lOMoARcPSD|3587616
Grondtrekken van het Nederlandse Strafrecht - H1 t/m 13 & 15 t/m 16
Hoofdstuk 1 – inleiding
Plaats van het strafrecht
*Het strafrecht houdt zich bezig met het bestraffen van personen die een strafbaar feit hebben
gepleegd.
Kern: regelt wie straf kan krijgen en waarvoor.
-Monopolie: de Staat heeft het alleenrecht op straffen.
-Het bestuursrecht: het regelt de wijze waarop het openbaar bestuur moet functioneren bij het
nemen van beslissingen die de burger direct of indirect raken.
-Civielrechtelijk geschil: het betreft een geschil tussen burgers onderling waarbij zo een kwestie voor
een onafhankelijke rechter wordt voorgelegd.
-Het strafrecht: Burgers kunnen elkaar niet dagvaarden voor gepleegde strafbare feiten. Alleen de
OvJ is belast met de vervolging van verdachten.
-Schadevergoeding in het strafrecht: De benadeelde partij kan de strafrechter om schadevergoeding
verzoeken-> relatief eenvoudige manier schadeverhalen-> (H10 nadere info)
Doelen van het straffen
Het opleggen van een straf dient voornamelijk twee doelen:
-Vergelding: het kan zorgen voor een morele genoegdoening: de dader heeft kwaad afgeroepen over
de samenleving en daarom roept de samenleving kwaad af over hem.
-Preventie: afschrikking -> mensen willen geen straf krijgen, dus zullen zij gedrag dat mogelijk tot
straf leidt zoveel mogelijk proberen te voorkomen. ( 2 varianten ):
• Speciale preventie: het voorkomen, of ontmoedigen, dat de gestrafte wederom in de fout
gaat-> gericht op de gestrafte
• Generale preventie: heeft als uitgangspunt dat ook anderen behalve de gestrafte lering
trekken uit het feit dat er voor het plegen van een strafbaar feit straf kan worden opgelegd-
> gericht op de gemeenschap
Materieel strafrecht, formeel strafrecht en sanctierecht
Het rechtsgebied strafrecht kan worden onderverdeeld in drie delen:
-Materieel strafrecht: het bepaald welk gedrag niet toegestaan is en welke personen daarvoor
kunnen worden gestraft(Bv. Diefstal of moord)
-Formeel strafrecht: dit deel van het strafrecht bepaalt welke regels moeten worden gevolgd
wanneer een norm van materinle strafrecht (vermoedelijk) is overtreden-> strafprocesrecht -
Sanctierecht: dit deel heeft betrekking op de voorwaarden waaronder bepaalde straffen mogen
worden opgelegd en ten uitvoer gelegd.
Commuun en bijzonder strafrecht
Het strafrecht is echter verspreid over een groot aantal wetten.
-Commune: het strafrecht dat in de wetboeken (wetten waarin het algemene deel van het strafrecht,
WvSr/WvSv) is opgenomen.
-Bijzondere: strafbepalingen die in andere wetten zijn opgenomen. ( Bv. Wegenverkeerswet 1994,
Opiumwet) -> bevat een gelaagde structuur.
De opbouw van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van strafvordering
-WvSr bestaat uit: 3 hoofdonderdelen(boeken):
• Boek I – regelt de algemene leerstukken van materieel Sr, strafuitsluitingsgronden en poging
1
, lOMoARcPSD|3587616
• Boek II – bevat uitsluitend strafbepalingen -> misdrijven
• Boek III – bevat uitsluitend strafbepalingen -> overtredingen
-WvSv bestaat uit: 6 hoofdonderdelen(boeken):
• Boek I – bevat algemene bepalingen -> bevoegdheden tijdens het opsporingsonderzoek
• Boek II – strafvordering in eerste aanleg -> vervolgingsbeslissing OvJ/berechting rechtbank
• Boek III – rechtsmiddelen
• Boek IV – niet relevant
• Boek V – niet relevant
• Boek VI – niet relevant
-Algemene leerstukken: van toepassing op alle delicten in het WvSr en bijzondere wetten, art. 91 Sr.
