Verpleegtechnische handelingen thema 9 blz. 263 t/m
290
25 Onderzoek bij een zorgvrager
Lichamelijke onderzoeken
Palpatie: betekent voelen
Percussie: Trommelen of kloppen
Auscultatie: Luisteren met een stethoscoop.
Laboratorium
Klinische chemisch en hematologisch laboratorium (KCHL):
In het KCHL wordt er onderscheidt gemaakt tussen:
Klinisch chemisch onderzoek
- Onderzoeken van bloed en andere lichaamsproducten
- Bij onderzoeken van bloed wordt meestal gebruik gemaakt van
bloedplasma of serum. Hier komen gegevens uit naar voren over b.v.
de elektrolyten huishouding, zoals het natrium-, kalium- of
chloorgehalte.
- Hier worden ook bepalingen verricht om de
concentraties van enzymen, hormonen, vetten en
andere lichaamseigen stoffen te bepalen
- Dit gebeurt niet alleen in het bloed, maar ook in
urine, feces, pleuravocht, ascites, gewrichtsvocht,
liquor, semen (spermavocht), wondvocht en
pericardvocht.
Hematologisch onderzoek
- Richt zich op de cellulaire onderdelen in het bloed
(rode bloedlichaampjes, witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes)
- Daarnaast vindt onderzoek plaats naar de stolling van het bloed.
- Bloedarmoede (anemie) wordt d.m.v. hematologische onderzoek
vastgesteld.
Het Hb (hemoglobinegehalte) is een voorbeeld waarbij
verschillende normaalwaarden worden gehanteerd. Soms is er
sprak van een grensgeval.
Bloedonderzoek bij het onderzoeken van het functioneren van lever en nieren
Wat wordt onderzocht? Normaalwaarden Eenheid
Creatinine 30-110 umol/l
Natrium 135-145 mml/l
Kalium 3.5-5.0 mml/l
Gamma GT 0-50 IU/l
Alkalische fosfatase 0-120 IU/l
ASAT 0-45 IU/l
ALAT 0-45 IU/l
LD 0-450 IU/l
1
, Albumine 35-50 g/l
Bilirubine, totaal 0-17 umol/l
Dir. Bilirubine 0-5 umol/l
Soorten elektrolyten
Calcium: Is nodig voor spiercontracties, zenuwsignalering, bloedstolling, celdeling, en vorming/ behoud van
botten en tanden
Chloride: Zorgt voor de vochtbalans
Kalium: Houdt de bloeddruk stabiel, reguleert hartcontracties, helpt bij spierfuncties.
Magnesium: Is nodig voor spiercontracties, juiste hartritme, zenuwfunctie, botsteun en kracht, angst
verminderen, spijsvertering, en het een stabiele proteïne-vochtbalans
Natrium: Handhaaft vochtbalans, wat nodig is voor spiercontracties, en helpt bij zenuwsignalering
Een afwijkend kaliumgehalte kan levensgevaarlijk zijn voor een zorgvrager
omdat het hartritmestoornissen veroorzaakt.
Microbiologisch laboratorium
Het microbiologisch onderzoek wordt gedaan als bij een voorgaand
onderzoek aanwezigheid van een infectie vermoed wordt.
Hier proberen ze de oorzaak van de infectie te onderzoeken.
Ziekteveroorzakers als bacteriën, schimmels, virussen en parasieten kan
men aantonen door een kweek van het betreffende lichaamsvocht.
» Urine en ontlasting wordt opgevangen in een potje
» Materiaal van de huid of de slijmvliezen kan worden afgenomen met
een speciaal wattenstokje
» Bloed wordt afgenomen via een venapunctie en wordt opgevangen
in speciale bloedbuizen.
Er is een buis voor:
- Aerobe en anaerobe bacteriën
Het verkregen materiaal wordt op een voedingsbodem in een stoof
geplaatst. Zo kweken of vermenigvuldigen de bacteriën zich en zijn ze
beter te diagnosticeren. Hier komt de naam ‘kweek’ vandaan.
Vandaar dat het even kan duren voordat je de uitslag krijgt.
De aanwezigheid van wormen, eieren, cysten of amoeben kan d.m.v.
microscopisch onderzoek worden vastgesteld.
Verder wordt gekeken voor welk geneesmiddel (antibiotica, antimycotica
en antivirale middelen) de ziekteverwekker immuniteit heeft of juist het
gevoeligst is.
Pathologisch laboratorium
Op het pathologisch laboratorium worden cellen, weefsels en soms hele
door de chirurg verwijderde organen onderzocht op afwijkingen.
Dit wordt cytologie (onderzoek naar cellen) & histologie (onderzoek naar
weefsel) genoemd.
