Games in economic development
Bruce Wydick
H1 Economic development, interdependence and incentives
De inleiding van h1 gaat over corruptive in Mexico. Een gedeelte van de moeilijkheid met corruptie in
Mexico is dat het vaak moeilijk is om vast te stellen waar de grens ligt tussen onschuldige culturele
normen en waar de mordida begint. Widespread corruptie is niet de norm in ieder land. Vele van
deze verschillen worden beinvloed door de verwachtingen van mensen over het gedrag van andere.
Als de verwachtingen van de Mexicanen anders zouden zijn, zouden ze anders reageren. Op deze
manier is het fenomeen van corruptie een probleem van coordinatie, waar gehele samenlevingen
zichzelf coördineren rond corrupt of niet-corrupt. Het probleem in the game is dat eerdere acties
uitmaken. Ervaringen in het verleden vormen de verwachtingen van de mensen in het heden en de
toekomst. In dit opzicht blijft Mexico een gevangenen van zijn verwachtingen.
Wat maakt rijke landen rijk en arme landen arm? Het korte antwoord is dat de arme landen, relatief
gezien tegenover de rijke landen, een tekort aan kapitaal, technologie en educatie hebben. Ook
missen ze de arbeidsverdeling die daarbij hoort.
Dit is echter net zoiets als zeggen dat iemand honger heeft omdat hij niet genoeg eten heeft, waar
maar niet nuttig. De belangrijkere issue is waarom kapitaal, technologie en educatie schaars zijn in
sommige landen, terwijl ze goed vertegenwoordigd zijn in andere landen.
Wat wordt aangeboden in dit boek is een framework voor het snappen van armoede en
ontwikkelingsproblemen. Individuen overal ter wereld maken deel uit van een sociale, politieke en
economische netwerken waar het gedrag van anderen hun eigen beste keuzes beinvloed en
andersom. Een situatie waar de keuzes en welvaart van mensen van elkaar afhankelijk zijn, wordt
een game genoemd. Wat je zult zien in dit boek is dat de oplossing voor een game grotendeels
afhangt van het institutionele framework waarin de game zich afspeelt. Dit boek probeert de
economische ontwikkeling te snappen, door te kijken naar de werking van de economie en te kijken
naar de stimulansen en instituten die effect hebben op het alledaagse micro-niveau gedrag.
A brief history of thought
In de LDC’s hing een pessimistische sfeer over het vermogen van de niet-geïndustrialiseerde landen
om zich goed te ontwikkelen in de context van open economische relaties met de bevoordeelde
economische landen. Een beeld dat wordt benadrukt door denkers als Paul Prebisch en Hans Singer.
Import protectie en door de staat georganiseerde industriële planning werden de geprefereerde
oplossingen in India, Latijns Amerika en het merendeel van de ontwikkelingslanden.
De algehele gedachtegang van het economisch ontwikkelingsbeleid zou samen gevat kunnen worden
als “get the planning right”. Rond de late 70’er jaren was de consensus dat het industriele planning
model voldaan was. Er moest een nieuw model komen. Aan de ene kant waren bedrijven opgegroeid
tot succesvolle goed lopende exporteurs, aan de andere kant waren er bedrijven die opgroeide tot
kapitaal slurpende en staatsafhankelijke bedrijven. Altijd dorstiger voor overheids subsidies, werden
deze industrieeen een bodemloze put voor overheidsuitgaven. De makkelijke oplossing, vooral in
Latijns-Amerika was geld bijdrukken om deze industrieen draaiende te houden. Het komt niet als
verrassing dat dit leidde tot hyperinflatie en een onstabiele economie. De targets die aangepakt
moesten worden waren de staat gesponsorde industrieen, die beschermd werden voor buitenlandse
competitie door uitgebreide systemen van binnenlandse subsidies, tarieven en quota. Wat het
,meeste indruk maakte op de IMF en de wereldbank was het feit dat de staatsindustrieplanning voor
grote verschillen had gezorgd tussen de binnenlandse prijzen en de wereldmarktprijzen. Als een
resultaat hiervan werden prijsverstoringen om binnenlandse industrieen te beschermen consequent
gezien als een grote bron van economische ‘backwardness’ en ‘instabiliteit’.
De reactie die hierop volgde van de IMF en de wereldbank was ‘getting the prices right’.
Economische schoktherapie werd gebruikt in landen, om de inflatie te verlagen en de productie te
stimuleren, om de binnenlandse prijzen zo snel mogelijk op een lijn te krijgen met de relatieve
waarde van goederen op de wereldmarkt.
De grote test voor getting the prices right was de val van de Sovjet Unie. “Getting the prices right” in
Rusland zorgde voor een economie met wijdverspreid met monopolie, corruptie en georganiseerde
misdaad. “Getting the prices right” bleek een ramp te zijn geweest. Een pluspunt van het Rusland
debacle was dat men een beter inzicht had van wat markten deed werken.