-Rechtsmiddel: een middel om de beslissing aan te vechten bij een hogere instantie.
-Totstandkoming wetboeken: 1881-1921 (anno 2018 bezig met modernisering-> WvSv)
De invloed van internationaal en supranationaal recht
-Internationaal recht: het recht dat tussen staten geldt
-Supranationaal rechtelijk: het gaat namelijk om regels die een internationale organisatie oplegt en
waar de lidstaten bij die organisatie zich aan moeten houden. EU-recht/EHRS uitspraken> H15
*EHRM uitspraken hebben gezorgd voor aanpassing van de Nederlandse strafrechtelijke regels
*Rechtstreekse toepassing
*Andere Europese en internationale verdragen (via: art. 94 Gr)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 2 – inleiding materieel strafrecht
Plaats en structuur strafbepalingen
-Bron; strafbare gedraging: de wet(materiele strafrecht), soms verder ingevuld door jurisprudentie.
*De strafbepaling in de meest volledige vorm bestaat uit:
-Delictsomschrijving: geeft de ongewenste gedraging die de wetgever strafbaar wil stellen aan.
-Kwalificatie-aanduiding: geeft aan hoe het gedrag in juridisch opzicht moet worden benoemd. -
Strafbedreiging: bepaalt het soort straf en wat het maximum daarvan is.
*De in het WvSr opgenomen strafbepalingen kennen soms een expliciete kwalificatie-aanduiding en
soms niet.
*Veel bijzondere wetten kennen voor wat de strafbepalingen betreft een gelaagde structuur
(DO=verbod in 1 wet en strafbedreiging in een andere wet.)
De opbouw van het strafbare feit in vier componenten
De 4 cumulatieve voorwaarden voor een strafbaar feit:
• Menselijke gedraging (MG) o De gedraging moet verricht zijn door een mens
(ook rechtspersonen!) o Gedraging betreft een actief optreden, maar kan soms
ook onder nalaten vallen
• Wettelijke delictsomschrijving (DO) o Gedragingen zijn pas strafbaar als zij in de
strafwet terug te vinden zijn
• Wederrechtelijkheid (W) o In strijd met de eisen van het recht o Betreft de
wederrechtelijkheid van de gedraging
o Nu is het meestal zo dat met het vervullen van een DO de wederrechtelijkheid ook
gegeven is
o Uitzonderlijke gevallen -> rechtvaardigingsgronden
• Verwijtbaar (als schuld) (V) o Iemand kon zich anders gedragen dan hij deed
2
)
, lOMoARcPSD|3587616
o Nu is het meestal zo dat met het vervullen van een DO de verwijtbaarheid ook
gegeven is
o Uitzonderlijke gevallen -> schulduitsluitingsgronden
-Tenlastelegging: Dit is een processtuk waarin staat beschreven welke gedraging(MG) de verdachte,
volgens de OvJ zou hebben verricht.
-Aanvullende werking(DO) door jurisprudentie:
• Interpretatiemethode (analogie)- > Elektriciteits-arrest: Een tandarts zette de
elektriciteitsmeter na controle stil met een pen. Hij bleef echter wel elektriciteit gebruiken.
Hij werd vervolgd voor diefstal volgens artikel 310 Sr en is hiervoor ook veroordeeld.
o A-G: meende dat er geen sprake was van diefstal omdat 'een goed' als bedoeld in artikel
310 Sr alleen een stoffelijk voorwerp kon betreffen. Iets anders dan een stoffelijk voorwerp
kan men volgens de A-G niet 'wegnemen'. De A-G vond dat er dus geen sprake was van
diefstal, maar eerder van oplichting. o HR: bepaalde echter dat elektriciteit te zien is als
een vermogensobject omdat het economische waarde heeft.
