Medisch HC6
Het hart
De functie van het hart en de bloedsomloop
Voor de aanvoer van zuurstof en voedingsstoffen en de afvoer van afvalstoffen zijn onze
lichaamscellen afhankelijk van de omringende interstitiële vloeistof. De omstandigheden in deze stof
worden stabiel gehouden via voortdurende uitwisseling tussen de perifere weefsels en het
circulerende bloed.
Als bloed niet langer stroomt, raakt de toevoer van zuurstof en voedingsstoffen snel uitgeput, kan
het bloed niet langer afvalstoffen opnemen en kunnen hormonen en witte bloedcellen hun
doelcellen niet langer bereiken.
Uiteindelijk zijn alle functies van het bloedvatenstelsel afhankelijk van het hart.
Bloed stroomt door een netwerk van bloedvaten die vanuit het hart naar de perifere weefsels lopen.
Bloedvaten worden onderverdeeld in:
- Kleine bloedsomloop (pulmonaire circulatie)
Vervoert bloed van en naar gaswisseling oppervlakken van de longen.
- Grote bloedsomloop (systeemcirculatie)
Vervoert bloed naar de rest van het lichaam.
Elke bloedsomloop begint en eindigt bij het hart en bloed verplaatst zich beurtelings door deze 2
bloedsomlopen. Bloed dat vanuit de grote bloedsomloop terugkeert naar het hart, moet eerst de
kleine bloedsomloop door, voordat het weer terugkeert in de grote bloedsomloop.
Arteriën (slagaders) of efferente bloedvaten voeren bloed van het hart weg. Venen (aders) of
afferente vaten voeren het bloed terug naar het hart.
Capillairen (haarvaten) zijn kleine dunwandige bloedvaten tussen de kleinste arteriën en vaten.
↳ Dankzij deze dunne wanden kan een uitwisseling plaatsvinden van voedingsstoffen, opgeloste
gassen en afvalstoffen tussen het bloed en de omringende weefsels.
Het hart bevat 4 musculaire compartimenten, 2 voor elke bloedsomloop:
- Het rechteratrium / rechterboezem
Ontvangt bloed uit de grote bloedsomloop en geeft
dat door aan het rechterventrikel . rechterkamer.
- De rechterventrikel / rechterkamer
Stuwt het bloed in de kleine bloedsomloop.
, Anatomie en de fysiologie van het hart
Het hart bevindt zich in het mediastinum. Dit is de ruimte die de borstholte in 2 longholten verdeelt.
Het mediastinum bevat ook de grote vaten, de thymus, de oesophagus en de trachea.
Het hart is omgeven door de pericardiale holte. De bekleding van deze holte is een sereuze
membraan, die we het hartzakje of pericardium noemen.
Het pericardium kan onderverdeeld worden in:
- Viscerale pericardium
Bedekt het buitenste oppervlak van het hart.
- Pariëtale pericardium
Bedekt de buitenste laag van deze sereuze membraan.
De ruimte tussen het viscerale en pariëtale oppervlak vormt de pericardiale holte.
Het hartzakje (pericardium) kan ontsteken. Dit noemen
we pericarditis. Door deze ontsteking komt er meer
vloeistof in het zakje, wat ervoor zorgt dat het hart in
verdrukking raakt.
Hierdoor kan het hart niet goed functioneren en
ontstaat er een diastolische disfunctie.
Hierbij komt er tijdens de vullingsfase van het hart te
weinig bloed de ventrikels binnen, waardoor er minder
bloed het hart uit, naar het lichaam of longen gaat.
Op het moment dat de druk in de bloedvaten te laag is om de vitale lichaamsfuncties in stand te
houden, ontstaat er een shock.
Er zijn verschillende oorzaken van een shock:
Het hart
De functie van het hart en de bloedsomloop
Voor de aanvoer van zuurstof en voedingsstoffen en de afvoer van afvalstoffen zijn onze
lichaamscellen afhankelijk van de omringende interstitiële vloeistof. De omstandigheden in deze stof
worden stabiel gehouden via voortdurende uitwisseling tussen de perifere weefsels en het
circulerende bloed.
Als bloed niet langer stroomt, raakt de toevoer van zuurstof en voedingsstoffen snel uitgeput, kan
het bloed niet langer afvalstoffen opnemen en kunnen hormonen en witte bloedcellen hun
doelcellen niet langer bereiken.
Uiteindelijk zijn alle functies van het bloedvatenstelsel afhankelijk van het hart.
Bloed stroomt door een netwerk van bloedvaten die vanuit het hart naar de perifere weefsels lopen.
Bloedvaten worden onderverdeeld in:
- Kleine bloedsomloop (pulmonaire circulatie)
Vervoert bloed van en naar gaswisseling oppervlakken van de longen.
- Grote bloedsomloop (systeemcirculatie)
Vervoert bloed naar de rest van het lichaam.
Elke bloedsomloop begint en eindigt bij het hart en bloed verplaatst zich beurtelings door deze 2
bloedsomlopen. Bloed dat vanuit de grote bloedsomloop terugkeert naar het hart, moet eerst de
kleine bloedsomloop door, voordat het weer terugkeert in de grote bloedsomloop.
Arteriën (slagaders) of efferente bloedvaten voeren bloed van het hart weg. Venen (aders) of
afferente vaten voeren het bloed terug naar het hart.
Capillairen (haarvaten) zijn kleine dunwandige bloedvaten tussen de kleinste arteriën en vaten.
↳ Dankzij deze dunne wanden kan een uitwisseling plaatsvinden van voedingsstoffen, opgeloste
gassen en afvalstoffen tussen het bloed en de omringende weefsels.
Het hart bevat 4 musculaire compartimenten, 2 voor elke bloedsomloop:
- Het rechteratrium / rechterboezem
Ontvangt bloed uit de grote bloedsomloop en geeft
dat door aan het rechterventrikel . rechterkamer.
- De rechterventrikel / rechterkamer
Stuwt het bloed in de kleine bloedsomloop.
, Anatomie en de fysiologie van het hart
Het hart bevindt zich in het mediastinum. Dit is de ruimte die de borstholte in 2 longholten verdeelt.
Het mediastinum bevat ook de grote vaten, de thymus, de oesophagus en de trachea.
Het hart is omgeven door de pericardiale holte. De bekleding van deze holte is een sereuze
membraan, die we het hartzakje of pericardium noemen.
Het pericardium kan onderverdeeld worden in:
- Viscerale pericardium
Bedekt het buitenste oppervlak van het hart.
- Pariëtale pericardium
Bedekt de buitenste laag van deze sereuze membraan.
De ruimte tussen het viscerale en pariëtale oppervlak vormt de pericardiale holte.
Het hartzakje (pericardium) kan ontsteken. Dit noemen
we pericarditis. Door deze ontsteking komt er meer
vloeistof in het zakje, wat ervoor zorgt dat het hart in
verdrukking raakt.
Hierdoor kan het hart niet goed functioneren en
ontstaat er een diastolische disfunctie.
Hierbij komt er tijdens de vullingsfase van het hart te
weinig bloed de ventrikels binnen, waardoor er minder
bloed het hart uit, naar het lichaam of longen gaat.
Op het moment dat de druk in de bloedvaten te laag is om de vitale lichaamsfuncties in stand te
houden, ontstaat er een shock.
Er zijn verschillende oorzaken van een shock:
