APO BLOK 3 – LESDAG 1 - AANTEKENINGEN
HART- EN VAATZIEKTEN EN BLOEDVATEN
De grote bloedsomloop begint in de linkerkamer. Via de aorta met zijn vele vertakkingen
komt het bloed in de haarvaten van de weefsels. Hier vindt de uitwisseling plaats van
voedingsstoffen en zuurstof naar de cellen toe, terwijl het gas koolstofdioxide en de andere
afvalproducten vanuit de cellen naar het bloed gaan.
De haarvaten verenigen zich tot aders (venen) die het bloed via de onderste en bovenste
holle ader terugvoeren naar het hart. Het bloed van de grote circulatie mondt dus uit in de
rechterboezem.
De kleine bloedsomloop vervoert het bloed vervolgens vanuit de rechterkamer via de
longen naar de linkerboezem. De kleine bloedsomloop zorgt dus voor de opname van
zuurstof en de afgifte van koolstofdioxide.
Tip: Bij gebruik van bètablokkers kunnen de patiënten het
best voor het opstaan de been- en bilspieren een aantal
keer aanspannen.
Risicofactoren voor hart- en vaatziekten:
- Een hart- en vaatziekte hebben (gehad);
- Roken;
- Geslacht (mannen hebben over het algemeen een snellere kans op hart- en vaatziekten,
, vrouwen hebben na de menopauze dezelfde, als het niet meer is, kans op een hart- en
vaatziekte);
- Leeftijd (ouderen hebben minder flexibele bloedvaten);
- Overgewicht;
- Hart- en vaatziekte in de familie;
- Diabetes Mellitus type 2;
- Te hoog cholesterolgehalte in het bloed;
- Te hoge systolische bloeddruk.
Hartaandoeningen:
Hartfalen (decompensatio/de hartspier is verzwakt):
Het hart is niet meer in staat om voldoende bloed rond te pompen om aan de behoefte van
het lichaam te voldoen.
Door minder rondgepompt bloed per hartslag neemt het slagvolume af. Hierdoor gaat de
hartfrequentie omhoog met als gevolg:
- Vermoeidheid;
- Oedeem (in de longen geeft dat benauwdheidsklachten);
- Versneld hartritme
Oorzaken van hartfalen kunnen zijn: ouderdom, beschadiging van de hartspier door infarct of
ontsteking, beschadiging van de hartkleppen, suikerziekte, aandoeningen van de luchtwegen
zoals longemfyseem, overgewicht, bloedarmoede en een langdurig onbehandelde bloeddruk
Hartritmestoornissen (Tachycardie (te snelle hartslag)/Bradycardie (te trage
hartslag)/Extra systolen (extra slagen bij onregelmatige hartslag)):
Hartritmestoornissen zijn stoornissen in de prikkelgeleiding van het hart.
Hartritmestoornissen kunnen als complicatie na een hartinfarct optreden.
Een voorbeeld van een aandoeningen door een hartritmestoornis is
tachyaritmie, hier is de hartfrequentie meer dan 120 slagen per minuut.
Hierbij is het doel om de QT-tijd te verlengen.
Gevolgen van een hartritmestoornis:
- De hartkracht neemt af en de bloedcirculatie komt in gevaar;
- Er kunnen spontane extra prikkels ontstaan;
- Door de ritmestoornis is er een verhoogd risico op trombose (bloedstolling) in de boezems
van het hart, met als gevolg een kans op een infarct.
Eerst wordt er onderzoek gedaan naar de oorzaak. Afhankelijk van de oorzaak wordt er
behandeling met medicijnen gegeven, als:
- Antiarrhythmica/Antiaritmica (klassen I tot IV);
- Hartglycosiden;
- Anti-Thrombotica.
Angina pectoris (Aanloopfase naar hartinfarct/zuurstoftekort door vernauwing van de
kransslagaderen):
De vier verschillende klassen van angina pectoris zijn:
- Klasse 1: Geen klachten of alleen klachten bij excessief zware inspanning.
- Klasse 2: In het dagelijks leven geen klachten, maar wel bij flinke inspanning.
- Klasse 3: Klachten bij normale dagelijkse activiteiten.
- Klasse 4: Klachten bij geringe inspanning en in rust.