Art. 350 Sv stappenplan:
Stap 1(vraag 1 – de bewijsvraag (kent 4 subvragen)):
• Het is aan de rechter te onderzoeken of hetgeen in de tenlastelegging staat ook
daadwerkelijk is begaan, art. 350 Sv o Feit kan niet worden bewezen? ->
vrijspraak, art. 352 lid 1 Sv.
o Feit kan wel bewezen worden? -> door naar vraag 2 Stap 2(vraag 2&3 (2
subvragen):
• De rechter zal moeten beoordelen of de bewezenverklaarde feitelijke gedraging van
de tenlastelegging binnen de grenzen van een wettelijke bepaling valt, DUS
kwalificatie o Valt er niet onder -> OVAR, art. 352 lid 2 Sv.
o Valt er wel onder -> volgende subvraag Is het wederrechtelijk?
o Er is wel een rechtvaardigingsgrond -> OVAR, art. 352 lid 2 Sv.
o Er is geen rechtvaardigingsgrond -> door naar vraag 4
Stap 3(vraag 4):
• Is het verwijtbaar?
o Er is wel een schulduitsluitingsgrond aanwezig -> OVAR, o Er is art. 352 lid 2geen
schulduitsluitingsgrond aanwezig -> Veroordeling, Sv
art. 351 Sv
*Eventuele bijkomende maatregel(en) opgelegd bij een geslaagd beroep op een
schulduitsluitingsgrond: terbeschikkingstelling (TBS) of plaatsing in psychiatrisch ziekenhuis (PPZ)
*LETOP: niet tezamen
Strafuitsluitingsgronden(redenen waarop de rechter zich kan baseren om geen straf op te leggen):
• Schulduitsluitingsgrond: een grond waardoor de schuld aan een bepaalde feitelijke
handeling ontbreekt. o Soorten: ontoerekeningsvatbaarheid, psychische
overmacht, noodweerexces en onbevoegd gegeven ambtelijk bevel.
• Rechtvaardigingsgrond: ontneemt de wederrechtelijkheid aan een gedraging.
o Soorten : noodweer, uitvoering wettelijk voorschrift, noodtoestand overmacht,
bevoegd gegeven ambtelijk bevel etc.
Legaliteit en interpretatie
-Legaliteitsbeginsel: het brengt tot de uitdrukking dat strafbepalingen altijd in het geschreven
recht(dus geen ongeschreven recht) terug te vinden moeten zijn, art. 1 Sr.
3
, lOMoARcPSD|3587616
-Verbod van terugwerkende kracht: Geen feit is strafbaar dan uit kracht van een daaraan
voorafgegane wettelijke strafbepaling, art. 16 Gw en art. 1 Sr-> DUS het gedrag is pas strafbaar als
het ten tijde van het begaan van het feit in de wet strafbaar gesteld is. Alles wat daarvoor is gebeurd
valt niet onder de werking
-Doel legaliteitsbeginsel: art. 1 lid 1 Sr - rechtszekerheid te bewerkstellen.
Interpretatiemethoden : voor het interpreteren van wetstermen bestaat een aantal methoden:
Wetshistorische interpretatie: o Er wordt gekeken naar de totstandkomingsgeschiedenis van
een bepaling in kwestie Grammaticale interpretatie: o De inhoud van de wet wordt bepaald
door de taalkundige betekenis van woorden Systematische interpretatie: o De wet wordt
uitgelegd aan de hand van de systematiek van de wet Teleologische interpretatie:
o Er wordt gekeken naar het doel van de wetgever.
*Vaak wordt een combinatie van interpretatiemethoden toegepast
Bestanddelen en elementen
Bestanddelen: Een(meerdere) voorwaarden voor strafbaarheid waarvan de onderdelen in een
delictsomschrijving(wet) terug te vinden zijn.
• Soms -> wederrechtelijkheid (en verwijtbaarheid bij: culpoze delicten)
Elementen: Een(meerdere) voorwaarden voor strafbaarheid waarvan de onderdelen niet in de wet
zijn opgenomen.
