Blok 2.3 casus 1
Definitie verstandelijke beperking:
Volgens de site van volksgezondheid en zorg hebben mensen met een verstandelijke
beperking een stoornis in intellectuele functies. Deze stoornis kan zowel aangeboren zijn, als
later in de ontwikkeling optreden. Deze stoornis gaat gepaard met beperkingen in de sociale
(zelf)redzaamheid. De diagnose is meestal gebaseerd op de DMS (IV of 5) en de ICD-10. De
diagnostische criteria van de ICD-10 en DSM-5 komen overeen met die van de American
Association on Intellectual Developmental Disabilities (AAIDD). De nieuwste editie hanteert
drie criteria voor de diagnose:
1. Een significante stoornis in de intellectuele functies (IQ ligt twee of meer
standaarddeviaties beneden het populatiegemiddelde).
2. Gelijktijdig optredend met een significante beperking in het adaptieve gedrag
(conceptuele, sociale en praktische vaardigheden: twee of meer standaarddeviaties
beneden het populatiegemiddelde).
3. Het optreden van deze beperkingen vóór het 18e levensjaar.
Een verstandelijke beperking wordt vastgesteld op
basis van het intellectueel functioneren (IQ) en de
ondersteuningsbehoefte. De bovengrens voor een
verstandelijke beperking is een IQ van 70-75. In de
DSM-5 zijn de IQ-criteria vervangen door
typologische beschrijvingen van het intellectuele
functioneren.
2,2% (2 standaarddeviatie) VB
DSM staat voor diagnostic and statistical manual of mental disorders. De Diagnostic and
Statistical Manual of Mental Disorders (DSM) is een classificatiesysteem waarin
internationale afspraken zijn gemaakt over welke criteria van toepassing zijn op een
bepaalde psychische stoornis op basis van (nieuwe) wetenschappelijke inzichten. Het is
nadrukkelijk géén diagnose-handboek. Het stellen van een diagnose gebeurt door uitgebreid
en nauwkeurig psychiatrisch onderzoek volgens de daarvoor geldende richtlijnen.
De WAIS bestond oorspronkelijk uit 11 subtests: 6 verbale en 5 non-verbale subtests. Zo kon
afzonderlijk een verbaal IQ en een performaal IQ worden berekend. Het gemiddelde van de
scores op alle subtests samen vormt dan de totale intelligentiescore. In 1997 werd de test
grondig herzien. Het resultaat was de WAIS-III met 14 subtests, waarvan er doorgaans 11
gebruikt worden. In 2000 verscheen een aanpassing voor het Nederlandse taalgebied.
De WAIS heeft ook een kinderversie (ca. 6-16 j.), de WISC, en een kleuterversie, (ca. 2,5-7 j.),
de Wechsler Preschool and Primary Scale of Intelligence (WPPSI). Deze tests hebben
analoge onderdelen, maar dan aangepast aan de kinderleeftijd.
Een voor volwassenen in Nederland veel gebruikte intelligentietest is de Groninger
Intelligentietest (GIT), in de jaren 1950 ontwikkeld door Frans Verhage. Deze test bestaat uit
9 onderdelen die verschillende vaardigheden meten, zoals rekenvaardigheid, logisch
redeneren en ruimtelijk inzicht. Ook van de GIT bestaat een tweede versie: de GIT-2. In het
algemeen (dit geldt voor Nederland, niet voor het gehele Nederlandse taalgebied) staat de
GIT bekend als een goed genormeerde en betrouwbare test.
,Er bestaan ook speciale intelligentietests voor specifieke doelgroepen, zoals doven die niet
via de gangbare manier kunnen worden getest: de in Nederland ontwikkelde Snijders-
Oomen niet-verbale intelligentietest, kortweg SON-test en de COVAAR-test
voor asielzoekers.
De RAKIT-2 test wordt toegepast bij kinderen met een verstandelijke beperking.
Het eerste punt wordt gecontroleerd door een IQ test, de tweede door klinische
individualisering.
https://www.volksgezondheidenzorg.info/onderwerp/verstandelijke-beperking/cijfers-
context/huidige-situatie
Verstandelijke beperking in relatie tot de motorische en taalontwikkeling:
Bij kinderen met een LVB is er veelal sprake van een vertraagde taal- en spraakontwikkeling.
