AFPF Casus 1: Sophie
Lesdoelen les 1
Een definitie geven van de begrippen ‘milieu intérieur’ en ‘homeostase’.
Milieu interieur
De inwendige omgeving is het vocht dat de lichaamscellen omspoelt. Men noemt dit de interstitiële
vloeistof of weefselvloeistof. De vloeistof absorbeert zuurstof en voedingstoffen uit de omgevende
interstitiële vloeistof, die deze opnieuw uit de bloedsomloop heeft geabsorbeerd. Daarentegen
passeren afvalstoffen via de interstitiële vloeistof naar de bloedsomloop op weg naar de nodige
uitscheidingsorganen.
Homeostase
Homeostase is het in evenwicht houden van het interne milieu. De wisselwerking tussen de cel en
het milieu interieur zorgen voor intern evenwicht. Het lichaam streeft voortdurend naar homeostase.
Voorbeeld; Als je koorts krijgt begint het lichaam te zweten om warmte kwijt te kunnen.
Negatieve en positieve feedbackmechanismen met elkaar vergelijken
Negatieve feedbackmechanismen
Hierbij wordt elke verandering die afwijkt van de normale waarde tenietgedaan. Bij een lage
temperatuur zorgt dit proces ervoor dat de temperatuur omhooggaat en vice versa.
De meeste homeostatische processen in het lichaam worden door negatieve feedback gereguleerd
om plotselinge en aanzienlijke veranderingen in het milieu interieur te voorkomen.
Positieve feedbackmechanismen
Van deze versterkende mechanismen bestaan er maar een paar in het lichaam. Bij positieve
feedbackmechanismen doet de stimulus de respons sterk toenemen zodat, zolang de stimulus
aanhoudt, de respons wordt versterkt.
Voorbeeld; bij een bevalling worden de contracties van de baarmoeder gestimuleerd door het
hormoon oxytocine. Hierdoor wordt het hoofdje van de baby in de baarmoederhals geperst waar
receptoren worden gestimuleerd die reageren op uitrekking. Als reactie wordt er meer oxytocine
afgescheiden waardoor de contracties sterker worden en de bevalling wordt voortgezet. Als het
uitrekken ophoudt wordt de afscheiding van oxytocine gestopt.
Negatieve feedbackmechanismen zorgen er dus voor dat je waarden constant op normaal niveau
blijven, positieve feedbackmechanismen zorgen juist voor een (tijdelijke) verhoging van bepaalde
waarden.
Het proces van osmose vergelijken met dat van diffusie en met behulp van deze begrippen
uitleggen hoe moleculen zich verplaatsen binnen en tussen compartimenten van het lichaam.
Het begint bij een cel met daarbinnen intracellulaire vloeistof en daarbuiten extracellulair vloeistof.
De cel regelt voor het grootste deel zelf de samenstelling van de intercellulaire vloeistof door passief
en actief transport. Passief transport kost geen energie en actief transport wel en verbruikt hier ATP
bij (benzine van het lichaam).
Diffusie
Diffusie is het verplaatsen van moleculen van een plaats met een hoge concentratie naar een plaats
met een lage concentratie. Meestal vindt diffusie plaats in een gas, vloeistof of oplossing. Het kan
ook plaatsvinden door een semipermeabele membraan, zoals de celmembraan of de capillairwand.
Alleen moleculen die klein en oplosbaar genoeg zijn om de membraan te passeren, kunnen
erdoorheen diffunderen.
, AFPF Casus 1: Sophie
Osmose
Terwijl de diffusie van moleculen door een semipermeabele membraan resulteert in gelijke
concentraties aan beide zijden van de membraan, verwijst osmose speciaal naar de verplaatsing van
water met de concentratiegradiënt mee. Meestal is de oorzaak dat de andere moleculen te groot zijn
om het membraan te passeren. Door osmotische druk wordt er water van de ene kant naar de
andere kant getrokken waardoor de moleculen weer in evenwicht staan. De moleculen hebben aan
beide zijdes dezelfde concentratie, maar niet hetzelfde volume.
Diffusie is het verplaatsen van deeltjes en osmose is het verplaatsen van water.
Een beschrijving geven van de termen intra- en extracellulaire vloeistof.
Intracellulaire vloeistof
Twee derde van het vocht in je lichaam is intracellulair en zit binnenin je lichaamscellen. De rest van
de vloeistof zit als extracellulair vocht buiten de cellen en rondom de cellen. Intracellulaire vloeistof
bevat grote hoeveelheden kalium-, magnesium- en fosfaationen.
Extracellulaire vloeistof
Extracellulair vocht bevat grote hoeveelheden natrium-, chloride- en waterstofcarbonaationen en
voedingsstoffen voor de cel zoals zuurstof, glucose, vettige zuren en aminozuren. De extracellulaire
vloeistof bevat ook koolstofdioxide. Dit is een afvalproduct dat door de cel is uitgescheiden. Via de
longen adem je koolstofdioxide uit. Andere afvalstoffen worden naar de nieren getransporteerd, in
de urine ‘’gestopt’’ en dan uitgescheiden.
De structuur en functie beschrijven van de plasmamembraan.
Het plasmamembraan is een dun semipermeabel membraan dat het cytoplasma van een cel
omgeeft. Zijn functie is om de integriteit van het inwendige van de cel te beschermen door bepaalde
stoffen de cel binnen te laten en andere stoffen buiten te houden. Het celmembraan dient ook om
de cel te ondersteunen en zijn vorm te helpen behouden.
Het celmembraan is voornamelijk samengesteld uit een mix van eiwitten en fosfolipiden (zorgt voor
waterafstotend membraan). Terwijl lipiden membranen hun flexibiliteit geven, bewaken en
behouden eiwitten het chemische klimaat van de cel en helpen ze bij de overdracht van moleculen
door het membraan.
Lesdoelen les 1
Een definitie geven van de begrippen ‘milieu intérieur’ en ‘homeostase’.
Milieu interieur
De inwendige omgeving is het vocht dat de lichaamscellen omspoelt. Men noemt dit de interstitiële
vloeistof of weefselvloeistof. De vloeistof absorbeert zuurstof en voedingstoffen uit de omgevende
interstitiële vloeistof, die deze opnieuw uit de bloedsomloop heeft geabsorbeerd. Daarentegen
passeren afvalstoffen via de interstitiële vloeistof naar de bloedsomloop op weg naar de nodige
uitscheidingsorganen.
Homeostase
Homeostase is het in evenwicht houden van het interne milieu. De wisselwerking tussen de cel en
het milieu interieur zorgen voor intern evenwicht. Het lichaam streeft voortdurend naar homeostase.
Voorbeeld; Als je koorts krijgt begint het lichaam te zweten om warmte kwijt te kunnen.
Negatieve en positieve feedbackmechanismen met elkaar vergelijken
Negatieve feedbackmechanismen
Hierbij wordt elke verandering die afwijkt van de normale waarde tenietgedaan. Bij een lage
temperatuur zorgt dit proces ervoor dat de temperatuur omhooggaat en vice versa.
De meeste homeostatische processen in het lichaam worden door negatieve feedback gereguleerd
om plotselinge en aanzienlijke veranderingen in het milieu interieur te voorkomen.
Positieve feedbackmechanismen
Van deze versterkende mechanismen bestaan er maar een paar in het lichaam. Bij positieve
feedbackmechanismen doet de stimulus de respons sterk toenemen zodat, zolang de stimulus
aanhoudt, de respons wordt versterkt.