• Seestal-> wederrechtelijkheid/verwijtbaarheid
*Vergeet de OvJ een bestanddeel in de tenlastelegging op te nemen, dan heeft immers een feit
ten laste gelegd die niet gekwalificeerd kan worden-> OVAR (ontslag van alle rechtsvervolging)
*Wel voldaan aan de bestanddelen + elementen?-> = ALTIJD sprake van een strafbaar feit
Wederrechtelijkheid als bestanddeel: een moeilijk geval
*zij alle delicten waarbij wederrechtelijkheid in de delictsomschrijving voorkomt, is de
wederrechtelijkheid geen element maar een bestanddeel. -Vierlagenmodel: MG, DO,
W, V -> afzonderlijke voorwaarden
-Drielagenmodel: MG, DO+W, V -> wederrechtelijkheid onderdeel is van de delictsomschrijving -
Verschil: Als in het vierlagenmodel de wederrechtelijkheid(element) ontbreekt is dit anders want
dan is er niet voldaan aan de voorwaarde: wederrechtelijkheid. Als het een bestanddeel is zoals bij
het drielagenmodel, dan is er niet voldaan aan de voorwaarde: delictsomschrijving, omdat het
onderdeel uitmaakt van de voorwaarde.
Soorten delicten
*Strafbare feiten zijn onder te verdelen in: Misdrijven(ernstige feiten) en Overtredingen(minder
ernstige feiten)
-Reden onderscheid:
1. De indeling bepaalt welk soort rechter bevoegd is
2. Poging en medeplichtigheid zijn alleen strafbaar bij misdrijven
3. Toepassing van dwangmiddelen -> voorrecht misdrijf in geval van de ernst
Formele en materiële delicten
*Het onderscheid tussen formele en materiële delicten heeft betrekking op de manier waarop een
delict in de wet is omschreven.
-Formele delicten: in de wet omgeschreven handeling waarbij het verrichten van deze handeling
strafbaar is gesteld. (Bv. Diefstal: het wegnemen van een goed)
4
)
Grondtrekken van het Nederlandse Strafrecht - H1 t/m 13 & 15 t/m 16
Hoofdstuk 1 – inleiding
Plaats van het strafrecht
*Het strafrecht houdt zich bezig met het bestraffen van personen die een strafbaar feit hebben
gepleegd.
Kern: regelt wie straf kan krijgen en waarvoor.
-Monopolie: de Staat heeft het alleenrecht op straffen.
-Het bestuursrecht: het regelt de wijze waarop het openbaar bestuur moet functioneren bij het
nemen van beslissingen die de burger direct of indirect raken.
-Civielrechtelijk geschil: het betreft een geschil tussen burgers onderling waarbij zo een kwestie voor
een onafhankelijke rechter wordt voorgelegd.
-Het strafrecht: Burgers kunnen elkaar niet dagvaarden voor gepleegde strafbare feiten. Alleen de
OvJ is belast met de vervolging van verdachten.
-Schadevergoeding in het strafrecht: De benadeelde partij kan de strafrechter om schadevergoeding
verzoeken-> relatief eenvoudige manier schadeverhalen-> (H10 nadere info)
Doelen van het straffen
Het opleggen van een straf dient voornamelijk twee doelen:
-Vergelding: het kan zorgen voor een morele genoegdoening: de dader heeft kwaad afgeroepen over
de samenleving en daarom roept de samenleving kwaad af over hem.
