Tika van Dartel/ Marit van den Boogaart
Biologie H2 voortplanting
2.1 Ongeslachtelijke voortplanting
Bij celdeling ontstaan uit één moedercel
twee identieke dochtercellen. Bij planten,
dieren en schimmels begint een celdeling
met de deling van de celkern. De kerndeling
heet mitose. Tijdens de M-fase deelt de cel
en wordt er van elk DNA-molecuul een kopie
gemaakt. De periode tussen twee
celdelingen noem je de interfase. Dit heet
DNA-replicatie of DNA-synthese en de fase
waarin dit gebeurd wordt de S-fase
genoemd. De DNA-moleculen blijven tijdelijk
aan elkaar zitten en worden chromatiden
genoemd.
De celcyclus bestaat uit de interfase en de
mitose. Halverwege de interfase verdubbelt het DNA. Tijdens de interfase zijn de
chromosomen niet zichtbaar. Tijdens de mitose deelt de kern en daarna de cel. De twee
chromatiden worden zichtbaar. Er ontstaat
een koepel van draden en het
kernmembraan verdwijnt. De draden
trekken de Chromatiden uit elkaar. De
chromosomen (die nu uit één chromatide
bestaan) vormen twee celkernen. Tussen
de nieuwe celkernen snoert de cel in,
waardoor twee dochtercellen ontstaan.
Ongeslachtelijke voortplanting:
voortplanting waarbij één ouderlijk individu
is betrokken. Bij bacteriën planten ze zich
voor door te delen. Bij meercellige
organismen groeit een deel van het
organisme uit tot een nieuw organisme.
Bij klonen ontstaan genetisch identieke nakomelingen uit één individu. Embryosplitsing is
wanneer het klompje cellen van een bevruchte eicel wordt gesplitst en in verschillende
baarmoeders wordt geplaatst. Bij klonen worden erfelijke eigenschappen behouden.
2.2 Geslachtelijke voortplanting
Een kenmerk van geslachtelijke voortplanting is de versmelting van twee cellen. De
versmelting van twee cellen heet celfusie. Tijdens de bevruchting fuseren twee
geslachtscellen. Geslachtscellen zijn haploïde cellen: elke geslachtscel bevat één volledige
set chromosomen. Het aantal chromosomen in haploïde cellen wordt aangegeven met ‘n’.
Een bevruchte eicel oftewel zygote bevat twee volledige sets chromosomen; het zijn
diploïde cellen. Het proces waarbij het aantal chromosomen van een cel wordt gereduceerd,
heet reductiedeling of meiose. De meiose bestaat uit twee opeenvolgende delingen:
Meiose I en meiose II. Door meiose I deelt één diploïde cel zich in twee haploïde cellen.
Door meiose II ontstaan uit deze twee haploïde cellen vier haploïde dochtercellen.
Bloemen zijn voortplantingsorganen. De meeldraden en stampers zijn respectievelijk de
mannelijke en vrouwelijke voortplantingsorganen. Meeldraad: vormt stuifmeelkorrels in de
helmknoppen. Stamper: bevat vruchtbeginsel met een of meer zaadbeginsels. Na
bestuiving kan uit een stuifmeelkorrel een stuifmeelbuis groeien naar een zaadbeginsel.
Biologie H2 voortplanting
2.1 Ongeslachtelijke voortplanting
Bij celdeling ontstaan uit één moedercel
twee identieke dochtercellen. Bij planten,
dieren en schimmels begint een celdeling
met de deling van de celkern. De kerndeling
heet mitose. Tijdens de M-fase deelt de cel
en wordt er van elk DNA-molecuul een kopie
gemaakt. De periode tussen twee
celdelingen noem je de interfase. Dit heet
DNA-replicatie of DNA-synthese en de fase
waarin dit gebeurd wordt de S-fase
genoemd. De DNA-moleculen blijven tijdelijk
aan elkaar zitten en worden chromatiden
genoemd.
De celcyclus bestaat uit de interfase en de
mitose. Halverwege de interfase verdubbelt het DNA. Tijdens de interfase zijn de
chromosomen niet zichtbaar. Tijdens de mitose deelt de kern en daarna de cel. De twee
chromatiden worden zichtbaar. Er ontstaat
een koepel van draden en het
kernmembraan verdwijnt. De draden
trekken de Chromatiden uit elkaar. De
chromosomen (die nu uit één chromatide
bestaan) vormen twee celkernen. Tussen
de nieuwe celkernen snoert de cel in,
waardoor twee dochtercellen ontstaan.
Ongeslachtelijke voortplanting:
voortplanting waarbij één ouderlijk individu
is betrokken. Bij bacteriën planten ze zich
voor door te delen. Bij meercellige
organismen groeit een deel van het
organisme uit tot een nieuw organisme.
Bij klonen ontstaan genetisch identieke nakomelingen uit één individu. Embryosplitsing is
wanneer het klompje cellen van een bevruchte eicel wordt gesplitst en in verschillende
baarmoeders wordt geplaatst. Bij klonen worden erfelijke eigenschappen behouden.
2.2 Geslachtelijke voortplanting
Een kenmerk van geslachtelijke voortplanting is de versmelting van twee cellen. De
versmelting van twee cellen heet celfusie. Tijdens de bevruchting fuseren twee
geslachtscellen. Geslachtscellen zijn haploïde cellen: elke geslachtscel bevat één volledige
set chromosomen. Het aantal chromosomen in haploïde cellen wordt aangegeven met ‘n’.
Een bevruchte eicel oftewel zygote bevat twee volledige sets chromosomen; het zijn
diploïde cellen. Het proces waarbij het aantal chromosomen van een cel wordt gereduceerd,
heet reductiedeling of meiose. De meiose bestaat uit twee opeenvolgende delingen:
Meiose I en meiose II. Door meiose I deelt één diploïde cel zich in twee haploïde cellen.
Door meiose II ontstaan uit deze twee haploïde cellen vier haploïde dochtercellen.
Bloemen zijn voortplantingsorganen. De meeldraden en stampers zijn respectievelijk de
mannelijke en vrouwelijke voortplantingsorganen. Meeldraad: vormt stuifmeelkorrels in de
helmknoppen. Stamper: bevat vruchtbeginsel met een of meer zaadbeginsels. Na
bestuiving kan uit een stuifmeelkorrel een stuifmeelbuis groeien naar een zaadbeginsel.
