Hoofdstuk 8 Het voorbereidend onderzoek
8.1 Inleiding
Wanneer de politie een strafrechtelijk onderzoek start, is dat een voorbereiden onderzoek.
In het voorbereidend onderzoek zal worden onderzocht of er een strafbaar feit is gepleegd
en of een verdachte kan worden gevonden. Het voorbereidend onderzoek vormt in twee
opzichten een voorbereiding. In de eerste plaats zal de OvJ op basis van dit onderzoek
kunnen beslissen of de verdachte voor een rechter zal worden gedagvaard om te worden
berecht of een strafbeschikking zal ontvangen. Het tweede aspect van voorbereiding is
gelegen in het verzamelen van materiaal op basis waarvan de rechter de vragen van art. 350
Sv zal kunnen beantwoorden. De wet geeft aan wat onder het voorbereidend onderzoek
verstaan moet worden. Volgens art. 132 Sv is dit het onderzoek dat aan het onderzoek ter
terechtzitting voorafgaat. Bijna iedere strafzaak begint met een opsporingsonderzoek. Onder
de verantwoordelijkheid van een OvJ wordt onderzoek gedaan n.a.v. een redelijk vermoeden
dat een strafbaar feit is begaan.
8.2 Opsporingsonderzoek
8.2.1 Inleiding
Wanneer op grond van feiten of omstandigheden een redelijk vermoeden is gerezen dat een
strafbaar feit heeft plaatsgevonden, spreken we van een verdenking (art. 27 Sv). Wordt
n.a.v. een verdenking een strafrechtelijk onderzoek gestart, dan is dat een
opsporingsonderzoek. Tijdens het opsporingsonderzoek worden opsporingsbevoegdheden
toegepast. Vrijwel altijd bevatten de wettelijke bepalingen waarin die bevoegdheden worden
toegekend, de voorwaarde dat sprake moet zijn van een verdenking.
8.2.2 Opsporing en controle
Veel bijzondere wetten geven de mogelijkheid om controles uit te voeren. Voor dit doel
worden bijzondere bevoegdheden toegekend, die controlebevoegdheden worden genoemd.
In geval van controle wordt, zonder dat er aanwijzingen zijn dat een bepaalde persoon
betrokken is bij een strafbaar feit, onderzoek gedaan. Controle is geen gericht onderzoek
naar een bepaalde persoon. De gecontroleerde is dan ook geen verdachte in de zin van art.
27 Sv. Tijdens de controle kan wel een verdenking ontstaan. Wanneer
controlebevoegdheden worden gebruikt voor een ander doel dan waarvoor ze toegekend
zijn, is er sprake van détournement de pouvoir.
8.2.3 De aanvang van het opsporingsonderzoek
Een opsporingsonderzoek zal pas kunnen starten wanneer opsporingsambtenaren op de
hoogte zijn van bepaalde verdachte feiten of omstandigheden. Bij delicten met een
slachtoffer wordt vaak aangifte gedaan. In geval van verdenking van sommige delicten mag
slechts worden vervolgd wanneer het slachtoffer een verzoek tot vervolging doet bij de
aangifte. Er wordt dan van een klacht gesproken (art. 164 lid 1 Sv).
8.2.4 Opsporingsambtenaren
Veel opsporingsbevoegdheden mogen uitsluitend worden uitgeoefend door
opsporingsambtenaren, ambtenaren die door de wet belast worden met de taak strafbare
feiten op te sporen. De wet geeft precies aan wie als opsporingsambtenaar aangemerkt
kunnen worden. Er kunnen twee categorieën worden onderscheiden: algemene (limitatief
opgesomd in art. 141 Sv) en buitengewone opsporingsambtenaren (opgesomd in art. 142
Sv).
8.1 Inleiding
Wanneer de politie een strafrechtelijk onderzoek start, is dat een voorbereiden onderzoek.
In het voorbereidend onderzoek zal worden onderzocht of er een strafbaar feit is gepleegd
en of een verdachte kan worden gevonden. Het voorbereidend onderzoek vormt in twee
opzichten een voorbereiding. In de eerste plaats zal de OvJ op basis van dit onderzoek
kunnen beslissen of de verdachte voor een rechter zal worden gedagvaard om te worden
berecht of een strafbeschikking zal ontvangen. Het tweede aspect van voorbereiding is
gelegen in het verzamelen van materiaal op basis waarvan de rechter de vragen van art. 350
Sv zal kunnen beantwoorden. De wet geeft aan wat onder het voorbereidend onderzoek
verstaan moet worden. Volgens art. 132 Sv is dit het onderzoek dat aan het onderzoek ter
terechtzitting voorafgaat. Bijna iedere strafzaak begint met een opsporingsonderzoek. Onder
de verantwoordelijkheid van een OvJ wordt onderzoek gedaan n.a.v. een redelijk vermoeden
dat een strafbaar feit is begaan.
8.2 Opsporingsonderzoek
8.2.1 Inleiding
Wanneer op grond van feiten of omstandigheden een redelijk vermoeden is gerezen dat een
strafbaar feit heeft plaatsgevonden, spreken we van een verdenking (art. 27 Sv). Wordt
n.a.v. een verdenking een strafrechtelijk onderzoek gestart, dan is dat een
opsporingsonderzoek. Tijdens het opsporingsonderzoek worden opsporingsbevoegdheden
toegepast. Vrijwel altijd bevatten de wettelijke bepalingen waarin die bevoegdheden worden
toegekend, de voorwaarde dat sprake moet zijn van een verdenking.
8.2.2 Opsporing en controle
Veel bijzondere wetten geven de mogelijkheid om controles uit te voeren. Voor dit doel
worden bijzondere bevoegdheden toegekend, die controlebevoegdheden worden genoemd.
In geval van controle wordt, zonder dat er aanwijzingen zijn dat een bepaalde persoon
betrokken is bij een strafbaar feit, onderzoek gedaan. Controle is geen gericht onderzoek
naar een bepaalde persoon. De gecontroleerde is dan ook geen verdachte in de zin van art.
27 Sv. Tijdens de controle kan wel een verdenking ontstaan. Wanneer
controlebevoegdheden worden gebruikt voor een ander doel dan waarvoor ze toegekend
zijn, is er sprake van détournement de pouvoir.
8.2.3 De aanvang van het opsporingsonderzoek
Een opsporingsonderzoek zal pas kunnen starten wanneer opsporingsambtenaren op de
hoogte zijn van bepaalde verdachte feiten of omstandigheden. Bij delicten met een
slachtoffer wordt vaak aangifte gedaan. In geval van verdenking van sommige delicten mag
slechts worden vervolgd wanneer het slachtoffer een verzoek tot vervolging doet bij de
aangifte. Er wordt dan van een klacht gesproken (art. 164 lid 1 Sv).
8.2.4 Opsporingsambtenaren
Veel opsporingsbevoegdheden mogen uitsluitend worden uitgeoefend door
opsporingsambtenaren, ambtenaren die door de wet belast worden met de taak strafbare
feiten op te sporen. De wet geeft precies aan wie als opsporingsambtenaar aangemerkt
kunnen worden. Er kunnen twee categorieën worden onderscheiden: algemene (limitatief
opgesomd in art. 141 Sv) en buitengewone opsporingsambtenaren (opgesomd in art. 142
Sv).