-Preventie: afschrikking -> mensen willen geen straf krijgen, dus zullen zij gedrag dat mogelijk tot
straf leidt zoveel mogelijk proberen te voorkomen. ( 2 varianten ):
• Speciale preventie: het voorkomen, of ontmoedigen, dat de gestrafte wederom in de fout
gaat-> gericht op de gestrafte
• Generale preventie: heeft als uitgangspunt dat ook anderen behalve de gestrafte lering
trekken uit het feit dat er voor het plegen van een strafbaar feit straf kan worden opgelegd-
> gericht op de gemeenschap
Materieel strafrecht, formeel strafrecht en sanctierecht
Het rechtsgebied strafrecht kan worden onderverdeeld in drie delen:
-Materieel strafrecht: het bepaald welk gedrag niet toegestaan is en welke personen daarvoor
kunnen worden gestraft(Bv. Diefstal of moord)
-Formeel strafrecht: dit deel van het strafrecht bepaalt welke regels moeten worden gevolgd
wanneer een norm van materinle strafrecht (vermoedelijk) is overtreden-> strafprocesrecht -
Sanctierecht: dit deel heeft betrekking op de voorwaarden waaronder bepaalde straffen mogen
worden opgelegd en ten uitvoer gelegd.
Commuun en bijzonder strafrecht
Het strafrecht is echter verspreid over een groot aantal wetten.
-Commune: het strafrecht dat in de wetboeken (wetten waarin het algemene deel van het strafrecht,
WvSr/WvSv) is opgenomen.
-Bijzondere: strafbepalingen die in andere wetten zijn opgenomen. ( Bv. Wegenverkeerswet 1994,
Opiumwet) -> bevat een gelaagde structuur.
De opbouw van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van strafvordering
-WvSr bestaat uit: 3 hoofdonderdelen(boeken):
• Boek I – regelt de algemene leerstukken van materieel Sr, strafuitsluitingsgronden en poging
1
, lOMoARcPSD|3587616
• Boek II – bevat uitsluitend strafbepalingen -> misdrijven
• Boek III – bevat uitsluitend strafbepalingen -> overtredingen
-WvSv bestaat uit: 6 hoofdonderdelen(boeken):
• Boek I – bevat algemene bepalingen -> bevoegdheden tijdens het opsporingsonderzoek
• Boek II – strafvordering in eerste aanleg -> vervolgingsbeslissing OvJ/berechting rechtbank
• Boek III – rechtsmiddelen
• Boek IV – niet relevant
• Boek V – niet relevant
• Boek VI – niet relevant
-Algemene leerstukken: van toepassing op alle delicten in het WvSr en bijzondere wetten, art. 91 Sr.
-Rechtsmiddel: een middel om de beslissing aan te vechten bij een hogere instantie.
-Totstandkoming wetboeken: 1881-1921 (anno 2018 bezig met modernisering-> WvSv)
De invloed van internationaal en supranationaal recht
-Internationaal recht: het recht dat tussen staten geldt
-Supranationaal rechtelijk: het gaat namelijk om regels die een internationale organisatie oplegt en
waar de lidstaten bij die organisatie zich aan moeten houden. EU-recht/EHRS uitspraken> H15
*EHRM uitspraken hebben gezorgd voor aanpassing van de Nederlandse strafrechtelijke regels
*Rechtstreekse toepassing
*Andere Europese en internationale verdragen (via: art. 94 Gr)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 2 – inleiding materieel strafrecht
Plaats en structuur strafbepalingen
-Bron; strafbare gedraging: de wet(materiele strafrecht), soms verder ingevuld door jurisprudentie.
*De strafbepaling in de meest volledige vorm bestaat uit:
-Delictsomschrijving: geeft de ongewenste gedraging die de wetgever strafbaar wil stellen aan.
-Kwalificatie-aanduiding: geeft aan hoe het gedrag in juridisch opzicht moet worden benoemd. -
Strafbedreiging: bepaalt het soort straf en wat het maximum daarvan is.
*De in het WvSr opgenomen strafbepalingen kennen soms een expliciete kwalificatie-aanduiding en
soms niet.
*Veel bijzondere wetten kennen voor wat de strafbepalingen betreft een gelaagde structuur
(DO=verbod in 1 wet en strafbedreiging in een andere wet.)