Oorzaak is een verminderde zuurstofaanbod door zuurstofgebrek van de hartspier door
bijvoorbeeld:
HART- EN VAATZIEKTEN EN BLOEDVATEN
De grote bloedsomloop begint in de linkerkamer. Via de aorta met zijn vele vertakkingen
komt het bloed in de haarvaten van de weefsels. Hier vindt de uitwisseling plaats van
voedingsstoffen en zuurstof naar de cellen toe, terwijl het gas koolstofdioxide en de andere
afvalproducten vanuit de cellen naar het bloed gaan.
De haarvaten verenigen zich tot aders (venen) die het bloed via de onderste en bovenste
holle ader terugvoeren naar het hart. Het bloed van de grote circulatie mondt dus uit in de
rechterboezem.
De kleine bloedsomloop vervoert het bloed vervolgens vanuit de rechterkamer via de
longen naar de linkerboezem. De kleine bloedsomloop zorgt dus voor de opname van
zuurstof en de afgifte van koolstofdioxide.
Tip: Bij gebruik van bètablokkers kunnen de patiënten het
best voor het opstaan de been- en bilspieren een aantal
keer aanspannen.
Risicofactoren voor hart- en vaatziekten:
- Een hart- en vaatziekte hebben (gehad);
- Roken;
- Geslacht (mannen hebben over het algemeen een snellere kans op hart- en vaatziekten,
, vrouwen hebben na de menopauze dezelfde, als het niet meer is, kans op een hart- en
vaatziekte);
- Leeftijd (ouderen hebben minder flexibele bloedvaten);
- Overgewicht;
- Hart- en vaatziekte in de familie;
- Diabetes Mellitus type 2;
- Te hoog cholesterolgehalte in het bloed;
- Te hoge systolische bloeddruk.
Hartaandoeningen:
Hartfalen (decompensatio/de hartspier is verzwakt):
Het hart is niet meer in staat om voldoende bloed rond te pompen om aan de behoefte van
het lichaam te voldoen.
Door minder rondgepompt bloed per hartslag neemt het slagvolume af. Hierdoor gaat de
hartfrequentie omhoog met als gevolg:
- Vermoeidheid;
- Oedeem (in de longen geeft dat benauwdheidsklachten);
- Versneld hartritme
Oorzaken van hartfalen kunnen zijn: ouderdom, beschadiging van de hartspier door infarct of
ontsteking, beschadiging van de hartkleppen, suikerziekte, aandoeningen van de luchtwegen
zoals longemfyseem, overgewicht, bloedarmoede en een langdurig onbehandelde bloeddruk
Hartritmestoornissen (Tachycardie (te snelle hartslag)/Bradycardie (te trage
hartslag)/Extra systolen (extra slagen bij onregelmatige hartslag)):
Hartritmestoornissen zijn stoornissen in de prikkelgeleiding van het hart.
Hartritmestoornissen kunnen als complicatie na een hartinfarct optreden.
Een voorbeeld van een aandoeningen door een hartritmestoornis is
tachyaritmie, hier is de hartfrequentie meer dan 120 slagen per minuut.
Hierbij is het doel om de QT-tijd te verlengen.
Gevolgen van een hartritmestoornis:
- De hartkracht neemt af en de bloedcirculatie komt in gevaar;
- Er kunnen spontane extra prikkels ontstaan;
- Door de ritmestoornis is er een verhoogd risico op trombose (bloedstolling) in de boezems
van het hart, met als gevolg een kans op een infarct.
Eerst wordt er onderzoek gedaan naar de oorzaak. Afhankelijk van de oorzaak wordt er
behandeling met medicijnen gegeven, als:
- Antiarrhythmica/Antiaritmica (klassen I tot IV);
- Hartglycosiden;
- Anti-Thrombotica.
Angina pectoris (Aanloopfase naar hartinfarct/zuurstoftekort door vernauwing van de
kransslagaderen):
De vier verschillende klassen van angina pectoris zijn:
- Klasse 1: Geen klachten of alleen klachten bij excessief zware inspanning.
- Klasse 2: In het dagelijks leven geen klachten, maar wel bij flinke inspanning.
- Klasse 3: Klachten bij normale dagelijkse activiteiten.
- Klasse 4: Klachten bij geringe inspanning en in rust.
Oorzaak is een verminderde zuurstofaanbod door zuurstofgebrek van de hartspier door
bijvoorbeeld:
