Eco hoofdstuk 3
Risico aversie- risico’s vermijden in plaats van op te zoeken.
Om risico’s te vermijden en mogelijke schades te vermijden sluiten mensen
een verzekering af.
Een verzekering is een overeenkomst tussen een verzekeraar en een
verzekerde.
De verzekerde betaalt een bedrag (premie) aan de verzekeraar, die in ruil
hiervoor de garantie geeft dat een schade aan de verzekerde wordt vergoed.
De vraag naar verzekeringen is afhankelijk van:
• de risico aversie bij de consument, hoe groter de aversie des te eerder de
consument een verzekering afsluiten.
• Het inkomen van de consument, mensen met een laag inkomen kunnen zich
niet tegen alles verzekeren (te hoge kosten) en mensen met een hoog
inkomen hoeven zich niet te verzekeren omdat ze de schade zelf kunnen
betalen.
• De premie, hoe hoger de prijs des te minder de vraag.
Stel de gemiddelde autoschade van een verzekeringsmaatschappij
is €4.000 per jaar en de kans op deze schade 5% per jaar. Wat
wordt dan de premie per jaar?
0,05 x €4.000 = €200
De premie wordt dus €200 per jaar.
Premie= kans op schade (procenten:100) x gemiddelde verwachte hoogte van
schade
Een verzekeraar baseert zijn premie, op het gemiddeld risico op schade binnen
de groep verzekerden. Daarnaast rekent hij een opslag voor
administratiekosten en winst.
De verzekeraar weet niet welke mensen een hoog risico hebben en welke een
laag risico.
Als iedereen evenveel premie betaalt, hebben mensen met een hoog risico
(slechte risico’s) meer aan een verzekering dan mensen met een laag risico
(goede risico’s).
Dit kan ervoor zorgen dat goede risico’s zich niet meer gaan verzekeren.
de slechte risico’s blijven over.
Gevolg = premies omhoog, aantal mensen met een verzekering omlaag.
En dit noem je:
Averechtse selectie- Alleen de slechte risico’s verzekeren zich en de goede
niet, dit zorgt ervoor dat verzekeren duurder wordt (meer kosten, minder
mensen om het onder te verdelen).
Averechtse selectie tegen gaan:
, - collectieve dwang, iedereen is verplicht om zich te verzekeren. Je hebt
meer verzekerden en dus een lagere gemiddelde premie.
- Premiedifferentiatie, de slechte risico’s betalen meer dan de goede
risico’s.
- Bonus malusregeling, als je geen/weinig schade veroorzaakt krijg je een
korting op de premie (bonus) en de mensen die wel veel schade veroorzaken
betalen meer (malus). De bonus/malus wordt vooral bepaald door het aantal
jaren dat iemand schadevrij verzekerd is en dus geen beroep (no-claim) heeft
gedaan op de verzekering.
Risico aversie- risico’s vermijden in plaats van op te zoeken.
Om risico’s te vermijden en mogelijke schades te vermijden sluiten mensen
een verzekering af.
Een verzekering is een overeenkomst tussen een verzekeraar en een
verzekerde.
De verzekerde betaalt een bedrag (premie) aan de verzekeraar, die in ruil
hiervoor de garantie geeft dat een schade aan de verzekerde wordt vergoed.
De vraag naar verzekeringen is afhankelijk van:
• de risico aversie bij de consument, hoe groter de aversie des te eerder de
consument een verzekering afsluiten.
• Het inkomen van de consument, mensen met een laag inkomen kunnen zich
niet tegen alles verzekeren (te hoge kosten) en mensen met een hoog
inkomen hoeven zich niet te verzekeren omdat ze de schade zelf kunnen
betalen.
• De premie, hoe hoger de prijs des te minder de vraag.
Stel de gemiddelde autoschade van een verzekeringsmaatschappij
is €4.000 per jaar en de kans op deze schade 5% per jaar. Wat
wordt dan de premie per jaar?
0,05 x €4.000 = €200
De premie wordt dus €200 per jaar.
Premie= kans op schade (procenten:100) x gemiddelde verwachte hoogte van
schade
Een verzekeraar baseert zijn premie, op het gemiddeld risico op schade binnen
de groep verzekerden. Daarnaast rekent hij een opslag voor
administratiekosten en winst.
De verzekeraar weet niet welke mensen een hoog risico hebben en welke een
laag risico.
Als iedereen evenveel premie betaalt, hebben mensen met een hoog risico
(slechte risico’s) meer aan een verzekering dan mensen met een laag risico
(goede risico’s).
Dit kan ervoor zorgen dat goede risico’s zich niet meer gaan verzekeren.
de slechte risico’s blijven over.
Gevolg = premies omhoog, aantal mensen met een verzekering omlaag.
En dit noem je:
Averechtse selectie- Alleen de slechte risico’s verzekeren zich en de goede
niet, dit zorgt ervoor dat verzekeren duurder wordt (meer kosten, minder
mensen om het onder te verdelen).
Averechtse selectie tegen gaan:
, - collectieve dwang, iedereen is verplicht om zich te verzekeren. Je hebt
meer verzekerden en dus een lagere gemiddelde premie.
- Premiedifferentiatie, de slechte risico’s betalen meer dan de goede
risico’s.
- Bonus malusregeling, als je geen/weinig schade veroorzaakt krijg je een
korting op de premie (bonus) en de mensen die wel veel schade veroorzaken
betalen meer (malus). De bonus/malus wordt vooral bepaald door het aantal
jaren dat iemand schadevrij verzekerd is en dus geen beroep (no-claim) heeft
gedaan op de verzekering.