De opbouw van het strafbare feit in vier componenten
De 4 cumulatieve voorwaarden voor een strafbaar feit:
• Menselijke gedraging (MG) o De gedraging moet verricht zijn door een mens
(ook rechtspersonen!) o Gedraging betreft een actief optreden, maar kan soms
ook onder nalaten vallen
• Wettelijke delictsomschrijving (DO) o Gedragingen zijn pas strafbaar als zij in de
strafwet terug te vinden zijn
• Wederrechtelijkheid (W) o In strijd met de eisen van het recht o Betreft de
wederrechtelijkheid van de gedraging
o Nu is het meestal zo dat met het vervullen van een DO de wederrechtelijkheid ook
gegeven is
o Uitzonderlijke gevallen -> rechtvaardigingsgronden
• Verwijtbaar (als schuld) (V) o Iemand kon zich anders gedragen dan hij deed
2
)
, lOMoARcPSD|3587616
o Nu is het meestal zo dat met het vervullen van een DO de verwijtbaarheid ook
gegeven is
o Uitzonderlijke gevallen -> schulduitsluitingsgronden
-Tenlastelegging: Dit is een processtuk waarin staat beschreven welke gedraging(MG) de verdachte,
volgens de OvJ zou hebben verricht.
-Aanvullende werking(DO) door jurisprudentie:
• Interpretatiemethode (analogie)- > Elektriciteits-arrest: Een tandarts zette de
elektriciteitsmeter na controle stil met een pen. Hij bleef echter wel elektriciteit gebruiken.
Hij werd vervolgd voor diefstal volgens artikel 310 Sr en is hiervoor ook veroordeeld.
o A-G: meende dat er geen sprake was van diefstal omdat 'een goed' als bedoeld in artikel
310 Sr alleen een stoffelijk voorwerp kon betreffen. Iets anders dan een stoffelijk voorwerp
kan men volgens de A-G niet 'wegnemen'. De A-G vond dat er dus geen sprake was van
diefstal, maar eerder van oplichting. o HR: bepaalde echter dat elektriciteit te zien is als
een vermogensobject omdat het economische waarde heeft.
Art. 350 Sv stappenplan:
Stap 1(vraag 1 – de bewijsvraag (kent 4 subvragen)):
• Het is aan de rechter te onderzoeken of hetgeen in de tenlastelegging staat ook
daadwerkelijk is begaan, art. 350 Sv o Feit kan niet worden bewezen? ->
vrijspraak, art. 352 lid 1 Sv.
o Feit kan wel bewezen worden? -> door naar vraag 2 Stap 2(vraag 2&3 (2
subvragen):
• De rechter zal moeten beoordelen of de bewezenverklaarde feitelijke gedraging van
de tenlastelegging binnen de grenzen van een wettelijke bepaling valt, DUS
kwalificatie o Valt er niet onder -> OVAR, art. 352 lid 2 Sv.
o Valt er wel onder -> volgende subvraag Is het wederrechtelijk?
o Er is wel een rechtvaardigingsgrond -> OVAR, art. 352 lid 2 Sv.
o Er is geen rechtvaardigingsgrond -> door naar vraag 4
Stap 3(vraag 4):
• Is het verwijtbaar?
o Er is wel een schulduitsluitingsgrond aanwezig -> OVAR, o Er is art. 352 lid 2geen
schulduitsluitingsgrond aanwezig -> Veroordeling, Sv
art. 351 Sv
*Eventuele bijkomende maatregel(en) opgelegd bij een geslaagd beroep op een
schulduitsluitingsgrond: terbeschikkingstelling (TBS) of plaatsing in psychiatrisch ziekenhuis (PPZ)
*LETOP: niet tezamen
Strafuitsluitingsgronden(redenen waarop de rechter zich kan baseren om geen straf op te leggen):
• Schulduitsluitingsgrond: een grond waardoor de schuld aan een bepaalde feitelijke
handeling ontbreekt. o Soorten: ontoerekeningsvatbaarheid, psychische
overmacht, noodweerexces en onbevoegd gegeven ambtelijk bevel.
• Rechtvaardigingsgrond: ontneemt de wederrechtelijkheid aan een gedraging.
o Soorten : noodweer, uitvoering wettelijk voorschrift, noodtoestand overmacht,
bevoegd gegeven ambtelijk bevel etc.