Cytologische onderzoek:
2
290
25 Onderzoek bij een zorgvrager
Lichamelijke onderzoeken
Palpatie: betekent voelen
Percussie: Trommelen of kloppen
Auscultatie: Luisteren met een stethoscoop.
Laboratorium
Klinische chemisch en hematologisch laboratorium (KCHL):
In het KCHL wordt er onderscheidt gemaakt tussen:
Klinisch chemisch onderzoek
- Onderzoeken van bloed en andere lichaamsproducten
- Bij onderzoeken van bloed wordt meestal gebruik gemaakt van
bloedplasma of serum. Hier komen gegevens uit naar voren over b.v.
de elektrolyten huishouding, zoals het natrium-, kalium- of
chloorgehalte.
- Hier worden ook bepalingen verricht om de
concentraties van enzymen, hormonen, vetten en
andere lichaamseigen stoffen te bepalen
- Dit gebeurt niet alleen in het bloed, maar ook in
urine, feces, pleuravocht, ascites, gewrichtsvocht,
liquor, semen (spermavocht), wondvocht en
pericardvocht.
Hematologisch onderzoek
- Richt zich op de cellulaire onderdelen in het bloed
(rode bloedlichaampjes, witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes)
- Daarnaast vindt onderzoek plaats naar de stolling van het bloed.
- Bloedarmoede (anemie) wordt d.m.v. hematologische onderzoek
vastgesteld.
Het Hb (hemoglobinegehalte) is een voorbeeld waarbij
verschillende normaalwaarden worden gehanteerd. Soms is er
sprak van een grensgeval.
Bloedonderzoek bij het onderzoeken van het functioneren van lever en nieren
Wat wordt onderzocht? Normaalwaarden Eenheid
Creatinine 30-110 umol/l
Natrium 135-145 mml/l
Kalium 3.5-5.0 mml/l
Gamma GT 0-50 IU/l
Alkalische fosfatase 0-120 IU/l
ASAT 0-45 IU/l
ALAT 0-45 IU/l
LD 0-450 IU/l
1
, Albumine 35-50 g/l
Bilirubine, totaal 0-17 umol/l
Dir. Bilirubine 0-5 umol/l
Soorten elektrolyten
Calcium: Is nodig voor spiercontracties, zenuwsignalering, bloedstolling, celdeling, en vorming/ behoud van
botten en tanden
Chloride: Zorgt voor de vochtbalans
Kalium: Houdt de bloeddruk stabiel, reguleert hartcontracties, helpt bij spierfuncties.
Magnesium: Is nodig voor spiercontracties, juiste hartritme, zenuwfunctie, botsteun en kracht, angst
verminderen, spijsvertering, en het een stabiele proteïne-vochtbalans
Natrium: Handhaaft vochtbalans, wat nodig is voor spiercontracties, en helpt bij zenuwsignalering
Een afwijkend kaliumgehalte kan levensgevaarlijk zijn voor een zorgvrager
omdat het hartritmestoornissen veroorzaakt.
Microbiologisch laboratorium
Het microbiologisch onderzoek wordt gedaan als bij een voorgaand
onderzoek aanwezigheid van een infectie vermoed wordt.
Hier proberen ze de oorzaak van de infectie te onderzoeken.
Ziekteveroorzakers als bacteriën, schimmels, virussen en parasieten kan
men aantonen door een kweek van het betreffende lichaamsvocht.
» Urine en ontlasting wordt opgevangen in een potje
» Materiaal van de huid of de slijmvliezen kan worden afgenomen met
een speciaal wattenstokje
» Bloed wordt afgenomen via een venapunctie en wordt opgevangen
in speciale bloedbuizen.
Er is een buis voor:
- Aerobe en anaerobe bacteriën
Het verkregen materiaal wordt op een voedingsbodem in een stoof
geplaatst. Zo kweken of vermenigvuldigen de bacteriën zich en zijn ze
beter te diagnosticeren. Hier komt de naam ‘kweek’ vandaan.
Vandaar dat het even kan duren voordat je de uitslag krijgt.
De aanwezigheid van wormen, eieren, cysten of amoeben kan d.m.v.
microscopisch onderzoek worden vastgesteld.
Verder wordt gekeken voor welk geneesmiddel (antibiotica, antimycotica
en antivirale middelen) de ziekteverwekker immuniteit heeft of juist het
gevoeligst is.
Pathologisch laboratorium
Op het pathologisch laboratorium worden cellen, weefsels en soms hele
door de chirurg verwijderde organen onderzocht op afwijkingen.
Dit wordt cytologie (onderzoek naar cellen) & histologie (onderzoek naar
weefsel) genoemd.
Cytologische onderzoek:
2