Er werd geleerd dat het vooral de ‘incentives’ zijn en niet zo zeer de prijzen die er toe doen.
Als iemand de tegenwoordige consensus zou benoemen, zou het ‘getting the incentives right’
genoemd kunnen worden.
Incentives en strategische interdependence (onderlinge afhankelijkheid)
Incentives worden gevormd door beloningen die worden vergaard door verschillende activiteiten,
door het institutionele framework waarin één ieder zich in bevindt en door iemands verwachtingen
over de gedragingen van andere. Je optimale beslissing hangt gedeeltelijk af van wat de ander doet,
en de optimale beslissing van een ander hangt gedeeltelijk af wat jij doet. Dit heet strategische
interdependence (onderlinge afhankelijkheid).
Development traps
Op deze manier kan een economie “vast” komen te zitten op het pad naar economische ontwikkeling
toe. Economisch, politiek of sociaal gedrag dat de kop op steekt, zorgt voor negatief zelf-versterkend
gedrag en dit zorgt ervoor dat de samenleving slechter af is dan eerst en er moeilijk verandering
komt.
De verschillende games die behandeld gaan worden zullen dienen als ‘building blocks’ voor het
ontdekken van de relatie tussen economische ontwikkeling en gedragsincentives.
Begrijpen hoe ieder van deze games verschillen van de ander is noodzakelijk om de belangrijkste
verschillen in incentives te snappen die onderliggend zijn voor de voorbeelden.
Bienvenidos a Los Angeles
Als een grote groep immigranten uit een bepaald land in een stad zit (bijv. LA), is het voor andere
migranten makkelijker om ze te volgen.
Vanwege dit “beachhead” effect, clusteren veel immigranten uit een land samen in een of twee
grote steden.
Het immigranten netwerk is cruciaal in dit hele avontuur. Degene zonder een netwerk zijn
gedwongen om op de straat te worstelen zonder moraal, sociaal, economische support.
Het gedrag van 1 immigrant vormt in grote mate het gedrag van de andere immigrant en vice versa.
, H2 Games
Adam Smith’s idee van de “onzichtbare” hand die de economie stuurt, stelt dat het beste voor
economieën de vrij handel is en dat het zijn beloop moet hebben. Een van de meest opvallende
bijdragen van game theorie is geweest, het demonstreren dat het voordeel van de “onzichtbare
hand” een speciale case is, in plaats van de algemene waarheid over de effecten van economische
zelf interesse.
Game Theory
Het werk van de Franse econoom Augustin Cournot gaf het eerste inzicht in de formalisatie van
strategisch gedrag in the 1830’s. John von Neumann en Oskar Morgenstern worden gezien als de
grondleggers van game theorie. Ze bewezen dat er een evenwichtige oplossing is elke zero-sum
game, een klasse van 2 speler games waarbij de overwinning van de ene speler een gelijkwaardig
verlies bij de ander impliceert.
Battle of the sexes (corruptie)
Een cultuur van corruptie bevat versterkend gedrag dat een Nash-equilibrium vormt “in the cell
located in the intersection of the bottom row and right column. Een voorbeeld hiervan is het
corruptie model. De public official verwacht smeergeld en de businessman is bereid dit te leveren.
Geen van beide zal kiezen om af te wijken van het gegeven gedrag van de ander. (er zijn in deze
game 2 equilibriums: corrupt, corrupt en eerlijk, eerlijk. Deze 2 zijn allebei NE, het ligt hierbij aan de
culturele context.
Er zijn dus 2 NE mogelijk in een game. Dit is waar voor alle 2-strategie coördinatie. In the general
case of m players in an n-strategy coordination, there are typically n Nash equilibria (not m). Welke
NE zal plaatsvinden is vaak moeilijk te voorspellen maar het verleden neigt de toekomst te vormen.
Hetgene dat we zeker weten over een coordinatie game is dat spelers uiteindelijk zullen coordineren
op gelijk gestemd gedrag.
Het corruptie game wordt het ‘battle of the sexes’ game genoemd. Dit wordt gezien als game waar
een man en een vrouw allebei naar een andere plek willen op date.
Als een 2 speler coordinatie game, heeft de ‘battle of the sexes’ game 2 NE, maar iedere speler
prefereert het ene NE boven de andere NE.
Public official
honest corrupt
Businessman honest 1 -2
3 0
corrupt 0 3
-2 1
Staghunt (migration game)
In the migration game 2 peasants want to migrate to the US, where currently few of their
countryman have settled. If they stay, they will both get their rural pay (payoff: 1) but if they both go
they can form a small network in which they divide living expenses (payofft: 3). If only one goes, the
payoff will be -2 for the person who migrated and 1 for the person who stays.