Voorbeeld; bij een bevalling worden de contracties van de baarmoeder gestimuleerd door het
hormoon oxytocine. Hierdoor wordt het hoofdje van de baby in de baarmoederhals geperst waar
receptoren worden gestimuleerd die reageren op uitrekking. Als reactie wordt er meer oxytocine
afgescheiden waardoor de contracties sterker worden en de bevalling wordt voortgezet. Als het
uitrekken ophoudt wordt de afscheiding van oxytocine gestopt.
Negatieve feedbackmechanismen zorgen er dus voor dat je waarden constant op normaal niveau
blijven, positieve feedbackmechanismen zorgen juist voor een (tijdelijke) verhoging van bepaalde
waarden.
Het proces van osmose vergelijken met dat van diffusie en met behulp van deze begrippen
uitleggen hoe moleculen zich verplaatsen binnen en tussen compartimenten van het lichaam.
Het begint bij een cel met daarbinnen intracellulaire vloeistof en daarbuiten extracellulair vloeistof.
De cel regelt voor het grootste deel zelf de samenstelling van de intercellulaire vloeistof door passief
en actief transport. Passief transport kost geen energie en actief transport wel en verbruikt hier ATP
bij (benzine van het lichaam).
Diffusie
Diffusie is het verplaatsen van moleculen van een plaats met een hoge concentratie naar een plaats
met een lage concentratie. Meestal vindt diffusie plaats in een gas, vloeistof of oplossing. Het kan
ook plaatsvinden door een semipermeabele membraan, zoals de celmembraan of de capillairwand.
Alleen moleculen die klein en oplosbaar genoeg zijn om de membraan te passeren, kunnen
erdoorheen diffunderen.
, AFPF Casus 1: Sophie
Osmose
Terwijl de diffusie van moleculen door een semipermeabele membraan resulteert in gelijke
concentraties aan beide zijden van de membraan, verwijst osmose speciaal naar de verplaatsing van
water met de concentratiegradiënt mee. Meestal is de oorzaak dat de andere moleculen te groot zijn
om het membraan te passeren. Door osmotische druk wordt er water van de ene kant naar de
andere kant getrokken waardoor de moleculen weer in evenwicht staan. De moleculen hebben aan
beide zijdes dezelfde concentratie, maar niet hetzelfde volume.
Diffusie is het verplaatsen van deeltjes en osmose is het verplaatsen van water.
Een beschrijving geven van de termen intra- en extracellulaire vloeistof.
Intracellulaire vloeistof
Twee derde van het vocht in je lichaam is intracellulair en zit binnenin je lichaamscellen. De rest van
de vloeistof zit als extracellulair vocht buiten de cellen en rondom de cellen. Intracellulaire vloeistof
bevat grote hoeveelheden kalium-, magnesium- en fosfaationen.
Extracellulaire vloeistof
Extracellulair vocht bevat grote hoeveelheden natrium-, chloride- en waterstofcarbonaationen en
voedingsstoffen voor de cel zoals zuurstof, glucose, vettige zuren en aminozuren. De extracellulaire
vloeistof bevat ook koolstofdioxide. Dit is een afvalproduct dat door de cel is uitgescheiden. Via de
longen adem je koolstofdioxide uit. Andere afvalstoffen worden naar de nieren getransporteerd, in
de urine ‘’gestopt’’ en dan uitgescheiden.
De structuur en functie beschrijven van de plasmamembraan.
Het plasmamembraan is een dun semipermeabel membraan dat het cytoplasma van een cel
omgeeft. Zijn functie is om de integriteit van het inwendige van de cel te beschermen door bepaalde
stoffen de cel binnen te laten en andere stoffen buiten te houden. Het celmembraan dient ook om
de cel te ondersteunen en zijn vorm te helpen behouden.
Het celmembraan is voornamelijk samengesteld uit een mix van eiwitten en fosfolipiden (zorgt voor
waterafstotend membraan). Terwijl lipiden membranen hun flexibiliteit geven, bewaken en
behouden eiwitten het chemische klimaat van de cel en helpen ze bij de overdracht van moleculen
door het membraan.
