Samenvatting Blok 2.A.2. Oncologie - week 8 leukemie en lymfomen

8. Leukemie en lymfomen

Hoorcollege:
HC 1 Prognostische factoren AML
HC 2 Myelodysplastisch syndroom (MDS)
HC 3 Supportive care: bloedtransfusie
HC 4 Stamceltransplantatie
HC 5 Pathologie van lymfomen
PD 6 Non-Hodgkin’s lymfoom
HC 7 Hodgkin’s lymfoom
PD 8 Multipel myeloom

VO:
VO 1 Leukocytose
VO 2 Stamceltransplantatie

ZO:
ZO 1 Anatomie bloed- en lymfevaten
ZO 2 AML bij kinderen
ZO 3 Diagnostiek van lymfomen
ZO 4 Tumorimmunologie
ZO 5 Analyse halsklier




1

,HC 1 Prognostische factoren AML
Indeling hematologische ziekte:
 In welke cellijn is de kanker ontstaan?: myeloïd of lymfatisch.
 In welk orgaan is de ziekte primair ontstaan?: beenmerg, lymfeklier, lever of milt.
 Hoe snel is de ziekte ontstaan?: acuut of chronisch.

Grote groepen hematologische ziekten
 Leukemie: maligne ontaarding in het beenmerg.
o Myeloïd of lymfatisch
o Chronisch of acuut
 Myeloproliferatieve ziekten: maligne ontaarding in het beenmerg.
o Essentiële trombocytose: megakaryocyten lijn
o Polycytema Vera: erytrocyten lijn
o Myelofibrose: myeloïde lijn
 Myelodysplasie: maligne ontaarding in het beenmerg.
Dit is een voorstadium van acute myeloïde leukemie
 Lymfomen: maligne ontaarding in de lymfeklieren.
o Hodgkin of non-hodgkin
 Multiple myeloom: maligne ontaarding van de plasmacellen in het beenmerg met als gevolg
een afwijkende immunoglobuline productie.

Prognostische factoren AML
De prognostische factoren tussen AML patiënten kan enorm verschillen. Om deze reden worden
AML patiënten ingedeeld in vier soorten risicogroepen (favourable/good, intermediate I,
intermediate II en adverse/poor) waarna de kansen voor genezing en levensverwachting wordt
bepaald. Enkel een hogere leeftijd als factor kan al betekenen dat een AML patiënt een lagere kans
heeft op genezing.

Prognostische factoren kunnen ingedeeld worden in drie groepen:
 Patiënt gebonden
o Leeftijd.
o Co-morbiditeit.
o Conditie.
 Ziekte specifiek: wat zijn de kenmerken van de ziekte?
o Moleculaire afwijkingen.
o Cytogenetische afwijkingen.
o Leukocyten aantal.
 Therapie gerelateerd
o Response van de ziekte op de behandeling: als er geen complete remissie is na de
eerste kuur kan dit voor sommige patiënten een slecht teken zijn, ook al behalen ze
wel een complete remissie na de tweede kuur.
o Minimale residuale ziekte (MRD): dit is een klein groepje kankercellen dat is blijven
bestaan na de behandeling. het kan zijn dat dit overgebleven groepje zieke cellen
niet te zien is d.m.v. de microscoop, maar wél aan de hand van andere
onderzoeksmethodes. MRD vergroot de kans op een recidief van de ziekte.
o Het wel of niet bereiken van complete remissie.

AML therapie
De behandeling van AML bestaat uit tweemaal een chemotherapie (van elk een vier maanden
opname) gevolgd door nog een chemokuur, een auto-SCT of een allo-SCT.


2

, De tweemaal chemotherapie is de inductie therapie, om de leukemie weg te nemen. De ingreep
daarna is een consolidatie therapie, om de leukemie weg te houden.

Het type consolidatie therapie is afhankelijk van de prognostische waarden (risicogroep) van de
patiënt. De patiënt moet bijvoorbeeld in een goede conditie zijn om een allogene SCT te ondergaan.
 Favourable:
o MDR negatief: auto-SCT of chemo
o MDR positief: allo-SCT
 Intermediate:
o MDR negatief: auto-SCT of chemo
o MDR positief: allo-SCT
 Adverse:
o Altijd: allo-SCT

Ouderen worden voornamelijk behandeld met supportive care. Dit komt doordat deze patiënten
vaak niet meer in staat zijn om een allogene SCT goed te ondergaan. De kans op overlijden is veel te
groot. Bij jongeren wordt er echter veel méér gekeken naar de prognostische waarden, aangezien
deze patiënten ook ‘meer’ kunnen hebben.

Cytogenetische afwijkingen: voorkomen




Cytogenetische afwijkingen: prognostische waarde




3