H2 Verbintenissenrecht – de overeenkomst
Partijen overeenkomst: Een afspraak gemaakt door twee of meer personen (partijen), die juridisch
relevant zijn.
Verbintenis Rechtsbetrekking tussen twee of meer partijen, op grond waarvan de ene persoon
tegenover de ander tot handelen of nalaten verplicht is, terwijl die ander recht heeft op dit handelen
of nalaten.
Obligatoire of verbintenisscheppende overeenkomst: Overeenkomst gesloten tussen twee partijen
met het doel dat daaruit rechten en plichten voortvloeien.
Wederkerige overeenkomst: Overeenkomst waarbij beide partijen rechten krijgen en plichten op
zich nemen.
Eenzijdige overeenkomst: Afspraken waaruit één verbintenis uit voortvloeit.
Een overeenkomst komt tot stand door een aanbod en de aanvaarding daarvan. De aanbieder kan
zijn bod intrekken, maar niet als het aanbod is aanvaard en als het aanbod niet onherroepelijk is
gemaakt. Er is geen overeenkomst als er geen aanbod, maar een uitnodiging tot het doen van een
aanbod is gedaan advertenties.
Bij wilsverklaringen zijn beide partijen tot een overeenkomst gekomen. Bij wilsdefect is er geen
overeenkomst tot stand gekomen, doordat de verklaring niet overeenkomstig hun wil is geweest. Er
is dus een discrepantie tussen wil en verklaring. Bij wils- en vertrouwenleer (/leer van de dubbele
grondslag) komt er toch een overeenkomst tot stand wanneer de tegenpartij er in redelijkheid op
mocht vertrouwen dat verklaring en wil van de andere partij wél met elkaar in overeenstemming
waren.
Als iemand tijdens een geestelijke stoornis iets heeft verklaard, dan wordt aangenomen dat die
verklaring niet overeenkomstig de wil is geweest indien
de stoornis een redelijke waardering van de bij de handeling betrokken belangen belette; of
indien de verklaring onder invloed van die stoornis is gedaan (art. 3:34 BW)
Bij wilsgebrek betoogt een partij dat de verklaring wel strookte, maar dat de wil op een gebrekkige
wijze tot stand is gekomen.
Vier categorieën: (art. 3:34 BW)
1. Dwaling
2. Bedrog
3. Bedreiging
4. Misbruik van omstandigheden
Bij dwaling heeft iemand een overeenkomst gesloten terwijl hij, als hij van de werkelijke situatie op
de hoogte was geweest, die overeenkomst niet had gesloten. De betreffende persoon moet zeker
hebben gedwaald over de zelfstandigheid van de zaak.
Extra voorwaarden van dwaling (art. 6:228 lid 1 BW)
De dwaling is te wijten aan een inlichting van de wederpartij
De wederpartij had de dwalende behoren in te lichten, maar heeft dit niet gedaan (nalaten
van inlichten)
De wederpartij ging van dezelfde onjuiste veronderstelling uit als de dwalende
Geen dwaling (art 6:228 lid 2 BW)
1. De dwaling betreft een uitsluitend toekomstige omstandigheid
2. De aard van de overeenkomst, de in het verkeer geldende opvattingen of de
omstandigheden van het geval brengen mee dat de dwaling voor rekening van de dwalende
behoort te blijven
1
Partijen overeenkomst: Een afspraak gemaakt door twee of meer personen (partijen), die juridisch
relevant zijn.
Verbintenis Rechtsbetrekking tussen twee of meer partijen, op grond waarvan de ene persoon
tegenover de ander tot handelen of nalaten verplicht is, terwijl die ander recht heeft op dit handelen
of nalaten.
Obligatoire of verbintenisscheppende overeenkomst: Overeenkomst gesloten tussen twee partijen
met het doel dat daaruit rechten en plichten voortvloeien.
Wederkerige overeenkomst: Overeenkomst waarbij beide partijen rechten krijgen en plichten op
zich nemen.
Eenzijdige overeenkomst: Afspraken waaruit één verbintenis uit voortvloeit.
Een overeenkomst komt tot stand door een aanbod en de aanvaarding daarvan. De aanbieder kan
zijn bod intrekken, maar niet als het aanbod is aanvaard en als het aanbod niet onherroepelijk is
gemaakt. Er is geen overeenkomst als er geen aanbod, maar een uitnodiging tot het doen van een
aanbod is gedaan advertenties.
Bij wilsverklaringen zijn beide partijen tot een overeenkomst gekomen. Bij wilsdefect is er geen
overeenkomst tot stand gekomen, doordat de verklaring niet overeenkomstig hun wil is geweest. Er
is dus een discrepantie tussen wil en verklaring. Bij wils- en vertrouwenleer (/leer van de dubbele
grondslag) komt er toch een overeenkomst tot stand wanneer de tegenpartij er in redelijkheid op
mocht vertrouwen dat verklaring en wil van de andere partij wél met elkaar in overeenstemming
waren.
Als iemand tijdens een geestelijke stoornis iets heeft verklaard, dan wordt aangenomen dat die
verklaring niet overeenkomstig de wil is geweest indien
de stoornis een redelijke waardering van de bij de handeling betrokken belangen belette; of
indien de verklaring onder invloed van die stoornis is gedaan (art. 3:34 BW)
Bij wilsgebrek betoogt een partij dat de verklaring wel strookte, maar dat de wil op een gebrekkige
wijze tot stand is gekomen.
Vier categorieën: (art. 3:34 BW)
1. Dwaling
2. Bedrog
3. Bedreiging
4. Misbruik van omstandigheden
Bij dwaling heeft iemand een overeenkomst gesloten terwijl hij, als hij van de werkelijke situatie op
de hoogte was geweest, die overeenkomst niet had gesloten. De betreffende persoon moet zeker
hebben gedwaald over de zelfstandigheid van de zaak.
Extra voorwaarden van dwaling (art. 6:228 lid 1 BW)
De dwaling is te wijten aan een inlichting van de wederpartij
De wederpartij had de dwalende behoren in te lichten, maar heeft dit niet gedaan (nalaten
van inlichten)
De wederpartij ging van dezelfde onjuiste veronderstelling uit als de dwalende
Geen dwaling (art 6:228 lid 2 BW)
1. De dwaling betreft een uitsluitend toekomstige omstandigheid
2. De aard van de overeenkomst, de in het verkeer geldende opvattingen of de
omstandigheden van het geval brengen mee dat de dwaling voor rekening van de dwalende
behoort te blijven
1
