Samenvatting Inleiding Verbintenissenrecht (IVRV)

Inleiding verbintenissenrecht: Samenvatting
Hoofdstuk 1
1.1 Verbintenissenrecht
Verbintenissenrecht = de rechtsrelatie tussen personen onderling staat centraal
Goederenrecht = het rechtsgebied dat de rechtsrelatie tussen een persoon en een goed
bestrijkt.
Vermogensrecht = regelt de verhoudingen die op geld waardeerbaar zijn tussen burgers
onderling.
Natuurlijk persoon = een mens.
Rechtspersoon = staat volgens de wet gelijk aan een natuurlijk persoon. Een bv, nv of
stichting is een voorbeeld van een rechtspersoon.
Rechtsverhouding = een ander woord voor rechtsrelaties.
Verbintenis = een vermogensrechtelijke rechtsbetrekking tussen 2 of meer personen. De
ene partij wordt verplicht om een prestatie te leveren en de andere partij heeft hier recht
op. Een verbintenis is rechtens afdwingbaar (je kunt een nakoming afdwingen).
- schuldenaar = degene die een prestatie moet leveren.
- schuldeiser = degene die recht heeft op een prestatie.


1.2 Rechtsfeiten

,Gewone feiten = feiten die geen rechtsgevolg hebben, zoals het gras is groen en de zon
schijnt.
Rechtsfeit = een feit dat een rechtsgevolg heeft. Het heeft een gevolg volgens het geldende
recht.
- rechtshandelingen = een handeling waar gericht een rechtsgevolg wordt beoogd.
 wilsuiting = de handelende persoon laat duidelijk blijken dat hij de bedoeling heeft het
rechtsgevolg tot stand te brengen.
 verklaring = de verklarende persoon laat een duidelijk verklaring zien.
- blote rechtsfeiten = geen handelingen maar hebben toch een rechtsgevolg
 geboorte, dood
Feitelijke handeling = handelingen die wel een rechtsgevolg hebben, maar die daar niet op
zijn gericht. De handelende persoon had niet de bedoeling een rechtsgevolg tot stand te
brengen.
Rechtshandelingen = een handeling die gericht is op een rechtsgevolg.
- eenzijdige rechtshandeling = het rechtsgevolg wordt tot stand gebracht door een persoon,
zonder dat er medewerking van een ander persoon nodig is.
 testament
- persoonsgerichte handeling = wordt verricht door een van beide partijen en zijn gericht tot
de andere partij, zoals het opzeggen van de huur.
- niet-persoonsgericht handeling = een handeling wordt door een partij verricht maar die is
niet tot een specifieke persoon gericht, zoals aangifte van geboorte doen bij de gemeente.
- meerzijdige rechtshandeling = het is noodzakelijk dat twee personen een bepaald
rechtsgevolg tot stand willen brengen.
 huurovereenkomst, arbeidsovereenkomst


Overeenkomst: Art. 6:213 lid 1 BW
- moet een meerzijdige rechtshandeling zijn.
- een of meer partijen gaan jegens een of meer partijen een verbintenis aan.
- ‘andere’ overeenkomst = het huwelijk.
- verbintenis scheppende overeenkomst = er ontstaan een of meerdere verbintenissen
tussen partijen.  obligatoire overeenkomst
 Pim moet elke week 12 uur werken bij AH. Pim moet elke maand 450 euro betalen.
- eenzijdige overeenkomst = de overeenkomst schept slechts voor een van beide partijen
een verplichting.
- meerzijdige overeenkomst = de overeenkomst schept voor beide een verplichting.
- wederkerige overeenkomst = de ene partij een verplichting nakomt ‘in ruil voor’ de
verplichting van de andere partij.

, Hoofdstuk 2
2.1.1 Handelingsbekwaamheid
Handelingsbekwaamheid: Art. 3:32 lid 1 BW
- minderjarige  art. 1:234 BW
 minderjarig hebben toestemming van hun ouders nodig.
 opkomende bevoegdheid. Kinderen mogen zonder toestemming producten kopen die
voor hun leeftijd als normaal worden gezien.
- curatele  art. 1:378 BW en art. 1:381 lid 2 BW
 niet in staat om zelfstandige rechtshandelingen te verrichten, dit doet de curator voor
hem. Vaak is dit bij personen met een geestelijke stoornis.
 curator is belast met het toezicht op de onder curatele gestelde. Wordt geregistreerd in
het curateleregister.


2.1.2 Beschikkingsbevoegdheid
Beschikkingsbevoegdheid = een eigenaar is bevoegd om over zijn zaak te beschikken. Dit is
nodig voor de overdracht van een goed. Hij is bevoegd om zijn zaak te verkopen of
schenken.
- vervreemden = verkopen of schenken.


2.1.3 Wilsverklaring
Wilsverklaring: art. 3:33 BW
- zijn wil is gericht op een bepaald rechtsgevolg.
- hij openbaart zijn wil door een verklaring.
Een verklaring kan mondeling of schriftelijk worden gedaan, maar er kan ook sprake zijn van
een stilzwijgende wilsverklaring, zoals een handgebaar  art. 3:37 lid 1 BW
Art. 3:37 lid 3 BW bepaalt dat een wilsverklaring pas effect heeft op het moment dat deze
verklaring de persoon tot wie zij is gericht heeft bereikt.
Art. 3:37 lid 5 BW bepaalt dat een verklaring die tot een persoon is gericht kan worden
ingetrokken tot het moment dat deze de betreffende persoon heeft bereikt. Word de
verklaring ingetrokken op het moment dat deze de persoon bereikt, of daarna, dan heeft de
verklaring wel werking: de intrekking heeft geen effect.


2.1.4 Geestelijke stoornis
Geestelijke stoornis: Art. 3:34 lid 1 BW
- een persoon met een tijdelijke of blijvende geestelijke stoornis.
 tijdelijke = onder invloed van drank en drugs
 blijvende = dementie