Legaliteit en interpretatie
-Legaliteitsbeginsel: het brengt tot de uitdrukking dat strafbepalingen altijd in het geschreven
recht(dus geen ongeschreven recht) terug te vinden moeten zijn, art. 1 Sr.
3
, lOMoARcPSD|3587616
-Verbod van terugwerkende kracht: Geen feit is strafbaar dan uit kracht van een daaraan
voorafgegane wettelijke strafbepaling, art. 16 Gw en art. 1 Sr-> DUS het gedrag is pas strafbaar als
het ten tijde van het begaan van het feit in de wet strafbaar gesteld is. Alles wat daarvoor is gebeurd
valt niet onder de werking
-Doel legaliteitsbeginsel: art. 1 lid 1 Sr - rechtszekerheid te bewerkstellen.
Interpretatiemethoden : voor het interpreteren van wetstermen bestaat een aantal methoden:
Wetshistorische interpretatie: o Er wordt gekeken naar de totstandkomingsgeschiedenis van
een bepaling in kwestie Grammaticale interpretatie: o De inhoud van de wet wordt bepaald
door de taalkundige betekenis van woorden Systematische interpretatie: o De wet wordt
uitgelegd aan de hand van de systematiek van de wet Teleologische interpretatie:
o Er wordt gekeken naar het doel van de wetgever.
*Vaak wordt een combinatie van interpretatiemethoden toegepast
Bestanddelen en elementen
Bestanddelen: Een(meerdere) voorwaarden voor strafbaarheid waarvan de onderdelen in een
delictsomschrijving(wet) terug te vinden zijn.
• Soms -> wederrechtelijkheid (en verwijtbaarheid bij: culpoze delicten)
Elementen: Een(meerdere) voorwaarden voor strafbaarheid waarvan de onderdelen niet in de wet
zijn opgenomen.
• Seestal-> wederrechtelijkheid/verwijtbaarheid
*Vergeet de OvJ een bestanddeel in de tenlastelegging op te nemen, dan heeft immers een feit
ten laste gelegd die niet gekwalificeerd kan worden-> OVAR (ontslag van alle rechtsvervolging)
*Wel voldaan aan de bestanddelen + elementen?-> = ALTIJD sprake van een strafbaar feit
Wederrechtelijkheid als bestanddeel: een moeilijk geval
*zij alle delicten waarbij wederrechtelijkheid in de delictsomschrijving voorkomt, is de
wederrechtelijkheid geen element maar een bestanddeel. -Vierlagenmodel: MG, DO,
W, V -> afzonderlijke voorwaarden
-Drielagenmodel: MG, DO+W, V -> wederrechtelijkheid onderdeel is van de delictsomschrijving -
Verschil: Als in het vierlagenmodel de wederrechtelijkheid(element) ontbreekt is dit anders want
dan is er niet voldaan aan de voorwaarde: wederrechtelijkheid. Als het een bestanddeel is zoals bij
het drielagenmodel, dan is er niet voldaan aan de voorwaarde: delictsomschrijving, omdat het
onderdeel uitmaakt van de voorwaarde.
Soorten delicten
*Strafbare feiten zijn onder te verdelen in: Misdrijven(ernstige feiten) en Overtredingen(minder
ernstige feiten)
-Reden onderscheid:
1. De indeling bepaalt welk soort rechter bevoegd is
2. Poging en medeplichtigheid zijn alleen strafbaar bij misdrijven
3. Toepassing van dwangmiddelen -> voorrecht misdrijf in geval van de ernst
Formele en materiële delicten
*Het onderscheid tussen formele en materiële delicten heeft betrekking op de manier waarop een
delict in de wet is omschreven.
-Formele delicten: in de wet omgeschreven handeling waarbij het verrichten van deze handeling
strafbaar is gesteld. (Bv. Diefstal: het wegnemen van een goed)
4
)
