De ziekte van Pfeiffer
Inhoud
- Wat is de ziekte van Pfeiffer?
- Symptomen van de ziekte van Pfeiffer
- Besmetting en verloop van de ziekte van Pfeiffer
- Diagnose
- Behandeling en effect van de ziekte van Pfeiffer
- Conclusie
Wat is de ziekte van Pfeiffer?
De ziekte van Pfeiffer staat ook wel bekend als klierkoorts of mononucleosis infectiosa.
Het is een virale infectie door het epstein-barrvirus. En is een van het voorkomende herpesvirus. De
ziekte is in 1889 ontdekt door Emil Pfeiffer.
Symptomen van de ziekte van Pfeiffer
De symptomen die je krijgt van de ziekte van Pfeiffer hangen af van je leeftijd.
Het treedt meestal op bij kleine kinderen en jongvolwassenen. In Nederland krijgen jaarlijks
gemiddeld 4 op de 1000 jongeren tussen de leeftijd van 15 en 24 jaar de ziekte van Pfeiffer.
In de meeste gevallen krijg je weinig tot geen last van de symptomen en word de diagnose dan ook
niet gesteld. 50% van de kinderen heeft de ziekte voor het 5e levensjaar al doorgemaakt en dit
betekend dus dat ze het niet nog een keer kunnen krijgen.
Van de volwassenen in Nederland heeft 90% antistoffen ontwikkeld, wat betekent dat de meeste
mensen deze infectie in hun leven doormaken. De meesten van hen weten dit niet de ziekte is vrijwel
onopgemerkt verlopen in de vorm van keelpijn of een griepje. Veel mensen associëren de ziekte van
pfeiffer dan ook met een moe zijn en een beetje keelpijn hebben.
Echter is dit niet altijd de realiteit, een klein deel van de mensen die ze ziekte van Pfeiffer doormaken
worden heel erg ziek voor een lange tijd.
De meeste mensen krijgen last van:
- een keelontsteking
- opgezette lymfeklieren
- en vermoeidheid.
Een klein deel van de besmette mensen krijgen last van ergere symptomen die ook langer
aanhouden de meest bekende hiervan zijn:
- een gezwollen milt
- een vergrote lever
- hoofdpijn
- misselijkheid
- huiduitslag
- geelzucht
- koorts
- hoesten
- drukkende pijn in borst
- verlies van eetlust
Inhoud
- Wat is de ziekte van Pfeiffer?
- Symptomen van de ziekte van Pfeiffer
- Besmetting en verloop van de ziekte van Pfeiffer
- Diagnose
- Behandeling en effect van de ziekte van Pfeiffer
- Conclusie
Wat is de ziekte van Pfeiffer?
De ziekte van Pfeiffer staat ook wel bekend als klierkoorts of mononucleosis infectiosa.
Het is een virale infectie door het epstein-barrvirus. En is een van het voorkomende herpesvirus. De
ziekte is in 1889 ontdekt door Emil Pfeiffer.
Symptomen van de ziekte van Pfeiffer
De symptomen die je krijgt van de ziekte van Pfeiffer hangen af van je leeftijd.
Het treedt meestal op bij kleine kinderen en jongvolwassenen. In Nederland krijgen jaarlijks
gemiddeld 4 op de 1000 jongeren tussen de leeftijd van 15 en 24 jaar de ziekte van Pfeiffer.
In de meeste gevallen krijg je weinig tot geen last van de symptomen en word de diagnose dan ook
niet gesteld. 50% van de kinderen heeft de ziekte voor het 5e levensjaar al doorgemaakt en dit
betekend dus dat ze het niet nog een keer kunnen krijgen.
Van de volwassenen in Nederland heeft 90% antistoffen ontwikkeld, wat betekent dat de meeste
mensen deze infectie in hun leven doormaken. De meesten van hen weten dit niet de ziekte is vrijwel
onopgemerkt verlopen in de vorm van keelpijn of een griepje. Veel mensen associëren de ziekte van
pfeiffer dan ook met een moe zijn en een beetje keelpijn hebben.
Echter is dit niet altijd de realiteit, een klein deel van de mensen die ze ziekte van Pfeiffer doormaken
worden heel erg ziek voor een lange tijd.
De meeste mensen krijgen last van:
- een keelontsteking
- opgezette lymfeklieren
- en vermoeidheid.
Een klein deel van de besmette mensen krijgen last van ergere symptomen die ook langer
aanhouden de meest bekende hiervan zijn:
- een gezwollen milt
- een vergrote lever
- hoofdpijn
- misselijkheid
- huiduitslag
- geelzucht
- koorts
- hoesten
- drukkende pijn in borst
- verlies van eetlust
