de wetgever ingaat, maar overduidelijke fouten in te vullen,
waardoor de beoogt van de wetgever daadwerkelijk effectief wordt.
Handy
Vraag 1: Hoe luidt het oordeel van Truepenny? Is zijn oordeel volgens
u zuiver juridisch?
Truepenny beoogt de grotonderzoekers wel veroordelen, maar hij beoogt hen geen straf
opleggen. Hij is echter niet in staat om van de wet af te wijken. De enige die de straf zou
kunnen verminderen, is de Chief Executive. De Chief Executive is de uitvoerende macht
(de President). Hij is in staat om gratie te verlenen. Dit is daarom niet zuiver juridisch,
omdat hij iets voorstelt alsof hijzelf burger is, maar hij is rechter en moet daarom zelf het
heft in handen nemen.
P. 16. Truepenny stelt voor om te grotverkenners eerst te veroordelen en vervolgens
gratieverzoek te steunen.
Dit is niet zuiver juridisch want aanvankelijk wordt het recht gevolgd maar daarna gaat
Truepenny een oplossing zoeken die buiten het recht om gaat (gratieverzoek steunen).
Zijn oplossing sluit daarom aan bij de letter van de wet en ook het doel. Hij beoogt niet
het signaal aangeven dat het juist is om je niet aan de wet te houden.
Vraag 2: Waarom meent Foster dat het recht van Newgarth eigenlijk
niet van toepassing is en welke conclusie verbindt hij daaraan?
Foster zegt dat het recht van Newgarth niet van toepassing is en dat de grotverkenners
daarom niet veroordeeld moeten worden. Het natuurrecht geldt volgens Foster, omdat
de veronderstelling van het positieve recht een vreedzame samenleving is, maar in de
grot was hier geen sprake van. Het recht veronderstelt een sociaal contract. Wij leven in
een rechtsorde; je wordt geacht de wet te kennen. We gehoorzamen het recht door het
sociale contract; mensen hebben als het ware vrijbeoogtlig ingestemd met de regels.
Foster neemt een natuurrechtelijke positie in. Komt terug in de eerste alinea (p. 16). Als
we Truepenny volgen wordt de gehele rechtsorde zelf veroordeeld. Het betreft in deze
casus volgens hem niet alleen om te grotverkenners maar om de rechtsorde van
newgarth in het geheel. Het verwijst met tribunaal van gezond verstand naar tribunaal
van hoger recht. Hij gaat 2 aparte rederneringen opzetten die leiden tot de eindconclusie
dat de grotverkenners vrij dienen te worden gesproken. Probleem is de strikte
strafbepaling die geen uitzonderingen voorziet. Dit is daarom volgens Foster niet van
toepassing. Hij geeft antwoord op p. 16 en 17.
Redenering 1: het recht van Newgarth is niet van toepassing, in plaats daarvan geldt het
natuurrecht. Er is sprake van vreedzaam samenleven. Alleen dan is het positieve recht
geldig.
,De situatie binnen de grot was niet vreedzaam samenleven, maar overleven positieve
recht geldt niet. Wat geldt er dan wel? Het was een natuurtoestand, daarom het
natuurrecht geldt.
Hij introduceert hier een sociaal contract. Dit is het moment dat de rechtsorde in het
leven wordt geroepen. Op dit moment geldt er geen natuurrecht meer maar het positieve
recht wat ze zelf in het leven hebben geroepen.
Vraag 3: Foster betoogt dat trouw aan de wet betekent dat je als
rechter het doel van de wet probeert te realiseren. Welke argumenten
voert hij daarvoor aan? Vindt u zijn reconstructie van het doel van de
wet in kwestie overtuigend?
Als rechter moet je redelijk interpreteren. Je kunt de letter van de wet breken zonder de
wet zelf te breken. Hij richt zich op het achterliggende idee van de wet (natuurrecht).
Volgens hem is het redelijk interpreteren van de wet dat je moet kijken naar het doel
(teleologische interpretatie). Het doel van de wet is preventie volgens de Foster. Ingeval
van zelfverdediging heeft de wet geen afschrikkende werking, en noemt dat er sprake is
van zelfverdediging. In de jurisprudentie is naar voren gekomen dat de wet niet bedoeld
is voor zelfverdediging, aldaarom Foster. Het recht van Newgarth is wel van toepassing,
maar wanneer de wet teleologisch (redelijk) wordt geïnterpreteerd, wordt duidelijk dat de
grotonderzoekers niet wederrechtelijk hebben gehandeld. Er wordt daarom het
constructivisme aangehangen; de waarde van rechtvaardigheid. De conclusie is dat de
grotverkenners vrijuit gaan.
Redenering 2: onderaan p.18. Het positieve recht is wel van toepassing, maar wanneer
de wet teleologisch wordt geïnterpreteerd, wordt duidelijk dat de grondonderzoekers niet
wederrechtelijk hebben gehandeld. Foster zegt dat als we de woorden grammaticaal
interpreteren, dit een geval van moord is. We leren als juristen echter om redelijk te
interpreteren. We moeten zoeken naar het achterliggende doel van de strafwet.
p. 19: de wet zou moeten afschrikken. In situaties waarin je jezelf moet verdedigen, kan
het niet afschrikken. Omdat er een beroep op noodweer kan worden gedaan, kan de wet
niet afschrikkend werken. Je gaat jezelf altijd verdedigen, wat de strafwet ook zegt. Je
kan dan een beroep doen op zelfverdediging. Hij doet een beroep op de waarde
rechtvaardigheid door te kijken naar het achterliggende doel van de wet =
constructivisme. Grotverkenners gaan daarom vrijuit.
Vraag 4: Welke argumenten brengt Tatting tegen Fosters methode
van rechtsvinding in?
Tatting stelt veel kritische vragen ten aanzien van Fosters argumenten. Hij vraagt zich af
wie de invulling van het natuurrecht bepaalt, hoe lang de natuurtoestand duurt en/of
,rechters wel bevoegd zijn om te oordelen over de natuurtoestand/het natuurrecht,
aangezien zij zich daar helemaal niet in bevinden.
Daarnaast zegt Tatting dat er meerdere doelen zijn van het strafrecht: rehabilitatie,
preventie en vergelding. Het strafrecht kent daarom meerdere doelen. Het probleem
hiervan is, welke men nu moet kiezen. Ten slotte gaat volgens Tatting zelfverdediging
niet op. Wanneer sprake is van voorbedachte rade, kun je niet spreken van
zelfverdediging.
Hij geeft geen eindoordeel. Juridisch gezien is dit in NL strafbaar. Hij neemt geen
beslissing omdat hij verscheurd is in emoties. Hierdoor kan hij geen rationele beslissing
meer nemen rechtsrealisme.
Kritiek Tatting op Foster
Hij zegt; er zijn meerdere doelen strafrecht; preventie, vergelding en rehabilitatie. Wat
als er meerdere doelen zijn en deze elkaar tegenspreken?
Er is ook een andere manier om zelfverdediging uitleggen; hoe interpreteren we
noodweer? Als iets een natuurlijke reactie is kun je volgens Tattin een beroep doen op
noodweer.
Tatting vraagt; wie bepaalt de invulling van het natuurrecht? Waarom is er geen andere
invulling van? Hoe lang duurt die? Wanneer is die ingegaan?
Vraag 5: Welke argumenten brengt rechter Keen tegen Fosters
methode van rechtsvinding in?
Keen heeft kritiek op Foster. Hij zegt dat je door middel van teleologische methode elke
gewenste uitkomst kan krijgen en dat Foster het recht naar zijn eigen goeddunken
omvormt. Rechters behoren hun eigen doel niet te weerspiegelen op het recht. Hiermee
wordt tevens de verantwoordelijkheid van de wetgever ontnomen. Moeilijke beslissingen
hebben een bepaalde morele waarde. Als je een moeilijke beslissing neemt met de
rigide strafwet, geeft het een signaal af aan de mensen dat de wet moet worden
aangepast. De volksvertegenwoordigers van Newgarth zijn de enigen die de wet mogen
aanpassen. Het is beter om de wet toe te passen, dan wordt het als het juist is
aangepast.
Kritiek Keen op Fosters
p. 25 + 26; Foster zegt dat hij van wetten houdt maar hij eigenlijk opzoek gaat naar
gaten in wetten. Zo kan je in principe tot elke gewenste uitkomst komen. Deze specifieke
strafbepaling over moord drukt eigenlijk uit dat het verkeerd is om mensen te doden, het
is belangrijk dat de positieve wet gevolgd blijft worden.
P. 27: de waarde van moeilijke beslissingen is een morele waarde.
, Vraag 6: Volgens Keen is dit juridisch gesproken een eenvoudig
geval. Waarom?
Keen stelt dat de enige vraag die in dit geval gesteld moet worden, de juridische is. Als
we de wettekst grammaticaal interpreteren dan is het helemaal geen moeilijk geval en
moeten ze worden veroordeeld. Rechters gaan alleen over de juridische vraag.
Scheiding tussen recht en moraal, en scheiding tussen rechter en bestuur.
p. 24: hij sluit eerst 2 vragen uit die rechters niet moeten beantwoorden. Vervolgens blijft
1 vraag over. De rechter gaat niet over gratie en ook niet over right, wrong, wicked or
good. Dat is een morele vraag. Het betreft er niet om dat je als rechter je persoonlijke
moraal toepast op de zaak. Je moet wel het positieve recht toepassen. Dan wordt het
simpel, het positieve recht is strikt. Keen staat voor grammaticale methode. Volgens
Keen zijn ze daarom schuldig en moeten ze worden veroordeeld.
Hij scheidt recht en moraal en hij scheidt recht en bestuur.
Vraag 7: Hoe onderbouwt Keen het beginsel van de suprematie van
de wetgevende macht? Wordt dat beginsel ook onderschreven door
Foster? En door Handy?
De wetgever is belangrijk en als rechter moet je luisteren naar de wetgever. De
wetgever
staat boven de rechter, omdat de wetgever de wetten bepaalt en de rechter past het
slechts toe. Volgens Keen moeten we de letter van de wet volgen. Foster is trouw aan
de wet, maar doet het op een intelligente manier. Hij richt zich op wat het doel is van de
wet; een duidelijk onderscheid tussen de letter van de wet en de geest van de wet. Dit is
de intelligente
interpretatie. Volgens Handy zijn er minimumregels, maar het gezonde verstand speelt
ook een belangrijke rol (pragmatisme). Hij aanvaardt de suprematie in beginsel niet. De
uitkomst moet efficiënt en flexibel zijn voor de samenleving (doelmatigheid). Er wordt
daarom een rechtspositivisme aangehangen; de waarde van rechtszekerheid. De
conclusie is dat de grotverkenners gestraft moeten worden.
Suprematie = het hoogste gezag hebben/boven anderen staan.
Foster
p. 20: Foster zegt dat hij de wet volgt maar als rechters je wel intelligent moet
interpreteren. Je kijkt daarom naar het achterliggende doel. Hij voegt toe dat dat niet is
om iets te doen wat tegen de wetgever ingaat, maar overduidelijke fouten in te vullen,
waardoor de beoogt van de wetgever daadwerkelijk effectief wordt.
Handy
