Joke Verweerd (1988/1995). De wintertuin. Zoetermeer: boekencentrum (175 blz.)
Genre
Het genre van dit boek is een psychologische roman.
Onderwerp
Ikabod heeft geen gemakkelijke jeugd gehad. Ze heeft 15 jaar geen contact met haar familie
gehad. Ze krijgt een brief van haar zus Nelly, waarin staat dat haar moeder ernstig ziek is. Ze
besluit naar haar moeder te gaan om haar te verzorgen, maar ze wordt daar geconfronteerd
met haar moeilijke jeugd door middel van flashbacks.
Thematiek
Het thema: familiecontacten kunnen verdwijnen en ook weer terugkomen door vergeving.
Perspectief
Het perspectief is een personale verteller.
Tijd en structuur
Als we kijken naar de tijd waarin dit verhaal zich heeft afgespeelt zal dat waarschijnlijk in de
20ste geweest zijn maar dat is niet heel duidelijk. Het verhaal speelt zich ongeveer af in 2 á 3
weken. Er komen veel flashbacks in dit verhaal voor, die gaan dan over haar jeugd. Dit zorgt
er ook meteen voor dat het verhaal zich niet meer chronologisch afspeelt.
Beoordeling
Ik vond dit een mooi boek om te lezen! Wel vond ik het heftig om te lezen dat haar jeugd
zoveel invloed had op het leven van Ika. Bij elke gebeurtenis was er wel iets uit haar jeugd
dat bij haar naar boven kwam, en dat vond ik best heftig om te lezen. Ook omdat ik zelf denk
ik de allerbeste jeugd heb die je maar kan bedenken dus dan kan het best wel heftig zijn om
over zo’n compleet andere situatie te lezen.
Ik vond het taalgebruik dat er in dit boek gebruikt werd echt superfijn, er waren weinig
moeilijke woorden en het was ook best modern Nederlands, en dat zorgt er dan ook voor
dat je net iets sneller door het boek heen leest. Ook is Joke natuurlijk een christelijke
schrijver en dat zorgt er dus ook voor dat er geen grof taalgebruik in dit boek staat vermeld,
ook daardoor vond ik het een fijn boek om te lezen. Door de flashbacks die in dit boek
gebruik worden krijg je steeds meer een beeld van haar vreselijke jeugd, en door die
flashbacks krijg je ook echt medelijden met Ika, dat had ik in ieder geval wel. Ook krijg je
door die flashbacks een steeds beter beeld waarom ze in bepaalde situaties anders reageert,
en waarom de band met haar eigen familie zo slecht is. Bijvoorbeeld op het sterfbed van
haar moeder toen ze zo graag wilde weten wie haar vader was dat ze haar helemaal door
elkaar schudde. Daar had ze toen ook achteraf spijt van toen ze het slappe lichaam van haar
moeder weer zag. Wel vond ik dat het soms best wel langdradig beschreven was waardoor
Femke Kunz 5V3 07-11-2019