Dit betreft zowel het taalbegrip als het taalgebruik. Humor een beeldspraak worden lang
niet altijd goed begrepen. Daarnaast hebben zij vaak moeite met het verwoorden van hun
eigen ideeën, gevoelens en gedachten. Jeugdigen met een LVB hebben vaak een beperkte
woordenschat en het kost meer moeite om langere en complexere zinnen met abstracte
begrippen te begrijpen. Daarnaast is het simultaan verwerken van verbale en non-verbale
informatie, zoals mimiek, veel lastiger als deze informatie tegenstrijdig voor hen is.
Het verloop van de motorische ontwikkeling van kinderen met een verstandelijke beperking
verschilt van het verloop van de motorische ontwikkeling van normaal begaafde kinderen.
Vaak hebben kinderen met een verstandelijke beperking problemen bij de motorische
ontwikkeling als Slecht lopen of moeite hebben met lopen, onvoldoende bewegen,
beperkingen van de gewrichten, spasticiteit, moeizame verwerking van prikkels uit de
omgeving en problemen in contacten met anderen. Momenteel zijn er twee theorieën over
het verloop van de motorische ontwikkeling bij kinderen met een verstandelijke beperking.
De eerste opvatting gaat uit van de delay-theory, een normale motorische ontwikkeling
alleen een vertraagd verloop. De tweede opvatting gaat uit van de decifit-theory, een
deviante ontwikkeling ofwel anders verlopende motorische ontwikkeling. Na het bekijken
van deze opvattingen kan niet met zekerheid worden geconcludeerd of de motorische
ontwikkeling uitsluitende vertraagd of anders verloopt. Beide opvattingen worden
ondersteund door onderzoeken en argumenten
https://www.kenniscentrumlvb.nl/wp-content/uploads/2019/02/Jeugdigen-en-
jongvolwassenen-met-een-LVB.pdf
Epilepsie:
Epilepsie is een aandoening die zich uit in de vorm van aanvallen. Aanvallen ontstaan door
een plotselinge, tijdelijke verstoring van de elektrische prikkeloverdracht in de hersenen. Er
ontstaat een kortsluiting tussen de netwerken die met elkaar communiceren aan de hand
van elektrische impulsen, gelegen in de hersenen. Dit kan dus gezien worden als een
elektrische ontregeling. Dit wordt veroorzaakt door een aantal hersencellen dat overactief
wordt en willekeurig elektrische signalen gaan afgeven.
,In veel gevallen wordt er geen oorzaak gevonden voor de epileptische aanvallen en ontstaat
epilepsie als een optelsom van factoren. Oorzaken worden gezocht aan de hand van een
EEG. Vaak spelen erfelijke factoren een rol in combinatie met omgevingsfactoren. In andere
gevallen kan epilepsie toegeschreven worden aan hersenaandoeningen zoals hersenletsel,
een hersentumor, een ontsteking, beroerte of hypoxie van de hersenen.
Er zijn ook omstandigheden die een epileptische aanval kunnen uitlokken. Denk hierbij aan
stress en slaaptekort. Verstandelijk gehandicapten hebben vaker last van epilepsie dan
anderen.
, Aanvallen worden in groepen ingedeeld afhankelijk van:
• Waar ze in de hersenen beginnen.
• Of iemands gewaarwording is aangetast.
• Of de aanvallen ook andere symptomen, zoals bewegingen, worden waargenomen.
Focale aanvallen worden
veroorzaakt door een verstoring
in de prikkeloverdracht op één
plek in de hersenen. Ze kunnen er
per persoon verschillend uitzien.
Het is tevens afhankelijk van de
plek (focus) van de aanval. Er zijn
bij dit soort aanvallen zowel
motorische als niet motorische
symptomen.
Soms verspreiden focale
aanvallen zich naar de
contralaterale zijde van de
hersenen. Dit wordt focaal naar
bilateraal-clonische aanval
genoemd. Hierbij verliest iemand
het bewustzijn.