Bruce Wydick
H1 Economic development, interdependence and incentives
De inleiding van h1 gaat over corruptive in Mexico. Een gedeelte van de moeilijkheid met corruptie in
Mexico is dat het vaak moeilijk is om vast te stellen waar de grens ligt tussen onschuldige culturele
normen en waar de mordida begint. Widespread corruptie is niet de norm in ieder land. Vele van
deze verschillen worden beinvloed door de verwachtingen van mensen over het gedrag van andere.
Als de verwachtingen van de Mexicanen anders zouden zijn, zouden ze anders reageren. Op deze
manier is het fenomeen van corruptie een probleem van coordinatie, waar gehele samenlevingen
zichzelf coördineren rond corrupt of niet-corrupt. Het probleem in the game is dat eerdere acties
uitmaken. Ervaringen in het verleden vormen de verwachtingen van de mensen in het heden en de
toekomst. In dit opzicht blijft Mexico een gevangenen van zijn verwachtingen.
Wat maakt rijke landen rijk en arme landen arm? Het korte antwoord is dat de arme landen, relatief
gezien tegenover de rijke landen, een tekort aan kapitaal, technologie en educatie hebben. Ook
missen ze de arbeidsverdeling die daarbij hoort.
Dit is echter net zoiets als zeggen dat iemand honger heeft omdat hij niet genoeg eten heeft, waar
maar niet nuttig. De belangrijkere issue is waarom kapitaal, technologie en educatie schaars zijn in
sommige landen, terwijl ze goed vertegenwoordigd zijn in andere landen.
Wat wordt aangeboden in dit boek is een framework voor het snappen van armoede en
ontwikkelingsproblemen. Individuen overal ter wereld maken deel uit van een sociale, politieke en
economische netwerken waar het gedrag van anderen hun eigen beste keuzes beinvloed en
andersom. Een situatie waar de keuzes en welvaart van mensen van elkaar afhankelijk zijn, wordt
een game genoemd. Wat je zult zien in dit boek is dat de oplossing voor een game grotendeels
afhangt van het institutionele framework waarin de game zich afspeelt. Dit boek probeert de
economische ontwikkeling te snappen, door te kijken naar de werking van de economie en te kijken
naar de stimulansen en instituten die effect hebben op het alledaagse micro-niveau gedrag.
A brief history of thought
In de LDC’s hing een pessimistische sfeer over het vermogen van de niet-geïndustrialiseerde landen
om zich goed te ontwikkelen in de context van open economische relaties met de bevoordeelde
economische landen. Een beeld dat wordt benadrukt door denkers als Paul Prebisch en Hans Singer.
Import protectie en door de staat georganiseerde industriële planning werden de geprefereerde
oplossingen in India, Latijns Amerika en het merendeel van de ontwikkelingslanden.
De algehele gedachtegang van het economisch ontwikkelingsbeleid zou samen gevat kunnen worden
als “get the planning right”. Rond de late 70’er jaren was de consensus dat het industriele planning
model voldaan was. Er moest een nieuw model komen. Aan de ene kant waren bedrijven opgegroeid
tot succesvolle goed lopende exporteurs, aan de andere kant waren er bedrijven die opgroeide tot
kapitaal slurpende en staatsafhankelijke bedrijven. Altijd dorstiger voor overheids subsidies, werden
deze industrieeen een bodemloze put voor overheidsuitgaven. De makkelijke oplossing, vooral in
Latijns-Amerika was geld bijdrukken om deze industrieen draaiende te houden. Het komt niet als
verrassing dat dit leidde tot hyperinflatie en een onstabiele economie. De targets die aangepakt
moesten worden waren de staat gesponsorde industrieen, die beschermd werden voor buitenlandse
competitie door uitgebreide systemen van binnenlandse subsidies, tarieven en quota. Wat het
,meeste indruk maakte op de IMF en de wereldbank was het feit dat de staatsindustrieplanning voor
grote verschillen had gezorgd tussen de binnenlandse prijzen en de wereldmarktprijzen. Als een
resultaat hiervan werden prijsverstoringen om binnenlandse industrieen te beschermen consequent
gezien als een grote bron van economische ‘backwardness’ en ‘instabiliteit’.
De reactie die hierop volgde van de IMF en de wereldbank was ‘getting the prices right’.
Economische schoktherapie werd gebruikt in landen, om de inflatie te verlagen en de productie te
stimuleren, om de binnenlandse prijzen zo snel mogelijk op een lijn te krijgen met de relatieve
waarde van goederen op de wereldmarkt.
De grote test voor getting the prices right was de val van de Sovjet Unie. “Getting the prices right” in
Rusland zorgde voor een economie met wijdverspreid met monopolie, corruptie en georganiseerde
misdaad. “Getting the prices right” bleek een ramp te zijn geweest. Een pluspunt van het Rusland
debacle was dat men een beter inzicht had van wat markten deed werken.
Er werd geleerd dat het vooral de ‘incentives’ zijn en niet zo zeer de prijzen die er toe doen.
Als iemand de tegenwoordige consensus zou benoemen, zou het ‘getting the incentives right’
genoemd kunnen worden.
Incentives en strategische interdependence (onderlinge afhankelijkheid)
Incentives worden gevormd door beloningen die worden vergaard door verschillende activiteiten,
door het institutionele framework waarin één ieder zich in bevindt en door iemands verwachtingen
over de gedragingen van andere. Je optimale beslissing hangt gedeeltelijk af van wat de ander doet,
en de optimale beslissing van een ander hangt gedeeltelijk af wat jij doet. Dit heet strategische
interdependence (onderlinge afhankelijkheid).
Development traps
Op deze manier kan een economie “vast” komen te zitten op het pad naar economische ontwikkeling
toe. Economisch, politiek of sociaal gedrag dat de kop op steekt, zorgt voor negatief zelf-versterkend
gedrag en dit zorgt ervoor dat de samenleving slechter af is dan eerst en er moeilijk verandering
komt.
De verschillende games die behandeld gaan worden zullen dienen als ‘building blocks’ voor het
ontdekken van de relatie tussen economische ontwikkeling en gedragsincentives.
Begrijpen hoe ieder van deze games verschillen van de ander is noodzakelijk om de belangrijkste
verschillen in incentives te snappen die onderliggend zijn voor de voorbeelden.
Bienvenidos a Los Angeles
Als een grote groep immigranten uit een bepaald land in een stad zit (bijv. LA), is het voor andere
migranten makkelijker om ze te volgen.
Vanwege dit “beachhead” effect, clusteren veel immigranten uit een land samen in een of twee
grote steden.
Het immigranten netwerk is cruciaal in dit hele avontuur. Degene zonder een netwerk zijn
gedwongen om op de straat te worstelen zonder moraal, sociaal, economische support.
Het gedrag van 1 immigrant vormt in grote mate het gedrag van de andere immigrant en vice versa.
, H2 Games
Adam Smith’s idee van de “onzichtbare” hand die de economie stuurt, stelt dat het beste voor
economieën de vrij handel is en dat het zijn beloop moet hebben. Een van de meest opvallende
bijdragen van game theorie is geweest, het demonstreren dat het voordeel van de “onzichtbare
hand” een speciale case is, in plaats van de algemene waarheid over de effecten van economische
zelf interesse.
Game Theory
Het werk van de Franse econoom Augustin Cournot gaf het eerste inzicht in de formalisatie van
strategisch gedrag in the 1830’s. John von Neumann en Oskar Morgenstern worden gezien als de
grondleggers van game theorie. Ze bewezen dat er een evenwichtige oplossing is elke zero-sum
game, een klasse van 2 speler games waarbij de overwinning van de ene speler een gelijkwaardig
verlies bij de ander impliceert.
Battle of the sexes (corruptie)
Een cultuur van corruptie bevat versterkend gedrag dat een Nash-equilibrium vormt “in the cell
located in the intersection of the bottom row and right column. Een voorbeeld hiervan is het
corruptie model. De public official verwacht smeergeld en de businessman is bereid dit te leveren.
Geen van beide zal kiezen om af te wijken van het gegeven gedrag van de ander. (er zijn in deze
game 2 equilibriums: corrupt, corrupt en eerlijk, eerlijk. Deze 2 zijn allebei NE, het ligt hierbij aan de
culturele context.
Er zijn dus 2 NE mogelijk in een game. Dit is waar voor alle 2-strategie coördinatie. In the general
case of m players in an n-strategy coordination, there are typically n Nash equilibria (not m). Welke
NE zal plaatsvinden is vaak moeilijk te voorspellen maar het verleden neigt de toekomst te vormen.
Hetgene dat we zeker weten over een coordinatie game is dat spelers uiteindelijk zullen coordineren
op gelijk gestemd gedrag.
Het corruptie game wordt het ‘battle of the sexes’ game genoemd. Dit wordt gezien als game waar
een man en een vrouw allebei naar een andere plek willen op date.
Als een 2 speler coordinatie game, heeft de ‘battle of the sexes’ game 2 NE, maar iedere speler
prefereert het ene NE boven de andere NE.
Public official
honest corrupt
Businessman honest 1 -2
3 0
corrupt 0 3
-2 1
Staghunt (migration game)
In the migration game 2 peasants want to migrate to the US, where currently few of their
countryman have settled. If they stay, they will both get their rural pay (payoff: 1) but if they both go
they can form a small network in which they divide living expenses (payofft: 3). If only one goes, the
payoff will be -2 for the person who migrated and 1 for the person who stays.
