In deze notitie behandel ik het verweer wat advocaat Lucia wil aanvoeren op de zitting. Ik ga
daarbij onderzoeken of het verweer enige kans van slagen heeft. Ik zal het in deze notitie
uitdrukkelijk hebben over opzet. Dit zal ik ook weer toelichten aan de hand van de wet,
jurisprudentie en literatuur.
Relevante feiten
De situatie van mijn cliënt zal ik als volgt beschrijven. De heer Gerard W. (verdachte)
beweert al jaren een parkeervergunning te hebben. Op het moment van het incident kwam er
een opsporingsambtenaar die de verdachte verzocht dat hij op die plek niet mocht parkeren
en hij moest dan ook zijn vergunning laten zien. Verdachte gaf aan medicijnen nodig te
hebben voor zijn migraine. Er was dus wel degelijk sprake van een noodsituatie, omdat
verdachte deze medicijnen op tijd moet innemen. Anders zou het wel eens kunnen escaleren
tot een opname in het ziekenhuis. De opsporingsambtenaar bleef maar doordrammen over
de parkeervergunning, waarop de verdachte besloot door te rijden. Echter, dit moment ging
gepaard met kreten dat verdachte moest stoppen. Toch reed verdachte door, waarop de
opsporingsambtenaar voor de auto ging staan en bijna geraakt werd door de auto. Daarna
zei de opsporingsambtenaar dat verdachte hem expres omver heeft gereden. Echter, dit is
niet zo het geval. Verdachte wilde alleen maar doorrijden om die onterechte bekeuring te
voorkomen. Zijn doel was niet om de opsporingsambtenaar met opzet omver te rijden.
(dossierstuk nr.11)
Voorwaarden van opzet
Opzet is een bestanddeel van hetgeen verdachte primair ten laste wordt gelegd. Verdachte
wordt namelijk primair ten laste gelegd dat hij schuldig is aan het opzettelijk toebrengen van
zware letselschade op grond van art. 302 lid 1 Sr. Ook wordt hij ervan verdacht de boa te
hebben bedreigd o.g.v. art. 285 lid 1 Sr. Dit is hetgeen subsidiair ten laste gelegd is.
Daarnaast wordt Gerard W. ervan verdacht poging tot misdrijf te hebben gepleegd. Art. 45 lid
1 Sr is hiervan op toepassing. Dit valt meteen ook onder subsidiair ten laste gelegde.
(dossierstuk nr.27) De voorwaarden van opzet zijn: het willens en wetens handelen. Onder
wetens wordt verstaan, welbewustheid en onder willens wordt verstaan, de aanmerkelijke
kans en aanvaarden dat een bepaald gevolg intreedt.
Gradaties van opzet
We kennen verschillende gradaties van opzet.1 Ten eerste kennen we opzet met bedoeling.
Bij deze vorm van opzet is het enige doel van de dader het verrichten van een strafbare
handeling. Daarnaast kennen we voorwaardelijk opzet. De definitie hiervan is dat de dader
gericht is op zijn primaire doel, dat ze de aanmerkelijke kans voor lief nemen dat door hun
gedraging ook een ander gevolg zal intreden. Een arrest wat hier goed van toepassing op is,
is het Cicero-arrest.2 In dit arrest wordt de strafrechtelijke vervolging van schending van een
auteursrecht in het middelpunt gesteld. De hoge raad aanvaarde voor het eerst het
verschijnsel van voorwaardelijk opzet. Het oordeel van de hoge raad was dat er sprake is
van opzettelijk handelen o.g.v. art. 31 Auteurswet, door het zich willens en wetens
blootstellen aan de geenszins als denkbeeldig te verwaarlozen kans.
1
Mr. M.J. Kronenberg & Mr. B. de Wilde, Grondtrekken van het Nederlandse strafrecht.
2
HR 9 november 1954, NJ 1955, 55.
daarbij onderzoeken of het verweer enige kans van slagen heeft. Ik zal het in deze notitie
uitdrukkelijk hebben over opzet. Dit zal ik ook weer toelichten aan de hand van de wet,
jurisprudentie en literatuur.
Relevante feiten
De situatie van mijn cliënt zal ik als volgt beschrijven. De heer Gerard W. (verdachte)
beweert al jaren een parkeervergunning te hebben. Op het moment van het incident kwam er
een opsporingsambtenaar die de verdachte verzocht dat hij op die plek niet mocht parkeren
en hij moest dan ook zijn vergunning laten zien. Verdachte gaf aan medicijnen nodig te
hebben voor zijn migraine. Er was dus wel degelijk sprake van een noodsituatie, omdat
verdachte deze medicijnen op tijd moet innemen. Anders zou het wel eens kunnen escaleren
tot een opname in het ziekenhuis. De opsporingsambtenaar bleef maar doordrammen over
de parkeervergunning, waarop de verdachte besloot door te rijden. Echter, dit moment ging
gepaard met kreten dat verdachte moest stoppen. Toch reed verdachte door, waarop de
opsporingsambtenaar voor de auto ging staan en bijna geraakt werd door de auto. Daarna
zei de opsporingsambtenaar dat verdachte hem expres omver heeft gereden. Echter, dit is
niet zo het geval. Verdachte wilde alleen maar doorrijden om die onterechte bekeuring te
voorkomen. Zijn doel was niet om de opsporingsambtenaar met opzet omver te rijden.
(dossierstuk nr.11)
Voorwaarden van opzet
Opzet is een bestanddeel van hetgeen verdachte primair ten laste wordt gelegd. Verdachte
wordt namelijk primair ten laste gelegd dat hij schuldig is aan het opzettelijk toebrengen van
zware letselschade op grond van art. 302 lid 1 Sr. Ook wordt hij ervan verdacht de boa te
hebben bedreigd o.g.v. art. 285 lid 1 Sr. Dit is hetgeen subsidiair ten laste gelegd is.
Daarnaast wordt Gerard W. ervan verdacht poging tot misdrijf te hebben gepleegd. Art. 45 lid
1 Sr is hiervan op toepassing. Dit valt meteen ook onder subsidiair ten laste gelegde.
(dossierstuk nr.27) De voorwaarden van opzet zijn: het willens en wetens handelen. Onder
wetens wordt verstaan, welbewustheid en onder willens wordt verstaan, de aanmerkelijke
kans en aanvaarden dat een bepaald gevolg intreedt.
Gradaties van opzet
We kennen verschillende gradaties van opzet.1 Ten eerste kennen we opzet met bedoeling.
Bij deze vorm van opzet is het enige doel van de dader het verrichten van een strafbare
handeling. Daarnaast kennen we voorwaardelijk opzet. De definitie hiervan is dat de dader
gericht is op zijn primaire doel, dat ze de aanmerkelijke kans voor lief nemen dat door hun
gedraging ook een ander gevolg zal intreden. Een arrest wat hier goed van toepassing op is,
is het Cicero-arrest.2 In dit arrest wordt de strafrechtelijke vervolging van schending van een
auteursrecht in het middelpunt gesteld. De hoge raad aanvaarde voor het eerst het
verschijnsel van voorwaardelijk opzet. Het oordeel van de hoge raad was dat er sprake is
van opzettelijk handelen o.g.v. art. 31 Auteurswet, door het zich willens en wetens
blootstellen aan de geenszins als denkbeeldig te verwaarlozen kans.
1
Mr. M.J. Kronenberg & Mr. B. de Wilde, Grondtrekken van het Nederlandse strafrecht.
2
HR 9 november 1954, NJ 1955, 55.