Definitie verstandelijke beperking:
Volgens de site van volksgezondheid en zorg hebben mensen met een verstandelijke
beperking een stoornis in intellectuele functies. Deze stoornis kan zowel aangeboren zijn, als
later in de ontwikkeling optreden. Deze stoornis gaat gepaard met beperkingen in de sociale
(zelf)redzaamheid. De diagnose is meestal gebaseerd op de DMS (IV of 5) en de ICD-10. De
diagnostische criteria van de ICD-10 en DSM-5 komen overeen met die van de American
Association on Intellectual Developmental Disabilities (AAIDD). De nieuwste editie hanteert
drie criteria voor de diagnose:
1. Een significante stoornis in de intellectuele functies (IQ ligt twee of meer
standaarddeviaties beneden het populatiegemiddelde).
2. Gelijktijdig optredend met een significante beperking in het adaptieve gedrag
(conceptuele, sociale en praktische vaardigheden: twee of meer standaarddeviaties
beneden het populatiegemiddelde).
3. Het optreden van deze beperkingen vóór het 18e levensjaar.
Een verstandelijke beperking wordt vastgesteld op
basis van het intellectueel functioneren (IQ) en de
ondersteuningsbehoefte. De bovengrens voor een
verstandelijke beperking is een IQ van 70-75. In de
DSM-5 zijn de IQ-criteria vervangen door
typologische beschrijvingen van het intellectuele
functioneren.
2,2% (2 standaarddeviatie) VB
DSM staat voor diagnostic and statistical manual of mental disorders. De Diagnostic and
Statistical Manual of Mental Disorders (DSM) is een classificatiesysteem waarin
internationale afspraken zijn gemaakt over welke criteria van toepassing zijn op een
bepaalde psychische stoornis op basis van (nieuwe) wetenschappelijke inzichten. Het is
nadrukkelijk géén diagnose-handboek. Het stellen van een diagnose gebeurt door uitgebreid
en nauwkeurig psychiatrisch onderzoek volgens de daarvoor geldende richtlijnen.
De WAIS bestond oorspronkelijk uit 11 subtests: 6 verbale en 5 non-verbale subtests. Zo kon
afzonderlijk een verbaal IQ en een performaal IQ worden berekend. Het gemiddelde van de
scores op alle subtests samen vormt dan de totale intelligentiescore. In 1997 werd de test
grondig herzien. Het resultaat was de WAIS-III met 14 subtests, waarvan er doorgaans 11
gebruikt worden. In 2000 verscheen een aanpassing voor het Nederlandse taalgebied.
De WAIS heeft ook een kinderversie (ca. 6-16 j.), de WISC, en een kleuterversie, (ca. 2,5-7 j.),
de Wechsler Preschool and Primary Scale of Intelligence (WPPSI). Deze tests hebben
analoge onderdelen, maar dan aangepast aan de kinderleeftijd.
Een voor volwassenen in Nederland veel gebruikte intelligentietest is de Groninger
Intelligentietest (GIT), in de jaren 1950 ontwikkeld door Frans Verhage. Deze test bestaat uit
9 onderdelen die verschillende vaardigheden meten, zoals rekenvaardigheid, logisch
redeneren en ruimtelijk inzicht. Ook van de GIT bestaat een tweede versie: de GIT-2. In het
algemeen (dit geldt voor Nederland, niet voor het gehele Nederlandse taalgebied) staat de
GIT bekend als een goed genormeerde en betrouwbare test.
,Er bestaan ook speciale intelligentietests voor specifieke doelgroepen, zoals doven die niet
via de gangbare manier kunnen worden getest: de in Nederland ontwikkelde Snijders-
Oomen niet-verbale intelligentietest, kortweg SON-test en de COVAAR-test
voor asielzoekers.
De RAKIT-2 test wordt toegepast bij kinderen met een verstandelijke beperking.
Het eerste punt wordt gecontroleerd door een IQ test, de tweede door klinische
individualisering.
https://www.volksgezondheidenzorg.info/onderwerp/verstandelijke-beperking/cijfers-
context/huidige-situatie
Verstandelijke beperking in relatie tot de motorische en taalontwikkeling:
Bij kinderen met een LVB is er veelal sprake van een vertraagde taal- en spraakontwikkeling.
Dit betreft zowel het taalbegrip als het taalgebruik. Humor een beeldspraak worden lang
niet altijd goed begrepen. Daarnaast hebben zij vaak moeite met het verwoorden van hun
eigen ideeën, gevoelens en gedachten. Jeugdigen met een LVB hebben vaak een beperkte
woordenschat en het kost meer moeite om langere en complexere zinnen met abstracte
begrippen te begrijpen. Daarnaast is het simultaan verwerken van verbale en non-verbale
informatie, zoals mimiek, veel lastiger als deze informatie tegenstrijdig voor hen is.
Het verloop van de motorische ontwikkeling van kinderen met een verstandelijke beperking
verschilt van het verloop van de motorische ontwikkeling van normaal begaafde kinderen.
Vaak hebben kinderen met een verstandelijke beperking problemen bij de motorische
ontwikkeling als Slecht lopen of moeite hebben met lopen, onvoldoende bewegen,
beperkingen van de gewrichten, spasticiteit, moeizame verwerking van prikkels uit de
omgeving en problemen in contacten met anderen. Momenteel zijn er twee theorieën over
het verloop van de motorische ontwikkeling bij kinderen met een verstandelijke beperking.
De eerste opvatting gaat uit van de delay-theory, een normale motorische ontwikkeling
alleen een vertraagd verloop. De tweede opvatting gaat uit van de decifit-theory, een
deviante ontwikkeling ofwel anders verlopende motorische ontwikkeling. Na het bekijken
van deze opvattingen kan niet met zekerheid worden geconcludeerd of de motorische
ontwikkeling uitsluitende vertraagd of anders verloopt. Beide opvattingen worden
ondersteund door onderzoeken en argumenten
https://www.kenniscentrumlvb.nl/wp-content/uploads/2019/02/Jeugdigen-en-
jongvolwassenen-met-een-LVB.pdf
Epilepsie:
Epilepsie is een aandoening die zich uit in de vorm van aanvallen. Aanvallen ontstaan door
een plotselinge, tijdelijke verstoring van de elektrische prikkeloverdracht in de hersenen. Er
ontstaat een kortsluiting tussen de netwerken die met elkaar communiceren aan de hand
van elektrische impulsen, gelegen in de hersenen. Dit kan dus gezien worden als een
elektrische ontregeling. Dit wordt veroorzaakt door een aantal hersencellen dat overactief
wordt en willekeurig elektrische signalen gaan afgeven.
,In veel gevallen wordt er geen oorzaak gevonden voor de epileptische aanvallen en ontstaat
epilepsie als een optelsom van factoren. Oorzaken worden gezocht aan de hand van een
EEG. Vaak spelen erfelijke factoren een rol in combinatie met omgevingsfactoren. In andere
gevallen kan epilepsie toegeschreven worden aan hersenaandoeningen zoals hersenletsel,
een hersentumor, een ontsteking, beroerte of hypoxie van de hersenen.
Er zijn ook omstandigheden die een epileptische aanval kunnen uitlokken. Denk hierbij aan
stress en slaaptekort. Verstandelijk gehandicapten hebben vaker last van epilepsie dan
anderen.
, Aanvallen worden in groepen ingedeeld afhankelijk van:
• Waar ze in de hersenen beginnen.
• Of iemands gewaarwording is aangetast.
• Of de aanvallen ook andere symptomen, zoals bewegingen, worden waargenomen.
Focale aanvallen worden
veroorzaakt door een verstoring
in de prikkeloverdracht op één
plek in de hersenen. Ze kunnen er
per persoon verschillend uitzien.
Het is tevens afhankelijk van de
plek (focus) van de aanval. Er zijn
bij dit soort aanvallen zowel
motorische als niet motorische
symptomen.
Soms verspreiden focale
aanvallen zich naar de
contralaterale zijde van de
hersenen. Dit wordt focaal naar
bilateraal-clonische aanval
genoemd. Hierbij verliest iemand
het bewustzijn.
