Samenvatting Economie H2 §1 t/m §3
Als de verkoopprijs van een product hoog is, willen veel producenten dat product gaan
maken omdat de winst hoog is. De verkoopbereidheid van de producent is dan hoog.
De kosten van een producent kun je in twee takken verdelen. De constante kosten zijn niet
afhankelijk van de productiecapaciteit. Dit is bijvoorbeeld de huur van een gebouw of het
loon van je werknemers. Variabele kosten veranderen wel als de productiecapaciteit
veranderd. Dit zijn bijvoorbeeld transportkosten en energiekosten.
De totale kosten zijn voor een bedrijf erg belangrijk. Daarvoor gebruiken ze de formule:
totale kosten (TK) = totale variabele kosten (TVK) + totale constante kosten (TCK) =.
De variabele kosten hangen hierbij altijd af van een geproduceerde hoeveelheid. Als in een
som de maximale productiecapaciteit gegeven is, gebruik je dus niet dat getal. Je schrijft dan
gewoon ‘q.’ Elke eenheid heeft wel dezelfde variabele kosten. Je spreekt dan over
proportioneel variabele kosten. Op deze manier kun je drie lijnen tekenen in een grafiek: de
totale kosten, de totale variabele kosten en de totale constante kosten (altijd een rechte lijn)
Een ondernemer wil ook weten hoeveel elk afzonderlijk product kost. Dit reken je uit met
het gemiddelde. Hiervoor deel je de totale kosten door het aantal producten. Bij het totale
gemiddelde gebruik je de volgende formule: gemiddelde variabele kosten (GVK) +
gemiddelde constante kosten (GCK) =
Hieruit kunnen we dus opmaken dat je bij de totale kosten vaak vermenigvuldigt om tot een
antwoord te komen, terwijl je bij de gemiddelde kosten juist de totale kosten deelt door de
afzet.
Als een bedrijf meer wil gaan produceren, willen ze ook weten hoeveel extra kosten dat met
zich meebrengt. Dit zijn de marginale kosten: het bedrag waarmee de totale kosten van een
bedrijf toenemen als er één extra product wordt geproduceerd. De constante kosten blijven
dan gelijk, maar de variabele kosten nemen meestal toe. De formule is: marginale kosten
(MK) = verandering totale kosten / verandering geproduceerde hoeveelheid = // MK =
verandering totale variabele kosten / verandering geproduceerde hoeveelheid
Als alle werkzaamheden door enkele personen worden gedaan, kan de productie stagneren
als er klussen zijn waarin men niet deskundig is. Als er meerdere mensen zijn, kan iedereen
zich gaan specialiseren. Hierdoor stijgt de productie per werknemer en loopt de levering
efficiënter. We spreken hier over degressief variabele kosten: de kosten nemen in
verhouding af als de productieomvang stijgt. De grafiek stijgt dan in het begin harder en
stagneert uiteindelijk.
In sommige gevallen stijgen de kosten in verhouding harder dan de productieomvang. Dit
zijn progressief variabele kosten. Dit betekent dat de kosten per eenheid stijgen als de
bedrijfsdrukte toeneemt. Dit gebeurt vaak als de maximale productiecapaciteit in zicht komt.
Als je een schoolfeest organiseert, ben je met zijn tweeën sneller klaar als in je eentje. Er
komt echter een punt dat mensen elkaar in de weg gaan lopen, waardoor de productie
stagneert of soms zelfs daalt. Dit is de Wet van toe- en afnemende meeropbrengsten.
Formules §1 bekijken & oefenen + grafieken blz. 69 t/m 73 leren
Als de verkoopprijs van een product hoog is, willen veel producenten dat product gaan
maken omdat de winst hoog is. De verkoopbereidheid van de producent is dan hoog.
De kosten van een producent kun je in twee takken verdelen. De constante kosten zijn niet
afhankelijk van de productiecapaciteit. Dit is bijvoorbeeld de huur van een gebouw of het
loon van je werknemers. Variabele kosten veranderen wel als de productiecapaciteit
veranderd. Dit zijn bijvoorbeeld transportkosten en energiekosten.
De totale kosten zijn voor een bedrijf erg belangrijk. Daarvoor gebruiken ze de formule:
totale kosten (TK) = totale variabele kosten (TVK) + totale constante kosten (TCK) =.
De variabele kosten hangen hierbij altijd af van een geproduceerde hoeveelheid. Als in een
som de maximale productiecapaciteit gegeven is, gebruik je dus niet dat getal. Je schrijft dan
gewoon ‘q.’ Elke eenheid heeft wel dezelfde variabele kosten. Je spreekt dan over
proportioneel variabele kosten. Op deze manier kun je drie lijnen tekenen in een grafiek: de
totale kosten, de totale variabele kosten en de totale constante kosten (altijd een rechte lijn)
Een ondernemer wil ook weten hoeveel elk afzonderlijk product kost. Dit reken je uit met
het gemiddelde. Hiervoor deel je de totale kosten door het aantal producten. Bij het totale
gemiddelde gebruik je de volgende formule: gemiddelde variabele kosten (GVK) +
gemiddelde constante kosten (GCK) =
Hieruit kunnen we dus opmaken dat je bij de totale kosten vaak vermenigvuldigt om tot een
antwoord te komen, terwijl je bij de gemiddelde kosten juist de totale kosten deelt door de
afzet.
Als een bedrijf meer wil gaan produceren, willen ze ook weten hoeveel extra kosten dat met
zich meebrengt. Dit zijn de marginale kosten: het bedrag waarmee de totale kosten van een
bedrijf toenemen als er één extra product wordt geproduceerd. De constante kosten blijven
dan gelijk, maar de variabele kosten nemen meestal toe. De formule is: marginale kosten
(MK) = verandering totale kosten / verandering geproduceerde hoeveelheid = // MK =
verandering totale variabele kosten / verandering geproduceerde hoeveelheid
Als alle werkzaamheden door enkele personen worden gedaan, kan de productie stagneren
als er klussen zijn waarin men niet deskundig is. Als er meerdere mensen zijn, kan iedereen
zich gaan specialiseren. Hierdoor stijgt de productie per werknemer en loopt de levering
efficiënter. We spreken hier over degressief variabele kosten: de kosten nemen in
verhouding af als de productieomvang stijgt. De grafiek stijgt dan in het begin harder en
stagneert uiteindelijk.
In sommige gevallen stijgen de kosten in verhouding harder dan de productieomvang. Dit
zijn progressief variabele kosten. Dit betekent dat de kosten per eenheid stijgen als de
bedrijfsdrukte toeneemt. Dit gebeurt vaak als de maximale productiecapaciteit in zicht komt.
Als je een schoolfeest organiseert, ben je met zijn tweeën sneller klaar als in je eentje. Er
komt echter een punt dat mensen elkaar in de weg gaan lopen, waardoor de productie
stagneert of soms zelfs daalt. Dit is de Wet van toe- en afnemende meeropbrengsten.
Formules §1 bekijken & oefenen + grafieken blz. 69 t/m 73 leren
