Neuroticisme en variabiliteit in
basale cognitieve processen
Abstract
Neuroticisme is een van de BIG 5 persoonlijkheidstrekken en wordt gekenmerkt door
emotionele instabiliteit wat zich later kan uiten in angststoornissen en depressies. Robinson en
Tamir (2005) hebben onderzocht in hoeverre neuroticisme gerelateerd was aan variabiliteit in
basale cognitieve processen en hebben daarbij een significant positief verband gevonden
tussen neuroticisme en reactietijd. In dit onderzoek wordt het onderzoek van Robinson en
Tamir gerepliceerd. Participanten afkomstig van Universiteit Utrecht zullen eerst een simpele
reactietijdtaak uitvoeren, gevolgd door de Stroop Kleur-Woord Interferentie Taak en zullen
ten slotte de Goldberg Stability Scale invullen. In de resultatensectie komt naar voren dat er
geen significant verband is gevonden tussen neuroticisme en variabiliteit in basale cognitieve
processen. De gestelde hypothese van dit onderzoek wordt dus verworpen.
, Inleiding
Neuroticisme is een persoonlijkheidstrek die wordt gelinkt aan emotionele instabiliteit, angst,
gespannenheid en teruggetrokken gedrag (Britannica, 2019). Het valt onder een van de Big
Five persoonlijkheidskenmerken en wordt door verschillende onderzoekers gelinkt aan een
verminderde werking van cognitie (Crowe, Andel, Pedersen, Fratiglioni, & Gatz, 2006;
(Chapman et al., 2012). Dit wil zeggen dat individuen met een hoge mate van neuroticisme
over het algemeen slechter scoren op taken als probleemoplossing, reactievermogen,
besluitvorming en kennisverwerving. Personen met een hoge mate van neuroticisme hebben
een hogere kans op mentale stoornissen (Ormel et al., 2013) en hebben meer moeite met het
behouden van focus (Saylik, Szameitat, & Cheeta, 2018). Vooral de moeite met het behouden
van focus kan een oorzaak zijn voor de stelling dat mensen die hoog scoren op neuroticisme
meer last hebben van mentale ruis. Mentale ruis staat voor de verminderde werking van basale
cognitieve processen. Een andere oorzaak van deze mentale ruis herleidt zich naar de
emotionele instabiliteit die neuroticisme kenmerkt. Continue veranderingen in emoties bij
neuroticisme zorgen voor een verhoogde hersenactiviteit en sterkere verbindingen in het brein
(Ueda et al., 2018). Deze verhoogde hersenactiviteit kan een andere oorzaak zijn voor mentale
ruis, omdat het brein hierdoor zijn kracht moet verdelen over meerdere hersengebieden.
Ook uit het onderzoek van Robinson en Tamir (2005) kwam dit resultaat naar voren.
Robin en Tamir onderzochten in hoeverre neuroticisme gerelateerd was aan variabiliteit in
basale cognitieve processen. Dit hebben de onderzoekers gemeten door middel van een
simpele reactietijd taak. Sinds 2005 is de wetenschap en het onderzoek naar de invloed van
neuroticisme op de cognitie echter gegroeid, waardoor er veel nieuwe informatie te vinden is
die ten tijde van het onderzoek van Robinson en Tamir nog niet bekend was. Er is vooral veel
onderzoek gedaan op het emotioneel aspect van vermindering van cognitie door neuroticisme.
Deze onderzoeken baseren zich op bekende informatie die onder andere door Robinson en
basale cognitieve processen
Abstract
Neuroticisme is een van de BIG 5 persoonlijkheidstrekken en wordt gekenmerkt door
emotionele instabiliteit wat zich later kan uiten in angststoornissen en depressies. Robinson en
Tamir (2005) hebben onderzocht in hoeverre neuroticisme gerelateerd was aan variabiliteit in
basale cognitieve processen en hebben daarbij een significant positief verband gevonden
tussen neuroticisme en reactietijd. In dit onderzoek wordt het onderzoek van Robinson en
Tamir gerepliceerd. Participanten afkomstig van Universiteit Utrecht zullen eerst een simpele
reactietijdtaak uitvoeren, gevolgd door de Stroop Kleur-Woord Interferentie Taak en zullen
ten slotte de Goldberg Stability Scale invullen. In de resultatensectie komt naar voren dat er
geen significant verband is gevonden tussen neuroticisme en variabiliteit in basale cognitieve
processen. De gestelde hypothese van dit onderzoek wordt dus verworpen.
, Inleiding
Neuroticisme is een persoonlijkheidstrek die wordt gelinkt aan emotionele instabiliteit, angst,
gespannenheid en teruggetrokken gedrag (Britannica, 2019). Het valt onder een van de Big
Five persoonlijkheidskenmerken en wordt door verschillende onderzoekers gelinkt aan een
verminderde werking van cognitie (Crowe, Andel, Pedersen, Fratiglioni, & Gatz, 2006;
(Chapman et al., 2012). Dit wil zeggen dat individuen met een hoge mate van neuroticisme
over het algemeen slechter scoren op taken als probleemoplossing, reactievermogen,
besluitvorming en kennisverwerving. Personen met een hoge mate van neuroticisme hebben
een hogere kans op mentale stoornissen (Ormel et al., 2013) en hebben meer moeite met het
behouden van focus (Saylik, Szameitat, & Cheeta, 2018). Vooral de moeite met het behouden
van focus kan een oorzaak zijn voor de stelling dat mensen die hoog scoren op neuroticisme
meer last hebben van mentale ruis. Mentale ruis staat voor de verminderde werking van basale
cognitieve processen. Een andere oorzaak van deze mentale ruis herleidt zich naar de
emotionele instabiliteit die neuroticisme kenmerkt. Continue veranderingen in emoties bij
neuroticisme zorgen voor een verhoogde hersenactiviteit en sterkere verbindingen in het brein
(Ueda et al., 2018). Deze verhoogde hersenactiviteit kan een andere oorzaak zijn voor mentale
ruis, omdat het brein hierdoor zijn kracht moet verdelen over meerdere hersengebieden.
Ook uit het onderzoek van Robinson en Tamir (2005) kwam dit resultaat naar voren.
Robin en Tamir onderzochten in hoeverre neuroticisme gerelateerd was aan variabiliteit in
basale cognitieve processen. Dit hebben de onderzoekers gemeten door middel van een
simpele reactietijd taak. Sinds 2005 is de wetenschap en het onderzoek naar de invloed van
neuroticisme op de cognitie echter gegroeid, waardoor er veel nieuwe informatie te vinden is
die ten tijde van het onderzoek van Robinson en Tamir nog niet bekend was. Er is vooral veel
onderzoek gedaan op het emotioneel aspect van vermindering van cognitie door neuroticisme.
Deze onderzoeken baseren zich op bekende informatie die onder andere door Robinson en
